บทที่ 10
“เพิ่งแต่งงานเมื่อวาน วันนี้ไม่หยุดต่ออีกสักวันเหรอ?” เสียงเ้านายเอ่ยขึ้นขณะกำลังเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน โดยที่บอดี้การ์ดหนุ่มหรือเ้าบ่าวป้ายแดงกำลังยืนรอผู้เป็นายพร้อมกับแฟ้มเอกสารที่จัดเตรียมสำหรับงานในวันนี้
“หยุดไปก็ไม่มีอะไรทำน่ะครับ ออกมาทำงานดีกว่า”
“ก็หยุดปั๊มหลานให้อั๊วไงละ ฮะ ๆ แล้วเป็ไงเข้าหอคืนแรก”
“ก็ดีครับ” ชายหนุ่มพอจะเดาได้ว่าที่นายท่านถามนั้นหมายความว่าอย่างไร แต่เขาคงไม่อาจบอกออกไปได้ว่าเมื่อคืนทั้งเขาและเ้าสาวไม่ได้มีอะไรเกินเลยอย่างที่นายท่านคิดเพียงแต่เป็การนอนหลับกันแบบธรรมดา ๆ เพราะต่างฝ่ายต่างรู้สึกเหนื่อยกับการจัดงาน อีกนัยหนึ่งก็เหมือนมีบางอย่างที่ทั้งเขาและเธอเลือกที่จะไม่พูดต่อกันเพราะอาจทำให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันได้
“ไอหยา แต่หน้าลื้อมันไม่บอกแบบนั้นเลยนะ แต่ก็เอาเถอะมันตอนนี้พวกลื้อเป็ผัวเมียกันแล้วอั๊วจะไม่เข้าไปยุ่งแล้วกัน” พูดจบนายท่านก็เดินนำออกไปทิ้งให้ชายหนุ่มนิ่งคิดอยู่่ครู่ก่อนที่จะเดินตามออกไปเพื่อเป็ทำหน้าที่เป็คนขับรถพาเ้านายออกไปทำงาน
**********
#บริษัท
"ไอหยาฝนจะตกฟ้าจะร้อง ลูกชายอั๊วมาออฟฟิศแต่เช้า ฮะ ๆ"
"แหม! ป๊าเดี๋ยวนี้แซวเก่งนะ ติดเชื้อเฮียคีย์มาป่ะเนี่ย?" เสียงพ่อและลูกชายคนเล็กพูดคุยหยอกล้อกันเมื่อเจอหน้า โดยวันนี้เป็วันที่คีย์รินนัดหัวหน้างานแต่ละฝ่ายมาประชุมเพื่อพูดคุยอัปเดตความคืบหน้าของงาน ซึ่ง่หลัง ๆ มานี้ซุปตาร์หนุ่มเรียนรู้งานจนสามารถฉายเดี่ยวโดยไม่ต้องมีพี่ชายคอยตามประกบแบบแต่ก่อนแต่จะมีก็แต่คนเป็พ่อที่ยังคงเข้ามาออฟฟิศเป็ครั้งคราว ด้วยเพราะยังคงไม่อยากวางมือโดยก่อนหน้านี้ก็ถูกลูกชายตัวแสบแซวอยู่บ่อย ๆ ว่าเหตุผลที่ป๊าไม่ยอมวางมือเป็เพราะกลัวว่าตนจะทำบริษัทของป๊าเจ๊งซึ่งคนพ่อก็ยังหยอกเอินลูกชายโดยการตอบกลับว่าเขากลัวว่าคีย์รินจะมัวแต่ถ่ายซีรีส์แล้วลืมมาเข้าประชุมจนโดนหุ้นส่วนปลดจากตำแหน่งมากกว่า
"เออ..ได้ข่าวว่าแกบอกให้เ้าก้องไม่ต้องไปช่วยดูแลเหรอ?" คนเป็พ่อเอ่ยถามลูกชายพลางกอดคอคุยกันดั่งเพื่อนซี้ โดยในขณะนั้นก็ไม่รอดพ้นสายตาของบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนทำทีเป็เหมือนไม่ได้สนใจ แต่ก็แอบฟังอยู่ไม่ห่างซึ่งคนน้องเองก็จงใจอยากพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อยเพื่อเป็การบอกคนพี่ไปในตัว
"ก้องมันไม่ค่อยรู้ใจรินอะป๊า สู้เฮียโจไม่ได้"
"ป๊าว่ารินเื่มากเองมากกว่านะ ฮะ ๆ"
"โห่!! ป๊าอ่าา รินเป็ซุปตาร์นะ ทุกอย่างก็ต้องดีที่สุดสิ"
"จ๋า พ่อซุปตาร์ของป๊า งั้นรินอยากให้ใครไปดูแลละ" คนน้องเงียบเหมือนคิดไปครู่หนึ่งแต่ในความเป็จริงเ้าตัวกำลังปรายตามองไปทางบอดี้การ์ดหนุ่มพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนจะเอ่ยปากพูดกับผู้เป็พ่ออย่างเอาแต่ใจ
"รินอยากได้เฮียโจ"
"อยากได้...อยากได้อะไรรินพูดดี ๆ เฮียเราแต่งงานแล้วนะ ฮะ ๆ"คนเป็พ่อแกล้งพูดหยอกเย้าตามประสาคนขี้เล่นเวลาที่อยู่กับลูกชายทั้งสอง ทำเอาโจเกิดอาการเลิ่กลั่กเผลอแอบคิดว่านายท่านรู้เื่ระหว่างเขากับคนน้องหรือเปล่า แต่โชคดีที่ชายหนุ่มยืนอยู่ด้านหลังของนายท่านทำให้เขาไม่ได้เห็นท่าทีนั้นมีเพียงคีย์รินที่นั่งจ้องมองเขาอยู่หลุดหัวเราะ หึ! ในลำคอเล็กน้อยก่อนจะยิ้มให้คนพี่ด้วยความเ้าเล่ห์
"อยากได้ไปช่วยดูแลไงป๊า ไม่มีใครรู้ใจรินดีเท่าเฮียแล้ว"
"เอางั้นก็ได้ งั้นเดี๋ยวให้ไผ่มาดูแลอั๊วแทนนะอาโจ" คนเป็พ่อก็ตามใจลูกอยากไม่มีโต้เถียง ด้วยเพราะหากดูความจำเป็แล้วลูกชายของเขามีความจำเป็มากกว่าเนื่องจากต้องไปเจอผู้คนมากหน้าหลายตา ไหนจะเื่งานที่บริษัทอีกคนที่สามารถดูแลภาพรวมให้กับลูกชายของเขาได้ก็เห็นจะเป็โจที่ช่วยงานตนมาั้แ่แรก ซุปตาร์หนุ่มยิ้มดีใจพลางโดดเข้าไปกอดคนเป็พ่อตามประสาลูกชายคนเล็กขี้อ้อน
**********
#ห้องทำงานคีย์ริน
ตึง!!
"อืออ..จ๊วบ..จุ๊บ...อืมมมม ฮาา" หลังจากสิ้นสุดการเจรจาขอตัวบอดี้การ์ดคู่ใจของป๊ะป๋าสุดที่รักมาได้ ร่างบางก็ทำทีขอตัวบอดี้การ์ดหนุ่มโดยบอกว่าจะคุยเื่คิวงานของอาทิตย์นี้ แต่พอเข้ามายังห้องทำงานส่วนตัวได้คนน้องก็จัดการล็อกประตูก่อนจะกระชากเนกไทร่างสูงเข้ามาใกล้พลางประกบปากจูบอยากหื่นกระหาย
"..ริ...อือออ..ริน ด..เดี๋ยว อืมมม จ๊วบบ"
"หืม...หยุดทำไม?"
"นี่มันออฟฟิศนะ ทำอะไรเกรงใจนายท่านหน่อย" บอดี้การ์ดหนุามพูดเสียงดุทำคนน้องหน้ามุ้ย กอดจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง
"อีกอย่างเฮียแต่งงานแล้วด้วย"
"คร้าบ ๆ" หลังจากนั้นคู่จึงหันมาคุยเื่งานกันอย่างจริงจัง โดยคีย์รินยื่นสมุดคิวงานให้คนพี่เพื่อเอาไปดูควบคู่กับงานที่ออฟฟิศเพื่อจัดการให้ลงตัวมากที่สุด ในขณะที่ซุปตาร์หนุ่มกำลังนั่งอ่านเอกสารเพื่อเซ็นอนุมัติส่วนโจก็นั่งดูตารางงานของคนน้องจู่ ๆ เขาก็เอ่ยคำพูดที่ทำให้คีย์รินต้องทิ้งงานเอกสารตรงหน้าแล้วหันไปหาคนพี่ทันที
"เฮียอยากหยุดเื่ของเรา"
"ทำไม? ยัยพะแพงจับได้เหรอ?"
"ยัง...แต่เฮียว่าเราควรหยุดได้แล้ว" คีย์รินนิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไรต่อด้วยเพราะเข้าใจเหตุผลที่โจพูด เพราะคนพี่เป็คนที่จริงจังกับความรักพอ ๆ กับปุณคนที่ตนเคยแอบชอบ และตามที่พวกเขาได้เคยคุยกันว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็เพียงแค่ความ้าทางเพศไม่ได้มีเื่ของความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง
"งั้นคืนนี้ขอได้มั้ย เอากันเป็ครั้งสุดท้าย"
**********
21:40 น.
"อืมม อ๊ะ..อ๊ะ..ซี๊ดด อื้มม แรงอีกสิครับเฮียย" เสียงครางกระเส่าจากปากคนน้องในขณะที่เ้าตัวนอนคว่ำหน้าลงไปกับโต๊ะทำงานที่ตอนนี้ได้เคลียร์เอาของใช้ที่ไม่จำเป็ออกจนเกลี้ยง ส่วนอีกฝ่ายอยู่ในท่าจับกระชับสะโพกสอบพร้อมกับขยัวเอวรัว ๆ จนคนน้องตัวสั่นเทิ้ม เนื่องจากคนน้องได้เอ่ยปากขอคนพี่ว่าอยากขอทำกันเป็ครั้งสุดท้ายโดยอ้างว่าอยากจดจำแรงสวาทระหว่างกัน และด้วยวันนี่คีย์รินต้องสะสางงานที่ตั้งเป็กองใน่ที่ตนติดถ่ายซีรีส์จึงทำให้ยังไม่สามารถกลับคอนโดเพื่อไปทำกันที่นั่นได้ จึงขอให้คนพี่ทำกับตนที่นี่ซะเลย โดยรอให้พนักงานกลับไปให้หมดแล้วโทรบอก รปภ. ว่าตนนั้นเคลียร์งานอยู่กับโจยังไม่ต้องขึ้นมา ล็อกประตู
พึ่บ!! พึ่บ!! พึ่บ!!
"อืมมม เฮียยย อ๊ะ..เสียว..อ๊ะซี๊ดดด ร..รินเสียวมากเลย" คนน้องครางไปพลางคุยกับคนพี่ไปพลาง ก่อนมือหนาจะดึงร่างน้องขึ้นมาแล้วจัดการอุ้มแล้วเดินพาร่างนั้นไปทำต่อที่โต๊ะวาง TV โดยที่ร่างหนายืนเอนตัวพิงกับโต๊ะส่วนคนน้องยังคงเกาะอยู่บนตัวเขาพลางกระแทกกระทั้นอยากหนำใจ
"อ๊ะ..อ๊ะ...โอ้ววว...เฮียยย อืมมม เฮียครับ ซี๊ดดด อาาาา"
"ซี๊ดดด อาาา ว่าไง หืม? อ๊ะ...อืมมม"
"เฮียเอาเก่ง...อึก...อ๊ะ..Kวยเฮียก็ใหญ่....อือออ รินต้องคิดถึงมากแน่เลย" ซุปตาร์คนน้องเอ่ยเสียงอ้อน ๆ พลางซุกหน้าลงซบอกแกร่ง ก่อนโจจะปล่อยตัวคนน้องลงแล้วจับน้องหันหลังแล้วสะกิดบอกให้คนน้องขยับเอง คีย์รินก้มตัวลงใช้มือเท้าไปที่หน้าขาพลางแอ่นก้นหาเ้าของเอ็นอุ่นที่ตอนนี้ยังคงเสียบคาอยู่ แล้วเริ่มขยับให้คนพี่แบบเน้นหนักผสมกับควงสะโพกน้อย ๆ และขมิบตอดท่อนเอ็นถี่ ๆ
พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!
"อาาา ซี๊ดดดด ริน...ขมิบแรงไป อ๊ะ...จะแตกแล้ว" โจดึงร่างน้องพลางจับเข้าที่ไหล่เล็ก แล้วใช่มืออีกข้างจับสะโพกน้องไว้ก่อนจะดึงเอวเล็กเข้ามากระแทกแรง ๆ จนคีย์รินร้องออกมาลั่นห้องด้วยความเสียวซ่านด้วยเพราะส่วนปลายที่ถูกดันเข้าไปลึกจนโดนจุดกระสัน ทั้งสองกระตุกเกร็งพร้อมกันสองถึงสามครั้งก่อนที่โจจะขยับเนิบ ๆ ช้าลงเพื่อให้อีกฝ่ายได้พักหายใจหายคอ
โปรดติดตามตอนต่อไป..
14K
