สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 153

“เฮ่ !! ตรงนี้ยังมีคนติดอยู่ข้างใต้ยังหายใจอยู่ด้วยแต่หัวใจเต้นอ่อนมาก” เสียงเหล่ากู้ภัยตะโกนบอกเพื่อนกู้ภัยคนอื่นๆ

“อ๊ะตรงนี้มีอีกคนอ๊ะเสียชีวิตแล้วนี่นาทำไมใต้ซากบ้านหลังนี้ถึงมีคนเยอะนักเล่าไม่ได้อพยพหรือไงกัน !!” กู้ภัยอีกคนเจอร่างของคนที่ใต้ซากบ้านอีกร่าง

อีกด้านหนึ่ง

“ใช่ๆ จัดการเรียบร้อยแล้วเราเสียหายไม่มาก อีกหนึ่งชั่วโมงกลับมาได้เลยซานตาน่า” อิจิยะกำลังโทรคุยกับซานตาน่าที่ดูแลผู้อพยพอยู่อิจิยะพูดคุยเพียงไม่นานเขาก็วางสายไป

“เป็นไงบ้างครับทางนั้นเรียบร้อยดี ??” สตีฟที่เห็นว่าอิจิยะคุยเสร็จแล้วจึงถาม

“เรียบร้อยดีครับเราอพยพทุกคนลงใต้ไปที่แมนฮัตตั้น ตอนนี้ผมสั่งให้นิโครและซานตาน่ากันคนที่อาศัยอยู่หมู่บ้านนี้ออกมาแล้วเพื่ออธิบายให้คนพวกนั้นทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับบ้านของพวกเขา” อิจิยะบอก

“อืม...ว่าแต่ค่าเสียหายนี่ผมต้องรับผิดชอบมั้ยล่ะเนี่ย” สตีฟพูดพลางเหงื่อตกเล็กน้อย

“กังวลเกินไปแล้วครับคุณสตีฟ ผมจะให้คุณรับผิดชอบได้ยังไง คนที่รับผิดชอบจะต้องเป็นฮีโร่ที่ขโมยไข่มังกรมาที่นี่แล้วก็ผู้ซื้อซึ่งก็คือนอมอล ทรัมป์ต่างหาก” อิจิยะอธิบายให้สตีฟหายกังวล

รอดไปตรูนึกว่าจะต้องขายซากมังกรกินซะแล้ว เพราะค่าเสียหายที่เจ้ามังกรนั่นสร้างเอาไว้น่าจะเป็นหมื่นๆล้านเพราะบ้านกว่าสามสิบหลังพังเกลี้ยง สตีฟยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลออกมาบนหน้าของเขา

“ว่าแต่เด็กคนนี้สินะครับลูกสาวของทรัมป์” อิจิยะมองดูแอนนาที่หลังอยู่บนตักสตีฟด้วยสายตาสงสาร

“ทำไมถึงมองเธอแบบนั้นล่ะครับ” สตีฟถาม

“เพราะจากนี้เด็กคนนี้คงจะต้องอยู่คนเดียวไปอีกหลายปีน่ะสิครับเพราะเรื่องที่ทรัมป์และฮีโร่พวกนั้นก่อคราวนี้มีโทษจำคุกอยู่ด้วย อย่างน้อยๆก็สามปี” อิจิยะพูด

“อยู่คนเดียว หรือว่าจะส่งเธอไปบ้านเด็กกำพร้า !!” สตีฟอุทานออกมา

“ถ้าเป็นกรณีเด็กเล็กอาจจะเป็นแบบนั้นครับแต่เด็กคนนี้โตพอจะรู้ความแล้ว ต้องให้เธอตัดสินใจเองว่าจะอยู่ด้วยตนเอง หรือจะอยู่บ้านเด็กกำพร้าของรัฐบาลเนื่องจากผมสืบมาแล้วว่าทรัมป์ไม่มีญาติที่ไหนอีก ไม่อย่างนั้นผมคงส่งเด็กคนนี้ไปให้ญาติดูแลได้” อิจิยะอธิบายให้สตีฟฟัง

ตอนนั้นเองก็มีหน่วยกู้ภัยวิ่งมาหาอิจิยะก่อนจะกระซิบบอกอะไรบางอย่างทำให้อิจิยะมีสีหน้าแย่ลงทันที

“งั้นเหรอเข้าใจแล้วจัดการพาร่างพวกเขาขึ้นมาให้หมดและจัดการตามกระบวนการด้วย” อิจิยะสั่งหน่วยกู้ภัยคนนั้น

“เกิดอะไรขึ้นครับ” สตีฟถามหลังจากเห็นสีหน้าของอิจิยะเปลี่ยนไป

“เราพบผู้เสียชีวิตจำนวนหลายคน ที่ใต้ซากบ้านของทรัมป์น่ะครับ” อิจิยะถอนหายใจออกมา

“ผู้เสียชีวิต !!!” สตีฟอุทานออกมา

“ใช่ครับตอนนี้พบแล้วเจ็ดราย บาดเจ็บสาหัสหนึ่ง” อิจิยะบอก

“มีคนรอดเหรอครับ” สตีฟถาม

“ครับเป็นฮีโร่ผู้หญิงเธอค่อนข้างเลเวลเยอะพอสมควรจึงรอดจากแรงกดทับของน้ำหนักของบ้านมาได้ แต่ทว่าเธอสาหัสก็เพราะอ็อกซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอซึ่งน่าจะทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราไปซักระยะ” อิจิบอกพูด

ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นฮีโร่ที่ชื่ออลิเชียร์เพราะเธอเลเวลร้อยต้นๆ !! สตีฟคิดในใจพลางนึกถึงผู้หญิงคนเดียวที่น่าจะอยู่ในบ้านหลังนั้น

“แล้วอย่างนี้....” สตีฟกล่าวอย่างกังวล

“อย่างนี้โทษของทรัมป์และฮีโร่พวกนั้นคงไม่ใช่แค่จำคุกสามปีและชดใช้ค่าเสียหายแล้ว เนื่องจากมีผู้เสียชีวิตผมว่าศาลคงตัดสินโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าสิบปี” อิจิยะพูด

“สิบปี !!!” สตีฟอุทานออกมาพลางนึกถึงแอนนาที่ต้องอยู่คนเดียวจนอายุเกือบยี่สิบถึงจะได้เจอพ่อเธออีกครั้ง

“ว่าแต่บ้านคุณสตีฟเสียหายแบบนี้คุณจะไปอยู่ที่ไหนล่ะให้ผมจัดการให้มั้ย” อิจิยะถาม

“ไม่เป็นไรครับผมยังมีคอนโดอยู่ผมกลับไปอยู่นั่นได้” สตีฟพูด

“แบบนี้นี่เอง...ส่วนที่นี่ผมว่าอย่างน้อยๆก็สามเดือนกว่าจะซ่อมและสร้างบ้านกลับมาให้เหมือนเดิม” อิจิยะพยักหน้าพลางมองดูซากความเสียหาย

“ครับเอาไว้ซ่อมเสร็จค่อยย้ายกลับมาอยู่ว่าแต่คุณเจอพ่อของหนูแอนนาหรือยัง” สตีฟถาม

“ตอนนี้เขาอยู่ที่รัฐฟลอริด้า ทางตำรวจกำลังไปรวบตัวอยู่” อิจิยะพูด

“ครับแล้วพวกฮีโร่ที่เอาไข่มังกรพวกนี้มาขายล่ะ” สตีฟถาม

“ตอนนี้ยังไม่รู้ชื่อแต่ได้รูปพรรณมาแล้วเป็นชายสองคนและหญิงหนึ่งคน” อิจิยะบอกกับสตีฟ

จากนั้นสตีฟและอิจิยะก็คุยกันอีกนิดหน่อยก่อนอิจิยะจะขอตัวไปจัดการเรื่องอื่นๆส่วนสตีฟก็นั่งหลับรออยู่แถวๆนี้เพื่อรอซาร่าโดยไม่มีใครหรือเจ้าหน้าที่คนไหนมารบกวนสตีฟเลยสักนิด

หลายชั่วโมงต่อมา

ในที่สุดผู้คนก็เริ่มอพยพกลับเข้ามาในเมืองนิวยอร์คโดยแทบไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในขณะที่ทุกคนอพยพมีเพียงกลุ่มคนไม่กี่กลุ่มเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ซึ่งกลุ่มนั้นก็คือผู้เสียหายจากการถูกมังกรทำลายบ้านไปหรือก็คือพวกผู้ที่อยู่อาศัยในหมู่บ้านเดียวกับสตีฟนั่นเองซึ่งกลุ่มคนเหล่านั้นถูกรัฐบาลกำชับให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

ส่วนซาร่าเองหลังจากที่ไปส่งนักเรียนของเธอกลับไปที่โรงเรียนแล้วเธอก็เหาะกลับมาที่บ้านทันที เมื่อมาถึงเธอก็ต้องอ้าปากค้างเพราะสถานที่ๆเธอเรียกว่าบ้านกลายเป็นพื้นที่โล่งเตียนที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้เธอเห็นสตีฟนั่งหลับอยู่ท่ามกลางเหล่าเจ้าหน้าที่มากมายที่กำลังจัดการกับสถานที่อยู่ไม่รอช้าเธอรีบเหาะลงมาถามเรื่องราวจากสตีฟทันที

“สตีฟนี่เกิดอะไรขึ้น !!” ซาร่าเหาะลงมาก่อนจะเดินเข้ามาเขย่าร่างของสตีฟให้เขาตื่น

“หือซาร่าเองเหรอ...นี่ผมหลับไปเหรอเนี่ย” สตีฟที่พึ่งรู้สึกตัวตื่นก็เห็นซาร่านั่นเองที่ปลุกเขา

สตีฟมองดูรอบๆก็เห็นว่าเจ้าหน้าที่นั้นบางตาลงไปมากส่วนอิจิยะนั้นไปไหนแล้วก็ไม่รู้เขาหยิบมือถือออกมาดูก่อนจะเห็นว่าตัวเขานั้นหลับไปถึงสองชั่วโมงเลยทีเดียว

“มันเกิดอะไรขึ้นสตีฟทำไมบ้านเราไม่สิบ้านแถวนี้ถึงหายไปหมดเลยล่ะ แล้วทำไมหนูแอนนาถึงมาหลับอยู่บนตักนายแบบนี้อธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น” ซาร่าถาม

“ก็ฝีมือเจ้ามังกรดำนั่นแหละ ตอนแรกนึกว่าพอได้ลูกๆมันคืนแล้วจะกลับไปเลยเสียอีกดันมีตัวนึงไม่ยอมกลับอาละวาดเสียยกใหญ่ ผลก็อย่างที่เห็นราบเป็นหน้ากองอย่างนี้ไงล่ะ ส่วนหนูแอนนาคงเหนื่อยน่ะหลับมาก็หลายชั่วโมงแล้วยังไม่ตื่นเลยสงสัยหลายวันมานี้นอนไม่พอ” สตีฟพูด

“อย่างนั้นเองเหรอแสดงว่าพวกเราต้องกลับไปอยู่คอนโดสินะ” ซาร่าพยักหน้า

“ใช่คงต้องเป็นแบบนั้นน่ะแหละ” สตีฟพยักหน้า

“ฉันว่าเรากลับไปอยู่คอนโดก็ดีเหมือนกันนะสตีฟเพราะบ้านหลังใหญ่นี่ถึงจะสะดวกสบายหรูหรา แต่ฉันรู้สึกว่ามันกว้างเกินไปสำหรับพวกเราน่ะ” ซาร่าพูด

“ว่าแต่ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้ล่ะ” ซาร่าสงสัย

“ก็รอคุณนั่นแหละถ้าเสร็จเรื่องแล้วยังไงเรากลับคอนโดกันเถอะ ยังต้องแวะไปซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่อีก พวกที่นอนเครื่องครัวของเราโดนเผาไปหมดเลยเสียดายชะมัด” สตีฟพูดพลางลุกขึ้นยืนตอนนั้นเองอิจิยะก็เดินเข้ามา

“คุณสตีฟครับ” อิจิยะพูดกับสตีฟ

“หือว่าไงครับผมกำลังจะกลับพอดีเลย” สตีฟถาม

“ผมแค่จะมาแจ้งว่าตอนนี้เราได้ตัวผู้กระทำผิดทั้งหมดมาแล้วครับ” อิจิยะบอก

“หือคุณจับพ่อหนูแอนนาได้แล้ว แถมยังได้ตัวฮีโร่ที่ขายไข่มังกรมาแล้ว !!” สตีฟอุทานเบาๆเพราะการทำงานของอิจิยะนั้นถือว่ารวดเร็วมาก

“ใช่ครับแต่ฮีโร่ที่ได้มานั้นเราได้มาแค่สองในสามคนเท่านั้น อีกคนดูเหมือนจะแยกตัวไปแล้ว แต่เราก็ได้ชื่อของเธอมาแล้ว” อิจิยะพูด

“ชื่อของเธอ ??” สตีฟสงสัย

“ใช่ครับชื่อของฮีโร่คนนั้นเป็นผู้หญิงดูเหมือนเธอจะเป็นตัวการในการเข้าไปเอาไข่มังกรมาครั้งนี้เพราะสกิลของเธอนั้นเกี่ยวกับการหักเหของแสง ชื่อของเธอก็คือโจดี้ ริกเกอร์ !!” ชื่อที่อิจิยะพูดออกมาทำให้สตีฟและซาร่าตกใจเป็นอย่างมากทั้งคู่หันมามองหน้ากันก่อนจะอุทานเสียงดัง

“โจดี้ !!!x2” สตีฟและซาร่าอุทานออกมา

“คุณสองคนรู้จักอีกแล้ว !!” อิจิยะเมื่อเห็นว่าทั้งสองอุทานออกมาเขาก็ตกใจบ้างเพราะดูเหมือนเหตุการณ์ทุกๆอย่างนั้นจะเกิดขึ้นรอบๆตัวของทั้งคู่

“ใช่ครับ/นั่นเพื่อนสนิทฉันเองค่ะ” ทั้งสองคนพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นพวกคุณพอจะติดต่อเธอได้มั้ย” อิจิยะถาม

“จะลองดูค่ะ” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะลองหยิบมือถือออกมาโทรหาโจดี้แต่ไม่ว่าจะพยายามโทรหาเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด

“จริงสิเธอบอกว่าจะลองไปเก็บเลเวลใต้ทะเลนี่นาไม่แน่ว่าบางทีอาจจะไม่มีสัญญาณ !!” ซาร่านึกขึ้นได้ว่าเมื่อเช้าโจดี้บอกจะไปลุยกับสัตว์กลายพันธ์ใต้ทะเล

“ติดต่อไม่ได้เลยค่ะคุณอิจิยะแต่ฉันว่าโจดี้ไม่ใช่ตัวการเรื่องนี้หรอกค่ะฉันรู้จักโจดี้ดี คุณอาจจะไม่รู้ว่าพื้นฐานครอบครัวเธอนั้นค่อนข้างดีดังนั้นเธอคงไม่คิดจะหาเงินด้วยวิธีนี้หรอกค่ะ” ซาร่าแก้ตัวให้เพื่อน

“เอาไว้ผมคงต้องสืบจากเธอก่อนครับว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นยังไง เอ่อ..คุณสตีฟครับถ้ายังไงเด็กคนนั้นช่วยส่งมาให้ผมได้หรือเปล่า เธอถือเป็นพยานคนหนึ่งเหมือนกันในเรื่องนี้” อิจิยะมองมาที่แอนนา

“หนูแอนนาเนี่ยนะพยาน !!” สตีฟอุทานออกมา

“ใช่ครับเราแค่ต้องการเธอไปสอบถามเพื่อใช้ข้อมูลประกอบกันในคดีนี้ไม่แน่ว่าถ้าข้อมูลเธอเป็นประโยชน์พ่อของเธออาจจะรับโทษติดคุกน้อยลงก็ได้ ตอนนี้ผู้เกี่ยวข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็เหลือแค่เธอเพราะคนอื่นๆในบ้านของทรัมป์เสียชีวิตไปหมดแล้ว อีกคนก็เป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ไม่รู้ว่าจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่ !!” อิจิยะอธิบาย

“หือสตีฟนี่มีคนตายด้วยเหรอไม่ใช่ว่าทุกคนอพยพไปหมดแล้วงั้นเหรอแล้วนี่พ่อของหนูแอนนาจะติดคุก” ซาร่าอุทาน

“อืม...ดูเหมือนบอดี้การ์ดบ้านหนูแอนนาจะไม่ได้อพยพตามคำสั่งของรัฐน่ะเลยโดนลูกหลง” สตีฟพูดพลางมองไปที่อิจิยะ

“ยังไงก็ดูแลหนูแอนนาด้วยนะครับ ถ้ามีอะไรก็มาหาผมได้” สตีฟพูดแน่นอนอิจิยะได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าให้สตีฟเขาไม่คิดจะทำอะไรเด็กอายุแค่นี้อยู่แล้วแต่ทว่าแอนนานั้นจะต้องไปให้ปากคำเพื่อให้เป็นข้อมูลประกอบในคดีนี้นั่นเอง

“หนูแอนนาตื่นได้แล้ว !!” สตีฟเขย่าร่างแอนนาเพื่อปลุกเธอแต่ไม่ว่าสตีฟจะเขย่าอย่างไรก็ไม่ตื่นสักที

“จริงสิมีคุกกี้อยู่นี่นาที่เราทำเอาไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน” สตีฟนึกถึงคุกกี้รสวานิลาที่ทำพร้อมๆกับคุกกี้รสกาแฟเขารีบหยิบมันออกมาจากกระเป๋ามิติก่อนจะหักครึ่งและเอามาไว้ที่ใกล้ๆปากของแอนนา

ฟุดๆ !! แอนนาได้กลิ่นหอมๆก่อนจะค่อยๆปรือตาขึ้นมาเธอเห็นว่ามีคุกกี้แสนอร่อยอยู่ตรงหน้าจึงค่อยๆกัดมันเข้าไปทันที

กรวบ !! เสียงแอนนาค่อยๆเคี้ยวคุกกี้ช้าๆไม่กี่วินาทีต่อมาจู่ๆเธอก็ลืมตาโพลงขึ้นมา

“คุกกี้อร่อยมากเลยอ๊ะคุณลุงนี่หนูหลับไปเหรอคะ !!” แอนนารู้สึกตัวขึ้นมาก็ถามสตีฟทันทีส่วนอิจิยะนั้นมองแอนนาด้วยความอึ้งเพราะนึกไม่ถึงว่าจะถูกปลุกด้วยวิธีนี้ส่วนซาร่านั้นเฉยๆเพราะชินแล้ว

“อืมหนูคงไม่ค่อยได้นอนสินะเลยเผลอวูบหลับไป” สตีฟพยักหน้า

“ค่ะช่วงนี้หนูมัวแต่ฟักไข่ให้ลูกมังกรออกมาไวๆเลยนอนไม่ค่อยพอ” แอนนาพูดพลางมองซ้ายมองขวาก่อนจะถามสตีฟ

“ว่าแต่พวกลูกมังกร กับแม่มังกรไปไหนแล้วคะ” แอนนาถาม

“มันกลับบ้านไปแล้วล่ะ” สตีฟพูด

“อย่างนั้นเหรอคะลูกมังกรกลับไปอยู่กับคุณแม่แล้วสินะคะดีจังเลย” แอนนาพูดอย่างเหงาๆ

“อ๊ะแล้วพี่อลิเชียร์ แล้วก็เจ้าไวท์กระรอกของหนูล่ะคะมันอยู่ไหน ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนเหรอคะไมคุ้นเลย” แอนนาถามสตีฟรัวๆ

สตีฟได้ยินคำถามก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดีเขาไม่รู้ว่ากระรอกสัตว์เลี้ยงของแอนนาจะรอดมั้ยแต่ขนาดคนยังไม่รอดสัตว์เลี้ยงคงไม่เหลือ

“เฮ้อ....” สตีฟถอนหายใจเสียงดังก่อนจะถามโดยไม่ตอบคำถามของแอนนา

“หนูแอนนาอยากเจอคุณพ่อมั้ย” สตีฟถาม

“เจอได้เหรอคะไม่ใช่ว่าคุณพ่อต้องทำงานเหรอ !!” แอนนาถามสตีฟด้วยสายตาเป็นประกายทันทีที่ได้ยินคำถามของสตีฟ

“คุณพ่อว่างแล้วล่ะ เดี๋ยวคุณลุงคนนี้จะพาหนูแอนนาไปหาคุณพ่อเองไปกับคุณลุงเขานะ ไม่ต้องกลัวคุณลุงคนนี้ชื่ออิจิยะเป็นเพื่อนลุงเอง” สตีฟมองไปที่อิจิยะทำให้แอนนามองไปที่คุณลุงผู้ที่ไม่เคยเห็นหน้า

“อืม...ก็ได้ค่ะหนูอยากเจอคุณพ่อ” แอนนาพยักหน้าก่อนจะลงมาจากตักของสตีฟและเดินไปหาอิจิยะก่อนจะยื่นแขนเล็กๆไปหา

หมับ !! อิจิยะยื่นมือมาจับมือของแอนนาไว้ก่อนจะพยักหน้าให้สตีฟ

“อ๊ะหนูแอนนาเอานี่ไปด้วยสิ ของว่างลุงทำให้ไว้หลายวันแล้ว ยังไงก็เอาอาหารพวกนี้ไปด้วยนะ เผื่อหิวระหว่างรอคุณพ่อ” สตีฟหยิบคุกกี้ออกมาหลายถุงและอาหารหลายอย่าง

“ขอบคุณค่ะคุณลุงสตีฟคุณลุงดีกับหนูที่สุดเลย” แอนนาพยักหน้าขอบคุณ

“เดี๋ยวลุงเก็บไว้ให้นะ” อิจิยะเห็นว่าอาหารมีหลายอย่างมากจึงอาสาเก็บเข้ากระเป๋ามิติให้

“ขอบคุณค่ะคุณลุงอิจิยะ” แอนนาพูดขอบคุณจากนั้นอิจิยะก็เตรียมจะพาแอนนาเดินจากสตีฟไปตอนนั้นเองจู่ๆแอนนาก็ปล่อยมืออิจิยะก่อนจะวิ่งมาหาสตีฟ

“คุณลุงสตีฟคะก้มลงหน่อยหนูมีเรื่องจะบอก !!” แอนนาวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าสตีฟพลางพูดกับเขา

“หือมีอะไรเหรอหนูแอนนา” สตีฟแปลกใจแต่ก็ย่อตัวลงมาทันใดนั้นเองพอสตีฟย่อตัวลงมาแอนนาก็หอมแก้มสตีฟทันที

จุ๊บ !! แอนนาหอมแก้มสตีฟอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา

“ขอบคุณมากค่ะที่ดีกับหนูเสมอมาลาก่อนนะคะคุณลุงสตีฟ ลาก่อนนะคะพี่สาวซาร่า !!” แอนนาพูดพลางยิ้มให้สตีฟอย่างขอบคุณก่อนจะวิ่งกลับไปหาอิจิยะ

ส่วนสตีฟที่โดนหอมแก้มทีเผลอก็อึ้งไปทันทีทางด้านซาร่าที่นิ่งเงียบมาตลอดก็ยกมือขึ้นปิดปากดวงตาของเธอแดงพร่าถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นว่าหางตาของเธอมีหยดน้ำตาอยู่

“ดูเหมือนหนูแอนนาจะรู้นะว่าพ่อของเธอกำลังจะแย่ นี่เธอกำลังบอกลาพวกเราอยู่ใช่มั้ยที่รัก” สตีฟหันไปถามซาร่า

“ค่ะดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นไม่แน่ว่าเธออาจจะแกล้งหลับแล้วได้ยินที่พวกเราคุยกัน” ซาร่าพยักหน้าเบาๆ

นั่นสินะหนูแอนนาฉลาดมากเธอไม่ใช่เด็กไม่รู้ประสีประสาสักหน่อยบางทีเธออาจจะรู้ว่าพ่อของเธอกำลังจะโดนอะไร สตีฟคิดในใจพลางมองแอนนาที่เดินตามอิจิยะไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 153 บอกลา !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 153 บอกลา !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้