เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยเก้าสิบสาม นางเอกที่ดื่มน้ำส้ม

“วิ้วววว ลูกพี่เจิดของเราเกี้ยวครูวิด้วย”

ไอ้ห้อยไอ้โหนทำท่าพลอดรักกันเลียนแบบคู่รักในจอภาพยนตร์

หากผมพยายามจะจีบครูวิจริงๆผมคงโมโหพวกเขาไปแล้วเพราะการแซวอย่างนั้นจะเป็นการขัดบรรยากาศดีดีที่ดำเนินอยู่ต่อไป

แต่เมื่อผมไม่ได้อยากได้บรรยากาศดีดีผมเลยไม่ได้คิดอะไรมาก

ครูวิทำสีหน้าเอียงอายประดุจอิสตรีที่เขินอาย

แต่ผมรู้ดีว่านางเอกที่ทานน้ำส้มนั้นจะไม่ยอมให้ใครจีบหรือจับมือถือแขนเป็นอันขาด

พวกเธอจะยอมพลีกายในตอนที่ไปติดเกาะร้างกลางทะเลหรือกลางป่าเขาเท่านั้นด้วยเหตุผลบางประการหากเราวิเคราะห์จากมุมมองทั้งหมดจากนิยายรักของประเทศเราหรือมังงะของแดนอาทิตย์อุทัย

คนเขียนมังงะเรื่องสงครามความรักของคางุยะที่น่าจะมีปมในใจกับความรักมองว่าความรักนั้น

Favor the bold

ความได้เปรียบนั้นอยู่กับคนกล้า

Favor the first

ความได้เปรียบอยู่ที่คนลงมือก่อน

หมายความว่าหากเราเป็นคนที่มองโลกจากรากฐานแนวคิด

 ผลลัพธ์นิยม

 Consequentialism

แบบเดียวกับแฟมินิสม์ที่มองจากผลลัพธ์เป็นหลักแล้วเราจะเริ่มกลายเป็นคนหัวรุนแรงที่ไม่เห็นด้วยกับแฟมินิสม์เสียเองหากเราใช้ตรรกะแบบเดียวกับแฟมินิสม์ที่มองว่าการกระทำของพระเอกที่ขโมยจูบหรือมีฉากXXX ในช่วงฝนตก ยอดมะพร้าวหักเทียนดับด้วยกันในกลางป่าเขาหรือเกาะร้างกลางทะเลนั้น

Problematic

เป็นปัญหา

หากเราเชื่อแฟมินิสม์เราจะลงเอยแบบเดียวกับสาวชาวสวนแม่ลูกสามและซีอีโออายุสามสิบที่ยังไม่ได้แต่งงานที่ต้องอาศัยการย้อนเวลาเกิดใหม่ไปในยุคสมัยที่ยังไม่มีสิทธิสตรีและยังไม่มองว่าการอุ้มหญิงสาวไปเป็นอนุทาสอุ่นเตียงนั้นเป็นเรื่องที่สามารถจะกระทำได้

บางครั้งหากเราถอดความหมายของสารที่บรรดานิยายจะสื่อออกมาเราก็คงจะงงๆเหมือนกัน

ทั้งในนิยายตะวันตกแบบศาสตราจารย์สเนปหรือตะวันออกแบบแนวพระรอง

ที่พระรองแบบศาสตราจารย์สเนปจะรักกันมาตั้งนานเสียเป็นแสนแขนไม่ได้จับ ยอมตายเพื่อรักษาชีวิตของคนที่ตนเองรักและคนที่ตนเองเกลียด

ไม่รู้ว่าคนเขียนต้องการจะสื่ออะไรเหมือนกัน

หากเรามีความคิดโรแมนติกเราจะมองว่าเป็นเรื่องดีที่เราได้ตายเพื่อผู้หญิงที่เรารัก

แต่หากเราเชื่อชาวสวนแม่ลูกสามที่มองไปในทาง

Material reward

ผลตอบแทนเป็นรูปธรรม

ว่าการกระทำที่ทำลงไปนั้นได้ผลตอบแทนอะไรบ้าง?

เราจะคิดว่าไร้สาระมากๆกับการกระทำของศาสตราจารย์สเนปและบรรดาพระรองที่จะเห็นในตอนจบพระรองเศร้าเสียใจที่เห็นพระเอกนางเอกพลอดรักกันอย่างมีความสุข

สรุปก็คือ

เจิดไม่คิดจะเอาตนเองไปเกลือกกลั้วยุ่งเกี่ยวกับพวกรักสามเศร้าเราสามคน ไร้สาระของนิยายโรแมนติกแต่อย่างใด

โดยเฉพาะนางเอกที่ดื่มน้ำส้มอย่างครูวินี้

เขาสันนิษฐานว่าเธอน่าจะมีคู่หมั้นอยู่เมืองกรุงเป็นท่านชายที่ไหนสักคนแน่ๆหากครูวิเป็นคนเดียวกับนางเอกอีกคนหนึ่งที่ผมเคยอ่านของจักรวาลนิยายคนเขียนท่านนี้

เท่าที่ผมจำได้จะมีบรรดานักธุรกิจ ลูกชายเจ้าสัวท่านชายขับรถมาตามครูวิทุกสัปดาห์แม้จะอยู่ห่างไกล

โชคดีที่ผมไม่เคยคิดจะไปหาครูวิหรือยุ่งเรื่องไร้สาระพวกนั้นผมเลยไม่ได้พบพวกเขายังทำให้ผมมีเวลามากพอที่จะทำงานที่มีประโยชน์อย่างการเสกเครื่องของขลังให้กับชาวบ้านได้บ้าง

“ขออภัยแทนไอ้ห้อยไอ้โหนด้วยนะขะรับครูวิเสียชื่อออกฟอร์ดเจนเติ้ลแมนอย่างผมหมดที่ทำให้เลดี้อับอาย”

ผมควักตำราพระรองผู้แสนดีที่แห้วตลอดออกมาเพื่อกันครูวิให้อยู่ห่างๆตัวผมเอาไว้

เท่าที่ผมจำได้จักรวาลในเรื่องของครูวิไม่ได้มีเรื่องเหนือธรรมชาติหรือการดวลปืนกับเสือแต่อย่างใด

ก็เป็นข้อดีอย่างเดียวที่ผมพอจะคิดได้