[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

    109 มีแค่ข่าวลือ

    “นี่ เมื่อคืนมีข่าวอบกว่าแอนเดอร์สันเดินทางกลับมายังสหพันธ์โคเวียแล้ว”


    “จริงเหรอ!”


    นักเรียนวิทยาลัยอาร์เดลพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของแอนเดอร์สันในช่วงเช้าที่มาพบหน้ากัน ภายใต้การเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นทำให้หลายคนเกิดความสนใจ


    “ใช่ เมื่อคืนทั้งเมืองอย่างกับมีงานเทศกาล ผู้คนมากมายไล่ตามไปดูแอนเดอร์สัน”


    “แล้วเกิดอะไรขึ้นบ้างอย่างนั้นเหรอ”


    “เขาเดินทางกลับไปที่ตระกูลเฟียร์ จากนั้นก็ร้องตะโกนด้วยความโกรธ เห็นว่าเขาพึ่งรู้ข่าวตระกูลเฟียร์ในตอนที่กลับไปถึงตระกูลด้วยซ้ำ”


    “แล้วมีอะไรอีก”


    “หมดแล้ว หลังจากนั้นก็มีคนบอกว่าเห็นเขากลับเข้ามาในวิทยาลัย แต่ว่านะ เมื่อคืนยังมีอีกเรื่องที่เกิดขึ้น เรื่องนี้แม้แต่สหพันธ์ก็ยังหาต้นเหตุไม่ได้”


    “เรื่องอะไร” นักเรียนปี 1 ที่อยู่ข้างสนามฝึกซ้อมอยากรู้อยากเห็น ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงขั้นที่สหพันธ์ไม่สามารถตรวจสอบได้


    “ตระกูลหลักไม่ว่าจะเป็น ตระกูลเฟอร์เรอร์ ตระกูลเบอลาร์ด ตระกูลคาสโตร ตระกูลไซรัส ตระกูลแลนเซอร์   ตระกูลอีเดส ตระกูลอัลเลนและสุดท้ายตระกูลซิกฟรีท มีปรากฎการณ์บางอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน  พวกเขาถูกโจมตีด้วยเวทย์ระดับ 9 ในตอนกลางคืนที่ผ่านมา”


    “เวทย์ระดับ 9 เลยเหรอ!”


    “แล้วตระกูลหลักเป็นอย่างไรบ้าง”


    “ไม่เป็นอะไร เห็นเขาพูดกันว่าเวทย์ระดับ 9 มีพลังไม่พอจึงทำให้พลังโจมตีของมันน้อยกว่าปกติ หากมานาในการร่ายเต็มที่ ตระกูลหลักทั้ง 8 คงจะมีความเสียหายบ้าง”


    “เดี๋ยวก่อนนะ มีแค่ 8 ตระกูลหลักที่ถูกโจมตีใช่ไหม ทำไมฉันรู้สึกเหมือนว่า 8 ตระกูลนี้ถูกเจาะจงล่ะ”


    “ไม่แปลกหรอก ตระกูลทั้ง 8 นี้เกี่ยวข้องกับนายน้อยตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ทั้งหมด จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้เอง หลายคนจึงคิดว่ามันเป็นฝีมือของแอนเดอร์สัน”


    “เฮ่ย เขาใช้เวทย์ระดับ 9 ได้ด้วยตัวคนเดียวเนี๊ยนะ แล้วยังใช้พร้อมกันถึง 8 ตำแหน่งมันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ”


    “มันเป็นแค่การคาดเดาของผู้คนเท่านั้น สหพันธ์ยืนยันแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่นักเวทย์เพียง 1 คนจะใช้เวทย์ระดับ 9 ได้พร้อมกันถึง 8 ตำแหน่ง แต่ก็อย่างว่าแหละ หลายคนที่ไม่มีอะไรพูดพวกเขาก็หาเรื่องเชื่อมโยงกันไปทั่วจนคิดว่าแอนเดอร์สันเป็นคนทำ”


    “แล้วถ้าเกิดว่าเป็นเขาจริงๆล่ะ”


    “เขาก็ไม่ใช่คนแล้ว” นักเรียนปี 1 ลูบแขนตัวเองหลังจากขนลุกชันขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่พวกเขาจะพากันฝึกซ้อมในสนามต่อไป เพราะอีกไม่กี่อาทิตย์จะสอบปลายภาคแล้วจึงจำเป็นต้องฝึกอย่างหนัก ทันใดนั้นพวกเขากลับตกใจมากขึ้นเมื่อเจอเข้ากับคนที่พวกเขาพูดถึงพึ่งเดินผ่านด้านหลังไป


    ก็อกก็อกก็อก


    “อาจารย์ครับ แอนเดอร์สันเองนะครับ อาจารย์อยู่ไหม”


    แอนเดอร์สันเคาะประตูห้องพักอาจารย์วิเอร่า หนึ่งในคนที่เขาคิดว่าสามารถหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับตัวของเขาได้ เมื่อคืนนี้เขาได้กลับไปยังห้องและนั่งคิดทบทวนเรื่องที่ต้องการจะทำ ปรากฎว่าเรื่องแรกที่เขาต้องทำกลับเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม


    ในแผนเขาจะต้องมองหาตัวแทนอันดับ 1 ในรายการแข่งที่ต้องการเข้าร่วม จากนั้นก็ทำให้ตัวแทนหลุดออกจากตำแหน่งแล้วเขาจะเข้าไปแทนที่ ตอนนี้เขากลับต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลเฟียร์ก่อน การที่เขามาหาอาจารย์วิเอร่าเพราะเขาคิดว่าข้อมูลที่จะได้คงมีไม่น้อย และน่าจะเป็นข้อมูลที่ไม่ได้ถูกปกปิดเหมือนธุรกิจข่าวภายในสหพันธ์โคเวียที่มีการซื้อขายกัน เขาเชื่อว่าพี่ชายหลายคนคงจ่ายไปเป็นจำนวนมาก เพื่อไม่ให้พวกเขามีเอี่ยวในข่าวการหายไปของตระกูลเฟียร์


    “เข้ามาสิแอนเดอร์สัน”


    อาจารย์วิเอร่าบอกให้แอนเดอร์สันเข้าไปในห้อง เขาจึงเปิดประตูแล้วยิ้มให้กับอาจารย์ที่ปรึกษาจากนั้นก็เดินไปยังเก้าอี้ตัวเดิมที่เคยนั่งเป็นประจำ


    “ครั้งนี้มีอะไรล่ะ”


    “ผมอยากจะถามว่าการสอบที่จะจัดขึ้นเป็นแบบไหนครับ”


    “ง่ายมาก แค่ทดสอบร่างกาย ทดสอบเวทย์ตามด่านที่เตรียมเอาไว้ให้ หากว่าปี 1 ผ่านไปได้มันก็ง่ายที่จะล่าในเขต 1 ของมิสเทอรี่”


    “อ๋อ แค่ทดสอบธรรมดาสินะครับ”


    “แล้วที่มาหา มีเรื่องอื่นอีกใช่ไหม”


    “ครับ ผมอยากจะสอบถามเกี่ยวกับตระกูลเฟียร์ อาจารย์พอจะรู้ข้อมูลไหม”


    อาจารย์วิเอร่าหันมองแอนเดอร์สันเล็กน้อย เธอพบรอยยิ้มน้อยๆบนใบหน้าแอนเดอร์สันจึงหยิบเอาเอกสารที่ได้จากการซื้อขายจากตึกข้อมูลให้แอนเดอร์สันไป ข้อมูลนี้เป็นข้อมูลที่ได้หลังจากสหพันธ์ประกาศข่าวการล่มสลายของตระกูลเฟียร์


    “ขอบคุณครับ”


    แอนเดอร์สันไม่คิดว่าอาจารย์จะมีข้อมูลนี้ เขาคิดเพียงแค่ว่าจะมาถามเพื่อจับประเด็นสำคัญก่อนจะไปซื้อข่าวเท่านั้น หลังจากรู้ว่าเอกสารในมือของเขาคือสำนวนคดีที่สหพันธ์ประกาศให้ทุกคนได้ทราบกัน เขาจึงค่อยๆกวาดตาอ่าน พยายามเก็บทุกตัวอักษรเก็บประโยคทุกๆบรรทัดเพื่อไม่ให้พลาด


    บ้านถูกบุกจากรอบข้าง หนึ่งในประโยคที่แอนเดอร์สันจดจำเอาไว้ จากนั้นเขาก็จดคำว่ารอบบ้านถูกโจมตีพร้อมกันจนมีศพของคนตระกูลเฟียร์มากมายนอนตายเกลื่อน  ภายในบ้านที่ถูกอธิบายรายละเอียด มีการพบศพของคนตระกูลเฟียร์นอนตายตามทางเดิน แต่ที่ทำให้แอนเดอร์สันโกรธมากที่สุด เมื่อเขาเห็นข้อความระบุการตายของผู้อาวุโสประจำตระกูลและผู้นำตระกูลเฟียร์ ที่ตายภายในมื้อค่ำ พวกเขานั้นตายโดยไม่แม้จะได้แสดงพลัง ส่งผลให้แอนเดอร์สันโกรธจัดเพราะไม่คิดว่าคนที่ลงมือจะใช้วิธีที่สกปรกมากมายขนาดนี้


    ด้วยวิธีการวางยาผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสแล้วบุกเข้าโจมตี ยิ่งอ่านทบทวน ยิ่งวนกลับไปอ่านซ้ำ แอนเดอร์สันกลับโกรธมากกว่าเดิม กระทั่งเขาอ่านบทสุดท้ายของย่อหน้าที่ใช้สรุปคดี ส่งผลให้เขาเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตรวจพบในร่างกายของผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสไม่มีเลยสักอย่าง ทุกคนที่ทานอาหารค่ำล้วนตายด้วยอาการหัวใจวายตายเฉียนพลัน 


    การตายของผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลที่เกิดขึ้นนั้น ทำให้เขาเจ็บปวดเพราะมันเหมือนกันกับแม่ของเขาที่ตายโดยไม่ทราบสาเหตุ ตายอย่างกับคนนอนหลับ ซึ่งการตายที่สหพันธ์โคเวียระบุนี้เองนั้น มันกลับมีความรู้เกี่ยวกับยาชนิดหนึ่งอยู่ในหัวของแอนเดอร์สันหลังจากเขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับวิธีทำยาจากเอลฟ์


    ยาที่เขามีความรู้เกี่ยวกับมัน หากว่าใช้ในปริมาณที่น้อย เขาคนนั้นจะมีลักษณะเหมือนแม่ของเขาที่จะค่อยๆแสดงอาการง่วงบ่อยกว่าทุกวัน จากนั้นก็จะตายเมื่อพิษสะสมถึงจุดสูงสุดโดยไม่รู้ว่าตายเพราะสาเหตุใด แต่หากว่าใช้ในปริมาณที่มากเกินไป เขาคนนั้นจะตายเฉียบพลันอย่างกับลุงและผู้อาวุโสในตระกูลเฟียร์


    “ไอ้พวกสารเลว”


    ตระกูลถูกทำลายในคืนเดียว รอบบ้านเต็มไปด้วยศพ ส่วนภายในบ้านผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลตายอย่างปริศนาในมื้ออาหาร ไม่ได้ต่อสู้เลยสักนิด


    จากสิ่งที่สหพันธ์รายงาน ผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลถูกบางสิ่งบางอย่างเล่นงานแล้วมีการบุกเข้าไปโจมตีสมาชิกตระกูลที่เหลือ อาจารย์วิเอร่าที่อ่านเรื่องนี้ซ้ำๆเธอพอจะเข้าใจความรู้สึกของแอนเดอร์สัน อย่างไรก็ตามเธอกลับรู้สึกตกใจและตื่นกลัวแอนเดอร์สันเพราะเขาไม่ได้แสดงใบหน้าโกรธแค้นแต่อย่างใด เขากลับยังคงยิ้มน้อยๆไม่ต่างจากตอนที่เข้ามาในห้องของเธอ มันเป็นรอยยิ้มของคนตระกูลสกอร์เปี้ยนส์ รอยยิ้มที่สามารถฆ่าคนได้


    “อาจารย์ครับ มีข้อมูลมากกว่านี้ไหม”


    “มี มันเป็นวีดีโอ นายต้องจ่ายก่อนเพราะฉันใช้เงินเดือนซื้อมา”


    แอนเดอร์สันหยิบสมุนไพร 100 ปีออกมาให้อาจารย์หนึ่งกำมือ จากนั้นเขาก็มองดูแท็บเล็ตที่เปิดวีดีโอจากมุมมองของบุคคลที่กำลังเข้าไปตรวจสอบหลักฐานภายในบ้านตระกูลเฟียร์ จากการหันมองของมุมกล้องจนกระทบเข้ากับชายสวมชุดสหพันธ์ทำให้แอนเดอร์สันรู้ว่าวีดีโอนี้เป็นวีดีโอที่ได้มาจากหน่วยสืบสวนของสหพันธ์ที่เข้ามาตรวจสอบตระกูลเฟียร์เพื่อสรุปคดี


    แอนเดอร์สันที่เห็นวีดีโอเปิดไปเรื่อยๆนี้เขาก็ได้มองดูทุกสิ่งอย่างถูกทำลาย พวกมันยังมีควันไฟลอยออกมา บอกให้รู้ว่าเหตุการณ์พึ่งผ่านไปได้ไม่นานเพียงเท่านั้น ภายในห้องเก็บหนังสือเวทย์ประจำตระกูลที่เขาเคยไปสำรวจมีไฟลุกไหม้เต็มไปหมด ทุกอย่างล้วนถูกเผา สวนพฤกษาที่เขาเข้าไปมันก็ถูกทำลายจนเวทย์ที่ใช้คลุมห้องบดขยี้ตัวเอง คลังของตระกูลล้วนถูกเก็บสิ่งของออกไปหมด ห้องอาหาร ทางเดินรอบบ้าน ล้วนเต็มไปด้วยไฟที่กำลังลุกไหม้ อย่างไรก็ตามเขากลับเห็นบางอย่างที่ขาดหายไป สิ่งที่ขาดหายไปคือศพของศัตรู


    ภายในบ้านตระกูลเฟียร์มีเพียงศพของคนภายในบ้านที่ถูกเผาและถูกทำลายเพียงเท่านั้น บางคนตายหายไปไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน แต่ศพของศัตรูที่บุกเข้ามาในตระกูลกลับหาย เขาจึงคิดว่ามันน่าสงสัยเกินไป กระทั่งเขามองดูวีดีโอใหม่ เขาก็ทราบได้ในทันทีเลยว่ากล้องตัวที่บันทึกในตอนนี้ ไม่ได้เข้าไปถ่ายตระกูลเฟียร์เป็นกลุ่มแรก พวกเขาเป็นกลุ่มที่ 2 เพราะกลุ่มแรกที่เข้าไปเก็บกวาดสิ่งที่ไม่ควรจะมีออกไปหมดแล้ว ทำให้เขาไม่สามารถตามสืบเรื่องใดต่อจากนี้ได้


    “แอนเดอร์สัน ถ้าเธอต้องการหาตัวคนร้าย เป็นไปไม่ได้หรอกนะ”


    แอนเดอร์สันหันมองอาจารย์วิเอร่า เป็นอย่างที่อาจารย์พูดเมื่อครู่ เขาไม่สามารถหาตัวคนร้ายได้ ต่อให้จะพยายามดูวีดีโอกี่รอบหรือว่าอ่านข้อมูลกี่ครั้งเขาก็ไม่พบคนร้าย 


    หน่วยสืบของสหพันธ์ที่ส่งมาตรวจสอบหลักฐานภายในตระกูลเฟียร์ไม่สามารถสรุปตัวคนร้ายที่ลงมือได้ แต่สำหรับแอนเดอร์สันเขาไม่ได้คิดแบบนั้น การที่สหพันธ์หาตัวคนร้ายไม่ได้ ไม่ใช่เพราะพวกเขาหาไม่เจอ แต่พวกเขาไม่คิดที่จะตามหาหรือยุ่งเกี่ยว ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นใครสหพันธ์ก็ไม่กล้าที่จะสรุปลงไปในเอกสาร จึงมีเพียงแค่ข่าวลือและการเชื่อมโยงของผู้คนเท่านั้น ที่คิดว่าการลงมือเป็นของใคร


    “ตระกูลหลักสินะครับ”


    “ใช่ กองกำลังตระกูลหลักยังคงสำคัญกับสหพันธ์ในการสำรวจมิสเทอรี่เขตที่สูงขึ้นไป การที่พวกเขาไม่สรุปว่าเป็นฝีมือใครทั้งๆที่ตระกูลใหญ่หายไปทั้งตระกูล มันก็หมายความว่าพวกเขาไปตกลงกันแล้วถึงผลประโยชน์ที่จะได้รับหลังจากปิดตัวคนร้ายจากข่าวนี้”


    “อาจารย์พอจะรู้ไหมครับว่าข่าวลืมมันหนักไปที่ไหน”


    “นายอยากรู้จริงเหรอ ถ้ารู้แล้วนายจะทำอะไร”


    “ผมไม่ทำอะไรทั้งนั้นเพราะมันยังไม่ใช่เวลา อีกอย่างผมจะเอาอะไรไปสู้กับตระกูลหลักล่ะ อยู่ไปวันๆโดยไม่ถูกใครฆ่าผมก็พอใจแล้ว”


    แอนเดอร์สันพูดด้วยท่าทางสบายๆ ภายในใจของเขากลับคิดไปอีกอย่าง ท่าทางที่เขาแสดงออกมานั้นเพียงแค่ต้องการทำให้อาจารย์รู้สึกสบายใจและพอใจที่จะตอบคำถามเพียงเท่านั้น


    “ข่าวลือชี้ไปยังตระกูลซิกฟรีท  มีข่าวมาจากนักเรียนคริสโตเฟอร์บอกว่าเห็นเด็กตระกูลเฟียร์ถูกทุบตีทุกๆวันจนพวกเขาเป็นโรคหวาดกลัว จากนั้นเด็กตระกูลเฟียร์ก็กลับตระกูลและไม่มาอีกเลย ไม่นานก็มีข่าวว่าสวนพฤกษาตระกูลเฟียร์ได้รับความเสียหาย ต่อมาพวกเขาก็ถูกทำลายยกตระกูล”


     

     


     


    คล้ายกับเรื่อง[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย ที่คุณอ่าน