[ขอแทนตัวเองเป็บทพูดของตัวละครในเื่เลยนะครับ]
”ขอเชิญท่านผู้ชมทุกคนพบกับ มิยา....โมโตะ โคอิจิโร่“ "เฮๆๆๆ” เสียงผู้คนโห่กึกก้องให้กับแชม1,000 สมัยอย่าสุดเสียงเพื่อรอดูชัยชนะอันยิ่งใหญ่ แต่มันกลับไม่เป็อย่างงั้นเพราะคราวนี้คู่ต่อสู้เป็ผู้ใช้ดาบะเิ โคอิจิโร่สู้แบบไม่เอาจริงเป็ปกติอยู่แล้ว ด้วยความที่โคอิจิโร่่นั้นอยู่ใน่เบื่อ และอยากจะเลิกสู้ในโครอสเซี่ยมบ้าๆนี่ซะที แต่ติดที่เ้าของโครอสเซี่ยมเป็ผู้มีพระคุณของโคอิจิโร่คราวนี้คู่ต่อสู้เป็ผู้ใช้ดาบะเิ เลยเห็นเป็โอกาสดี หลังจาการต่อสู้เริ่มไปถึง่ใกล้จบ คู่ต่อสู้ก็ใช้ดาบะเิที่เป็ท่าไม่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเอง โคอิจิโร่เห็นเป็โอกาจดีเลยรับการโจมตีนั้น หลังจากการโจมตี โคอิจิโร่ก็ะโหนีไปในควันหนาจากแรงะเิ พอควันจางลงผู้ใช้ดาบะเิก็ชนะตามกฏ แสดงความใให้ผู้ชมอย่างมาก
"ผะ....ผะ...ผู้ชนะคือ โคเซะผู้ใช้ดาบะเิคราบบบบ" "หาๆๆๆ...." หลังจากนั้นทุกคนได้เข้าใจว่าโคอิจิโร่เสียชีวิตแล้ว ทางโครอสเซี่ยมจึงปิดข่าวทุกอย่างไว้และนานเข้าทุกคนก็ลืมเื่นี้ไปเอง3วันหลังจากนั้นโคอิจิโร่ก็กลับไปบ้านเกิดสมัยเด็กที่ปู่เคยอยู่ก่อนเสียชีวิต และคิดจะใช้ชีวิตสงบๆโคอิจิโร่เดินเข้าบ้านไปในบ้านที่มีสภาพโทรมมาก
"เห้อ....รกจังเลยน้า....เห้อ....หืม..นั่นมันอะไรหน่ะ"โคอิจิโร่มองไปกลางบ้าน ได้พบผ้าสีดำคลุมของบางอย่างอยู่ด้วย ความสงสัยเลยเดินเข้าไปเปิด และสิ่งที่พบอยู่ตรงหน้าคือดาบ ที่สวยงามต้องแสงจันาทร์วางอยู่2เล่มด้วยสัญชาตญานนักดาบ จึงหยิบดาบทั้ง2ขึ้นมาดูและดึงดาบออกจากฝักหลังจากนั้นพื้นบ้านก็ะเืความแรงเหมือนแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เละผานไปไม่นานมีหลุมดำขนาดใหญ่โผล่ตรงหน้าและดูดเขาเข้าไป ในห้วงลึงสีดำ หลังจากนั้นเขาก็หลับไปและไม่ได้สติ
หลังจากนั้นเขาก็ฟื้นขึ้นมากลางป่า พร้อมดาบที่ได้มาจากบ้านปู่2เล่มด้วยความใ เขาเลยนั่งเอ๋อสักพักก่อนเรียบเรียงเหตุการว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาหั่นไปมองข้างหลังเห็นป่าขนาดใหญ่ข้างล่างเหวพร้อมลมเย็นที่พัดมา
"ลมเย็นดีจังเลยน้า...อยากหลับจังเลย หลับสักพักดีกว่า" แต่พอเขาหลับตานอนลงสักพักก็ได้ยินเสียเด็กผู้หญิงเรียก "เน่ๆ เน่ๆๆๆๆ ตื่นได้แล้วววว"
โคอิจิโร่สะดุ้งตื่นมาด้วยความใ แล้วมองไปรอบก๋ไม่เห็นจะมีอะไร แต่ก็ยังได้ยินเสียง เด็กผู้หญิงเรียกอยู่
"หนูอยู่ข้างล่างนี้" โคอิจิโร่มองไปบนขาของเขาด้วยความงง เขาเห็นหนังสือสีนํ้าเงินเล่มหนึ่งวางอยู่พร้อมเปร่งแสงสีทองออกมาจางหนังสือด้วยความใโคอิจิโร่จึงถอยห่างออกมาจากหนังสือและ "ถามว่าใครพูดหนะ"
"ก็หนูไงหนูอยู่ในหนังสือนี้ ฟังก่อนสิจะเล่าอะไรให้ฟัง และต้องจำไว้ให้ดีด้วยนะ"
"ก็ได้ จะเล่าอะเล่ามาแต่อย่าเยอะนะ ฉันเป็พวกความจำไม่ดีซะด้วยสิ"
"ช่างมันเถอะตั้งใจฟังให้ดีนะ โลกนี้นานมาแล้วมีการแก่งแย่งชิงอำนาจ แบ่งฐานะกันอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนในโลกนี้จะใช้การตัดสินกันด้วยการดวลดาบ กฎของการดวลขึ้นอยู่กับว่าเราวางเดิมพันอะไรไว้ ถ้าวางเดิมพันด้วยเงินคนที่แพ้ก็ต้องเสียเงิน ถ้าเดิมพันด้วยชีวิตก็ถึงตายแต่ถ้า เดิมพันด้วยอย่างอื่นที่ไม่ใช้ชีวิตจะต่อสู้เท่าไหร่ก็ไม่ตาย แต่จะเสียสิ่งของที่เดิมพันหรือสิ่งที่วางเดิมพันแทน ในโลกนี้ทุกคนจะมีสมุดอยู่คนละเล่ม สมุดแบบหนูนี้ไงหล่ะ แต่สมุดนี้ก็จะแบ่งตามระดับอยู่เหมือนกันนะ สมุดแบบหนุมีหน้าที่ไว้เพิ่มระดับความสามารถของทักซะดาบ เพิ่มพลังของการฟันดาบ ลืมบอกไปอย่างนะ ท่านพี่เป็คนแรกที่เดินทางมาโลกนี้แรงโน้มถ่วงโลกนู้นกับโลกนี้มันต่างกัน แรงฟันของท่านพี่ก็เยอะขึ้นตามแรงโน้มถ่วงแค่สะบัดดาบเบาๆอาจ ฆ่าคนเป็10ได้เลย อ้อ ลืมแนะนำตัวเลยค่ะ หนู เฟรเชีย สมุดความสามารถลำดับที่1 เ้าค่ะ ที่พูดมาเข้าใจไหมเนี่ย"
"เอ่อๆๆๆๆ"
"ไม่เข้าใจเลยสินะ!!"
"หยอกเล่นนะหยอกเล่นฉันพอรู้เื่อยู่บ้าง แล้วนอกจากความสามารถเื่การอัพขั้นความสามารดาบ ทำอะไรได้อีกบ้างหล่ะ?"
"เอ่อ....ก็นำทาง เปิดแผนที่ เคลื่อนย้าย รังสรรอาหารตามใจนึก อีกเยอะเลยค่ะ เดี๋ยวท่านพี่นึกอะไรออกก็ลองเรียกจากหนูดูสิ เบื้องต้นมีแค่นี้นะ"
"อืมมมมมมม.......เดี๋ยวก่อนนะเธอบอกว่าคนบนโลกนี้ จะมีหนังสือแบบเธอคนละเล่ม และหนังสือมีอันดับของตัวเองอยู่ด้วย แล้วทำไมหนังสือแข็งแกร่งแบบเธอถึงมาอยู่กับฉัน!!!"
"หนูคิดไว้แล้วว่าท่านพี่ต้องถามแบบนี้ เพราะอะไรหนะเหรออ เพราะท่านพี่แข็งแกร่งไง ก่อนอื่นเลยหนูไม่มีความสรามรถเสกเงินออกมาได้นะ ท่านพี่ต้องหาเอาเอง"
"อืมก่อนอื่นเลยเธอบอกว่าใช้เคลื่อนย้ายได้ใช่ไหม งั้นก็เคลื่อนย้ายฉันไป ถนนที่ใกล้ที่สุด"
"ได้ค่ะ ท่านพี่ หึๆ"
หลังจากที่โคอิจิโร่ ได้ย้ายไปที่ถนนเขาได้เห็นคน ขี่ม้ามาตอนแรกเขาก็ไม่คิดอะไรและจะไม่สนใจด้วย แต่พอใกล้เขามาเขาเห็นพวกคนที่ขี่ม้ามาลากศพผู้หญิงมากับม้า และขี่กันอย่างร่าเริง ทำให้โคจิโร่โมโหเป็อย่างมาก
"ท่านพี่ เป็อะไรไป?"
"เธอบอกว่าฉันแข็งแกร่งใช่ไหม จะแสดงให้ดู"
"วิชาดาบ อิไอ ดาวหางพันลูก" ตัดหัวพวกคนขี่ม้า30กว่าคนหัวขาดเป็แทบ ทำให้คนขี้มาที่ตามมาอีกคนที่เห็น เหตุการพอดีใและกลัวมากทำตัวไม่ถูก
"ส่วนแก กลับไปบอกนายแกอย่ามาทำแบบนี้ให้ ฉํนเห็นอีกไม่งั้น อย่าหาว่าไม่เตือน!!!!"
"กลัวแล้วคราบบบบบบบ"
"ท่านพี่เก่งจัง"
"อยู่แล้วฉันจะทำ ให้การแบ่งชนชั้นบนโลกนี้หมด ไปด้วยมือฉันเอง!!!"