บทที่ 166
คำสาปถูกปลดปล่อย
[ โจมตีเข้าจุดอ่อนมอนส์เตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้รับความเสียหายมากมาย ]
ในตอนนี้ดาบที่ขว้างปาออกไปพุ่งทะลวงลงบริเวณศีรษะของเจ้าหมาป่าสามหัวมันพุ่งตรงไปบริเวณตรงศีรษะตรงกลางทิ่มทะลุหน้าผากตรงจุดที่มีอัญมณีอันแปลกประหลาดประดับเอาไว้
หลังจากที่มันพุ่งลงไปแล้วกระแทกลงบริเวณส่วนนั้นข้อความจากระบบก็ปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้มันทำการส่งเสียงกรี๊ดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
ดวงตาทั้งสองข้างของเดย์เบิกกว้างขึ้นทันทีตัวของเขารู้ได้อย่างทันควันว่าในตอนนี้การโจมตีที่โจมตีออกไปมันได้
เจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้รับความเสียหายจากการโจมตีที่เขานั้นสร้างขึ้น“ การโจมตีได้ผล ”
“ ก่อนหน้านี้โจมตีหลายต่อหลายครั้งมันเองก็ไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตีเลยแม้แต่นิดเดียว ”
“ ดูเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป็นจุดอ่อนของมันจริงๆด้วย” เดย์รู้ได้ในทันทีว่าการโจมตีของเขาในตอนนี้มันส่งผลความเจ็บปวดเข้าไปใส่ร่างกายของเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าขนาดไหน
ก่อนหน้านี้เขาใช้การโจมตีโจมตีเข้าไปใส่ร่างกายของมันสร้างบาดแผลได้แต่ว่าก็ไม่ได้ฉกรรจ์ขนาดใหญ่ในตอนนี้เจ้าราชาหมาป่าที่อยู่บริเวณด้านหน้าส่งเสียงกรีดร้องออกมา
มุมปากของเดย์ปรากฏรอยยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจร่างกายของเขาค่อยๆตกลงมาบริเวณด้านล้างเท้าทั้งสองข้างสัมผัสลงกับพื้นอย่างนุ่มนวล “ ตึก ”
เมื่อร่างกายสัมผัสลงกับดวงตามองตรงไปด้านหน้าในตอนนี้เห็นร่างของเจ้าหมาป่าขนาดยักษ์บริเวณด้านหน้าทรุดต่ำลงไปอยู่กับพื้น
มันแสดงท่าทางเจ็บปวดจนเห็นได้ชัดเจนนี่ถือว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับเขาเพราะสามารถโจมตีมันจนบาดเจ็บ
“ บนศีรษะของมันมีอัญมณีแบบนั้นอยู่สามแห่งตอนนี้บริเวณหนึ่งในสามโดนทำลายไปเรียบร้อยแล้ว”
“ ท่าโจมตีไปยังจุดนั้นและบางทีอาจจะสามารถสร้างความเสียหายให้กับมันจำนวนมากก็ได้” เดย์คิดแบบนั้นอย่างรวดเร็ว
ตัวของเขาคิดว่าท่าโจมตีไปยังตำแหน่งเดิมที่ยังคงเหลืออีกสองแห่งบนศีรษะอีกสองหัวอาจจะสามารถสร้างความเสียหายให้กับมันได้เป็นจำนวนมหาศาล
เดย์เตรียมพร้อมการโจมตีร่างกายของเขายอดต่ำลงเตรียมพุ่งทะยานออกไปบริเวณด้านหน้าในขณะที่ร่างกายนั้นเตรียมจะพุ่งทะยานออกไปบริเวณด้านหน้า
เท้าทั้งสองข้างของเขาก็หยุดลงอย่างทันควัน “ มีบางอย่างแปลกๆ….”
เดย์สัมผัสได้แบบนั้นในขณะที่ตัวของเขานั้นกำลังจะพุ่งทะยานออกไปร่างกายของเขากลับสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่าง
ดวงตามองตรงออกไปบริเวณด้านหน้าบนบาดแผลที่ปรากฏขึ้นทั่วทั้งร่างกายของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้าอยู่มันเองก็แปลกไป
เดย์ดวงตาทั้งสองข้างมองอย่างไม่กระพริบตาพลังเวทย์สีดำสนิทถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมัน
พลังเวทย์สีดำสนิทเหล่านั้นเริ่มก่อตัวจนห่อหุ้มร่างกายชั้นนอกของเจ้าราชาหมาป่าสามผัวเอาไว้
มันเงยหน้าขึ้นบนท้องฟ้าก่อนที่จะส่งเสียงคำรามออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อมันทำการส่งเสียงคำรามออกมาพื้นที่บริเวณรอบๆสั่นไหว
อัญมณีที่แตกออกบริเวณกลางศีรษะของมันอัญมณีพวกนั้นกลายเป็นพลังเวทย์เข้ามาเสริมร่างกายของมัน
เดย์สัมผัสได้ถึงพลังเวทย์เพิ่มมากขึ้นเขารู้ได้ในทันทีว่าเจ้ารูปแบบของเจ้าสิ่งมีชีวิตบริเวณด้านหน้าเป็นอย่างไร“ อย่าบอกนะว่าการทำลายจุดอ่อนของมันจะเป็นการเพิ่มพลังให้กับมัน ”
“ แสดงว่าถ้าอยากจะสร้างความเสียหายมากมายให้กับเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็จำเป็นจะต้องแบกรับพลังของมันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆสินะ ”
ในตอนนี้ตอนนะกรูได้แล้วถึงความสามารถของเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าการทำลายจุดอ่อนของมันมันจะนำมาซึ่งความเสียหายอันมหาศาลที่ส่งเข้าไปถึงร่างกายของเจ้าราชาหมาป่าสามหัว
ทว่าสิ่งที่ตัวของเขานั้นจำเป็นจะต้องแลกก็คือการที่เจ้าราชาหมาป่าสามหัวจะแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้งเมื่อมันโดนทำลายจุดอ่อน
“ แย่แล้ว!!! ”เดย์ใช้ความคิดอย่างหนักคิดเกี่ยวกับเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ว่าตัวของเขาจะเอาอย่างไรกับมันดี
“ เทียบเท่ากับว่าในตอนนี้จำเป็นจะต้องลุ้นดวงเอาสินะว่าจะสามารถสร้างความเสียหายให้กับมันได้ก่อนหรือว่าตัวของเราจะโดนสังหารก่อน”
ในขณะที่กำลังคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้ภายในหัวเต็มไปด้วยความคิดมากมายเดย์ในขณะที่ร่างกายยังไม่ขยับเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าหันมามองอย่างรวดเร็ว
แววตาของมันเต็มไปด้วยความโกรธมันจ้องมองมาที่ตัวของเดย์แล้วก็อ้าปากทั้งสามของมันกว้างปากทั้งสามของมันอ้ากว้างขึ้นก่อนที่ตัวของมันนั้นจะรวบรวมพลังเวทย์แล้วก็ปลดปล่อยเปลวเพลิงจำนวนมหาศาลออกมาจากปากของมัน
เปลวเพลิงจำนวนมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากทันทีที่เปลวเพลิงขนาดใหญ่พุ่งตรงออกมามันพุ่งใส่ร่างกายเดย์อย่างรวดเร็ว
เปลวเพลิงที่ถูกควบแน่นไปด้วยความร้อนสูงพุ่งตรงเข้ามาในทันทีร่างกายสามารถสัมผัสได้ว่าการโจมตีนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
เปลวเพลิงความร้อนสูงที่มันควบแน่นอยู่บริเวณด้านในมันน่าจะรุนแรงกว่าการโจมตีจากเปลวเพลิงที่มันปล่อยออกมาก่อนหน้านี้
เดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็วหลังจากที่เห็นการโจมตีนั้นพุ่งทะยานมา“ นี่มันเทียบเท่ากับเวทย์เปลวเพลิงระดับสูง ”
“ ก่อนหน้านี้มันปลดปล่อยออกมาเทียบเท่ากับเวทเปลวเพลิงระดับกลางเท่านั้นแต่การโจมตีปลดปล่อยออกมาในตอนนี้มันเทียบเท่ากับเวทย์เปลวเพลิงระดับสูง”
“ บ้าเอ๊ยบางทีชุดเกราะนี้อาจจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีมันได้ทั้งหมดก็ได้” ในขณะที่การโจมตีนั้นพุ่งทะยานออกมา
ภายในใจของเดย์ก็เริ่มหวั่นใจว่าชุดเกราะที่สามารถป้องกันเปลวเพลิงที่กำลังสวมใส่ร่างกายของเขาได้ในตอนนี้มันอาจจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีจากเวทย์เปลวเพลิงระดับสูงขนาดนั้นได้
ในขณะที่ตกอยู่ในที่นั่งลำบากเวทย์เปลวเพลิงที่ถูกปลดปล่อยออกมามีรัศมีขวางไม่สามารถลบได้อย่างแน่นอน
อยู่อยู่บางอย่างมันถูกกระตุ้น “ ตรึง!!! ”
[ พลังคำสาบถูกปลดปล่อยออกมา]
[ สัมผัสได้ถึงพลังคำสาปที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากบริเวณ]
[ พื้นที่บริเวณรอบๆตกอยู่ในสภาวะพื้นที่แห่งคำสาปค้อนแห่งเทพธิดาจากต้นไม้แห่งเทพธิดาท่ามกลางต่อต้าน]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็วหลังจากที่เห็นข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาพลังสีดำสนิทพุ่งทะยานมาและก็ลบล้างเปลวเพลิงที่มันอยู่บริเวณด้านหน้า
เปลวเพลิงที่อยู่บริเวณด้านหน้าถูกลบล้างออกไปในขณะเดียวกันร่างกายของเจ้าราชาหมาป่าสามหัวมันเองก็โดนควบคุมด้วยพลังบางอย่าง
เดย์หันไปมองอย่างรวดเร็วเขารู้ดีว่าต้นตอของพลังนี้มาจากที่ไหนเมื่อหันไปมองแล้วก็พบเห็นว่าพวกเด็กๆเหล่านั้นที่เขานำพามาด้วยในตอนนี้กำลังปลดปล่อยพลังแห่งคำสาปออกจากร่างกายของตนเอง“”
“ พลังคำสาปปลดปล่อยออกมาจากร่างกายมีบางอย่างเข้าไปกระตุ้น ”
“ ผลของคำสาปไม่ได้กระจายและขยายเป็นวงกว้างคงเป็นเพราะว่าต้นไม้แห่งเทพธิดาสินะ” ภายในหัวบังเกิดความคิดขึ้นมา
ร่างกายในตอนนี้กำลังหยุดนิ่งพรแห่งต้นไม้แห่งเทพธิดากำลังต่อต้านกับคำสาบที่ปลูกปลดปล่อยออกมามันทำให้คำสาปพวกนั้นไม่ขยายพื้นที่เป็นวงกว้างแต่ว่าเขาควบคุมร่างกายของเจ้าราชาหมาป่าสามหัวแทน
ราชาหมาป่าสามหัวที่อยู่บริเวณด้านหน้าร่างกายคลุ้มคลั่งหลังจากโดนพลังแห่งคำสาปเข้าครอบงำมันมีสภาพจิตใจไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์พลังแห่งคำสาปนี้สามารถส่งตรงเข้าไปถึงสภาพจิตใจของมันได้อย่างเต็มที
เดย์ตระหนักรู้ได้ในทันทีสถานการณ์ในตอนนี้วุ่นวายมากขึ้นไปอีกตัวของเค้าจำเป็นจะต้องสยบคำสาปพวกนั้น
แต่ในขณะที่กำลังจะยกมือของตนเองขึ้นเพื่อให้เปิดเขตแดนชำระล้างดวงตาของเขาหันกลับไปมองซเกซเห็นบางอย่าง “เดี๋ยวนะพลังคำสาปพวกนั้นมันกำลังกัดกินร่างกายของ… ”
ในตอนนี้ตัวของเขามองเห็นว่าพลังคำถามที่ปลดปล่อยออกมามันกำลังกัดกินร่างกายของเจ้าศัตรูที่อยู่บริเวณด้านหน้า
“ นี่อาจจะใช้งานได้ก็ได้….. ”ภายในหัวของเขาอยู่มันเองก็ปรากฏความคิดหนึ่งขึ้นมาได้หลังจากเห็นคำสาปที่อยู่บริเวณด้านหน้า
จบบท