ตอนที่หกสิบเอ็ด การเพิ่มพลังเวทย์
หลังจากที่มีอะไรในห้องนอนผมก็ต่อในห้องน้ำจนกระทั่งพวกอโคและเมจสาวผมแดงหลับไปอีกครั้ง มีแต่มาเรียและผมที่ยังคงสติอยู่ได้
“มีความสุขจังเลยค่ะนายท่านคะ”มาเรียใช้จังหวะนี้ชมนายท่านตามที่มาดามอินกริดสอน
“เจ้าก็เก่งมากนะมาเรียหากไม่มีเจ้าช่วยใช้เทคนิคสร้างความสุขล่ะก้ ข้าคงรับมือพวกนั้นไม่ไหวแน่ ๆเจ้าทำตัวได้สมกับการเป็นทาสคนโปรดของข้ามาก”
”จริงหรือคะ ขอบคุณนายท่านค่ะชั้นดีใจจริงๆที่ได้เป็นทาสคนโปรดของนายท่าน”
มาเรียก็พยายามหว่านเสน่ห์ใส่ผมเหมือนเคย
เธอรู้สึกดีใจที่ได้ทำเรื่องการสร้างความหฤหรรษ์ให้นายท่านในการปรนนิบัติยามค่ำคืนไม่ใช่เรื่องอย่างการไปยกก้อนอิฐฝึกพละกำลังร่วมกับพี่กล้าม ซึ่งเธอคิดตามประสามนุษย์ปรกติว่ามันไม่น่าจะเกี่ยวกับหน้าที่ของการเป็นทาสอุ่นเตียงเสียเท่าไร
การส่งไปฝึกเรื่องแนวทางการหว่านเสน่ห์ต่างๆกับมาดามอิงกริดแม่เล้าส่วนตัวของท่านดยุก คือหน้าที่ที่มาเรียทำอย่างตั้งใจไม่ปริปากบ่นเพรานั่นคือหน้าที่ของเธอที่ได้รับมอบหมายมา
แต่เธองุนงงว่าทำไมทาสอุ่นเตียงต้องไปออกแรงอย่างนั้นด้วย
เดี๋ยวก็ไม่สวนผิวกร้านกันหมดพอดีจากที่มาดามอิงกริดสอนเธอมาว่าผู้หญิงต้องดูแลตนเองตลอดเวลาเพื่อให้นายท่านพอใจนั่นเองต้องให้นายท่านเห็นมุมที่สวยงามของเราตลอดเวลา
การไปยกอิฐเป็นเพื่อนพี่กล้ามดูจะเป็นเรื่องที่ทำให้เธอไม่สามารถทำให้นายท่านเห็นด้านที่สวยงามอย่างที่มาดามอิงกริดสอนได้ง่ายดายนัก
“นายท่านคะ ชั้นไมท่อยากทำงานยกอิฐอีกแล้วนะคะไม่อย่างนั้นหากไม่สวยแล้วนายท่านจะไม่ชอบชั้น” มาเรียคลอเคลียร่างกายกับผมไปมา
ผมกอดเธอและกล่าวว่า
“โอ๋ แม่ทาสสาวของข้าเจ้าคือทาสคนโปรดของข้าที่ข้าอยากให้เจ้าสัมผัสเวลาที่ได้ทำกิจกรรมทุกอย่างร่วมกับข้าแม้แต่ตอนที่เจ้ายกขนอิฐ เจ้ารู้หรือไม่ข้าก็ยังมองเจ้าว่าสวยงามตลอดเวลา ที่ทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็งข้าภูมมิใจที่ทำให้ทุกคนเห็นว่า ข้ามีทาสคนโปรดอย่างเจ้า”
ผมเตรียมใจไว้นิดๆว่ามาเรียจะบ่นในฉากคัทซีนเหมือนกันและค่ากำลังใจลดลงหากผมทำแนวทางMin-Max ทำกิจกรรมมอย่างเดียวโดยไม่เข้าสังคมบ้างจะทำให้ประสิทธิภาพการฝึกซ้อมไม่ได้ผลดี
ซึ่งอาจจะแก้ไขได้โดยการซื้อขนมมาทานเองเพื่อเพิ่มค่ากำลังใจหรือไปเที่ยวในสิ่งที่มาเรียชอบ
ผมคิดว่าผมอาจจะต้องสลับกับกิจกรรมไล่เก็บลูกบอลปามีด ทำอาหารและอื่นๆบ้างเพื่อแก้เบื่อ
อาจจะเพิ่มพละกำลังช้ากว่ากำหนดตารางเดิมแต่สกิลอื่นๆก็จะเพิ่มมากขึ้นเช่นกันเพื่อประโยชน์ในการต่อสู้และการฝึกซ้อมที่น่าเบื่อที่สุด
นั่งสมาธิใต้ต้นไม้โดยมีใบไม้วางอยู่เหนือหัวเพื่อเพิ่มพลังเวทมนตร์ที่กินเวลาพอสมควรโดยเราต้องบังคับร่างกายให้อยู่นิ่งๆจนผ่านกำหนดเวลาในมินิเกมส์ก็จะได้ปริมาณพลังเวทย์เพิ่มขึ้นผมไม่รู้ว่าโลกแห่งความจริง การนั่งสมาธิแบบนั้นจะออกมาในรูปแบบไหนแต่ผมสันนิษฐานว่า มาเรียคงแซงผมไปอีกเช่นเคย
ผมจึงมักเลือกแนวทางที่ได้เห็นผลชัดเจนที่สุดอย่างด้านพละกลังและการหลบหลีกความแม่นยำมาก่อนที่จะไปนั่งสมาธิใต้ต้นไม้หรือขั้นสูงขึ้นก็นั่งใต้น้ำตก
ที่มาเรียต้องใส่ชุดสีขาวแนบเนื้อพนมมือใต้น้ำตกเพื่อเพิ่มพลังเวทย์
“อุ้ยนายท่าน แข็งแรงขึ้นอีกแล้วนะคะ”
มาเรียหน้าแดงอีกครั้งเมื่อดยุกน้อยของผมตื่นขึ้นเมื่อคิดถึงฉากซีจีของน้ำตกในจินตนาการ
มาเรียใช้ช่วงล่างเสียดสีไปมาขยับบั้นท้ายตามแบบที่มาดามอิงกริดสอน
การพูดจาของเราก็หยุดลงและกลายเป็นการทำกิจกรรมกันอีกรอบหนึ่ง