ทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถดำรงคงอยู่บนโลกใบนี้ได้จะต้องมีความสมดุลกัน....กลางวัน/กลางคืน.....หญิง/ชาย.....ขาว/ดำ.....เกิด/ตาย.....ความวุ่นวายต่างๆที่เกิดขึ้นบนโลกของเราในขณะนี้ก็มีสาเหตุมาจากมนุษย์ไปรบกวนความสมดุลของธรรมชาติ...เกิดแล้วไม่ยอมตายและยังมีคนเกิดมากกว่าคนตายอยู่ทุกๆวัน ดังนั้นประชากรมนุษย์ก็เริ่มจะเกินกว่าขนาดของโลกใบนี้....เมื่อขาดความสมดุลสิ่งต่างๆเ่าั้ก็จะต้องดับสลายไปในไม่ช้า....มนุษย์ไม่นานก็จะต้องหมดไปจากโลกใบนี้อย่างแน่นอนถ้ายังคงอัตราการเกิดมากกว่าการตายแบบนี้.....น่ากลัว..."...."
การที่จะทำให้คนหลงรักก็เช่นกัน...ถ้ากิจกรรมตอนกลางคืนเราเก่งแล้ว...แต่กิจกรรมตอนกลางวันไม่ได้เื่เลย...เมื่อขาดความสมดุลไม่นานความรักความหลงนั้นก็จะหมดไป....ดังนั้นเราต้องเก่งทั้งกลางวันและกลางคืน....อย่างไรคือเก่งกลางวันที่ผมหมายถึงไม่ใช่การทำงานเก่งแต่เพียงอย่างเดียวแต่ทำอย่างไรจึงจะใช่เวลากลางวันที่เป็ครึ่งหนึ่งของการใช้ชีวิตของมนุษย์แทรกเข้าไปให้เป็ส่วนหนึ่งของจิตใจของคนที่เรารักให้ได้.....
ที่ผมได้กล่าวไว้ในบทนำต้นเื่....เื่คุณป้าคุยกับหลานสาว ที่ว่าคุณหลานสาวคนสวยคบกับแฟนหมอ ทั้งๆที่ตัวเองสวยพร้อมทุกอย่างทำไมคบกัน 10 ปีแล้วยังเลิกกันอีกคุณว่าเป็ความผิดของใครของคุณหมอหรือของคุณผู้หญิง....
ผมขอยกตัวอย่าที่ตัวผมเองที่เป็หนุ่มเ้าสำราญชอบและ้ามีแฟนหลายๆคน....ทำไมถึงต้องจีบเฉพาะคนสวยเท่านั้น.??...คนสวยมีข้อดีมากมาย หนึ่งหน้าตาดี เป็เื่ที่ใครๆก็ชอบอยู่แล้วไปไหนมาไหนก็ดูดี มันเป็ธรรมชาติที่ผู้ชาย้ามีอะไรๆกับ คนหน้าตาดีเพื่อลูกที่ออกมาจะได้หน้าตาดี....แต่ข้อที่สำคัญที่สุดที่ผมชอบคือ...ผู้หญิงสวยเหมือนรูปปั้นปล่อยไว้ตรงไหนเธอก็จะอยู่ตรงนั้น....ไม่มาตามวุ่นวายเพราะว่าเธอ "สวยเลือกได้"....คนสวยเลือกได้ ต้องมีคนมาคอยเอาใจเท่านั้นต้องมีคนมาตามงอนง้อท่านั้น จะไม่ไปง้อใครจะไม่ไปตามใครเพราะมันจะเสียระดับคนสวย.....^__^
นั่นแหละครับพอเบื่อคนสวยท่านนั้นเมื่อไหร่ผมก็เฉยไป...เธอก็จะหายไปเองไม่มาวุ่นวายหรืออีกทีก็มีคนมาจีบทุกวันอยู่แล้วเราก็ไม่ไปต้องรู้สึกผิดอะไร...อิอิ
"คนสวย".....เหมือนกับหลานสาวคนสวยที่ผมกล่าวถึงนั้น.....แทนที่จะใช้ความสวยของตัวเองให้เป็ประโยชน์ กลับเอาความสวยมาทำให้ตนเองเสียโอกาสดีๆไป มัวแต่คิดว่า ..."ตัวเองสวยเลือกได้".... คบกันตั้ง 10 ปีแสดงว่าเราก็รักก็ชอบเขา ทำไมไม่ใช้วิธีน้องบี รับรองคุณหมออะไรนั่นไม่รอดแน่.....
"พี่แดง..อยู่ไหนจ้าาา"..น้องบีจะโทรหาผมเสมอถ้าวันไหนไม่ได้อยู่ด้วยกัน....
"คุยงานอยู่กับพี่เอกจ้าาา"..ผมตอบเลียนเสียงเธอ...
"ไหนขอหนูคุยกับพี่เอกหน่อยจิ จริงป่าว.."...ผมยิ้มๆรู้อยู่แล้วเพราะเป็เื่ที่เกิดขึ้นประจำ...น้องบีคุยกับเ้าเอกแป็บนึงเ้าเอกก็ส่งสายคืนมาให้ผม...
"หนูบอกพี่เอกแล้วนะห้ามพากันไปซุกซนที่ไหนนะ...แล้วเดี๋ยวกลับห้องซื้อขนมมาฝากหนูด้วยนะจ้าา...ไปละบ้ายบาย...คิดถึงนัา"....ผมยิ้มหน้าบานเ้าเอกมองค้อนแบบหมั่นไสเสียเต็มประดา...:)
น้องบีเธอเกิดมาเพื่อปราบเซียนโดยเฉพาะ....เธอจะไปกับผมทุกครั้งที่มีโอกาศโดยที่ผมไม่ได้บังคับเธอเลยเพราะผมเป็คนไม่ชอบบังคับจิตใจใครอยู่แล้ว...เมื่อเธออยู่ด้วยเธอก็จะหาเื่มาพูดคุยหรือถามโน่นถามนี่ได้ตลอดเวลาไม่เคยปล่อยให้ผมนั่งเหงา....แม้กระทั้งไปหาอ่านเื่ขำขันมุกตลกต่างๆมาเล่าให้ผมฟัง...อยู่กับเธอไม่เคยเลยที่จะต่างคนต่างก้มหน้าเล่นโทรศัพท์....
ถ้าไม่ได้มาด้วยกันแบบวันนี้เธอก็จะโทรมาถามไถ่..จิกเล็กๆน้อยๆพอให้รู้ว่าเป็ห่วง... เื่นี้เป็อีกเื่หนึ่งที่ผู้หญิงมักเข้าใจผิดว่าผู้ชายไม่ชอบให้ตาม...จะมีผู้หญิงอยู่ 2 ประเภทคือปล่อยไปไม่ตามเลยกับอีกประเภทหนึ่งก็คือจิกเอาเป็เอาตายเลย....แบบนั้นผู้ชายไม่ชอบ...ผู้ชายชอบจิกเล็กๆแล้วก็ปล่อยให้รู้ว่าห่วงแบบเดียวกับวันนี้เพื่อนก็หมั่นไส้....เห็นไหมมีคนห่วงเราคือไม่ได้สงสารเลยว่ามีคนตามจิกให้กลับบ้านหรือว่าห้ามไปเที่ยวไหน...:)
น้องบีเธอมีความพยายามมากกว่าที่ใครจะทำได้อก คือถ้าวันไหนผมไปต่างจังหวัดบังเอิญเธอไปด้วยไม่ได้ผมต้องขับรถคนเดียว 3-4 ชั่วโมงเธอจะโทรศัพท์มาหา คุยเป็เพื่อนผมไปจนถึงที่หมายเลยตลอด 3 ชั่วโมงคุณคิดเอาว่าเธอเก่งแค่ไหน...
หรือวันไหนผมต้องกลับไปค้างบ้านไม่ได้ไปค้างที่ห้องกับเธอ พอไปส่งเธอเสร็จ ขับรถกลับบ้านออกมาไม่ถึง 5 นาที เธอก็จะโทรมาหาแล้วก็คุยเป็เพื่อนผมจนถึงบ้าน ให้ผมอาบน้ำอาบท่ากินข้าวเสร็จเธอก็จะรู้เวลาก็จะโทรมาคุยกับผมจะกว่าผมนอนหรือไม่ก็คุยไลน์กันจนกว่าจะนอน....
แผ่นซีดีเพลงในรถของผมเป็เธอเป็คนทำมาให้ทั้งหมดเป็สิบๆแผ่น จนเป็ร้อยแผ่นจนต้องกระจายไปตามวิทยุทุกเครื่องที่ผมมี ใครๆก็ว่าผมนี่รสนิยมวัยรุ่นดีฟังเพลงสมัยใหม่ตลอดเวลา...^.^
ความขยันของเธอแทรกเข้ามาเป็ส่วนหนึ่งของชีวิตโดยไม่รู้ตัว...แทรกแบบนิ่มๆ....แทรกแบบเราเต็มใจและมีความสุข....ผลที่ตามมานะรึเอาแค่เื่ง่ายๆ...ทุกครั้งที่ผมไปตีกอล์ฟกับเพื่อนเธอจะไปด้วยไม่เคนขาดกลายเป็แม่ย่านางประจำก๊วนเลยก็ว่าได้ผมจะตีกอล์ฟได้ดีและสนุกสนานกินเงินเพื่อนจนร้อง...แต่ถ้าครั้งไหนที่เธอติดธุระไปด้วยไม่ไปผมจะตีกอล์ฟไม่ได้เื่เลยมันหงุดหงิดไปหมดไม่รู้สาเหตุจนโดนเพื่อนกินเงินก้นบาน..."...."
consequence (ผลที่ตามมา) เมื่อการดำเนินชีวิตของเรามีคนเข้ามาแทรกอยู่อย่างนิ่มนวล...แทรกอยู่อย่าที่เราเต็มใจและมีความสุข...กลายเป็ส่วนหนึ่งของการดำเนินชีวิตของเรา...กลายเป็เหมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของตัวเรา...ถ้าเกิดอยู่มาวันหนึ่งเรามาทราบว่าเราอาจจะสูญเสียอวัยวะส่วนหนึ่งของตัวเราไปคุณจะยอมไหม? ต้องกลายเป็คนพิการทางจิตใจนะคุณจะยอมไหม? .....