ชมดาวสะดุ้งเธอพยายามสงบสติอารมณ์แล้วโกหกออกไปว่า
“คะ… คือ ชม… ชมป่วยกะทันหันน่ะค่ะคุณแม่ โรคเก่ากำเริบ เป็นลมจนต้องหามเข้าโรงพยาบาลเลยค่ะ”
เธอทำท่าทางอ่อนเพลียเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ
“อะไรนะ ป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล? แกนี่มันไม่รู้จักดูแลสุขภาพตัวเองเลยนะ เงินทองก็มี ทำไมไม่รู้จักไปตรวจร่างกายประจำปีแต่เนิ่นๆ ฮะ?”
แม่สามียังคงก่นด่าไม่หยุดหย่อน
แต่แล้วเสียงทุ้มต่ำของพ่อผัวก็ดังขึ้น
“พอเถอะน่า อากิมลั้ง ชมดาวเขาคงไม่ค่อยมีเวลาหรอกมัวแต่ติดต่อเรื่องจะให้น้องแม็คเข้าโรงเรียนดังประจำจังหวัดให้ได้นั่นแหละ”
คุณย้งมองมาที่ชมดาวด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาสาบเสื้อด้านบนของเสื้อโค้ทแหวกกว้างออกจากกันเพราะไม่มีกระดุมเหลือให้กลัดได้เขาสอดส่ายสายตาไปเห็นสองเต้าเต่งตึงขาวผ่องโผล่พ้นร่องกลางของเสื้อโค้ทด้านบนก็อดไม่ไหวที่จะกลืนน้ำลายคงคอ
หัวสมองพ่อผัวพลันคิดถึงฉากที่ชมดาวเปิดเสื้อให้ลูกชายตัวน้อยดูดดื่มน้ำนมมารดาจากเต้าอวบอิ่มคู่นั้นจนเขาตกอยู่ในภวังค์แห่งความลุ่มหลงในตัวสะใภ้สาวนมโตคนนี้อย่างโงหัวไม่ขึ้น
แม้ว่าตัวเขาเองก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกันว่าชมดาวไปทำอะไรมาเมื่อคืนแต่เขาก็เลือกที่จะช่วยเธอก่อนในสถานการณ์คับขันเช่นนี้
เมื่อได้ยินคำทักท้วงของผัวแม่สามีก็ยอมหุบปากลงในที่สุด แต่ก็ไม่วายสบถส่งท้ายด้วยน้ำเสียงอาฆาตแค้น
“นังผู้หญิงข้างถนนอย่าคิดนะว่าผัวของแกจะกลับมาเอาแกอีก เพราะตอนนี้ตาสมยศลูกชายของฉัน เขาได้เขาไปเจอสาวคนใหม่ที่อเมริกาแล้วน้องโรซี่เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทฉันเอง เค้าเป็นถึงด๊อกเตอร์หญิง แกคอยดูเถอะ อีกไม่นานคนอย่างแกจะต้องโดนเฉดหัวออกไปจากบ้านนี้ถ้าผัวแกพาเมียที่ดี ๆ สมฐานะของเขากลับมาอยู่ที่ไทยด้วยกัน”
แม่สามีหัวเราะเยาะใส่ชมดาวอย่างสะใจเสียงหัวเราะนั้นบาดลึกเข้าไปในใจของชมดาว
ชมดาวเม้มปากแน่นดวงตาของเธอทอประกายความแค้นเคือง เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดจากการถูกดูถูกอีกต่อไปแต่กลับกลายเป็นความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง
“ไม่เสียแรงที่ฉันติดต่อหนูโรซี่ให้ตาสมยศอยู่ตั้งนานเป็นปีๆ ในที่สุดลูกชายของฉันก็ยอมเปิดใจ ยอมรับผู้หญิงที่สมฐานะกับเขามาเป็นเมียใหม่จนได้”
กิมลั้งพูดจาเยาะเย้ยสะใภ้ตรงหน้าอย่างสะใจหล่อนตอกย้ำหญิงสาวให้รู้ถึงอนาคตที่เลวร้ายอันใกล้เข้ามาทุกที
“ถ้าแกรู้ตัวแล้วว่ากำลังจะตกกระป๋องฉันขอแนะนำให้แกรีบเก็บเสื้อผ้าย้ายสำมะโนครัวออกไปจากบ้านฉันได้เลย จะไปไหนก็ไปส่วนน้องแม็คหลานชายฉันต้องอยู่ที่นี่นะยะ”
แม่ผัวยังด่าไล่หลังตามมาไม่หยุด
ชมดาวได้แต่ก้มหน้างุด คิดทบทวนสิ่งต่าง ๆที่ผ่านมา นอกจากจะมีแม่ผัวปากร้ายแล้ว สามียังแอบไปนอกใจกับหญิงอื่น ทิ้งให้หญิงสาวต้องเผชิญหน้ากับถ้อยคำหยามเหยียดของนางกิมลั้งเพียงลำพัง
มิน่าเล่าทำไมเวลาที่ชมดาวโทรไปหาสมยศเขามักจะอ้ำอึ้งถามคำตอบคำเหมือนไม่อยากเสียเวลาสนทนากับหล่อนแทบทุกครั้ง ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง
'ยัยแก่หนังเหนียว แกคิดว่าจะไล่ฉันออกจากบ้านง่ายๆอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ ฉันจะไม่ยอมโดนแยกห่างออกจากน้องแม็คลูกของฉันเด็ดขาด'
ชมดาวเดินผ่านแม่สามีไปอย่างเงียบ ๆมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของเธอ แต่ในใจกลับกำลังวางแผนการแก้แค้นอันชั่วร้าย
หญิงสาวไม่อาจทนอยู่กับความโมโหเพียงลำพังจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อส่งข้อความสั้น ๆ ไปบอกให้ ช้องนางเพื่อนสนิทที่เป็นดั่งพี่น้องร่วมสาบาน ได้รับทราบว่า
“ฉันโดนแม่ผัวเล่นงานอีกแล้วคราวนี้หนักที่สุด ถ้าแกว่างเมื่อไหร่ช่วยโทรกลับด่วน”
ให้ช้องนางเพื่อนสนิทช่วยคิดบัญชีแค้น…
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นรัวบนโต๊ะข้างเตียงดึงชมดาว ออกจากห้วงความคิดที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้น
เธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นชื่อ “ช้องนาง”เพื่อนสนิทที่ย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ ชมดาวกดรับสายทันทีด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและปนสะอื้น
“ฮัลโหล ช้องนาง ฮือ ๆ ๆ”
“ชมดาว แกเป็นอะไรไปวะ เสียงอย่างกับผีเข้า”
ช้องนางร้องถามด้วยความเป็นห่วง
“ฉัน ฉันไม่ไหวแล้วช้องนางฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ”
ชมดาวระบายออกมาอย่างอัดอั้น
“ไอ้สมยศมัน มันมีเมียใหม่ที่อเมริกาแล้วชื่อโรซี่ เป็นลูกสาวเพื่อนสนิทของยัยแม่ผัวนั่นแหละแล้วนางกิมลั้งก็คอยยุแยงให้ไอ้สมยศมันไปมีอะไรกับยัยโรซี่จนตอนนี้มันจะรับยัยโรซี่มาเป็นเมียใหญ่แทนฉันแล้ว”
ปลายสายเงียบไปชั่วขณะก่อนที่เสียงของช้องนางจะดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
“ไอ้ระยำ ไอ้สมยศมันกล้าขนาดนี้เลยเหรอแล้วอีแม่ผัวแกนั่นก็ด้วย มันกล้าทำกับเพื่อนรักของฉันได้ยังไง”
“ฉันเจ็บ ฉันแค้นช้องนางฉันอยากจะแก้แค้นพวกมันให้สาสม”
ชมดาวกัดฟันกรอด
“แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันมันก็แค่ผู้หญิงตัวคนเดียว”
'แล้วนี่ผัวก็ทิ้งไปเมืองนอกตั้งหลายเดือนฉันเสี้ยนเหลือเกิน ความต้องการของผู้หญิงอย่างฉันมันก็มีนะ'
“แกไม่ใช่ผู้หญิงตัวคนเดียวชมดาวแกมีฉันอยู่ตรงนี้ ถึงตัวจะไกล แต่ใจฉันอยู่ข้างแกเสมอ”
ช้องนางตะโกนกลับมาด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว
“แล้วเรื่องแก้แค้นน่ะ ไม่ใช่แค่มันที่จะมีเมียใหม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะยัยชม แกเองก็มีผัวใหม่ได้เหมือนกันแกต้องทำให้ไอ้สมยศมันเจ็บซะยิ่งกว่าที่มันทำกับแกเสียอีกเจ็บจนมันกระอักเลือดตายไปเลย”
ชมดาวน้ำตาไหลพราก
“แล้วฉันจะทำอะไรได้วะช้องนาง ฉันมันคนไม่มีทางสู้ฉันอยากจะระบายความร้อนรุ่มในตัวฉันให้ใครสักคน ให้ใครสักคนมาดับไฟแค้นในตัวฉัน ให้มันลุกโชนจนเผาผลาญพวกมันให้มอดไหม้ไปเลย”
“โอ๊ย แกก็แล้วไอ้ครูใหญ่โรงเรียนน้องแม็คของแกนั่นไง ที่แกเคยเล่าให้ฉันฟังว่าเขาชอบเข้ามาลวนลามแกน่ะแล้วแกก็เล่นด้วยกับเขาไม่ใช่เหรอ”
ช้องนางพูดด้วยน้ำเสียงกระตุ้นอารมณ์
“แกก็ไปปลดปล่อยกับเขาสิให้เขากำจัดความเสี้ยนในตัวแกให้หมดไป แล้วแกจะได้มีแรงไปสู้กับพวกสารเลวนั่น”
ชมดาวถึงกับอึ้งไป
'ก็จริงของช้องนาง ครูใหญ่น่ะเขาก็ทำฉันฟินได้ไม่น้อยเลยนะแต่ว่า'
“แต่ แต่ถ้าฉันเผลอตัวเผลอใจไปมีอะไรกับครูใหญ่เขาแล้วมันจะถือว่าเป็นความผิดบาปไหมวะช้องนาง? ฉัน ฉันกลัว”
“ผิดบาปอะไรของแกชมดาวไม่ต้องคิดมากเลยเรื่องบาปอะไรนั่นน่ะ ถ้าเทียบกับที่แม่ผัวกับผัวของแกรวมหัวกันเขี่ยแกออกจากบ้านของเขาแค่นี้ยังถือว่าน้อยไปเสียอีก” ช้องนางเสียงดังขึ้น
“แกต้องสู้ สู้เพื่อศักดิ์ศรีของแกสู้เพื่อลูกของแก ที่สำคัญที่สุด อีแม่ผัวของแกน่ะ มันเป็นตัวการของเรื่องร้าย ๆทั้งหมด”
ชมดาวกัดริมฝีปากแน่น
'ใช่ นังแม่ผัวนั่นแหละตัวดีถ้าไม่มีมันคอยยุแยง ไอ้ยศมันคงไม่กล้าขนาดนี้'
“แล้วฉันจะทำอย่างไรดีล่ะช้องนางที่จะแก้แค้นอีแก่มันได้เจ็บแสบที่สุด”
“ง่ายนิดเดียว แกก็ลองแย่งผัวมันดูบ้างสิดูซิว่าอีกิมลั้งมันจะบ้าคลั่งขนาดไหน” ช้องนางพูดด้วยน้ำเสียงสะใจ
“เรื่องแบบนี้มันต้องตอบโต้แบบตาต่อตาฟันต่อฟันถึงจะสะใจแกต้องแสดงให้พวกมันเห็นว่าผู้หญิงอย่างแกน่ะไม่ใช่ของตาย”
เสียงหัวเราะอันสะใจของช้องนางดังลอดออกมาจากโทรศัพท์
ชมดาวกำโทรศัพท์แน่นคำพูดของช้องนางปลุกเร้าจิตวิญญาณนักสู้ในตัวเธอให้ตื่นขึ้น
ความเจ็บปวดที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืน