เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        และแล้ว แสงวาบนั่นก็ค่อยๆ เลือนหายไป ยูกินะก็ได้รู้แล้วว่า เจ้าหญิงฮิเมโยโกะที่ได้กลับชาติมาเกิดเป็นสึบากินั้น ก็คือเจ้าหญิงโอริฮิเมะกลับชาติมาเกิดอีกทีนึง และทุกอย่างก็เหมือนจะเริ่มค่อยๆ คลี่คลายลงทีละน้อย

        เจ้าหญิงฮิเมโยโกะ ก็คือเจ้าหญิงโอริฮิเมะกลับชาติมาเกิดอย่างงั้นเหรอเนี่ย

        ยูกินะเหมือนว่าเพิ่งจะรู้เช่นนั้นจากการที่ได้มองเห็นตัวตนในอดีตชาติของเธอ และสักพัก พวกเธอทั้ง 5 คนก็ได้รู้ตัวอีกทีนึงว่า พวกเธอในตอนนี้ได้มาอยู่ที่ตรงหน้าขุนพลหนุ่มที่มีนามว่าซานาดะ โนบุยูกิ พร้อมกับเหล่าทหารทั้ง 12 นายจากกองกำลังฝ่ายตระกูลโทกุกาว่า

        “โนบุยูกิ นี่เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

        อินะฮิเมะเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย ทางด้านโนบุยูกิก็ได้ถอนหายใจสักพักก่อนที่เอ่ยตอบออกมาว่า

        “ข้ามีข่าวร้ายจะมาแจ้งให้ทราบ ในตอนนี้มีนางอสูรทั้งสองตนได้นำกองทัพโอนิโยไคบุกเข้ามาในปราสาทเอโดะ และจับตัวท่านอิเอยาสึเป็นตัวประกัน ข้าก็เลยอยากจะขอยืมแรงของพวกเจ้าช่วยท่านอิเอยาสึออกมา เพราะในตอนนี้ ลำพังเพียงแค่กองทหารในปราสาทไม่สามารถต้านทานเอาไว้ได้แน่”

        “โนบุยูกิ แล้วท่านพ่อของข้าหล่ะ”

        อินะฮิเมะเอ่ยถามถึงทาดาคัทสึด้วยความรู้สึกเป็นห่วงที่มีต่อผู้เป็นพ่อ

        “ตอนนี้ท่านฮอนดะไม่ได้เป็นอะไร แต่พวกเจ้ารีบไปกันดีกว่า ข้าเกรงว่าท่านอาจจะต้านทานไว้ไม่อยู่แน่”

        หลังกล่าวจบ โนบุยูกิก็รีบพาพวกเธอทั้ง 5 คนกลับไปยังปราสาทเอโดะทันที โดยที่ยูกินะจะขึ้นขี่ม้าปีกมีเขาที่มีนามว่าเท็นมะ ทางด้านโทโมเอะจะขึ้นขี่บนหลังคิทสึเนะในร่างภูติพิทักษ์จิ้งจอกคมดาบ ทางด้านอินะฮิเมะจะขึ้นขี่บนหลังหงส์ไฟมัจจุราชที่มีนามว่าโฮโอ ทางด้านโอคัทสึก็จะขึ้นขี่บนหลังเนโกะมาตะ ภูติพิทักษ์วิฬารแห่งพงไพรที่มีร่างขนาดใหญ่เท่ากับเสือ และทางด้านโนบุยูกินั้นจะขึ้นขี่บนหลังกระเบนสายฟ้าที่มีนามว่าคามินาริ-เอย์ ซึ่งเป็นภูติพิทักษ์ประจำกายของเขา

        เมื่อได้มาถึงที่ปราสาทเอโดะ พวกยูกินะก็ได้พบกับฮอนดะ ทาดาคัทสึ และเหล่ากองทหารฝ่ายโตกุกาว่ากำลังเข้าต่อกรกับพวกโอนิโยไคที่ได้พากันรุกรานเข้ามาในพื้นที่ปราสาท

        “ท่านพ่อ”

        อินะฮิเมะรีบมุ่งตรงไปช่วยผู้เป็นพ่อด้วยความเป็นห่วง ในขณะเดียวกัน ทางด้านทาดาคัทสึนั้นก็ยังคงคอยรับมือกับพวกโอนิโยไคที่ไม่ว่าจะจัดการลงไปสักเท่าไหร่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย

        ไม่ว่าจะจัดการไปสักเท่าไหร่ก็ไม่ไหมดซะที มีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขืนถ้าเป็นแบบนี้ ไม่สบไม่สิ้นกันแน่

        ทาดาคัทสึนึกพลางจัดการกับพวกโอนิโยไคที่อยู่ล้อมรอบด้วยสีหน้าที่นิ่วด้วยความเคร่งเครียดอย่างสุดๆ และทันใดนั้น ก็ได้มีคมเคียวปริศนาลอยเข้ามาเฉือนร่างของพวกมันด้วยความเร็วสูง จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นได้ดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก็็ คมเคียวนั้นได้ลอยวกกลับไปหาผู้เป็นเจ้าของ

        “ท่านพ่อ”

        อินะฮิเมะรีบกระโดดลงจากหลังของภูติพิทักษ์หงส์ไฟมัจจุราช พร้อมกับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธให้กลายเป็นเคียวขนาดยักษ์ แล้วดิ่งลงไปฟันใส่ร่างของโอนิโยไคตนหนึ่งเข้าอย่างจังด้วยความเร็วสูง จนกระทั่งร่างของมันนั้นขาดออกเป็นสองเสี่ยง จากนั้น อินะฮิเมะก็รีบวิ่งตรงเข้าไปหาทาดาคัทสึ ผู้เป็นพ่อทันที ในระหว่างนั้น เธอก็คอยจัดการกับเหล่าโอนิโยไคที่เข้ามาขวางหน้า จนทำให้ร่างของพวกมันได้ดับสลายหายไปจากการถูกฟันด้วยคมเคียวที่มีขนาดใหญ่เพียงแค่ครั้งเดียว

        “นี่พวกเจ้ามาที่นี่ได้ยังไง” ทาดาคัทสึเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย

        “ข้าได้ทราบข่าวมาจากโนบุยูกิ ว่าท่านอิเอยาสึถูกจับไปเป็นตัวประกันอยู่ในปราสาท ข้าก็เลยต้องรีบมาที่นี่เพื่อที่จะช่วยท่านอิเอยาสึออกมา”

        อินะฮิเมะเอ่ยตอบกับผู้เป็นพ่อด้วยสีหน้าที่จริงจังอย่างสุดๆ

        “ข้าเองก็กำลังจะไปช่วยท่านอิเอยาสึออกมาเหมือนกัน แต่เจ้าพวกนี้มันช่างเยอะเสียเหลือเกิน ขืนถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่จบไม่สิ้นแน่” ทาดาคัทสึพลางมองไปรอบๆ ที่เต็มไปด้วยเหล่าโอนิโยไคด้วยสีหน้าที่นิ่วด้วยความเคร่งเครียดอย่างสุดๆ

        ส่วนทางด้านยูกินะก็รีบร่อนลงสู่พื้น พร้อมกับสั่งการให้เท็นมะพ่นเปลวไฟอันร้อนระอุออกมาแผดเผาร่างของพวกโอนิโยไค จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นได้ดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก ยูกินะรีบลงจากหลังม้าปีกมีเขา แล้วเรียกภูติพิทักษ์ตนอื่นๆ ออกมาจากสร้อยอัญมณียาซาคานิเพื่อสู้กับพวกโอนิโยไคทันที

        ซึ่งประกอบไปด้วย ไทโยคังการุ ภูติพิทักษ์จิงโจ้แสงสุริยัน คายากุริสุ ภูติพิทักษ์กระรอกดินระเบิดของ ไรคุราเกะ ภูติพิทักษ์แมงกะพรุนสายฟ้า อิวะเอบิ ภูติพิทักษ์งูหินผา โคริเซอุจิ ภูติพิทักษ์วอลรัสน้ำแข็ง โคริรุกะ ภูติพิทักษ์โลมาน้ำแข็ง และอาคามาสึรุกิ ภูติพิทักษ์ปลาสากกระบี่

        ไทโยคังการุตัวลูกนั้นจะรีบกระโดดออกมาจากกระเป๋าของตัวแม่ ก่อนที่ตัวแม่กับตัวลูกนั้นจะพุ่งเข้าไปจัดการกับพวกโอนิโยไคด้วยความรวดเร็ว โดยที่สองแม่ลูกจิ้งโจ้สุริยันนั้นจะใช้กำปั้น การกระโดดเตะ และการยิงลำแสงพิฆาตออกมาจากปากในการจัดการกับฝูงของพวกมัน

        ทางด้านคายากุริสุนั้นจะรีบทำการเสกลูกวอลนัทระเบิดชิ้นเล็กๆ ขึ้นมา ก่อนที่จะปาใส่พวกโอนิโยไคอย่างต่อเนื่องจนเกิดแรงระเบิดที่มีอานุภาพสูง จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นพากันดับสลายหายไปในทันที แรงระเบิดนั้นได้แผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง พร้อมกับเสียงระเบิดที่แทบจะดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ

        ทางด้านไรคุราเกะนั้นจะปล่อยกระแสไฟฟ้าที่มีความแรงถึงหนึ่งล้านโวลต์ออกมา เพื่อจัดการกับพวกโอนิโยไค จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นได้พากันดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก

        ทางด้านอิวะเอบินั้นก็รีบปล่อยลำแสงสีเขียวอ่อนๆ ออกมาจากดวงตาอสรพิษทั้งสองข้าง จนทำให้ร่างของพวกโอนิโยไคนั้นได้พากันกลายเป็นหินไปในทันที จากนั้น ภูติพิทักษ์งูหินผาก็รีบใช้หางในการฟาดใส่ร่างของพวกมันที่ได้กลายเป็นหินจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

        ทางด้านโคริเซอุจินั้นก็รีบพ่นกลุ่นควันน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่ออกมาจากปากใส่พวกโอนิโยไค จนเกิดเป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่ขึ้นเรียงรายไปทั่วทั้งบริเวณเป็นวงกว้าง ทำให้ร่างของพวกมันนั้นได้พากันถูกแช่แข็งอยู่ในนั้น จากนั้น มันก็รีบใช้หางของมันฟาดใส่ร่างของพวกมันอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งร่างของพวกมันนั้นพากันแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

        ทางด้านอาคามาสึรุกินั้นก็รีบใช้คมดาบอันแหลมคมที่มีขนาดยาว ซึ่งอยู่ตรงบริเวณหัวของมันในการแหวกว่ายพุ่งชนใส่พวกโอนิโยไคทะลุออกมาด้วยความเร็วสูงจากบนกลางอากาศ จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นพากันดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก

        ทางด้านโฮโอก็รีบพ่นเปลวไฟอันร้อนระอุออกมาจากบนกลางอากาศแผดเผาร่างของพวกโอนิโยไค จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นพากันดับสลายหายไปในทันที

        ทางด้านยูกินะก็รีบทำการโปรยแผ่นยันต์ทั้ง 27 แผ่นไปยังพวกอสูรโอนิโยไค ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำการร่ายเวทย์ด้วยความรวดเร็ว เพื่อที่จะเสกแผ่นยันต์ให้กลายเป็นกลุ่มกระแสไฟฟ้าที่มีความแรงสูง แล้วจัดการกับพวกมันจนทำให้ร่างของพวกมันนั้นดับสลายหายไปในทันที