ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]

เมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมดผมรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

คนประเภทไหนกันที่สามารถทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้

คนที่รักเขาสุดหัวใจ…กลับถูกเขาเข่นฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

‘ความรักที่แปรเปลี่ยนเป็นความวิปริต’

หากมีคำไหนที่อธิบายอดีตแฟนของจูเจินเจินได้ก็คงเป็นคำนี้

เธอพยายามดิ้นรนอ้อนวอนขอชีวิต แต่ไม่มีอะไรช่วยเธอได้

สุดท้ายเธอเสียเลือดมากเกินไปจนสิ้นใจ ร่างของเธอถูกกดทับไว้ใต้อ่างอาบน้ำ

หกเดือนผ่านไป

เธอยังคงจมอยู่ในความทุกข์ทรมานไม่อาจเป็นอิสระ

ต่อให้ตายไปวิญญาณของเธอก็ไม่สามารถหนีจากสถานที่นี้ได้

อ่างอาบน้ำที่กดทับร่างเธอไว้กลายเป็นพันธนาการที่กักขังเธอเอาไว้ที่นี่

เธอทำได้เพียงปีนขึ้นมาเกาะอ่างอาบน้ำทุกค่ำคืน

และเมื่อยามเที่ยงคืนมาถึงเธอจะพยายามร้องขอความช่วยเหลือจากแขกที่มาพัก

แต่จะมีใครกล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้ล่ะ

แขกส่วนใหญ่เพียงแค่รู้สึกถึงบางอย่างผิดปกติก็เผ่นหนีไปทันทีแล้ว

บางคนถึงกับทิ้งเงินค่ามัดจำไม่แม้แต่จะเก็บข้าวของด้วยซ้ำ

จนกระทั่งผมเข้ามาพักที่นี่เธอถึงได้เล่าความทุกข์ทรมานของเธอให้ผมฟัง

ขณะเล่าผมสังเกตเห็นว่าพลังอาฆาตของจูเจินเจินกำลังเพิ่มขึ้น

หากปล่อยไว้อีกไม่นานเธออาจกลายเป็นวิญญาณอาฆาตเต็มตัว

ผมรีบปลอบเธอ"คุณจู ไม่ต้องห่วง ทำดีย่อมได้ดีทำชั่วผลกรรมย่อมตามสนอง คนที่ทำร้ายเธอ สักวันหนึ่งจะได้รับผลกรรมที่สมควร"

จูเจินเจินพยักหน้าทั้งน้ำตา

ในขณะนั้นเองเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก ตามมาด้วยเสียงของชายวัยกลางคนที่ผมเจอที่เคาน์เตอร์เมื่อครู่"คงมีใครแจ้งความเท็จแน่ๆโรงแรมของเราซื่อสัตย์ ไม่มีทางมีศพซ่อนอยู่หรอก! อีกอย่าง ถ้ามีศพอยู่จริง มันต้องส่งกลิ่นเน่าเหม็นไปหมดแล้วสิดูสิ ลูกค้าเยอะแค่ไหน ไม่เห็นมีใครได้กลิ่นอะไรเลย!"

"ใจเย็นก่อนนะคุณหม่า พวกเราแค่ได้รับแจ้งเหตุเลยมาตรวจสอบดูเท่านั้น"

"…"

ผมฟังเสียงสนทนาเหล่านั้นก่อนจะหันไปมองจูเจินเจินที่อยู่ในอ่างอาบน้ำ

"พวกเขามาแล้ว ฉันจะไปเปิดประตู"

จูเจินเจินพยักหน้ารัวๆแล้วค่อยๆ ซุกตัวอยู่ในอ่าง ไม่ขยับเขยื้อน

ผมเดินไปที่ประตูเปิดมันออกก่อนที่พวกเขาจะเคาะ

เมื่อประตูเปิดออกผมเห็นชายสองหญิงหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น

หนึ่งชายหนึ่งหญิงเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ

ส่วนชายอีกคนคือเจ้าของโรงแรมชายวัยกลางคนที่ผมพบก่อนหน้านี้

พวกเขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าผมเป็นฝ่ายเปิดประตูเอง

และผมก็พูดขึ้นก่อน"ผมเป็นคนแจ้งตำรวจเอง!"

ยังไม่ทันที่เสียงของผมจะจางหายเจ้าของโรงแรมวัยกลางคนก็โพล่งออกมา "น้องชายฉันลดค่าห้องให้แล้วนะ ทำไมคุณถึงแจ้งตำรวจมาเล่นงานฉันล่ะ"

ผมยักไหล่ยกมือขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ "ผมไม่ได้แจ้งความมั่วซั่วถ้าตำรวจเข้ามาตรวจสอบ เดี๋ยวก็รู้เอง"

ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ตำรวจที่นำทีมเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสเขามองสำรวจผมตั้งแต่ต้น

พอได้ยินคำพูดของผมเขาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามาพร้อมกับตำรวจหญิงรุ่นน้องที่ดูแข็งแรงและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

พวกเขาเริ่มตรวจสอบห้องโดยเฉพาะบริเวณห้องน้ำ

เสียงของตำรวจหญิงดังขึ้น"คุณแจ้งความว่ามีศพซ่อนอยู่ใต้อ่างอาบน้ำทำไมคุณถึงมั่นใจขนาดนั้น"

เธอดูสง่างามและทรงพลังแถมยังหน้าตาดีไม่น้อย

เมื่อได้ยินคำถามผมก็ไม่ลังเลที่จะตอบ "อ้อ! ผมจมูกไวมาก ได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยออกมาจากใต้อ่างอาบน้ำผมเคยได้กลิ่นแบบนี้จากศพมาก่อน มันเหมือนกันเป๊ะ เลยคิดว่าน่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ใต้อ่างอาบน้ำนี้"

ทั้งสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมต่างมองมาที่ผมด้วยความงุนงง

พวกเขาพยายามใช้จมูกสูดดมกลิ่นแต่กลับไม่พบกลิ่นผิดปกติแต่อย่างใด

"น้องชาย…ฉันไม่เห็นจะได้กลิ่นอะไรเลยนะ" เจ้าของโรงแรมพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจวัยกลางคนกลับถามผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง"คุณเคยได้กลิ่นศพเน่ามาก่อนอย่างนั้นหรือ"

"ผมเป็นนักศึกษาแพทย์ เคยผ่านการชันสูตรศพมาไม่น้อย จึงคุ้นเคยกับกลิ่นนี้ดี!"ผมตอบกลับไปทันที

ความจริงมันก็แค่ข้ออ้างเท่านั้นแหละ เพราะว่าตั้งแต่ที่ผมก้าวเข้ามาในห้องนี้…ผมไม่ได้กลิ่นอะไรสักนิด

คนตายไปตั้งครึ่งปีต่อให้ศพเน่าจริง กลิ่นก็คงจางหายไปหมดแล้ว

แน่นอนว่าผมไม่สามารถพูดออกไปได้ว่าผมเห็นวิญญาณของเหยื่อและรู้ว่ามีศพซ่อนอยู่ใต้อ่างอาบน้ำ

ถ้าพูดไปแบบนั้นพวกเขาต้องคิดว่าผมบ้าแน่ๆ ไม่แน่อาจหันหลังเดินหนีไปเลยก็ได้

ตำรวจวัยกลางคนพยักหน้า"โอเค งั้นเราจะตรวจสอบดู"

พูดจบเขาเดินไปยังอ่างอาบน้ำ

อาจเป็นเพราะพลังหยางของเขาแข็งแกร่งเกินไปทำให้วิญญาณหญิงสาวในอ่างอาบน้ำแสดงท่าทีหวาดกลัว

เธอยกมือขึ้นป้องกันตัวก่อนจะค่อยๆ ถอยหลังห่างจากเขา

สุดท้ายด้วยแรงกดดันมหาศาล เธอหายวับลงไปใต้พื้นทันที

อ่างอาบน้ำถูกกดทับแน่นอยู่ในพื้นกระเบื้องดูเรียบร้อยและสวยงาม

ตำรวจวัยกลางคนตรวจสอบรอบๆเคาะไปตามขอบของอ่างเพื่อฟังเสียงสะท้อน

จากนั้นหันไปพูดกับเจ้าของโรงแรม"คุณหม่า เอาขวานดับเพลิงมาให้ผมหน่อยผมจะต้องทุบอิฐตรงนี้เพื่อตรวจสอบข้างใน"

เจ้าของโรงแรมหันมามองผมตาขวาง"ไอ้หนูถ้าตำรวจตรวจสอบแล้วไม่เจออะไร นายต้องจ่ายค่าห้องคืนให้ฉันสามสิบเท่า!"

ผมไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยตอบกลับทันที "ไม่มีปัญหา!แต่อย่าลืมสิ่งที่คุณพูดไว้ก่อนหน้านี้ ถ้ามีอะไรซ่อนอยู่ใต้อ่างคุณต้องทำตามที่พูดไว้นะ ยืนกลับหัวกินขี้!"

คำพูดของผมทำให้ตำรวจทั้งสองคนหันไปมองเจ้าของโรงแรมพร้อมกัน

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อยแต่ยังคงฝืนยิ้มออกมา "ได้! มาดูกันว่าใครกันแน่ที่จะต้องเสียเงินสามสิบเท่าเจ็ดพันแปดร้อยหยวน...ฉันจะคอยดูว่าคุณจะจ่ายไหวไหม!"

"ไม่มีปัญหา!" ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เจ้าของโรงแรมหัวเราะหยันแล้วเดินออกไปด้านนอกเพื่อไปหยิบขวานดับเพลิง

ตำรวจวัยกลางคนหันกลับมามองผมก่อนถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พ่อหนุ่มฉันทำงานมาเป็นสิบๆ ปี ยังไม่เคยมั่นใจว่าจะแยกแยะกลิ่นศพมนุษย์กับกลิ่นซากสัตว์ได้ฉันแทบไม่ได้กลิ่นอะไรเลยสักนิด แล้วคุณแน่ใจได้ยังไงว่ามีศพอยู่ใต้อ่างอาบน้ำ"

ระหว่างที่เขาพูดเขายังคงจับตาดูสีหน้าและท่าทางของผม

ผมยักไหล่ตอบอย่างไม่ลังเล "ก็ไม่ถึงกับมั่นใจเต็มร้อยหรอกครับแต่ก็แปดเก้าสิบเปอร์เซ็น หากพลาดจริงๆ ผมจะรับผิดชอบค่าเสียหายเองแต่ถ้ามันมีจริงๆ ขึ้นมาผู้เคราะห์ร้ายก็จะได้ระบายความคับข้องใจเร็วขึ้นไม่ใช่เหรอครับ”

ประโยคสุดท้ายผมย้อนถามกลับไป

ตำรวจวัยกลางคนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเงียบไป

ไม่นานเจ้าของโรงแรมก็กลับมา

ในมือของเขาถือขวานดับเพลิงด้านหลังของมันมีส่วนที่ใช้เป็นค้อน

ตำรวจวัยกลางคนรับขวานมาแล้วฟาดลงบนอิฐที่หุ้มอ่างอาบน้ำอย่างแรง

‘ปัง! ปัง!’

ด้วยความที่อ่างอาบน้ำถูกฝังอยู่ในโครงสร้างของผนังด้านในจึงกลวง

เพียงไม่กี่ครั้งที่ขวานกระแทกลงไปกำแพงก็แตกเป็นช่องขนาดพอดี

และในเสี้ยววินาทีต่อมากลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงพลันพวยพุ่งออกมาจากภายในช่องว่างนั้น

ทุกคนรีบยกมือขึ้นปิดจมูกโดยอัตโนมัติ

เมื่อไฟฉายถูกส่องเข้าไปในช่องที่เปิดออก

สิ่งที่เราเห็นทำให้ทุกคนแทบหยุดหายใจ