The Legend of Altea: โลกเวทมนตร์แห่งเทพธิดา

การคลาสอัพดำเนินต่อไปเรื่อยๆ..จนในที่สุดสมาชิกห้องS ก็ได้คลาสอัพกันครบทุกคน

“ทีนี้ฉันจะอธิบายถึงฟังก์ชั่นใหม่และความสามารถใหม่ต่างๆที่ได้หลังจากคลาสอัพกัน…ฉะนั้นให้นักเรียนทุกคนเรียกอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองแล้วเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นมา”

ในมือของเรเวลมีอาร์ติเฟกซ์อยู่แล้วจึงสามารถเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นมาได้ทันที

---------------------------------------------------------

:หอกศักดิ์สิทธิ์โฮลี่เจวาลิน:

ผู้ครอบครอง: เรเวล(เผ่ามนุษย์)LV15

ค่าเอกสิทธิ์(ระดับความยาก): เทวทัณฑ์

พลังชีวิต 40,000/40,000

พลังเวทย์ 73,250/73,250

สกิล:

<หอกแห่งปาฎิหารย์ lv1>

-เอนชานต์(เพิ่มคุณสมบัติ)พลังกายภาพและเวทย์มนต์

-ประสิทธิภาพขึ้นกับเวลาที่ชารจ์(ระยะเวลาชาร์จสูงสุด5นาที)

-สามารถส่งต่อผลลัพธ์ให้ทั้งตนเองและผู้อื่นได้

-สกิลนี้จะสามารถใช้สกิลนี้ได้ตามปราถนาโดยไม่ต้องร่ายและไม่สนใจเงื่อนไขใดๆ

-ใช้พลังเวทย์8000

------------------------

<คัตเตอร์สเปียร์ lv1> EX

-หลังตะวัดหอกจะปล่อยคลื่นดาบโค้งที่ตัดทำลายเป้าหมาย

-ติดตามเป้าหมายอัตโนมัติ (EX)

-ความเสียหาย 510%

-ใช้พลังเวทย์100

------------------------

<ไลน์นิ่งไดร์ฟ lv1> EX

-สเตตัสด้านความเร็วและกำลังจะถูกปรับเพิ่มมหาศาลขึ้นกว่าเดิมเมื่ออยู่ในสถานะ <ไลน์นิ่งโหมด> (EX)

-เมื่ออยู่ในสถานะ<ไลน์นิ่งโหมด>ความเสียหายจากสกิลและเวทย์มนต์จะเพิ่มขึ้น 20% แต่ความเสียหายทางกายภาพจะอยู่ที่1024%

-เมื่อร่ายสกิลใดๆจากอาร์ติเฟกซ์ขณะอยู่ในสถานะ<ไลน์นิ่งโหมด>จะลดทอนคำร่ายลงโดยไม่ต้องร่ายคำว่า ‘เวทย์ไฟ’ นำหน้าชื่อสกิล

-สถานะ<ไลน์นิ่งโหมด>จะคงอยู่สูงสุด ไม่เกิน10 วินาที และไม่สามารถใช้ร่วมกับสกิลไดร์ฟประเภทอื่นได้ (EX)

-สามารถยกเลิก <ไลน์นิ่งโหมด> ได้ดั่งใจนึก (EX)

-หลังใช้สกิล<ไลน์นิ่งไดรฟ์> 1ครั้งแล้ว จะต้องรออีกอย่างน้อย30 วินาทีถึงจะสามารถใช้ได้อีกครั้ง (EX)

-ใช้พลังเวทย์650

------------------------

<เบิร์สแลนซ์ lv1> EX

-ระเบิดพลังเวทย์มหาศาลออกจากหอก โดยมีรัศมีการทำลายระยะ10เมตร

-เมื่อใช้เบิร์สแลนซ์รัศมีระเบิดจะไม่เกิดความเสียหายกับตัวเอง(EX)

-ความเสียหาย 5000%

-ใช้พลังเวทย์ 800

------------------------

<สเปียร์โพรเท็คชั่น lv1>

-สร้างโล่ทรงกลมคลุมป้องกันรอบตัวจากทุกทิศทาง

-ความทนทานของโล่ 25% ของ HP

-ระยะเวลาคงอยู่ของโล่ขึ้นกับเรากำหนดเอง(สามารถยกเลิกสกิลนี้ด้วยความคิด)

-กินพลังเวทย์ 250 หน่วย / 1วินาที

------------------------

<เรียกคืนอาวุธอัตโนมัติ lv0>

-สามารถเรียกอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองที่อยู่ห่างจากตัวได้ด้วยความคิด(ไม่ต้องร่าย)

-ไม่ใช้พลังเวทย์

------------------------

Exp 0/500

SP(แต้มอัพสกิล) →14

-----------------------------------------------------------------------------------------

“สิ่งแรกที่พวกเธอจะเห็นเลยคึอ สกิลEX ซึ่งทุกคนจะได้สกิลนี้แบบสุ่ม2อัน”

“เอ๊ะ!..สุ่มหรอ..ทำไมของผมมันเลือกได้ล่ะ?…แถมยังได้ตั้ง3สกิล” เรเวลถามอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก

“ฉันคิดว่าน่าจะเพราะการคลาสอัพของเธอมันแปลกกว่าคนอื่นละมั้ง” หลังอาจารย์ที่ปรึกษากล่าวจบแล้วเดินมากระซิบข้างหู..เรเวลทันที

‘ในโรงเรียนนี้คนที่รู้เกี่ยวกับอาร์ติเฟกซ์ของเธอน่ะ…ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวหรอกนะ’

“เอ๋!?..” เรเวลตกใจเป็นอย่างมาก..เลยจะถามอาจารย์ที่ปรึกษาต่อ…แต่ว่าอาจารย์ไม่สนใจแล้วพูดต่อไป

“นอกจากระบบสกิลEX ที่จะเพิ่มความสามารถสกิลเดิมขึ้นแล้ว ให้พวกเธอลองสังเกตที่ดาเมจสกิลดู พวกเธอจะเห็นว่าหน่วยดาเมจมี % ด้วย ซึ่งความหมายของ % จะคิดจากดาเมจกายภาพของการโจมตีปกติที่ไม่ใช้สกิล”

เด็กห้องSแต่ละคนฟังพร้อมกับจ้องหน้าต่างสเตตัสของตัวเองแล้ววิเคราห์ตาม

“สุดท้ายก็คือระบบ SP หรือ Skill point(แต้มอัพสกิล) โดยแต้มนี้เธอจะได้ทุกๆ1แต้มหลังเลเวลอัพ โดยสามารถเลือกอัพสกิลได้ตามใจเลย”

“อย่างนี้เองสินะ”

งั้นผมอัพสกิลเลยละกัน

<คัตเตอร์สเปียร์ lv1 +7 >EX --> lv8

-ความเสียหาย 510% + 980% ---> 1490%

เนื่องจากสกิลนี้มีผลการติดตามเป้าหมายอัตโนมัติ ฉะนั้นยังไงก็โดนศัตรูแน่นอน ผมจึงอัพเยอะไว้หน่อย

ส่วนสกิลต่อมา

<เบิร์สแลนซ์ lv1 +4>EX ---> lv5

-ความเสียหาย 5000%+ 620% ---> 5620%

ดูเหมือนจะเพิ่มไม่ค่อยเยอะมากแหะ ตอนนี้ใช้SPไปแล้ว 11 ยังเหลืออีก4 แบ่งให้สกิลที่เหลืออย่างละ2แต้มละกัน

<ไลน์นิ่งไดร์ฟ lv1+2>EX ---> lv3

-เมื่ออยู่ในสถานะ<ไลน์นิ่งโหมด>ความเสียหายจากสกิลและเวทย์มนต์จะเพิ่มขึ้น 20%+2% --->22%

แต่ความเสียหายทางกายภาพจะอยู่ที่1024% + 120% ---> 1144%

<สเปียร์โพรเท็คชั่น lv1+2> ---> lv3

ความทนทานของโล่ 25%+2% ของ HP --->27%

สองสกิลหลังนี่เพิ่มไม่ค่อยเยอะเลย ส่วนสกิล <หอกแห่งปาฎิหาริย์ lv1> ดูเหมือนจะอัพไม่ได้ตอนนี้นะ..แต่ก็เอาเหอะ สกิลนี้เดิมทีมันวิวัฒนาการมาจากสกิล <ปราถนาวีรบรุษ lv1 > ซึ่งการววิวัฒนาการทำให้เวลาชาร์จสูงสุดเพิ่มขึ้นจาก3นาที เป็น5นาที และ เวลาชาร์จทุก1วินาที จากเดิมจะปรับประสิทธิภาพขึ้น2เท่า แต่ตอนนี้เพิ่มเป็น4เท่าแล้ว ซึ่งถือว่าให้ผลการอัพเกรตที่เพิ่มขึ้นพอควร

แสดงว่าแบบนี้ถ้าจะล้างคำสาประดับสูงนั่นอีกครั้ง เดิมทีต้องชาร์จถึง3นาที แต่ว่าตอนนี้ชาร์จแค่1นาทีครึ่งก็เพียงพอแล้ว นอกจากนี้ยังไม่สนใจเงื่อนไขใดๆในการใช้สกิลอีก พูดง่ายๆคืออยากใช้เมื่อไรก็ใช้ได้ถือว่าสะดวกขึ้นมาก

ส่วนข้อเสียเพียงอย่างเดียวที่มีคงต้องบอกว่าปริมาณพลังเวทย์ที่กินไปนั้นเพิ่มขึ้นมากพอควร เพราะเมื่อก่อนสกิลนี้เสียพลังเวทย์แค่2000 แต่ตอนนี้เสียตั้ง8000 ซึ่งถือว่าเยอะมากต่อการชาร์จ1ครั้ง ฉะนั้นคงจะใช้บ่อยหรือถี่มากเกินไปไม่ได้ ไม่งั้นพลังเวทย์ของเราคงจะหมดก่อน

ขอสรุปหน้าต่างสเตตัสของตัวเองตอนนี้เลยละกัน

---------------------------------------------------------

:หอกศักดิ์สิทธิ์โฮลี่เจวาลิน:

ผู้ครอบครอง: เรเวล(เผ่ามนุษย์)LV15

ค่าเอกสิทธิ์(ระดับความยาก): เทวทัณฑ์

พลังชีวิต 40,000/40,000

พลังเวทย์ 73,250/73,250

สกิล:

<หอกแห่งปาฎิหารย์ lv1>

-เอนชานต์(เพิ่มคุณสมบัติ)พลังกายภาพและเวทย์มนต์

-ประสิทธิภาพขึ้นกับเวลาที่ชารจ์(ระยะเวลาชาร์จสูงสุด5นาที)

-สามารถส่งต่อผลลัพธ์ให้ทั้งตนเองและผู้อื่นได้

-ใช้พลังเวทย์8000

------------------------

<คัตเตอร์สเปียร์ lv8> EX

-หลังตะวัดหอกจะปล่อยคลื่นดาบโค้งที่ตัดทำลายเป้าหมาย

-ติดตามเป้าหมายอัตโนมัติ (EX)

-ความเสียหาย 1490%

-ใช้พลังเวทย์100

------------------------

<ไลน์นิ่งไดร์ฟ lv3> EX

-เมื่ออยู่ในสถานะ<ไลน์นิ่งโหมด>ความเสียหายจากสกิลและเวทย์มนต์จะเพิ่มขึ้น 22% แต่ความเสียหายทางกายภาพจะอยู่ที่ 1144%

-สามารถยกเลิก <ไลน์นิ่งโหมด> ได้ดั่งใจนึก (EX)

-ใช้พลังเวทย์650

------------------------

<เบิร์สแลนซ์ lv5> EX

-ระเบิดพลังเวทย์มหาศาลออกจากหอก โดยมีรัศมีการทำลายระยะ10เมตร

-เมื่อใช้เบิร์สแลนซ์รัศมีระเบิดจะไม่เกิดความเสียหายกับตัวเอง(EX)

-ความเสียหาย 5620%

-ใช้พลังเวทย์ 800

------------------------

<สเปียร์โพรเท็คชั่น lv3>

-สร้างโล่ทรงกลมคลุมป้องกันรอบตัวจากทุกทิศทาง

-ความทนทานของโล่ 27% ของ HP

-กินพลังเวทย์ 250 หน่วย / 1วินาที

------------------------

<เรียกคืนอาวุธอัตโนมัติ lv0>

-ไม่ใช้พลังเวทย์

------------------------

Exp 0/500

SP(แต้มอัพสกิล) →0

-----------------------------------------------------------------------------------------

“ส่วนสกิล <เรียกคืนอาวุธอัตโนมัติ lv0> จะไม่สามารถอัพเลเวลได้นะ ..ซึ่งอาร์ติเฟกซ์ทุกคนจะมีสกิลนี้กันหมด และแน่นอนว่าอาร์ติเฟกซ์บางประเภทที่มีสกิลประเภท lv0 อยู่ สกิลนั้นก็จะไม่สามารถอัพเลเวลได้เช่นกัน สำหรับเรื่องที่ฉันจะพูดก็จะมีเท่านี้แหละ ”

“ครับ/ค่ะ”

“เอ่อ..แล้วก็อีกเรื่องหนึ่งคือ กำหนดการสำรวจดันเจี้ยนจะเริ่มอีก1เดือนหลังจากนี้นะ..ฉะนั้นหลังจากวันนี้เป็นต้นไป ภาคทฤษฎีเราจะเรียนแค่ช่วงเช้าวันละ2 ชม.เท่านั้น ส่วนช่วงเวลาที่เหลือทั้งวันให้พวกเธอไปจับคู่ปาร์ตี้เก็บเลเวลกันเอาเองก็แล้วกัน ฉะนั้นเริ่มจับกันตั้งตอนนี้ได้เลย”

ตอนนั้นเองเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที

“ท่านเซซิเลียครับ..อยู่ปาตี้เดียวกันกับผมเถอะครับ”

“ท่านเซซิเลียค้าาา..อยู่ปาตี้เดียวกันกับฉันเถอะค่าาา”

มีหญิงชายจำนวนมากเข้ามารุมล้อมเซซิเลียทันที

“อะ…เเเอ๋ !?”

“นี่..พวกเธอถอยห่างไปจากเซซิเลียเดี๋ยวนี้นะ!!”

เซเลน่าพยายามดันคนที่รุมล้อมออกไปจากตัวเซซิเลียทันที..และในตอนนั้นเอง

“ฉะ..ฉัน..จะอยู่ปาตี้เดียวกับเรเวลค่ะ” เซซิเลียหน้าแดงวิ่งไปกอดเด็กหนุ่มผมขาวทันที

“อะ….เเเเเอ๋….ดะ..เดี๋ยวก่อนสิ…เซซิเลีย” เรเวลหน้าแดงทันทีที่อยู่ดีๆเซซิเลียวิ่งมากอดตัวเองกระทันหัน

“นี่ออกไปจากเซซิเลียเดี๋ยวนี้นะ..ไอผมขาวววววว”

เรื่องราววุ่นวายไปสักพัก…จนในที่สุด

ณ ห้องพักอาจารย์โรงเรียน

“นี่คือปาตี้พวกเธองั้นสินะ?”

“คะ..ครับ”

ผมมารายงานพร้อมกับส่งรายชื่อสมาชิกปาตี้กับอาจารย์ที่ปรึกษาทันทีหลังจัดปาตี้เสร็จเรียบร้อย

สมาชิกในปาตี้ของพวกผมในตอนนี้มี

1.เรเวล(ตัวผมเอง) → สายโจมตีแนวหน้า

2.เซเลน่า → สายโจมตีแนวหน้า

3.เซซิเลีย → สายโจมตีแนวกลาง (สนับสนุนแนวหน้า+แนวหลัง)

4.ลูน่า → สายโจมตีแนวหลัง (ปกป้องสายรักษาแนวหลัง)

5.รูอัน → สายรักษาแนวหลัง

6.ชีน่า →สายรักษาแนวหลัง

“โฮ...ปาตี้นี้มีสายรักษาถึงสองคนมันไม่เยอะไปหน่อยงั้นหรอ ?”

“เอ่อ..คือว่าขอความกรุณาด้วยเถอะครับอาจารย์..แบบว่าปาตี้ของพวกผมมันมีความสัมพันธ์ลึกลับบางอย่างที่ทำให้แยกจากกันไม่ได้น่ะครับ…แฮ่ะๆ” เรเวลอธิบายกับอาจารย์ที่ปรึกษาพร้อมกับปาดหน้าตัวเองที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

“งั้นหรอ..ทางด้านการจัดกระบวนทัพให้เหมาะสมตามประเภทอาร์ติเฟกซ์ถือว่าใช้ได้เลยนะ..แสดงว่าภาคทฤษฎีที่เรียนไปในวิชาการจัดกระบวนทัพมันไม่ได้ศูนย์เปล่างั้นสินะ”

“อะ..เอ่อ..ครับ”

“แต่ว่า..ไม่ว่ายังไงฉันก็อยากจะกระจายผู้ใช้อาร์ติเฟกซ์สายรักษาไปยังปาตี้อื่นบ้างน่ะสิ..เพราะป่าที่ทางโรงเรียนจะส่งห้องSอย่างพวกเธอไปเก็บเลเวลน่ะ..มอนสเตอร์พวกนั้นมีสเตตัสเฉลี่ยอยู่ที่เลเวล 20-30 เลยนะ”

“เอ๋!…ขนาดนั้นเลยหรอครับ”

“เห้ออ..แต่ก็เอาเหอะ..ยังไงอาร์ติเฟกซ์สายรักษามันก็ขาดแคลนอยู่แล้ว..ฉะนั้นคงยากที่จะกระจายให้ครบทุกปาตี้น่ะ…ฉะนั้นจะรวมที่ปาตี้ของพวกเธอ 1คน หรือ2 คน หรือไม่มีสักคน มันก็ไม่ค่อยกระทบกับปาตี้อื่นเท่าไหร่หรอก ฉะนั้นเอานี้ไปละกัน”

อาจารย์ยื่นอุปกรณ์บางอย่างคล้ายกระดุมมาให้ผม 3 อัน

“นี่คือ?”

“อุปกรณ์ติดต่อสื่อสารระยะไกลน่ะ..2อันนี้เอาไปให้สมาชิกปาตี้สายรักษาของเธอ2คน ส่วนอีก1อันเก็บไว้กับเธอในฐานะหัวหน้าทีม ”

“งั้นแผนการของอาจารย์ก็คือ? ”

"ทุกปาตี้จะได้กระดุมสื่อสารระยะไกลคนละ1อัน ไว้สำหรับเรียกผู้ใช้อาร์ติเฟกซ์สายรักษาน่ะ”

“งั้นแสดงว่าถ้าปาตี้อื่นมีคนบาดเจ็บ ก็จะเรียกรูอันกับชีน่าไปช่วยฮีลให้ ส่วนถ้าปาตี้ผมมีคนใดคนหนึ่งบาดเจ็บ ก็ค่อยเรียกพวกเขาคนใดคนหนึ่งกลับมาฮีลให้ อย่างงั้นสินะครับ ”

“ใช่แล้วล่ะ..แต่ทั้งนี้ผู้ใช้เวทย์รักษา2คนก็จะยังคงอยู่ปาตี้เธอเหมือนเดิม และได้รับEXP จากการล่ามอนสเตอร์ร่วมกันเหมือนเดิม…ไม่ว่าตัวของพวกเขาจะอยู่ใกล้กับเธอหรือไม่ก็ตาม”

“ครับเข้าใจแล้วครับ”

“มีอะไรอีกมั้ย ?”

“ไม่มีแล้วครับ”

“งั้นไปได้..อย่าลืมนอนพักผ่อนให้เพียงพอเพื่อเตรียมตัวเก็บเลเวลในวันพรุ่งนี้ด้วยล่ะ”

“ครับ”

หลังกล่าวจบ..ผมเดินออกจากห้องพักอาจารย์..แล้วกลับห้องพักของตัวเองทันที