handsome is sin คนอื่นมีดีที่วิชา แต่ข้ามีหน้าตาเป็นอาวุธ

    ตอนที่ 16 หรือบังเอิญ

          “ แต่...นั่นอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ ข้าไม่รับรู้ถึงพลังปราณที่แผ่ออกมาเลย เพราะงั้นข้ามั่นใจมันเก่งแค่วิชากระบี่ แต่พลังปราณอาจจะน้อย เพราะงั้นข้ายังมีโอกาศ ” กัดฟันระหว่างค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ ระหว่างวิเคราะห์ความสามารถของชายหนุ่มตรงหน้า       และตอนนั้นหญิงสาวทั้ง 4 ที่มอง โดยเฉพาะทางอี้หลาน และซีเหนียงต่างก็ยิ้มออกมาบางๆ       “ เจ้าคนนี้ไม่รู้จักประมาณตน ฟงหมิงแม้จะพึ่งฝึกมาได้ 10กว่าวัน พลังปราณยังมีน้อย แต่ว่าวิชากระบี่ของเขาเป็นของจริง ดังนั้นคิดหุนหันพลันแล่นบุกมาอย่างนี้ ฟงหมิงไม่โหดร้ายตัดหัวในทันทีก็ใจดีมากแล้ว ” ซีเหนียงพึมพัมกับตัวเองด้วยความรู้สึกภูมิใจ แม้อีกฝ่ายจะเป็นเพียงศิษย์ร่วมสำนัก แต่พอเห็นเขากำลังได้เปรียบก็ทำให้นางรู้สึกเหมือนตัวเองได้เปรียบด้วยเช่นเดียวกัน       “ วิชากระบี่แค่นั้นหรือ ถึงทำให้ซีเหนียงและอี้หลานติดตามได้........นั่นมันไม่น่าเป็นไปได้สิ ” ส่วนทางสงเหลาเห็นสถานการณ์บนลานประลองชัดเจนจากมุมด้านข้าง ก็อดไม่ได้ที่จะมึนงงหนักกว่าเดิม       ระดับพวกเขา วิชากระบี่แค่นี้หากมองจากมุมของมือใหม่ ถือว่าไม่ธรรมดา แต่หากมองจากมุมของอัจฉริยะเช่นเขา มันดูดาดๆ และทั่วไปมากมาย       ทางด้านลานประลอง ฟงหมิงเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมแพ้ เขาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย         ตอนนั้นหัวใจของเขาเต้นระรัวขึ้น เหมือนกลองรบมันถูกลั่น ‘อีกฝ่ายตอนแรกประมาทเรา ตอนนี้ดูการตั้งท่า คงจะเริ่มเอาจริงแล้ว ตัวข้าคงไม่อาจประมาทได้อีกต่อไป หลังจากนี้หากใครเผลอคงโดนคมประบี่ฟันแน่’ เตือนสติตัวเอง ก่อนจะกำกระบี่แน่นเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างช้าๆ โดยภาพในหัวของเขาปรากฏขึ้นช้าๆระหว่างสาวเท้าเข้าหาอีกฝ่าย       “ ฮ่ะ!!! ” จงเกาคำรามออกมาทันที เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ กระบี่ของเขาแทงออกไปทันทีด้วยความเร็วสูง ระหว่างที่เขาโน้มตัวไปด้านหน้า เพื่อส่งแรงไปที่กระบี่หมายจะเร่งความเร็วไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัวได้ทัน       แถมเขาก็ร่างกายที่อยู่ในระดับดินขั้นที่ 4 ระเบิดพลังกายออกมา หมายจะทำให้อีกฝ่ายหมดหนทางสู้       แต่ฟงหมิงจ้องมองการโจมตีของอีกฝ่าย ก็รู้สึกได้ว่าชายตรงหน้ามีความชื่นชอบในการโจมตีท่วงท่าแทงเป็นพิเศษ และการโจมตีครั้งนี้ก็ดูจะเร็วกว่าแต่ก่อน ทว่าในสายตาเขามันก็ยังพอรับได้ จึงยิ้มออกมาอย่างเย็นชา ก่อนจะใช้เท้าสืบไปด้านข้าง เอนตัวเล็กน้อยหลบกระบี่ที่แทงมา และใช้กระบี่แทงกลับไปที่หัวไหล่ทางด้านซ้ายของอีกฝ่ายที่ถือกระบี่ ก่อนที่เขาจะคาดเดาการโจมตีของอีกฝ่าย โดยการก้มหัวเอี้ยวตัวหลบล่าง       “ อ๊ากกกก! ” เสียงร้องของจงเกาดังออกมา ก่อนที่เขาจะสะบัดกระบี่ไปทางด้านข้างตามจังหวะที่อีกฝ่ายหลบ ทว่าเงาของอีกฝ่ายกลับหายไป ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเห็นว่าอีกฝ่ายหลบก้มลงไป จึงคิดจะใช้กระบี่หมุนฟันตัดลง ตอนนี้ความโกรธเริ่มเข้าครอบงำ เมื่อความเจ็บสืบขึ้นมา       แต่ฟงหมิงที่เข้าใกล้อีกฝ่ายแล้ว มีหรือจะปล่อยให้เขาโจมตีฝ่ายเดียว เขาปล่อยมือที่จับกระบี่ และจับไปที่ข้อมืออีกฝ่าย พร้อมกับทำการกระแทกร่างกายเข้าไปที่ร่างของคู่ต่อสู้ ก่อนจะทำการกดแรงที่ข้อมือ และเอว ยกร่างของอีกฝ่ายทุ่มลงที่พื้นด้วยความแรงทั้งหมดทันที(จบ)