อลิษาลางานหนึ่งวันเต็ม ๆ เพื่อเข้าปรึกษากับแพทย์เื่มีบุตร แผนมีลูกอลิษาคิดไว้ั้แ่บริษัทเริ่มมีชื่อเสียงและมีเงินทองเพียงพอที่จะเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาอย่างดีได้ แต่งานที่รัดตัวทำให้ต้องประวิงเวลามาเป็ปี จนตอนนี้อายุปาไปยี่สิบแปดปีแล้ว
เื่คนรักอลิษาไม่เคยคิดอยากมี ถึงจะทำงานเกี่ยวกับความรักแต่เธอกลับไม่ได้ศรัทธาในความรักของหนุ่มสาวขนาดนั้น เพราะในวัยเด็กอลิษาเห็นพ่อกับแม่ที่แต่งงานด้วยความรักทะเลาะกันทุกวัน และสุดท้ายก็จบที่การหย่าร้าง มีครอบครัวใหม่ ทิ้งให้ลูกสาวอย่างเธอต้องอยู่กับคุณยายที่เป็เหมือนแม่และพ่อในเวลาเดียวกัน
่มัธยมปลายคุณยายจากไปด้วยโรคร้าย อลิษาเสียใจได้ไม่นานก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด อาจจะโชคดีที่เธอเกิดมาสวยก็เลยได้โอกาสทำงานในวงการระยะหนึ่ง แต่เมื่อเริ่มตั้งตัวได้อลิษาก็ออกมาเพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับวงการมายาเท่าไหร่
พอเรียนจบอลิษาใช้เงินเก็บของตัวเองและกู้ธนาคารเพิ่มเติมมาก่อตั้งบริษัท ชวนน้อง ๆ ที่สนิทกันมาทำงานหารายได้เสริมระหว่างเรียน แรก ๆ ก็พากันล้มไปตั้งหลายรอบ แต่สุดท้ายความพยายามก็ไม่เคยทรยศใคร
เมื่อสามปีก่อนมีสองหนุ่มสาวมาใช้บริการหาคู่ พวกเขาเข้ากันได้ดีจนตัดสินใจแต่งงานกัน หลังจากนั้นพวกเขาเขียนโพสต์ถึงบริษัทเธอในโซเชี่ยล รีวิวถึงข้อดีของการใช้บริษัทหาคู่และผลลัพธ์ที่เกินความคาดหมาย โพสต์นั้นคนแชร์เป็หมื่น คอมเมนต์อีกหลายพัน หลังจากนั้นบริษัทต๊อกต๋อยก็กลายเป็บริษัทที่มีชื่อเสียงขึ้นมาในชั่วเวลาข้ามคืน
สำหรับอลิษา ความรักที่ดีมันต้องเริ่มจากคนที่ดีเป็อย่างแรก ดังนั้นบริษัทของเธอจึงมีแต่หนุ่มสาวโปรไฟล์ดี ประวัติดี เรียกได้ว่าระดับพรีเมี่ยมให้ลูกค้าได้เลือกสรรตามสเปกที่ชอบ ความเอาใจใส่ใจข้อนี้ทำให้บริษัทถูกพูดถึงในแง่บวกตลอดเวลา
อลิษาถนัดทำให้คนรักกันมากกว่าทำให้ตัวเองมีความรัก ชีวิตตลอดยี่สิบแปดปีของเธอจึงโสดสนิท ส่งคู่รักเข้าพิธีวิวาห์ไปหลายสิบคู่แต่อลิษาก็ยังครองตัวโสด ไม่ใช่ไม่มีใครเข้ามา แต่เธอไม่คิดจะเปิดใจต่างหาก
ลึก ๆ แล้วอลิษารู้ดีว่าตัวเองกลัว.. กลัวว่าจะต้องเจอกับความรักที่พังทลายเหมือนพ่อและแม่ หัวใจดวงนี้จึงปิดตายมาตลอด
แต่ชีวิตตัวคนเดียวนับวันก็ยิ่งว้าเหว่ กลับบ้านไปก็เจอแต่บ้านที่เงียบเหงา มองไปทางไหนก็ไม่เจอใครเลย แต่ถ้าจะให้คบหากับใครอลิษาก็ไม่กล้า ลูก เป็สิ่งเดียวที่เธอจะสามารถรักได้โดยไม่มีเงื่อนไข ถ้ามีลูกเข้ามาในชีวิตอลิษาคงมีความสุขมากกว่านี้
นั่นคือเหตุผลทั้งหมดที่ทำให้อลิษามานั่งอยู่ที่นี่ สถาบันชื่อดังที่มีคุณหมอเก่งกาจหลายคนคอยช่วยเหลือผู้ที่้ามีบุตร คุณหมอที่อลิษาเข้ามาพบในวันนี้คือคุณหมออินทัช ผู้ที่เป็ทั้งคุณหมอ และเ้าของสถาบันนี้ ว่ากันว่าไม่เคยมีใครเคยผิดหวังกลับไปถ้าเลือกให้หมออินทัชเป็ผู้ดูแล
อลิษาเลือกคุณหมออินทัชโดยไม่ลังเล แลกกับการรอคิวที่ยาวนาน และค่าบริการที่แพงหูฉีกกว่าหมอคนอื่น แต่ถ้าแลกกับลูกชายหรือลูกสาวน่ารักสักคนอลิษาก็ยอมจ่าย
“คุณอลิษาคะ”
พยาบาลหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มเดินเข้ามาหาพร้อมแฟ้มเล็ก ๆ ในอ้อมแขน ที่นี่เป็สถาบันเอกชนที่ได้รับการรองรับระดับสากล การบริการไม่ต้องพูดถึง ดีถึงขั้นที่แทบจะปูพรมแดงต้อนรับั้แ่หน้าประตู มีเ้าหน้าที่คอยดูแลและแนะนำตลอดเวลา
“ค่ะ”
“เชิญทางนี้ค่ะ”
อลิษาเก็บความตื่นเต้นไว้แทบไม่อยู่ ขาเรียวในรองเท้าส้นสูงสี่นิ้วก้าวตามพยาบาลไป เดินไปจนถึงห้องสุดท้ายก็เจอกับป้ายชื่อแพทย์ประจำห้องเด่นหรา
ดร.นพ.อินทัช
เป็ด็อกเตอร์เลย คงจะเก่งมากจริง ๆ
อลิษาไม่ได้หาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับคุณหมอท่านนี้เลย หน้าตา อายุ ประวัติอะไรก็ไม่รู้เลยสักอย่าง เธอยอมรับว่างานยุ่งจนลืม แล้วก็ไว้ใจว่าคุณน้ำคงไม่แนะนำหมอไก่กาให้...ล่ะมั้งนะ
“เชิญค่ะ”
พยาบาลเปิดประตูให้และปิดลงหลังจากอลิษาก้าวพ้นมาแล้ว หญิงสาวในชุดเดรสเข้ารูปโชว์สัดส่วนอรชรยืนเก้ ๆ กัง ๆ เหมือนคนทำอะไรไม่ถูก จนกระทั่งคุณหมออินทัชหมุนเก้าอี้กลับมา
“สวัสดีครับ”
“สวัสดี...ค่ะ”
แม่เ้า...
อลิษาเหมือนถูกน็อคด้วยหมัดหนักกะทันหัน ดวงตาโตเฉี่ยวเบิกกว้าง ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดอ้าออกน้อย ๆ
นี่คุณหมอหรือเทพบุตรกันแน่..
อลิษาคิดว่าคุณหมอที่คุณน้ำอวยนักอวยหนาว่าเก่งมาก ทั้งยังเรียนจบปริญญาเอกน่าจะมีอายุราวสี่สิบห้าสิบปีขึ้นไป แต่คนตรงหน้าดูยังไงก็ไม่เกินสามสิบ ใบหน้าของเขาดูดีไร้ที่ติ ทั้งรูปหน้า จมูก ดวงตา หรือแม้แต่ริมฝีปากก็ลงตัวกันอย่างเหมาะเจาะ คุณหมอมีผิวขาวอมชมพู จมูกโด่งเป็สัน ใบหน้าคมเข้ม คิ้วเข้ม ดวงตาคมกริบสีสนิม ริมฝีปากหยักลึกสีชมพูระเรือ
ถ้ามีลูกชายหน้าตาแบบนี้ก็คงดี..
“คุณอลิษาครับ” อินทัชอ่านแฟ้มข้อมูลแล้วเอ่ยเรียกชื่อผู้ที่ต้องดูแลในวันนี้
ขนาดเสียงยังเพราะเลย..
“คุณอลิษา”
อินทัชเรียกย้ำเมื่อหญิงสาวตรงหน้าเอาแต่เหม่อลอย อลิษากระพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะรีบขานรับเสียงเบาหวิว
“..คะ”
“เชิญนั่งก่อนครับ”
อลิษาเดินตัวลอยไปนั่งบนเก้าอี้นุ่ม เธอมองใบหน้าหล่อเหลาของคุณหมอไม่กระพริบตา ผู้ชายอะไรแม้แต่ขนตายังเป็แพยาว นี่มันพ่อพันธุ์เกรดพรีเมี่ยมชัด ๆ
“คุณอลิษา้ามีบุตร แต่ตามประวัติยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส?”
หญิงสาวนั่งตัวตรง ถึงจะอยากมองหน้าคุณหมอต่อ แต่เธอไม่ได้ลืมว่าตัวเองมาที่นี่เพราะอะไร
“ค่ะ ยังไม่ได้แต่ง”
“ไม่ได้มีภาวะมีบุตรยาก”
“ไม่แน่ใจเท่าไหร่ค่ะ”
เธอไม่เคยลองปั๊มลูกมาก่อน อลิษาเลยไม่มั่นใจว่าจะท้องได้ง่ายแค่ไหน อินทัชได้ยินคำตอบถึงกับขมวดคิ้วน้อย ๆ
“ไม่เคยผ่านการแท้ง”
“ไม่ค่ะ”
“มดลูกไม่ได้มีปัญหา”
“เอ๊ะ? คิดว่าไม่นะคะ”
“ถ้าอย่างนั้น..”
อินทัชเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย เขาไม่ได้รู้สึกอะไรที่ถูกจ้องจนเกือบพรุน เรียกได้ว่าโดนบ่อยจนชิน
“คุณ้ามีบุตรโดยไม่มีสามี?”
“ใช่แล้วค่ะ”
อินทัชถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เคสนี้อีกแล้ว อลิษาไม่ใช่เคสแรกที่เขาเจอ ั้แ่เป็หมอด้านนี้มาเขาเจอเคสแบบนี้นับครั้งไม่ถ้วน และรายนี้ก็เป็อีกรายที่เขาต้องปฏิเสธไป
“ที่ประเทศเรา การทำ IUI IVF หรือ ICSI โดยที่ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสไม่ใช่เื่ที่ถูกกฎหมายนะครับ คุณรู้หรือเปล่า”
“แต่ฉันรู้มาว่าเื่แบบนี้มันหยวน ๆ กันได้นี่คะ ถ้าคุณหมอยอมทำให้ฉัน..”
“ขอโทษด้วยครับ แต่ผมไม่รับเคสแบบนี้ครับ”
เหมือนฟ้าผ่าลงกลางหัว อลิษาใเพราะไม่คิดว่ามาถึงที่นี่แล้วจะได้ยินคำปฏิเสธ
“คะ?”
“ที่อื่นอาจจะหยวน ๆ ได้ แต่ไม่ใช่ที่นี่ครับ ผมไม่รับทำเคสสีเทาแบบนี้ คุณคงต้องไปที่อื่นแล้ว”
“ไม่ค่ะ ฉันตั้งใจมาหาคุณหมอ ใคร ๆ ก็บอกว่าคุณหมอทำลูกให้ฉันได้แน่ ๆ ขอร้องนะคะ ทำให้ฉันเถอะนะ ได้โปรด..”
“ขอโทษด้วยครับ ผมไม่อยากมีปัญหา และอยากให้คุณเข้าใจว่าถ้าเกิดมันเป็เื่ขึ้นมาทางเราจะเสียหายหนัก”
“แต่ว่า..”
“คุณอายุเพียงแค่ยี่สิบแปดปี ปกติต่อให้แต่งงานแล้วทางแพทย์เราก็ยังแนะนำให้ใช้วิธีธรรมชาติไปก่อน หากไม่ติดจริง ๆ ถึงจะแนะนำให้ทำ ส่วนใหญ่มักจะอายุอายุสามสิบปีขึ้นไป”
“แต่ฉันไม่มีสามีแล้วจะให้ฉันทำวิธีธรรมชาติกับใครล่ะคะคุณหมอ”
“ถ้าอย่างนั้นผมแนะนำให้บินไปทำที่ต่างประเทศ ที่อเมริกาสามารถทำได้โดยไม่ผิดกฎหมายนะครับ”
“คุณหมอพูดเหมือนอเมริกาอยู่แค่หน้าปากซอย” อลิษาบ่นอุบ “คุณหมอขา คุณช่วยดูแลเคสฉันเป็พิเศษไม่ได้เหรอคะ ฉันจ่ายเงินเพิ่มก็ได้ นะคะ”
“ขอโทษด้วยครับ” อินทัชพูดประโยคเดิมเป็ครั้งที่สาม
คำขอโทษสั้น ๆ แปลได้ง่าย ๆ ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอินทัชก็จะไม่รับเคสนี้ให้มาเป็ปัญหาทีหลังกับตัวเองเด็ดขาด
“ผมจะคืนเงินมัดจำเต็มจำนวนเพื่อแทนคำขอโทษ”
“คุณหมอ..”
“ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ”
อลิษาเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางสิ้นหวัง เพราะไม่ว่าจะร้องขอเท่าไหร่อินทัชก็ไม่ยอมใจอ่อน เอาแต่เอ่ยคำว่าขอโทษซ้ำ ๆ จนอลิษาต้องเป็ฝ่ายขอตัวออกมาเพราะเอียนเต็มทน
แค่อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีสามีทำมันถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้
แต่คนอย่างอลิษาไม่เคยยอมแพ้อะไรง่าย ๆ อยู่แล้ว ในเมื่อที่นี่ไม่ได้เธอก็จะไปหาที่ใหม่ ไม่ว่ายังไงลูกของเธอก็ต้องได้เกิดมาดูโลกใบนี้ คอยดูก็แล้วกัน
70K
![ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1643806592_36809902.webp)
![[จบ] ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760592837_46326998.webp)
