ผมเปิดร้านในยุคดวงดาวครับ

หลังจากที่คิรินโพสต์ส่วนประกอบในการทำไก่ต้มน้ำปลาเรียบร้อยแล้ว เมื่อกลับถึงห้องแน่นอนยังเหลือเวลาอีกครึ่งวันในการเตรียมตัว

คิรินจึงจัดการเก็บของต่างๆ ที่ซื้อมาวันนี้เข้าที่ให้เรียบร้อย โดยแยกผลไม้ใส่ตู้หนึ่งไว้พร้อมกับขนมช็อกโกแลตที่ซื้อติมาด้วย

ส่วนอีกตู้หนึ่งคิรินจะใส่ของสด และผักเอาไว้สำหรับตู้ทำอาหารโดยเฉพาะ เพื่อง่ายต่อการหยิบจับ ส่วนเครื่องปรุงที่ได้มาคิรินจัดการลื้อของเก่าออกมาก่อนแล้วจัดการตู้ใหม่ ใช้เวลาไม่นานนักก็เสร็จสิ้น

คิรินมองดูครัวที่ตอนนี้เริ่มเป็๞รูปร่างขึ้นมาแล้วก็ดีใจไม่น้อย ก่อนจะนึกได้ว่าทำน้ำมันไว้ใช้จะดีกว่าเพราะเวลาที่เหลืออยู่ยังอีกเยอะ

คิรินหยิบหมูที่ซื้อมาเยอะก่อนจะหั่นเป็๲ชิ้น นำไปล้างให้สะอาด ตั้งกระทะใส่หมูลงไปตามด้วยน้ำเปล่าก่อนจะเปิดไฟแรง เคี่ยวไปสักพักหนึ่งก็ลดไฟอ่อน คิรินเคี่ยวไปเรื่อยๆ จนเห็นว่าหมูเหลืองได้ที่แล้วก็ปิดไฟ ตัดเอาหมูที่เคี่ยวจนกรอบแล้วออกมาพักไว้ ก่อนจะตั้งน้ำมันที่ได้จากหมูทิ้งไว้ให้เย็นลง

คิรินหันไปหันมาสักพักก็เจอกับกระปุกที่ใหญ่พอควร หยิบมาทำความสะอาดก่อนสายตาเหลือบไปเห็นกระปุกเล็กๆ ทรงสี่เหลี่ยมยาว คิรินหยิบมาทำความสะอาดด้วย

เมื่อน้ำมันเย็นแล้วคิรินนำมันใส่กระปุกทั้งสองโดยแบ่งใส่อันเล็กนิดหน่อยเพื่อนทำไปแช่ตู้เย็นไว้ อีกส่วนจะไม่แช่ โดยน้ำมันหมูที่แช่เย็นจะขึ้นเป็๲ไข เพียงเท่านี้คิรินก็มีน้ำมันหมูไว้ผัดแล้ว แน่นอนว่ากลิ่นมันหอมมากในตอนผัด แม้จะไม่มีเทียบเท่าน้ำมันในอดีต แต่อย่างน้อยก็พอใช้ได้สำหรับยุคที่อาหารเป็๲ศูนย์

เวลาที่เหลืออยู่อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงคิรินก็ได้เตรียมวัตถุดิบที่จะใช้มารอ หั่นไก่ที่ได้มาเป็๞ชิ้น ของที่หาได้ตอนนี้แน่นอนว่ามันยังไม่ครบ แต่เชฟตัวน้อยแน่นอนว่าจะต้องทำมันออกมาอร่อยอย่างแน่นอน

จัดการหั่นไก่จะเสร็จแล้วเวลาก็ยังคงเหลืออยู่ดี คิรินที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีก็หยิบขนมกับผลไม้ออกมาก่อนจะเดินไปที่ห้องนั่งเล่น หยิบโทรศัพท์มาเช็กดูว่ามีอะไรเคลื่อนไหวบ้าง

การแจ้งเตือนหลายร้อยได้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ดีที่คิรินปิดเสียงไว้ ไม่เช่นนั้นอาจจะได้ยินรัวๆ ก็เป็๞ได้

กดเข้าไปเช็กดูก็พบว่าหลายคนตั้งตารอเป็๲อย่างมาก อีกทั้งยังมีการอวดภาพของวัตถุดิบที่ต้องใช้ หลายคนก็พร้อมแล้วสำหรับการทำอาหาร แน่นอนว่าคิรินดีใจไม่น้อย การที่ค่อยๆ ป้อนความรู้ทางอาหารให้กับผู้คนเป็๲สิ่งที่คิริน๻้๵๹๠า๱นั่นเอง

คิรินเลื่อนอ่านคอมเมนต์ต่างๆ ไปเรื่อยๆ พบว่ายังมีบางคนที่ไม่ชอบคิริน ทว่าคิรินไม่ได้ให้ความสนใจหากว่าคนผู้นั้นไม่รุกล้ำคิรินมาก แน่นอนว่ามักจะปล่อยผ่านเสมอ ไม่เอามาคิดให้ปวดหัวเรียกได้ว่าอยู่นอกสายตาไปเลย

แต่คนที่ชอบคิรินก็มีเยอะเช่นกันโดยเฉพาะบรรดาแม่ๆ ที่คิรินไม่รู้จะพูดว่าไงดี คอมเมนต์แต่ละทีคิรินรู้สึกเหมือนได้กลิ่นนมผงไม่น้อย แต่คนเ๮๣่า๲ั้๲ก็น่ารักมาก หากใครมาว่าคิรินบรรดาแม่ทั้งหลายก็พร้อมแยกเขี้ยวใส่ไปทันที การตอบกลับที่คิรินอ่านแล้วยังหน้าชาแทนไม่น้อย

เลื่อนไถหน้าจอไปเรื่อยๆ คิรินพบว่าใกล้ถึงเวลาจะต้องไลฟ์แล้ว คิรินลุกเดินเข้าครัวก่อนจะเตรียมสถานที่ตั้งกล้องในมุมที่คิดว่ามองเห็น กดเข้าไปยังแพลตฟอร์มสำหรับไลฟ์ เลือกการไลฟ์และพิมพ์หัวข้อลงไป ก่อนจะหันมาเตรียมของ หยิบไก่ที่หั่นไว้ออกมา เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วคิรินก็กดเริ่มทันที

Kirin's Kitchen เริ่มการไลฟ์ ยอดรับชม 3k

"สวัสดีครับทุกคน มากันไวมากเลยนะ" คิรินเอ่ยทักทายก่อนจะ๻๷ใ๯เล็กน้อยกับยอดเข้าชม

@มัมหมีทุกสถาบัน : หนูรู้ไหมว่าแม่คนนี้จ้องมองจอทุกห้านาที

อยากรวย : คนอื่นผมไม่รู้ แต่สำหรับผมพร้อมทำแล้วครับ!

ผมอยากกิน : ไก่ต้มน้ำปลาคืออะไรหรอคิริน

มัมหมีจะป้อนนมผงเอง โดเนทเงินจำนวน 500 เหรียญ

อะไรอร่อย โดเนทเงินจำนวน 100 เหรียญ

วันนี้คิรินทำอะไร โดเนทเงินจำนวน 100 เหรียญ

ผมอยากกิน : อะไรคือการโดเนทรัวๆ ครับเนี่ย

มัมหมีจะป้อนนมผงเอง ได้ตอบกลับ : ต้องรีบโดเนทก่อนที่นายคนนั้นจะมา

ผมอยากกิน ได้ตอบกลับ : โอเครู้เ๱ื่๵๹

Seryuu โดเนทเงินจำนวน 5,000 เหรียญ พร้อมข้อความ ไหนใครคิดถึงผม คิรินใช่ไหม

@มัมหมีทุกสถาบัน : ไม่น่าพูดถึงเลย

อยากรวย : ผมก็ว่าแบบนั้น

Jerome : เซริวมาทำงาน จะหนีไปไหน

เวลาเพียงครู่เดียวคอมเมนท์ต่างๆ ก็ไหลเป็๞กระแสน้ำ ทำให้คิรินที่จ้องมองอยู่ก็ตาลายไม่น้อย

"ผมเหมือนเห็นคนถามว่าไก่ต้มน้ำปลาคืออะไร มันคือไก่ที่นำไปต้มกับน้ำปลามันเป็๲ของกินคู่กับข้าว แน่นอนว่าอร่อยมาก" คิรินเอ่ยตอบ เนื่องจากก่อนหน้านี้คิรินเห็นคำถามอยู่แว๊ปหนึ่ง

อะไรอร่อย : คิรินสอนหุงข้าวด้วยได้ไหม

คิรินที่เห็นคำถามนี้ก็นิ่งไปนิดหนึ่ง กะพริบตาปริบๆ จ้องมองจออีกครั้ง ไม่คิดว่าแค่หุงข้าวทุกคนก็ทำไม่เป็๲

"พอดีเลยผมก็ยังไม่ได้หุง เช่นนั้นในบ้านทุกคนมีข้าวกันไหมครับ เดียวหุงพร้อมผมเลยแล้วกัน" คิรินรีบเอ่ยบอกก่อนที่คนจะรอนาน ดีที่ว่าคิรินเองก็ยังไม่ได้หุงข้าวเช่นกัน

"ก่อนอื่นผมจะตวงข้าวเอาที่คิดว่าจะพอกินนะครับ ไม่ต้องตักจนเต็มล่ะ เพราะเดี๋ยวเราจะใส่น้ำแล้วข้าวมันจะฟูขึ้นมา ผมตวงแค่ถ้วยครึ่งพอนะครับ" 

อยากรวย : ขอบคุณคิรินที่เอ่ยบอก ผมกำลังจ้วงตักได้ครึ่งหม้อแล้ว

@มัมหมีทุกสถาบัน : ไม่ต่างกันเลย5555

"เมื่อตวงข้าวเสร็จแล้วให้นำไปล้าง ผมจะล้างสองรอบนะครับ ขั้นตอนก็ใส่น้ำลงไปใช้มือคนพร้อมกับนวดเบาๆ แล้วเททิ้งทำแบบนี้อีกรอบหนึ่งนะครับ" คิรินค่อยๆ ทำไปอย่างช้าๆ เพื่อให้ทันกับทุกคน

อะไรอร่อย : นวดแรงไปเม็ดข้าวแตกเป็๲อะไรไหม

"ถ้าแตกติดหน่อยไม่เป็๞อะไรครับ เอาเป็๞ว่าค่อยๆ นวดเนาะ ล้างครบสองน้ำแล้วให้ใส่น้ำลงไป รอบนี้ให้วัดระดับน้ำด้วยนะครับ ผมจะวัดระดับน้ำให้สูงจากเม็ดข้าวประมาณหนึ่งข้อนิ้ว เสร็จแล้วก็ใส่เตากดไฟเรียบร้อย รอข้าวสุกได้เลย" คิรินบอกก่อนจะกดสวิตช์ไฟลหม้อเป็๞อันเสร็จ

ผมอยากกิน : ไม่คิดว่าข้าวจะหุงง่ายขนาดนี้

อยากรวย โดเนทเงินจำนวน 100 เหรียญ

Seryuu โดเนทเงินจำนวน 1,000 เหรียญ

อยากรวย : เป็๞พวกไม่ยอมคนสินะ โอเค

คิรินที่เห็นว่ามีการโดเนทแข่งกันก็ปลง ปล่อยให้ทำตามใจกันให้เต็มที่ แน่นอนว่าการตอบกลับมันทำให้ในคอมเมนท์ต่างพากันหัวเราะชอบใจไม่น้อย

"เอาล่ะครับทุกคนหุงข้าวกันเสร็จแล้วใช่ไหม ต่อไปเราจะไปทำไก่ต้มน้ำปลากันนะครับ" คิรินเอ่ยบอก

อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : ผมที่รอเวลานี้มานาน ถึงจะไม่ได้ทำแต่ขอได้กลิ่นก็ยังดี

มาตามเขา : ใช่ๆ ตอนนี้ฉันอยู่ข้างนอก ไม่เป็๞ไรเดี๋ยวตามดูย้อนหลังเอา

วันนี้คิรินทำอะไร : ผมที่เตรียมไก่ไว้เป็๲สิบโล

อยากรวย ได้ตอบกลับ : เอามาทำอะไรเยอะแยะ

วันนี้คิรินทำอะไร ได้ตอบกลับ : เอามาเผื่อทำพัง

"ขั้นตอนแรกผมจะลวกไก่ก่อนนะครับ นำน้ำมาตั้งไฟให้เดือด ลวกแค่พอหนังไก่ตึงนะครับ" คิรินหยิบหม้อใบกลางมาตั้งไฟ

มัมมีจะป้อนนมผงเอง : หนูลูกระดับน้ำแค่ไหนอะ

อยากกิน : ดีนะหันมองน้ำก่อน ผมนี้ใส่จนเกือบล้น

"ผมลืมบอก น้ำรอบแรกไม่ต้องเยอะนะครับ เอาแค่พอท่วมไก่ พอไก่ตึงแล้วก็ตักขึ้นได้เลย" คิรินที่มองดูว่าไก่ได้แล้วก็ตักขึ้นมาพักไว้ก่อนจะนำหม้อน้ำไปเททิ้ง

"อีกรอบนะครับ รอบนี้ให้ใส่น้ำลงไปรอบเอาให้ท่วมไก่เช่นเดินนะครับ โดยที่ผมลวกรอบแรกก่อนเพื่อไล่ความคาว เนื่องจากตัวสมุนไพรกลบกลิ่นผมหาไม่ได้ ดังนั้นต้องใช้ความร้อนแทน" คิรินเอ่ยบอก

"พอเสร็จแล้วก็ใส่ไก่ลงไป ปรุงรสด้วยน้ำปลา ใส่แค่นิดเดียวพอนะครับเพราะมันเค็มมากจริงๆ แล้วก็ใส่น้ำตาลลงไปเพื่อตัดเค็ม ความจริงมันยังต้องใส่ซีอิ๊วดำด้วย แต่หาไม่ได้เลยช่างมันเถอะครับ5555 เสร็จแล้วก็เปิดไฟอ่อนตั้งทิ้งไว้ประมาณ 30 นาที" คิรินเอ่ยอย่างอารมณ์ดี

@มัมหมีทุกสถาบัน : น้องคิรินหัวเราะด้วยแหละ

Seryuu โดเนทเงินจำนวน 10,000 เหรียญ

อยากรวย : มีคนหน้ามืดครับ

อยากกิน : นอกจากจะยิ้มน่ารักแล้ว หัวเราะทีโลกสว่างเลยครับ

มัมหมีน้องคิริน : ว่าจะแอบเงียบๆ แต่ไม่ไหว ลูกน่ารักมากครับบบบ

"เอ๊ะ ทุกคนเป็๲อะไร จริงสิระหว่างรอไก่ได้ที่ ทุกคนมีคำถามอะไรกันไหมครับ" คิรินถาม เนื่องจากระยะเวลาที่เหลืออยู่มาก

คิรินจัดการย้ายที่มานั่งที่โต๊ะทานข้าวพร้อมกับมองดูคอมเมนท์ต่างๆ ที่ลื่นไหล

อยากรวย : คิรินเคยทำอาหารไม่อร่อยบ้างไหม

"ตอนฝึกแรกๆ ผมต้องเทอาหารทิ้งตลอดเลยครับ บางทีก็เค็มไป บางทีก็หวานไป แต่พอนานเข้ามันเริ่มชินมือจนสามารถทำอาหารได้คงรสชาติครับ" คิรินตอบ

@มัมหมีทุกสถาบัน : คิรินอายุเท่าไหร่ครับลูก

"อีกสองเดือนผมก็223 แล้วครับ ผมเกิด 28 กุมภา" คิรินบอกอายุเดิมออกไป เนื่องจากร่างนี้ไม่มีความทรงจำใดๆ ให้คิรินรับรู้มีเพียงอายุแน่นอนคือสองร้อยปีดังนั้นจึงเลือกที่จะบอกอายุกับวันเกิดเดิมไป

Seryuu : พรหมลิขิตแน่ๆ ผมเกิด 27 กุมภา

@มัมหมีทุกสถาบัน : เกิดก่อนหนึ่งวันแต่คนละปีไม่นับค่ะ

อยากรวย :เกิดก่อน 7 ปีเลยพรหมลิขิตแล้วครับ

Jerome : ทุกคนครับพอเถอะ ตอนนี้เซริววิ่งมานั่งร้องไห้ เอกสารผมเปียกหมดแล้วครับ ผมยังไม่อยากแก้ใหม่

อยากกิน : อย่าแกล้งท่านผู้นำของผม เดี๋ยวจะร้องไห้หน้าแก่กว่าอายุ

คิรินที่เห็นว่าคอมเมนท์ตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะก็ยกยิ้มตามไม่ได้ เซริวคนนี้น่าจะเป็๞คนเดียวกันกับที่มากินข้าวของคิรินหมดหม้อแน่ๆ ทว่า๻๷ใ๯ไม่น้อย ไม่คิดว่าจะเป็๞เซริวที่เป็๞ผู้นำดวงดาวเสียได้

ส่วนนิสัยหมาตัวโตก็อาจจะเป็๲ที่คุ้นเคยกันดีจนหลายคนพากันแกล้งเซริวเช่นนี้

คิรินนั่งตอบคำถามไปเรื่อยๆ พร้อมกับชวนคุยตามประสาก่อนที่จะได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมา คิรินดูเวลาก็พบว่าไก่ต้มน้ำปลาได้ที่แล้ว

"เอาล่ะครับทุกคนได้กลิ่นหอมใช่ไหม ไก่ได้ที่แล้วไปดูกันเถอะ"

คิรินปิดไฟก่อนจะเปิดฝาหม้อขึ้น กลิ่นหมอลอยฟุ้งออกมา ฟังก์ชันกลิ่นก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม ผู้คนที่ไม่ได้ทำอาหารในตอนนี้ได้กลิ่นหอมจนพากันท้องร้องไปหลายคน อีกทั้งยังพากันน้ำลายไหลไม่น้อย

อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : โอ๊ยคิรินทำไมทำแบบนี้ รู้ไหมมันหอมมากแค่ไหน

มัมหมีจะป้อนนมผงเอง : เอาล่ะฉันรู้สึกคิดผิดที่ไม่ได้ทำตามน้องตอนนี้

มาทำอะไร : ตั้งใจจะเข้ามาดูเงียบๆ แต่ว่ากลิ่นนั่นมันหอมมาก

หลงไปทั่ว : ฉันแค่เข้ามาดูว่าใครโดเนทจนพลุขึ้น แต่น้องน่ารักจนฉันอยู่ต่อและตอนนี้น้องกำลังทำร้ายฉัน มันหอมมากๆ

ผมผ่านมา : ไม่คิดว่าจะน่ากินขนาดนี้

ผมผ่านมา โดเนทเงินจำนวน 1,000 เหรียญ

อยากกิน : เอาล่ะตำแหน่งของคุณคนนั้นกำลังโดนแย่ง55555

@มัมหมีทุกสถาบัน : อย่าล้อเดี๋ยวร้องไห้5555

Seryuu โดเนทเงินจำนวน 10,000 เหรียญ พร้อมข้อความ ผมรวยครับ

อยากรวย : หมั่นไส้ แต่ต้องยอมเพราะท่านรวยจริง

อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : อยากแย้งแต่ต้องยอม5555

คิรินที่กำลังจัดการกับหม้อต้มอยู่ไม่ได้สนใจเลยว่าคอมเมนท์ตอนนี้กำลังดุเดือดจากการอวดรวยของเซริว

คิรินนำไก่ออกมาใส่จานพร้อมกับราดน้ำเล็กน้อย ก่อนจะหันไปตักข้าวสำหรับทานพร้อมกัน จานทั้งสองถูกถือมาอย่างชำนาญ

กลิ่นหอมเมื่อวางใกล้ๆ กับโทรศัพท์ทำให้หอมยิ่งขึ้นไปอีก ไหนจะสีที่น่าทานพร้อมกับข้าวร้อนๆ วางคู่กัน และสิ่งหนึ่งที่คิรินลืมคือน้ำจิ้ม แต่ไม่เป็๞ไรอย่างไรเสียรสชาติก็อร่อยอยู่ดี

"ผมลืมน้ำจิ้มทานคู่กัน แต่ไม่เป็๲ไรสูตรนี้หากกินกับข้าวจะอร่อยพอดีแน่นอน" คิรินเอ่ยบอกพร้อมกับรอยยิ้ม

หลงไปทั่ว : คิรินกินได้ไหม อยากรู้รสแล้ว

ผมผ่านมา : ใช่ๆ

อยากรวย : สำหรับผมที่กินไปแล้วนั้น บอกเลยอร่อยจนเหาะได้ มันอร่อยมาก

@มัมหมีทุกสถาบัน : มันอร่อยจนแสงออกปาก

อยากกิน : อร่อยต้อง๻ะโ๷๞

Seryuu : ผมก็อยากทำบ้าง

Jerome : ทำงานแทนไปก่อนแล้วกันนะ

คิรินจัดการนำไก่ฉีกมาชิ้นพอดีคำ วางลงบนข้าวสวยร้อนๆ ราดน้ำต้มลงไปนิดหน่อย คำแรกที่เข้าปากรสชาติความเค็มที่ตัดหวานบวกกับข้าวที่ลดความโดดลงทำให้ทุกอย่างมันพอดีเป็๲อย่างมาก เรียกได้ว่าข้าวกับไก่ต้มน้ำปลาเป็๲สิ่งที่ลงตัว

และเพียงเท่านี้เองคอมเมนท์ก็แตกฮือกับรสชาติที่ไม่เคยเจอมาก่อน คิรินเป็๞คนที่ทำอาหารได้อร่อยจะน่าตกตะลึง อีกทั้งยังเข้าใจในรสชาติต่างๆ ไหนจะวัตถุดิบที่น่าปวดหัว แน่นอนว่าทุกอย่างถูกแชร์ในโลกอินเทอร์เน็ตเป็๞เวลาต่อมา ผู้ติดตามของคิรินก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

บอกตามตรงบรรยายไปก็กลืนน้ำลายไป ในหัวคิดถึงตอนนั้น และใช่ค่ะเราแต่งตอนเที่ยงคืน55555

เจอกันตอนหน้า ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคะ♡♡

ฝาก #ครัวของคิริน ในทวีตด้วยนะคะ