เทพแห่งความตาย

เลวีนที่กำลังนั่งอยู่บนโขดหินตรงข้ามกับเอลิออสถามขึ้นด้วยความหิวโหย

"ท่านไม่หิวบ้างหรือยังไง?"

เอลิออสหันไปมองนางสักพักก่อนที่จะลุกขึ้นยืนจนทำให้นางเองก็ลุกขึ้นตามเขาด้วยและถามขึ้น

"ท่านจะไปไหนอย่างนั้นรึ?"

"ไปหาของกิน"

"เอ๊ะ! ท่านไปหาที่ไหน?!"

"ให้ข้าไปเองดีกว่าเพคะ!"

ในขณะนั้นเอง...

"ถ้าไม่รังเกียจข้าขอเชิญพวกท่านให้ไปทานอาหารร่วมกันกับพวกข้า พวกท่านสนใจกันไหม?"

หญิงสาวพูดขึ้นอย่างลำบากใจเมื่อได้เห็นท่าทางของพวกเขากำลังพูดคุยอะไรบางอย่างแต่นางก็ไม่ได้ยินคำพูดของพวกเขาหรอก

เลวีนเหลือบไปมองเห็นหญิงสาวสวยที่ยืนอยู่ไกลๆและเอลิออสก็หันไปมองเฉกเช่นเดียวกัน

เมื่อหญิงสาวเห็นใบหน้าของพวกเขาทั้งสองนางแทบจะร้องอุทานขึ้นมาหญิงสาวก็มีใบหน้าที่สวยมากเหลือเกินและหุ่นของนางก็ไม่ใช้เล่นๆ

แต่ที่น่าตกใจมากกว่านั้นก็คือชายหนุ่ม

'คนอะไรจะหล่อเหลาได้ถึงเพียงนี้?!'

หญิงสาวนางนิ่งค้างไปสักพักก่อนที่รีบเรียกสติของตนเองกลับมาเพราะนางรู้จากปากของพ่อของตนเองว่าพวกเขาคือ คู่ผัวเมีย

"พวกท่านคงจะรู้จักกับท่านพ่อของข้าแล้วใช่ไหม? ท่านเป็นคนให้ข้ามาชวนพวกท่านเองแหละ"

"พวกท่านอย่าได้เกรงใจไปเลย"

และหญิงสาวก็รีบเดินนำหน้าพวกเขากลับไป

"เอ่อ.. ก็ดีเหมือนกันนะเพคะ อาหารฟรีด้วย!"

"แต่หรือว่าท่านจะไม่สะดวกใจ?"

เลวีนที่มองแผ่นหลังของนางและหันมาพูดกับเขา

"ไปเถอะ"

เอลิออสไม่คิดจะปฏิเสธอยู่แล้วเพราะลุงแก่นั้นมีน้ำใจกันมากถึงเพียงนี้จะไม่ให้เขารับไว้ก็คงจะเสียมารยาทอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ

"เอ๊ะ! หรือว่าท่านจะหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนั้น"

"ท่องไว้นะเพคะ องค์หญิงแอลลิสันๆ"

เลวีนที่กำลังพูดแกล้งเอลิออสแต่เมื่อนางรู้ตัวอีกทีเขาก็ได้เดินนำหน้าไปไกลแล้วจนทำให้นางต้องรีบวิ่งตามไปอีกตามเคย

กลุ่มพ่อค้ากลุ่มนี้มีกันเพียงสิบคนเท่านั้นทุกคนกำลังนั่งรายล้อมกองไฟที่จุดขึ้นและ

อาหารที่อยู่ตรงหน้าอย่างมากมายนั้นทำให้พวกเขาครื้นเครงกันอย่างสบายอกสบายใจเมื่อพวกเขาได้เห็นร่างของทั้งสามคนโดยที่มีหญิงสาวหน้าตาสะสวยและหุ่นที่ทำให้พวกเขาต้องน้ำลายไหลกับร่างของชายหนุ่มที่หน้า

ตาหล่อเหลาจนทำให้แม้แต่พวกเขายังคงต้องเงียบสงบลงเมื่อเขามองมาที่ตนเอง

"ในที่สุดพวกเจ้าก็มากันแล้ว นั่งเลยๆ คงไม่ถือหรอกนะที่ต้องให้มานั่งที่พื้นสกปรกๆแบบนี้ ฮ่าๆ"

ลุงพูดขึ้นด้วยความดีใจและหัวเราะลั่นทำให้พวกลูกน้องของเขาต่างก็หัวเราะตามอย่างโล่งใจ

"อะไรกัน?"

"คนรู้จักของท่านเองหรอกเรอะ? ฮ่าๆ"

"ตกอกตกใจหมดเลย ฮ่าๆ"

"นั่งสิๆ มาสนุกกันเถอะๆ ฮ่าๆ" 

เหล่าผู้คนต่างก็พูดขึ้นด้วยความยินดี

"อย่าถือสาเลย~

พวกเขาเป็นคนอารมณ์ดีแบบนี้แหละ"

หญิงสาวหันมาอธิบายกับพวกเขาทั้งสอง

เลวีนได้แต่ยิ้มตอบไปเท่านั้นส่วนเขาก็ไม่ได้

แสดงสีหน้าอะไรออกมาเลยจนทำให้หญิง

สาวนางนี้กดดันอยู่บ้าง

"ข้าชื่อเลวีน ส่วนนี่.. เอลี่"

เลวีนรีบแนะนำตัวทันทีพร้อมกับปลอมชื่อของเอลิออสไปเป็นที่เรียบร้อยเพราะพวกนางคงไม่อยากลำบากใจหรอกนะหากจะบอกพวกเขาว่าคนนี้ชื่อเอลิออสเป็นองค์ชายของราชอาณาจักร

เอลิออสที่ได้ยินนั้นก็หันหน้าไปมองเลวีนทันที

'ชื่อมีตั้วเยอะตั้งแยะ! ช่าง..'

"ถึงชื่อจะแบ๊วไปบ้างก็ตามแต่เจ้ามาดแมนมาก"

"ข้าชื่อเลเบรท ส่วนนี่ลูกสาวของข้า เลเรียล"

ลุงเลเบรทพูดปลอบพร้อมอมยิ้มเล็กน้อย

"ข้าชื่อเอล"

เอลิออสหันไปแนะนำตัวกับลุงเขาอีกที

'ปฏิเสธชื่อที่ข้าตั้งให้อย่างนั้นรึ?! ชิ!'

เลวีนที่กำลังทำให้ไม่พอใจอยู่ข้างๆ

"ฮ่าๆ พวกเจ้าเป็นคู่รักที่น่ารักดีๆ"

ลุงเลเบรทหัวเราะดังลั่น

"นางเป็นผู้ติดตามของข้า"

คำพูดของเอลิออสทำให้ลุงเลเบรทต้องหยุดหัวเราะลงพร้อมกับมองสำรวจทั้งสองคนอีกครั้ง

"โอ้! ข้าเสียมารยาทกับเจ้าไปแล้ว ข้าขอโทษ"

"ไม่เป็นไร"

เอลิออสไม่ถือสาด้วยเรื่องแค่นี้หรอกแต่นั้นก็ทำให้ลุงเลเบรทสงสัยพวกเขามากยิ่งขึ้น

"งั้นทำไมพวกเจ้าถึงเดินทางมากันแค่สองคนล่ะ?"

"กำลังจะไปที่ไหนงั้นเหรอ?"

"นายท่านของข้ามีธุระจึงต้องไปที่เมืองแลคซัสและข้าก็คอยมาคุ้มกันให้นายท่านเท่านั้นเอง"

เลวีนตอบคำถามของลุงอย่างรวดเร็ว

"อย่างนี้นี่เอง~ ช่างบังเอิญจริงๆที่พวกข้าก็กำลังเดินทางไปเมืองแลคซัสอยู่เช่นเดียวกับ ฮ่าๆ"

"กินข้าวกันก่อนเถอะๆ คงจะหิวกันแย่แล้ว"

"โอ้!"

เหล่าลูกน้องของลุงเลเบรทเมื่อได้ยินว่ากินกกันได้แล้วต่างก็ส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจกัน

ในขณะนั้นเองด้วยความใจดีของพวกเขาชายร่างอ้วนคนนึงยื่นแก้วให้กับเอลิออสอย่างเป็นมิตร

"เอลี่! ดื่มกันเถอะ~"

"ข้าชื่อเอลและข้าก็ไม่ดื่มด้วย"

เอลิออสตอบอย่างเงียบสงบ

"เอ๋? เจ้าไม่ดื่มอย่างนั้นรึ?"

"ไม่เอาหน่า~ มาสนุกกันเหอะ"

"หรือว่าเจ้าจะคออ่อนหรือไง?"

ชายร่างอ้วนพูดขึ้นอย่างสนุกสนานและไม่ทันคิดเพราะพวกเขานั้นเมากันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่ก็ยังกล้าหาว่าคนอื่นคออ่อนอีกนะ...

เลวีนที่กำลังฟังอยู่นั้นแทบจะลุกขึ้นยืนด้วยความโมโหที่พวกเขากล้าทำตัวไร้มารยาทขนาดนี้กับเขาแต่เอลิออสก็ห้ามนางเอาไว้ก่อน

"ข้าต้องขอโทษแทนพวกมันด้วยพวกมันก็เป็นแบบนี้กันแหละ พอเหล้าเข้าปากก็พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย"

ลุงเลเบรทถอนหายใจเล็กน้อย

"ข้าไม่ถือโทษโกรธหรอก"

เอลิออสพลันหยิบแก้วในมือของชายร่างอ้วนมาทันทีทำให้พวกเขาต่างก็ส่งเสียงชื่นชมขี้นมา

"โอ้ว! คนจริงนี่หว่า~"

"ดื่มเลย! ดื่มเลย! ดื่มเลย!"

เลวีนหันไปถามเขาอย่างไม่สบายใจ

"ไม่เป็นไรงั้นรึเพ..เจ้าคะ?"

"ดื่มแค่นี้คงไม่มีปัญหา"

หลายนาทีต่อมา...

"เอ่อ... นายท่านข้าว่าพอเถอะเจ้าคะ"

เลวีนที่กำลังนั่งมองเอลิออสดื่มเข้าไปหลายต่อหลายแก้วเพราะพวกเขาชวนอย่างไม่หยุดหย่อน

เอลิออสนั่งนิ่งและหลับตาโดยที่หน้าคอและหูของเขาต่างก็แดงแจ๋ไปหมดจนเห็นได้ชัดเลย

"ฮ่าๆ เลเรียลไปเตรียมที่นอนให้พวกเขาด้วย"

"เข้าใจแล้ว"

"เอ๊ะ! พวกข้ารบกวนพวกท่านมากไปแล้..."

"อย่าได้เกรงใจเลย เจ้าหนุ่มนั้นก็เมาซะขนาดนั้นแล้วข้าจะให้เจ้าแบกเจ้าหนุ่มนั้นไปได้ยังไงกัน?"

"ขอบพระคุณอย่างยิ่งเจ้าค่ะ"

เลวีนที่ประคองเอลิออสกำเดินตามเลเรียลไป

ไม่นานก็ได้มาถึงมันเป็นเต้นท์สี่เหลี่ยมใหญ่

ที่สำหรับพวกผู้ชายเขานอนกันถึลแม้ว่ากลุ่มนี้

จะมีแค่ผู้หญิงคนเดียวนั้นก็คือเลเรียลแต่มันก็

ต้องแยกกันนอนอยู่แล้วจริงไหมล่ะ?

เลวีนค่อยๆวางตัวของเอลิออสลงช้าๆแต่ปรากฏว่ากลายเป็นนางซะเองที่กำลังนอนลงอยู่ข้างล่างโดยมีเอลิออสที่กำลังนอนคร่อมตัวนางอยู่

ซึ่งเลเรียลก็ยืนอยูรใกล้ๆนั้นด้วย?

"โอ๊ะ!"

เลวีนตกใจเล็กน้อยกับสถานการณ์นี้แต่...

นางพยายามขัดขืนถึงแม้ว่านางสงสัยเหลือเกินว่าเขาไปเอาแรงมากมายขนาดนี้จากไหนกัน?แต่ไม่นานนางก็ได้เอามือตีไปที่หลังคอของเขา

ปั๊กก--

จนทำให้เขาสลบลงและล้มลงไปทับตัวนางอีกทีนางรีบจัดระเบียบการนอนของเขาให้เรียบร้อยก่อนที่จะกลับมายืนอย่างเหนื่อยล้า

"ข้าไม่มีรสนิยมเอากับคนเมาหรอกนะเพคะ"

"ถึงแม้จะเป็นท่านก็ตาม"

เลวีนเดินออกไปจากเต้นท์ก็ได้เห็นร่างของเลเรียลเพราะนางเดินออกมาก่อนตั้งนานแล้วและในตอนนี้นางก็หน้าแดงมากๆด้วย

"อย่าใส่ใจเลย นายท่านคงกำลังเมานั้นแหละ~"

เลวีนที่พูดพร้อมกับกำลังยืดเส้นยืดสายเพราะศึกกับเอลิออสเมื่อกี้ก็ไม่ใช่เล่นๆเลยเพราะจู่ๆเขาก็มีพลังมากขึ้นซะขนาดนั้นกว่านางจะหาโอกาสหยุดเขาเอาไว้นั้นก็ล้าแทบตาย

"คงจะอย่างนั้น ไปพักกันเถอะ"

เลเรียลพูดพร้อมกับเดินจากไป

'องค์ชายจะชอบคนซื่อๆแบบนี้หรือเปล่านะ?'

'ถึงไม่ได้สนใจเราเลย?'

เช้ามืดวันต่อมา...

เอลิออสตื่นขึ้นมาด้วยความปวดหัวเขาจึงเดินออกไปจากเต้นท์และไปอาบน้ำที่แม่น้ำที่ลับตาคนหน่อยเพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องดีใช่ไหมล่ะที่จะให้คนที่ตื่นออกมาจากเต้นท์และได้เห็นเขาที่กำลังแช่น้ำอยู่ต่อหน้า?

การแช่น้ำทำให้เขาผ่อนคลายลงอยู่บ้างถึงแม้ว่าน้ำในแม่น้ำแห่งนี้จะหนาวจนทำให้ตัวสั่นมากถึงเพียงใดแต่ก็ไม่มีปัญหาสำหรับเขาเพราะเขาได้ร่ายเวทย์ไฟเพื่อทำให้กลายเป็นน้ำร้อนน้ำอุ่นอย่างง่ายดาย

ในขณะที่เอลิออสกำลังหลับตาและลิ้มรสความสบายจากธรรมชาติจนสมองของเขาโล่งเปล่านั้นสักพักเขาก็ได้หลับตาตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงของคนที่กำลังเดินมาเขาสามารถแยกออกได้ทันทีว่าเป็นใครเพราะถ้าเสียงผู้ชายกำลังเดินนั้นก็คงหนักแน่นและดุดันสำหรับผู้หญิงก็เบาๆและอ่อนโยนซะส่วนใหญ่และในครั้งนี้มันก็คืออย่างหลังนั้นเอง

หญิงสาวที่มีอยู่ในตอนนี้ก็ไม่พ้นสองคนนั้นอย่างแน่นอนนั้นก็คือเลวีนกับเลเรียล

* ทำไมชื่อคล้ายๆกันเลยแฮ้ะพึ่งสังเกตุได้ ฮ่าๆ

เอลิออสรีบคว้ามือไปหยิบเสื้อผ้าของตนเองอย่างรวดเร็วแต่... ดันตกลงไปในน้ำซะงั้น?

เขาจึงรีบหลบไปหลีงโขดหินใหญ่ที่อยู่ในแม่น้ำทำให้สามารถบดบังร่างของเขาได้พอดิบพอดี

"เอ๊ะ! ไม่น่าเชื่อว่าน้ำนี้จะอุ่น?!"

เลเรียลที่เอามือไปจุ่มลงแม่น้ำเพื่อวัดความเย็นแต่กลับเจอน้ำอุ่นสบายซะงั้น

"จริงงั้นรึ?!"

เลวีนตื่นเต้นจนรีบเอามือไปวัดด้วยคน

"งั้นการอาบน้ำก็คงจะไม่มีปัญหาแล้วนะเจ้าคะ"

เลเรียลที่กำลังดีใจที่วันนี้พวกนางโชคดีสุดๆ

"ลุยเลย!"

เลวีนรีบถอดเสื้อผ้าหมดจนเปลือยและกระโดดลงไป

"เอ๊ะ! ไม่คิดจะใส่อะไรไปหน่อยหรือ?!"

เลเรียลตกอกตกใจกับเลวีนนิดหน่อย

"คิดซะว่าเป็นออนเซ็นสิ ไม่ใช่มีให้แช่ง่ายๆนะ"

เลวีนที่กำลังแช่ลงไปในน้ำอุ่นสบายพูดออกมา

"งั้นเหรอ?"

เลเรียลก็ถอดเสื้อผ้าอย่างเขินๆอายๆก่อนที่จะลงไปในแม่น้ำอย่างช้าๆเมื่อนางได้ลงไปแช่หมดทั้งตัวแล้วนั้นนางก็รู้สึกได้ถึงความสบายอย่างบอกไม่ถูก

"ฮ่าๆ ดีใช่ไหมล้า~"

"ซ่อนรูปใช้ได้เลวนะเนี่ย~"

"พูดอะไรน่าอายแบบนั้นกันเล่า!"

"อะไรกันๆ? นี่เขินกันอย่างนั้นเหรอ?"

"อ๊ะ! อย่ามาจับแบบนั้นสิ"

ทางฝั่งของเอลิออสนั้นเขาก็ได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิมและได้ยินทุกการพูดคุยและการกระทำของทั้งสองอย่างเต็มสองหู

'เสื้อผ้าของข้า..'

ในขณะนั้นเอลิออสก็นึกวิธีนึงออกอย่างพอดี

เขาสวมใส่เสื้อผ้าของเขาในน้ำอย่างยากลำบากก่อนที่เขาจะเดินขึ้นฝั่งด้วยตัวที่เปี๊ยกเปียก

"เอ๊ะ! ทำไมน้ำเริ่มเย็นขึ้นมาแล้วล่ะ?!"

เลวีนที่รู้สึกได้ถึงความเย็นที่ค่อยๆกลืนกินร่าง

ของนางอย่างช้าๆแต่หนักแน่น

"จริงด้วย ขึ้นฝั่งกันเถอะ!"

เลเรียลและเลวีนรีบขึ้นฝั่งโดยเร็วทีาสุดโดยที่พวกนางยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอะไรเลยเมื่อพวกนางหันมาเห็นเอลิออสที่อยู่ข้างๆพวกนางนั้น

กรี๊ดด-- x2

เอลิออสรีบหันหน้าไปทางอื่นทันที

พวกนางรีบใส่เสื้อผ้ากันโดยเร็วที่สุด

"นายท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"

"แล้วทำไมเสื้อผ้าถึงเปียกแบบนั้นกัน?!"

เลวีนที่เดินไปถามใกล้ๆเขา

ในขณะนั้นเอลิออสก็ได้ร่ายเวทย์ไฟไม่นานน้ำที่อยู่บนตัวและบนเสื้อของเขาก็เริ่มระเหยไปเป็นไอน้ำแทนและตัวของเขาก็แห้งอย่างกับโดนปั่นแห้ง

ทั้งเลวีนและเลเรียลต่างก็อึ้งในเวทย์ของเขากัน

"หรือว่าที่น้ำในแม่น้ำอุ่นก็เพราะท่าน?"

"แสดงว่าท่านอยู่ที่นี่มาก่อนพวกข้าจะมางั้นรึ?!"

เลวีนถามด้วยความตกใจ

"ไม่ผิด"

เอลิออสตอบเสร็จเขาก็เดินจากไปทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรพวกนางกันอีกต่อไป

โดยปกติตอนนี้ท้องฟ้าก็ควรจะสว่างเจิดจ้าพร้อมสำหรับที่จะเริ่มวันใหม่แล้วแต่ในตอนนี้กลับกลายเป็นมืดครึ้มพร้อมเสียงที่ดังโครมครามจากเบื้องบนอย่างไม่หยุดไม่หย่อนพร้อมทั้งฟ้าแลบ ฟ้าผ่าและยังมีไอ้ตัวที่ไม่ได้รับเชิญมาอีกนั้นก็คือ พายุ!

ทำให้พวกเขาต้องรีบหลบไปที่ถ้ำเล็กๆแห่งนึง

"สภาพอากาศขั้นวิกฤต!"

"วันนี้คงต้องหยุดพักสักวันแล้วล่ะ"

ลุงเลเบรทถอนหายใจก่อนที่จะพูดขึ้น

เลวีนที่กำลังยืนมองเอลิออสที่กำลังขมวดคิ้วอยู่นางก็รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเพราะตอนนี้เขาเพียงแค่ต้องการเดินทางไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ตอนนี้กลับต้องมาหยุดอยู่เฉยๆแบบนี้...

"เมื่อคืนเจ้าก็รู้ว่าเป็นเพราะข้าเมาใช่หรือไม่?"

จู่ๆเอลิออสก็ถามขึ้นมาทำให้นางไม่ทันจะได้ตั้งตัวอยู่บ้างแต่ก็ตอบรับด้วยรอยยิ้ม

"พ.เพคะ~"