ระบบชดเชยสุดแกร่ง

[ติ๊ง!]

[มอบโอกาสประสบความสำเร็จ!]

[ทริกเกอร์การชดเชยคริติคอลยี่สิบเท่า!]

[ได้รับ : ปราณเกิงจิน x20,000!]

เสียงของระบบพลันดังขึ้นในใจของเขา

ยี่สิบเท่า

นับว่าไม่เลว

ดวงตาของลู่เสวียนต้องเป็นประกายขึ้น

เขาคิดว่ามันน่าจะคริติคอลแค่สิบเท่า แต่กลับผิดคาด

เขาเพิ่งมาถึงขั้นแรกของวิชาดาบเกิงจิน และเขายังคงต้องใช้ปราณเกิงจินอีกประมาณ 11,000 เส้น

หากคริติคอลแค่สิบเท่า การฝึกวิชาดาบเกิงจินให้สมบูรณ์แบบก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีก เพราะในอาณาเขตของนิกาย ไม่มีปราณเกิงจินเหลือแล้ว

“ใช้แล้วก็ยังเหลืออีกมาก ไว้ข้าค่อยเอาไปให้ศิษย์น้องหญิงอีกในภายหลัง”

——

ในไม่ช้า ทั้งสองคนก็กลับมาที่อาณาเต๋า

“ศิษย์พี่ใหญา นิกายดาบไคหมิงได้ส่งบางอย่างมา”

หลังจากมาถึงจตุรัสนิกาย ศิษย์คนหนึ่งก็เข้ามาหา

“นิกายดาบไคหมิง?”

ลู่เสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

มันเป็นเพราะเรื่องนั้นหรือไม่?

เพราะท้ายที่สุด เขาก็ทำลายหนึ่งในผู้อาวุโสของพวกเขาไป

สำหรับนิกายดาบไคหมิง ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างนั้น นับเป็นเสาหลักของนิกายแล้ว

"มันคืออะไร?"

ลู่เสวียนพลันถาม

"มันคือสิ่งนี้"

ศิษย์คนนี้ได้ยื่นของให้ด้วยมือทั้งสองข้าง

เขาเห็นเชือดปมในฝ่ามือ ซึ่งสามารถแก้ได้

"น่าสนใจ"

มุมปากของลู่เสวียนต้องกระตุกเล็กน้อย

ไม่ต้องการเป็นศัตรูหรือ?

นับว่าคนระดับสูงของนิกายดาบไคหมิงก็ฉลาดเช่นกัน

กฎของอาณาเต๋านั้นเข้มงวดมาก ผู้อาวุโสผู้นั้นได้ลงมือกับศิษย์โดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งเป็นการละเมิดกฎ หากนิกายดาบไคหมิงตอบโต้หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาเกรงว่าทั้งนิกายจะถูกขับไล่ออกจากอาณาเต๋า หรือแม้กระทั่งถูกทำลาย!

มันเคยมีตัวอย่างของเรื่องนี้มาก่อนแล้ว

“แม้ว่าข้าจะมั่นใจว่านิกายดาบไคหมิงจะไม่กล้าลงมือ แต่ข้าก็ยังต้องฝึกให้หนัก”

ดวงตาของลู่เสวียนพลันหรี่ลง "ถ้าข้าอยู่ในระดับอาณาจักรวังวิญญาณ ข้าก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับนิกายไคหมิงอีกต่อไป!"

เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น

ในโลกนี้ที่พลังเป็นกฎสูงสุด ไม่มีผู้สูงศักดิ์ในโลกคนใดอ่อนแอ

แทนที่จะเล่นตามกฎ จงเป็นคนสร้างกฎซะ!

ลู่เสวียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนตัดสินใจปิดด่านฝึกตน

ครั้งนี้ เขาจำเป็นต้องฝึกวิชาดาบเกิงจินให้สมบูรณ์แบบให้ได้!

เมื่อคิดเช่นนี้ ลู่เสวียนก็เดินไปที่บ้านของเขา

แต่ก่อนหน้านั้น ต้องจัดการเรื่องของเซี่ยวจื่อหยวนก่อน

คุณสมบัติของสาวน้อยคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา หากฝึกนางให้ดี นางจะกลายเป็นเสาหลักของนิกายในอนาคตอย่างแน่นอน

ทันทีที่ลู่เสวียนมาพบเซี่ยวจื่อหยวน เขาก็พานางไปที่ลานใหม่ที่เหมือนกับของเขา

"นี่คือวิชาดาบระดับลึกลับขั้นสูงของนิกาย 'วิชาดาบซวนจิน' เจ้าต้องฝึกมันก่อน และเมื่อเจ้าฝึกสำเร็จแล้ว ข้าถึงจะให้ระดับที่สูงกว่านี้กับเจ้า"

ลู่เสวียนได้หยิบตำราวิชาออกมา

ระดับลึกลับขั้นสูง!

ดวงตาของเซี่ยวจื่อหยวนมีความตกใจ

นางไม่ได้คิดเลยว่าจะสามารถฝึกวิชาดาบระดับสูงได้หลังจากเข้าสู่นิกาย!

ในตระกูลของนาง ระดับสูงที่สุดคือระดับสีเหลือง!

สมกับที่เป็นนิกายในอาณาเต๋า ทักษะการต่อสู้มีระดับสูงมาก

และศิษย์พี่ใหญ่ของนาง ยังบอกว่าจะมีระดับที่สูงกว่านี้ให้อีกในอนาคต!

ระดับที่สูงกว่านี้ ไม่ใช่ระดับปฐพีหรือ!

“นอกจากนี้ ในแหวนเก็บของอันนี้ มีสมุนไพรและพืชจิตวิญญาณมากมาย ซึ่งน่าจะเพียงพอสำหรับเจ้าที่จะฝึกตนเป็นเวลาครึ่งปี”

ลู่เสวียนพลันหยิบแหวนเก็บของอันหนึ่งออกมา

แหวนเก็บของก็ตามชื่อของมัน มันมีพื้นที่ขนาดเล็กไว้สำหรับเก็บของ

ในโลกภายนอก ก็นับเป็นสิ่งที่หายากมากเช่นกัน

แต่ในอาณาเต๋านั้น สามารถพูดได้ว่าเกือบทุกคนจะมีหนึ่งวง

“ศิษย์พี่ใหญ่ จะปิดด่านหรือ”

หลังจากที่เซี่ยวจื่อหยวนรับมันไป นางก็กระพริบตาคู่กลมโตของนาง ก่อนกล่าวถาม

"เจ้ารู้ได้อย่างไร?"

ลู่เสวียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“เพราะท่านบอกว่าครึ่งปี”

"ฉลาดมาก"

ลู่เสวียนต้องแตะศีรษะเล็กๆ ของนาง ผมสีม่วงของนางค่อนข้างนุ่ม “ข้าไม่รู้ว่าตัวเองจะปิดด่านนานแค่ไหน ยังไงก็ตาม เจ้าต้องพยายามให้หนัก ข้าหวังว่าเมื่อข้าออกจากการปิดด่าน เจ้าจะก้าวไปถึงระดับอาณาจักรกายาแล้ว"

“ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วง!”

เซี่ยวจื่อหยวนยิ้มหวานให้

"อืม"

ลู่เสวียนยิ้ม พลางพยักหน้า ก่อนหันหลังเดินจากไป

ยังมีเวลาอีกครึ่งปีก่อนเทศกาลเทียนหยวนจะเริ่ม เขาจึงต้องเพิ่มความแข็งแกร่ง ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่สามารถแข่งขันกับอัจฉริยะของสี่นิกายชั้นยอดได้

สี่นิกายชั้นยอดนั้น ผลัดกันครอบครองตำแหน่งเต๋าจุนมาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าเบื้องหลังของพวกเขาจะน่ากลัวแค่ไหน และเหล่าศิษย์ที่พวกเขาฝึกฝนจะแข็งแกร่งเพียงใด!

ลู่เสวียนพลันสั่นศีรษะเล็กน้อย เพื่อเลิกคิด ก่อนนำปราณเกิงจินที่ระบบชดเชยให้ออกมา

สองหมื่นเส้น

อยู่ในกล่องสีทอง

ปราณเกิงจินจำนวนมากที่รวมตัวกันเช่นนี้ แม้ว่าจะมีกล่องปราบปราม แต่ก็ยังรู้สึกได้ถึงกลิ่มอายที่แหลมคมพัดมาที่ใบหน้า ซึ่งมันราวกับว่าจะตัดจิตวิญญาณของเขาออก!

"เริ่มฝึกกันเลย!"

ลู่เสวียนพลันเปิดกล่อง เพื่อฝึกวิชาดาบ และเริ่มดูดซับปราณเกิงจินเข้าสู่ร่างกายของเขา

เหนือตันเถียนอันกว้างใหญ่ เสี้ยวหนึ่งของปราณเกิงจินได้หลั่งไหลเข้ามา และพวกมันราวกับดวงดาวที่ตกลงมา พุ่งเข้าหาตัวอ่อนดาบและจมลงไปในนั้น

เมื่อมีปราณเกิงจินมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ ตัวอ่อนดาบก็เปลี่ยนจากวิญญาณเป็นรูปร่าง

กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวค่อยๆ แผ่ออกมา

ราวกับรังไหมที่รอวันที่จะกลายเป็นผีเสื้อ!

จบบทที่ 33