ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่  62

บนเครื่องบิน 

ณ สนามบิน

หลังจากการเตรียมตัวมาหลายต่อหลายวัน ที่สุดก็ถึงเวลาที่จะต้องเดินทางไปต่างจังหวัด

ภพเตรียมการเกี่ยวกับเรื่องนี้มาสักพักแล้ว เพราะว่าเขาพอจะคาดการณ์เกี่ยวกับสิ่งที่มันกำลังจะเกิดขึ้น

การเดินทางไปในครั้งนี้อาจจะอยู่ที่นั่นนานสักหน่อย แต่ยังไงซะผลที่ได้รับกลับมามันเองก็เป็นผลตอบแทนที่ยอดเยี่ยม

“ ไม่ได้เดินทางไกลๆแบบนี้นานขนาดไหนแล้ว ” 

“ เอาเถอะยังไงซะก็ถือว่าเดินทางไปพักผ่อน ”

ภพเดินทางขึ้นเครื่องบินตามไฟต์ที่ตนเองนั้นจองเอาไว้ บนเครื่องบินที่กำลังเคลื่อนที่มุ่งตรงไปยังจังหวัดภูเก็ต

ผู้โดยสารมากมายนั่งอยู่บนเครื่องบินลำนี้ ภพที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งของตนเองกำลังตรวจดูหลายๆอย่างอยู่

‘ ความแข็งแกร่งของตัวละครเพิ่มขึ้นน่าจะเพียงพอกับการเผชิญหน้ากับดันเจี้ยนระดับ a แล้ว ’

‘ ดันเจี้ยนระดับ a ที่มันปรากฏขึ้นในครั้งนี้มันเป็นดันเจี้ยนที่อยู่ในระดับไม่ธรรมดา ’

‘ ความแข็งแกร่งของดันเจี้ยนระดับ a ที่เราเคยเผชิญหน้าที่ชั้น 13 มันยังอยู่ในระดับต่ำกว่าดันเจี้ยนที่กำลังจะปรากฏขึ้น ’

‘ ในตอนนี้ร่างกายของตัวละครมีค่าสถานะที่น่าจะเพียงพอกับการเผชิญหน้ากับ บรูคเองก็เพิ่มเลเวลมาพอสมควรการเทียบระดับ a เพียงแค่กำลังสองคนน่าจะสามารถเอาตัวรอดได้ ’

‘ ยังไงซะนี่เองก็เป็นเป้าหมายอยู่แล้ว ’

ภพกำลังเตรียมพร้อมเกี่ยวกับการเผชิญหน้ากับดันเจี้ยนระดับ ในขณะที่นั่งตรวจดูหน้าต่างของระบบอยู่นั้น 

อยู่ๆเขาเองก็สามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เสียงฝีเท้าที่ก้าวผ่านจุดที่นั่งของเขาไป ดวงตาทั้งสองข้างของภพเบิกกว้างขึ้น 

“ ความรู้สึกนี่มัน..”

ความรู้สึกบางอย่างปรากฏขึ้นภายในช่วงพริบตา คนทั่วทั้งร่างกายมันลุกพองขึ้นมา พร้อมกับร่างกายที่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เป็นมิตร 

ถึงแม้ว่าร่างกายนี้จะเป็นร่างกายของคนธรรมดา แต่ว่าการเชื่อมโยงลิงค์กับตัวละครมันก็ทำให้เขานั้นพอจะมีประสาทสัมผัสเร็วกว่ามนุษย์อยู่บ้าง

เพราะแบบนั้นในตอนนี้จึงสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกนั้น ทั้งที่คนธรรมดาบริเวณรอบๆไม่มีใครสามารถสัมผัสได้เลย

ภพหันไปมองด้านหลังอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าที่เดินผ่านเขาไปเป็นชายหนุ่มคนนึงที่สวมใส่ชุดสูทสีดำสนิท

เขามีร่างกายสูงผอมมีใบหน้าที่ขาวซีดมีดวงตาที่ดำมืด ภายในมือถือกระเป๋าเดินทางเอาไว้ ท่าทางภายนอกเหมือนกับพวกนักเดินทางหรือว่านักธุรกิจธรรมดาทั่วไป

ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบๆก็ไม่ทันสังเกตถึงตัวตนของคนคนนั้นเลย แต่ว่าภพสามารถสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างจากคนผู้นั้น

มานาที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายมันดูแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไป จริงอยู่ที่ว่าหลังจากการเปลี่ยนแปลงของโลก

คนมากมายเริ่มมีมานาหลั่งไหลเข้ามาภายในร่างกาย แต่ว่ามานาจำนวนมากที่หลั่งไหลเข้ามาภายในร่างกาย

มันเองก็เป็นมานาที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่คนพิเศษที่มีมานาพิเศษมันสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน 

อย่างคนๆนั้นที่บรรยากาศรอบกายมันถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่ไม่เป็นมิตร  มานาที่ปลดปล่อยออกมาทำให้ขนลุกพอง 

ภพได้แต่ขมวดคิ้ว ‘ คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ ’

‘ พลังที่สามารถสัมผัสได้ ยังไม่ซ้ำก็ไม่ใช่พลังธรรมดาอย่างแน่นอน ’ 

‘ มองดูแล้วน่าจะมีความลับบางอย่างปิดบังเอาไว้ ’ 

‘ ขอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน ’ ภพปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้รู้สึกใจคอไม่ดีเลย 

การที่คนผู้นั้นอยู่ที่นี่มันทำให้ตัวของเขานั้นรู้สึกไม่ปลอดภัย  ตัวตนปริศนาคนนั้นดูเหมือนว่าจะมีความลับหลายๆอย่างซ่อนเร้นเอา 

หลังจากนั้นเที่ยวบินก็ได้ออกเดิน การเดินทางในครั้งนี้ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เดินทางไปถึงเป้าหมายแล้ว 

หลังจากนั้นเครื่องบินก็วิ่งผ่านฟากฟ้ามุ่งตรงสู่จังหวัดภูเก็ต 

ผ่านมาหลายชั่วโมงในที่สุดก็มาถึงเป้าหมาย เที่ยวบินลงจอดได้ด้วยสวัสดิภาพไม่มีอะไรเกิดขึ้น ภพรู้สึกโล่งใจหลังจากที่ได้ลงมาจากเครื่องบินแล้ว 

แต่ภายในใจของเขาเองก็ยังคงเต็มไปด้วยคำถาม และก็รู้สึกสงสัยในตัวตนของคนผู้นั้นที่เขานั้นพบเจอ 

ณ ด้านหน้าสนามบิน  

ภพลากกระเป๋าของตนเองออกมาด้านนอกหลังจากที่ทำธุระทุกอย่างจน ดวงตาของเขามองไปบริเวณรอบๆร่างกาย

ทุกอย่างดูเหมือนว่ายังคงปกติดี ไม่มีอะไรเกิดขึ้นภายในจังหวัดนี้ ในขณะที่กำลังยืนรอรถโดยสารประจำทาง

อยู่ๆชายชุดดำผู้นั้นก็มายืนข้างๆ ภพสัมผัสตัวตนของคนผู้นั้นได้ตั้งแต่คนผู้นั้นนั้นก้าวเข้ามาจากด้านหลัง

ความรู้สึกที่แตกต่างราวกับภัยคุกคามมายืนอยู่ข้างกายของเขา ภพยืนด้วยท่าทางนิ่งสนิท เขาไม่แสดงท่าทางแตกตื่นออกมา

ในขณะที่กำลังยืนนิ่งรอรถโดยสารประจำทาง ชายผู้ที่อยู่ข้างๆก็พูดขึ้นมา “ ดูเหมือนว่าน่าจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างจากตัวฉันสินะ ” 

ภพยืนนิ่งสนิทไม่ได้ตอบรับกลับไป ‘ เจ้าหนี้ประสาทสัมผัสรวดเร็วจริงๆขนาดมั่นใจแล้วว่าไม่ได้จ้องมองไปก็ยังรู้สึกตัวเอง ’

เมื่อตัวของภพไม่ตอบรับกลับไป ชายผู้ที่กำลังยืนอยู่ข้างๆก็ยกยิมขึ้นมาที่มุมปาก “ เป็นคนที่ฉลาดจริงๆ ”

“ เอาเป็นว่าพวกเราอย่าพบกันอีกเลยก็แล้วกัน”

“ อย่างน้อยฉันจะได้ไม่ต้องฆ่านาย ” รถแท็กซี่วิ่งมาจอดบริเวณด้านหน้า ชายชุดดำคนนั้นหลังจากพูดจบมันก็ก้าวขึ้นรถไปแล้วก็ออกไปจากสถานที่แห่งนี้ 

ภพที่กำลังยืนอยู่กลั้นหายใจมาสักพักใหญ่ๆปล่อยลมหายใจของตนเองออกมา มองตามหลังแท็กซี่ที่วิ่งผ่านหน้าของตนเองไป

“ ดูเหมือนจะไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆด้วย  ”

“ บรรยากาศกดดันที่อยู่บริเวณรอบๆร่างกายอย่างน้อยก็ในระดับ A ”

“ แต่ว่ามันไม่ได้เพียงแค่นั้นน่ะสิบรรยากาศบริเวณรอบๆร่างกายของคนผู้นั้น ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่มากกว่าสัมผัสได้ ”

“ อันตรายจริงๆเอาเป็นว่าหวังว่าจะไม่พบกันเหมือนที่คนพูดนั้นบอกน่าจะดีที่สุด ” ภพเองก็คิดแบบนั้น 

หลังจากนั้นรถแท็กซี่อีกคันนึงก็วิ่งมาจอดด้านหน้า ภพได้เช่าโรงแรมเอาไว้แล้วเพื่อพักอาศัยตลอดเวลาที่ตัวของเขานั้นอยู่ภายในจังหวัดนี้ 

เงินที่ได้มาจากการเข้าไปภายในหอคอยมันมากพอสมควร มันเลยทำให้เขานั้นสามารถใช้ชีวิตโดยที่ไม่จำเป็นจะต้องกังวลเรื่องเงินเกี่ยวกับการเดินทาง

มาอาศัยอยู่ภายในจังหวัดนี้ตัวของเขาก็จองที่พักโรงแรมฉันยอดเอาไว้เพื่อพักผ่อน 

ห้องโรงแรมแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก มีพื้นที่กว้างขวางแถมยังมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน ด้านนอกยังมีระเบียงที่สามารถมองเห็นวิวได้อีก

ภพเมื่อเดินทางมาถึงห้องพักรีบนั่งลงที่เก้าอี้แล้วเปิดโน๊ตบุ๊คของตนเองอย่างรวดเร็ว “ ต้องหาผู้ดูแลของทางสมาคมก่อน ” 

ภพเข้าเว็บไซต์ของทางสมาคมเพื่อที่จะติดต่อหาผู้ดูแลของทางสมาคม สำหรับพวกฮันเตอร์แล้วการเดินทางไปไหนมาไหนจำเป็นจะต้องแจ้งสมาคม 

เพื่อที่ว่าพวกเขานั้นจะได้ยืนยันตัวตนของพวกฮันเตอร์เวลาที่เกิดดันเจี้ยนฉุกเฉินได้

“ เรียบร้อยแล้วแค่นี้ก็รอเวลา ”

จบบท