บทที่17 การประลองกับอันดับ1
ผ่านมาสองวันข่าวที่เนี่ยฟงยังคงมีการพูดถึงอยู่ทั่วไปทำให้เขาทำตัวลำบากในสำนักมีคนมาท้าประลองบ้างมาถามบ้างว่าจริงไหม เขาก็ได้แต่บอกไม่ใช่เื่จริงเพื่อไม่ให้เป็จุดสนใจ
วันที่เขาเข้ามานั่งทานอาหารอยู่คนเดียวในโรงอาหารสำนัก มีคนเข้ามาคุยด้วยหลายคนแต่ก็ไม่มีอะไรนอกจากจะถามถึงการประลอง
“นี่เ้าน่ะได้ยินมาว่าชนะฟานเยว่กับซานหนิงอย่างนั้นหรือข้าอยากรู้จริงๆเ้าจะเก่งสักเพียงใด”ชายคนที่พูดคือเจียงเฉิน
“โอ...ศิษย์พี่คงเข้าใจผิดข้าจะชนะศิษย์พี่ทั้งสองได้อย่างไรข้าเพิ่งเข้าสำนักความสามารถของข้ายังไม่ถึงขนาดนั้น”เมื่อเนี่ยฟงมองดูเจียงเฉินใกล้ๆเข้าหน้าตาดีไม่น้อยแต่ท่าทางไม่น่าคบหา
“ข้าก็ว่าอย่างนั้นอย่างเ้าก็มีดีแค่หน้าตาเท่านั้นถ้าเป็เช่นนั้นข้าไม่ยุ่งกับเ้าคนอ่อนแอข้าไมาอย่าจะสนใจด้วย”เข้าเดินจากไป เนี่ยฟงไม่อยากสนใจเท่าไร
เวลาผ่านไปรวดเร็วนักพรุ่งนี้เป็วันเปิดรับศิษย์ตอนนี้เนี่ฟงตัดผ่านมาขั้น9แล้วแต่ว่าการหาหินอสูรจำนวนมากมาตัดผ่านิญญาแห่งนภานั้นเป็เื่ยากเนื่องจากเหม่ยตู้ซาไม่ให้เขาออกจากเขตป่าไผ่
เขาฝึกกระบี่เงาอสูรถึงขั้นหกแล้วเขาคิดว่าควรพอแต่นี้ถ้าเร็วเกินไปจะส่งผลต่อร่างกายได้เหม่ยตู้ซาก็แนะนำเขาเช่นกัน
เขาหลบซานหนิงไปหาหนังสืออ่านที่หอหนังสือเขาเดินขึ้นมาชั้น7 มีพลังกดดันเยอะมากเกินจะรับไหว เืออกจากมุมปาก แต่เขาไม่ยอมแพ้เดินเข้าไปจนเห็นหนังสือสีดำ กระบี่พลิกเมฆาเขาลองเปิดอ่านมันมีแค่ท่าเดียว มันทำได้ลอยอยู่ในอากาศได้หนึ่งนาที และมีปราณกระบี่ล้อมรอบตัวเป็เกาะป้องกัน “ ก็มีประโยชน์อยู่บ้างนะแต่วิช้ากระบี่ข้าเยอะเกินไปแล้วฝึกหมดนี้คงไม่ไหวมีวิชาที่ไม่ใช้กระบี่ไหมนะ”
เขาเดินไปช้าๆที่ชั้น7มีทักษะขั้นสูงอยู่เยอะมากเขาเดินไบรอบๆจนมาหยุดที่ทักษะเขียนไว้ว่าหมัดาาั เขาเปิดอ่าน แขนทั้งสองข้างจะเป็แขนมังเมื่อจูโจมมันจะสามารถทำลายูเาได้เลยเขานั่งลงอ่านและทำความเ้าใจอยู่ๆเขารู้สึกตาลายควบคุมสติไม่ได้จานนั้นเข้าก็หลับไป
เนื่องจากชั้น7มีแรงกดดันมากไม่เหมาะที่จะอยู่นานเนี่ยฟงจึงรับแรงกดดันขนาดนี้ไม่ไหวโดยปกติชั้นแปดขั้นิญญาแห่งเชียนถึงพอจะเข้ามาได้แต่ด้วยเนี่ยฟงมีร่างกายแข็งแกร่งระดับหนึ่งจึงขึ้นมาได้แต่ก็ทนได้ไม่นาน
เช้าวันรุ่งขึ้น ศิษย์ใหม่กว่า500คนยืนตั้งแถวอยู่ลานกว้างหน้าสำนัก อาจารย์กว่าสิบท่านยืนเรียงแถวต้อนรับศิษย์ใหม่เหม่ยตู้ซา สังเกตเห็นเห็นว่าเนี่ยฟงหายไปนางจึงโกรธ
เนี่ยฟงตื่นมาด้วยอาการมึนๆข้าหลับไปนานแค่ไหนเนี่ย แต่แล้วก็ได้ยินเสียงประการจากทางสำนักว่าให้ศิษย์ใหม่มารวมตัวกัน
“นี่มันวันใหม่แล้วนี่ตายล่ะข้าพี่สาวเอาข้าตายแน่”เนี่ยฟงรีบลงจากชั้นแปดอย่างยากลำบากใช้เวลาไปไม่น้อยกว่าจะออกจาหอหนังสือเขาแวะไปล้างหน้าจากนั้นรีบมาเข้าแถว
“ข้าในนามอาจารย์ใหญ่มีความยินดีที่ได้ต้อนรับพวกเ้าแต่ว่ามีพวกเ้าบางคนไม่สำนึกมาสายในวันเปิดรับศิษย์ใหม่ชั่งหน้าอายนัก” เนี่ยฟงคิดในใจตายแน่แล้ว”หนุ่มน้อยก้าวออกมาข้างหน้าเหตุใดเ้าถึงมาสาย”
“ขออภัยข้าขึ้นไปหอหนังสือชั้น7แต่อยู่ดีๆก็หมดสติไปตื่นมาก็เช้าแล้ว” เหม่ยตู้ซาตะลึงชั้น7มีแรงกดดันขนาดไหนนางย่อมรู้ดีเด็กสิบปีขึ้นไปต้องได้รับาเ็ออกมาทุกคนเ้านี่ร่างกายทำด้วยอะไร
อาจารย์ทุกคนใกับคำพูดเนี่ยฟงเขาไม่เชื่อที่เนียฟงพูด “เ้าหนุ่มแล้วชั้น7มีทักษะที่เ้าสนใจไหม”ชายชรามีหนวดยาวสีขาวพูด
“ท่านอาจารย์ข้าขึ้นไปแป๊ปเดียวแล้วก็หลับแต่ว่าข้าก็ฝึกทักษะแขนัขั้นที่หนึ่งจำสำเร็จ” เ้าเด็กนี้ไม่ได้โกหกวิชาแขนัอยู่ชั้น7จริง
เมื่อเย่หวิ๋ยเห็นเนี่ยฟงนางก็ดีใจเพราะว่านางไม่มีเพื่อนเลยรู้จักเพี่ยงเนี่ยฟงคนเดียว
“ถึงอย่างไรข้าก็ต้องลงโทษเ้าได้ยินว่าเ้าไปได้ทักษะมาข้าชักอยากจะเห็น ในสำนักป่าไผ่ดำศิษย์พี่คนไหนอยากประลองกับหนุ่มน้อยเนี่ยฟงบ้าง”ข้าใจร้ายไปรีเปล่านะหนุ่มน้อยข้าเชื่อว่าเ้าสู้ได้
“ถ้าทางข้าจะทำให้พี่สาวโกรธมากข้าจะทำให้ท่านใ”เนี่ยฟงยิ้ม
“ข้าเอง ขอดูหน่อยว่าเ้าจะเก่งหรือจะอ่อนแอ”เจียงเฉินะโขั้นเวทีประลอง.เนี่ยฟงก็ะโตามขึ้นไป
“ศิษย์พี่โปรดออมมือด้วย”เจียงเฉินพุ่งเข้าหาแทงหอกในมือซ้ายเนี่ยฟงหลบใช้มือดันมือซ้ายขึ้นมือซ้ายเนี่ยฟงพุ่งเข้าที่ท้องเจียงเฉินทันที เขาหลบแล้วฟาดหอกมือขวาเนี่ยฟังใช้แขนกัน
“เป็ไปได้อย่างไรใช้มืเปล่ากันอาวุธิญญา”เนี่ยฟงพุ่งเข้ามาบ้างมีพลังหมุนวนในฝ่ามือซ้ายเขาเจียงเฉินใช้หอกกันไว้แล้วเตะไปที่หัวเนี่ยฟง
เนี่ยฟงหลบแล้วใช้ทักษะแขนัเกล็ดัสีดำปรากฎขึ้นที่มือและแขน ัคำราม มีัพุ่งออกจากมือเนี่ยฟงเจียงเฉินไม่รอ เขาใช้ทักษะหอกโลหิดพลังปราณพุ่งประทะั ะเิ
ตู้ม!!!!
เนี่ยฟงหายไป เจียงเฉินมอกไปรอบๆ เนี่ยฟงใช้หมอกคลั่งทำให้เขาหายไปอย่างสมบูรณ์จากนั้นก็มีการจู่โจมใส่เจียงเฉินนับร้อย. เจียงเฉินไวเหมือนกันเขาหายไปจากสายตา ทิ้งไว้แต่เสียงกระทะกันไปมา ศิษย์ธรรมดามองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วทั้งคู่ก็ปรากฎตัวยืนตรงข้ามกัน ทุกคนในสำนักนิ่งเงียบ “เ้านี่ไม่เหมือนเด็กสิบปีเลยสู้กับข้าได้ถึงขนาดที่ ฟายเยว่และซาวหนิงแพ้เ้าเป็เื่จริงสินะ” ข้าจะไม่ออมมือให้เ้าอีก”พูดจบเจียงเฉินปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขาแสงสีเขียวพุ่งออกจากตัวเขา ิญญาเทวะขั้นสามพลังรุนแรงมาก เนี่ยฟงไม่รอปลดปล่อยพลังิญญาอสูรขั้นสิบและิญญาก่อกำเนิดขั้นเก้า แสง สี่ ดำ ม่วง ฟ้า แดง พุ่งออกมารอบตัวเนี่ยฟง
หอกล่าิญญา!!!!!
แสงสีเขียวออกจากหอกเขาหาเนี่ยฟง “หึ...กระบี่มืด”
กระบี่สีดำพุ่งเข้าใส่เจียงเฉิน พลังทั้งสองหักล้างกัน
คนที่ดูต่างตกตะลึง”เข้าใช้ธาตุได้อย่างไรกันนี่เป็ไปได้อย่างไรแล้วทักษะนั้นทีเพียงอาจารย์ใหญ่เท่านั้นที่ใช้มันได้”เหม่ยตู้ซายิ้ม
หอกเหมันต์!!!
พลังพุ่งขึ้นจากหอกทั้งสองแล้วยิงอัดไปที่เนี่ยฟงมันเร็วมากเนี่ยฟงใช้แขนัรับ
พรวด... เนี่ยฟงกระอักเื “แรงจริงๆนี่น่ะหรือพลังของิญญาเทวะน่ากลัวจริงๆ”
ทีข้าบ้างล่ะ หมื่นกระบี่มืด กระบี่นับหมื่นอยู่ด้านหลังเนี่ยฟงในพริบตา. “รับไปศิษย์พี่”เนียฟงยกมือขวาชี้ไปที่เจียงเฉิน
เจียงเฉินเพิ่งพลังตั้งท่า หอก์ระฆังแก้ว เขาควงหอกรอบตัว ปรากฎระฆังคลุมร่างเจียงเฉิน
กระบี่พุ่งอัดระฆังไม่ขาดสายผ่านไปไม่นานระฆังร้าว เจียงเฉินทำหน้ามืดมน”มันรุนแรงมากขั้นก่อกำเนิดมีพลังเช่นนี้ได้ยังไง”
ตู้ม
พรวด ... เจียงเฉินกระเด็นมีเืออกจากปากเขา