ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบหก สงครามในโลกใต้ดิน
สงครามนอกรูปแบบ
นครใต้ดินนั้นแตกต่างกับบการรบในระวห่างกองยานอวกาศหรือกองทัพที่ยึดประเทศ
อย่างที่บอกว่านี่คือสงครามและการต่อสู้แยกย่อยของแยกย่อยของแยกย่อย
มันคือการทำสงครามในเมืองของตัวเองกับประชากรของตนเองหรือจะเรียกว่ากับลูกน้องของตนเองด้วยซ้ำ
ไม่แปลกใจที่ผู้นำเผด็จการหลายคนจะพยายามสร้างศัตรูภายนอกมาเพราการส่งลูกน้องไปตายในการต่อสู้กับศัตรูของเรานั้นมันสบายใจกว่าการปราบปรามลูกน้องตนเอง
แต่ผมรู้ตัวดี
ว่าหากเราไม่ปรับปรุงตนเองสร้างจักรวรรดิที่แข็งแกร่งมากขึ้นผมก็คงมีแต่ทางพ่ายแพ้สถานเดียวหากไปสู้กับศัตรูอื่นที่แข็งแกร่งกว่าพวกเบียวไซเบอร์พังก์พวกนี้
Attrition warfare
สงครามบั่นทอนกำลัง
สงครามสมัยใหม่หากชนะหรือแพ้กันด้วยความรวดเร็วทันทีก็แล้วไปไม่ว่าเราจะเหนือกว่าหรือด้อยกว่าศัตรูอย่างน้อยมันก็จะสิ้นสุดลงโดยเร็ว
แต่ในสถานการร์ที่มีการบุกและแนวหน้า stabilize มีความมั่นคงขึ้นมา เกิดสภาวะ ยันกัน contest
เราก็จะต้องพึ่งพาฝ่ายที่มีอุตสาหกรรมการผลิตดีกว่าการลำเลียงพลดีกว่า ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์มาป้อนสงครามของเรา
ผมอยู่ในจักรวรรดิตนเองก็ดีหน่อยเรียกว่าการส่งกำลังบำรุงนั้นอยู่ในเขตแดนของตนเองทั้งหมดก็ว่าได้
แต่ข้อเสียคือไม่สามารถใช้ปืนใหญ่ของยานอวกาศฆ่าผู้ต่อต้านทั้งหมดตั้งแต่แรกหรืออาวุธเชื้อโรคที่สามารถสังหารคนได้จำนวนมากหรืออาวุธที่ทำลายได้ทั้งตึก
ปั๊ดโธ่ใช้อาวุธอย่างนั้นตึกก็พังทลายลงสิฟะ
นี่คือความลำบากของการจัดการกลุ่มต่อต้านในเขตแดนตนเอง
ผมตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ต่างกับอเมริกาในอิรัคอาจจะเป็นเวอร์ชั่นที่คนในนครใต้ดินที่จับอาวุธสู้และผลิตอาวุธสู้ได้มีจำนวนมากกว่าอิรัค
แต่ข้อดีคือมันแค่ไม่เป็นอันหนึ่งเดียวกัน...ในการรบที่ผ่านมา
ในตอนที่ผมเจอการก่อการร้ายที่ฝ่าแนวป้องกันของผมเข้าไปได้
ผมพบสัญญาณบางอย่างว่านี่คือการสู้รบในรูปแบบที่แตกต่างออกไป
เศษซากระเบิดที่เหลือและระบบล่องหนของระเบิดที่ลอบผ่านเข้ามาได้
แสดงถึงเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าและในเกมส์นี้ที่ตอนนี้กลายเป็นโลกจริงน่าจะเป็นคนที่มีทักษะทางด้านจารกรรม
ผมทำได้แค่ส่งทหารรับจ้างที่จ้างมาจากนครเบื้องบน
ลงไปเสี่ยงตายในความมืดของนครใต้ดินเท่านั้น
และพบว่าปราบปรามประสบความสำเร็จ
พวกแก๊งต่างๆเริ่มทำการหลบหนีผมไม่ต่อสู้โดยตรงเริ่มโจมตีจากความมืดและเริ่มตัดสายพานการส่งเสบียงของผมและโจมตีกองทหารรับจ้างที่มีกำลังน้อยในช่วงเคลื่อนที่
แต่จะไม่โจมตีโดยตรงเมื่อกองกำลังทหารของผมมีเยอะกว่า
หากผมเป็นคนที่แม่ทัพที่กังวลเรื่องชัยชนะหรือบอสของบริษัทที่แค่พยายามจะหากำไรผมคงจะยอมแพ้ไปแล้วหากอีกฝ่ายสร้างความเสียหายให้ผมได้มากพอ
แต่นี่คือข้อดีของการที่อยู่ในเขตแดนของตนเองและในสเกลที่ถือว่าเล็กหากเทียบกับทรัพยากรของจักรวรรดิ
ผมแก้ปัญหาโดย
เพิ่มจำนวนเข้าไปอีก
เมื่อกองกำลังทหารรับจ้างกองแรกโดนโจมตีจนเสียหาย
เราก็ส่งกองกำลังทหารรับจ้างกองที่สองที่สามต่อไปเรื่อยๆ
กลยุทธของซุนหวู่มีม
Use mercenary ,bro
ใช้ทหารรับจ้างสิเกลอเอ๋ย
ข้าขอซ้ำแผนเดิม
อย่างที่หงสาจอมราชันย์เคยว่าเอาไว้