อลินตา... หมอผีข้ามภพ

ไอรดาตอนนี้มีส่วนสำคัญอย่างเดียวก็คือเป็นเจ้าของงานแค่นั้นเองส่วนออร่าในงานก็คล้องแขนกันเดินเข้างานไปอย่างเฉิดฉายราวกับเป็นงานพรีเวดดิ้งก็มิปานเล่นเอาช่างภาพแตกตื่น แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปรัวจนมือแทบหัก คดีพลิกสิคะจะอะไร ตอนแรกเหมือนไอรดาจะเป็นผู้หญิงที่โดดเด่นและได้ควงคู่กับเจ้าภูแสนแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นอลินตาเข้ามาแย่งซีนกลบไอรดามิดจมดินชนิดขุดไม่ขึ้นกันเลยทีเดียว

                ไอดินมองตามอลินตาเคลิบเคลิ้มนาคทิพย์มองตามปราถะอย่างน้อยใจ และมองตามอลินตาด้วยความหมั่นไส้ แต่สำหรับไอรดานั้นสายตาดูจะเป็นปฏิปักษ์สุดฤทธิ์แววตานางเต็มไปด้วยความมาดร้ายอลินตาล้วนๆ มีเพียงชัยยันตร์เป๋าและหมิงที่พากันเกาหัวงงกับเจ้านายตัวเอง ตอนแรกมายังกับพายุฤดูร้อนตอนนี้กลายเป็นสายลมเย็นฉ่ำไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...

                เมื่อเจ้าภูแสนและอลินตาย่างกรายเข้าสู่บริเวณงานก็ดูเหมือนว่าคลื่นมหาชนจะแห่แหนตามเข้ามาภายในงานด้วยอลินตาทักทายบรรดาไฮโซไฮซ้อแม่ป้าที่อยู่ในงานด้วยรอยยิ้มมิตรภาพส่วนเจ้าภูแสนก็ต้องคอยตอบคำถามเหล่าบรรดาแขกเหรื่อในงานว่ามากับอลินตาได้อย่างไร

                ไอรดาเดินตามมาติดๆหันไปส่งสัญญาณให้พิธีกรกล่าวเปิดงาน เมื่องานเดินแบบการกุศลของโรงแรมไอรดาแอนด์ไอดินเริ่มขึ้นพนักงานเสิร์ฟต่างก็ถือถาดเครื่องดื่มเข้ามาบริการผู้ร่วมงานอย่างใส่ใจในหน้าที่ของตนส่วนอาหารจะเป็นแบบบุฟเฟต์ที่ให้แขกตักเอง และมีพนักงานคอยเติมอาหารอยู่ประจำจุดภายในงานมีนักดนตรีบรรเลงเพลงคลอเบาๆ คั่นระหว่างการแสดงบนเวทีซึ่งการจัดงานในวันนี้เรียกได้ว่าเริด หรู สมกับนักบริหารมือฉมังอย่างไอดินและไอรดา

               อลินตากับเจ้าภูแสนควงคู่กันออกงานเป็นครั้งแรกและเป็นที่ชื่นชมสะดุดตาเหล่าบรรดาแขกเหรื่อในงานจนกลายเป็นจุดรวมสายตาของงานก็ว่าได้สักพัก เสียงของไอรดาบนเวทีก็ดังขึ้นเธอกล่าวต้อนรับทุกคนจากนั้นก็มีงานแสดงโชว์บนเวทีไอรดาเชิญเจ้าภูแสนมานั่งที่โซฟากับตนด้านหน้าส่วนอลินตาไอรดาบอกให้ไปนั่งที่เก้าอี้แขกซึ่งอยู่ในส่วนด้านหลังเป็นโต๊ะรับประทานอาหารของบรรดาแขกทั่วไป

                ไอรดาให้เหตุผลว่าแขกที่เธอเชิญทั้งแจกการ์ดและเอ่ยปากเชิญด้วยตัวเองเท่านั้นจะมีสิทธิ์ได้นั่งที่โซนวีไอพีส่วนคนที่เธอไม่ได้เอ่ยปากเชิญด้วยตัวเองถือเป็นแขกธรรมดาต้องไปนั่งด้านหลังโซนวีไอพีอีกทีเป๋าเบ้หน้าไม่ค่อยพอใจงานก็ออกจะดูดีแต่มาเสียตรงที่แบ่งชนชั้นกันอย่างเห็นได้ชัดด้านอลินตาไม่ได้เดือดร้อนอะไร สำหรับเธอนั่งที่ไหนก็ได้อยู่แล้วแต่คนที่เดือดร้อนดูเหมือนจะเป็นปราถะ เขาไม่ค่อยพอใจกับการจัดระเบียบการนั่งของไอรดาอลินตามองเจ้าภูแสนก่อนจะกระซิบเบาๆ

               “เดี๋ยวเรามีเรื่องต้องคุยกัน ตอนนี้คุณต้องระวังอย่าสัมผัสโดนตัวคุณไอรดาอย่างเด็ดขาดไม่ว่าจะเป็นการจับมือถือแขน หรือแม้แต่สัมผัสสิ่งของที่คุณไอรดาส่งให้ เข้าใจไหม?” ปราถะนาคราชในร่างเจ้าภูแสนยืนนิ่งไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องที่อลินตาห้ามไม่ให้เขาสัมผัสไอรดาแต่ตรงหน้านั้นไอดินพร้อมที่จะเสียบแทนเขาเพื่อเอาใจอลินตา เรื่องแค่นี้มีหรือที่ปราถะจะไม่รู้ชายหนุ่มมองแว้บเดียวก็อ่านทะลุไปถึงก้นบึ้งหัวใจของไอดินอลินตาพูดกับเจ้าภูแสนจบและกำลังจะเดินผละไปหาที่นั่ง ไอดินที่ยืนรออยู่พอดีก็เอ่ยทักเสียงกังวานเชียว

               “ไปนั่งกับผมก็ได้ครับคุณอลิน ผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณควรได้ที่นั่งวีไอพีไปกับผมดีกว่าครับ” แหม..หนุ่มไอดินจะรู้หรือไม่ว่าการพูดเช่นนี้มันเหมือนเป็นการกระพือไฟนรกโลกันตร์ให้โหมพรึ่บขึ้นอย่างไม่ทันได้รู้ตัว

               “ไม่ต้อง..!”เสียงทุ้มแต่ห้วนแทรกขึ้นราวกับกำลังตวาดใครสักคนทุกคนต่างมองไปที่เจ้าภูแสนเป็นตาเดียว

               “อลินตาเข้างานมากับผม ถ้าเธอไม่ได้นั่งกับผมผมจะไปนั่งกับเธอที่เก้าอี้แขกธรรมดาด้านหลัง..” ปราถะหันมองสบตาไอรดาอย่างจริงจัง

               “แต่ถ้าคุณยังดึงดันที่จะให้ผมนั่งในจุดที่คุณต้องการ ผมก็คงต้องขอตัวหวังว่าจะเข้าใจ” ห้วนและไม่แคร์ใครทั้งสิ้น อลินตาแอบยิ้มพลางเลิกคิ้วนิดๆแต่รีบหุบยิ้มก่อนจะทำหน้าเป็นปกติ ไอรดายืนกำหมัดแน่นด้วยความขุ่นเคืองอลินตาค่อยๆขยับเข้ามาแล้วทำเป็นยกมือเกาะแขนเจ้าภูแสนโดยที่เอาตัวเองหลบอยู่ด้านหลังเจ้าภูแสนคล้ายต้องการการปกป้องเป๋ากับหมิงเห็นภาพนั้นถึงกับเบ้หน้า ก่อนจะหันมาตบมือแบบไม่มีเสียงแล้วกระซิบกับหมิงเพื่อนคู่ใจ

               “เริ่ดจ้าแม่... มารยายิ่งกว่าดาราเจ้าบทบาทท่าทางอ่อนแอราวนกน้อยบินวนหารัง ต้องการให้พญาอินทรีย์กางปีกปกป้องและหารัง หาอาหารมาประเคนให้ต๊ายย ถ้าฉันไม่รู้จักคุณอลินมาก่อน ฉันก็คงคิดว่านางน่าจะอยู่ท่ามกลางฝูงอีแร้งที่รอจิกทึ้งนางอยู่เป็นแน่งานนี้ฉันขอยกโล่รางวัลจากทุกสถาบันการบันเทิงให้เจ้านายแกคนเดียวไปเลยไอ้หมิงกวาดไปซะให้หมด..” หมิงรีบหันมากระซิบ

               “เจ้านายฉันก็เจ้านายแกด้วยนั่นแหละไอ้เป๋าแกพูดมากระวังโดนหักเงินเดือนหรอก” เมื่อพูดถึงเงินเดือนเป๋าก็หุบปากนิ่งสนิททันทีชัยยันตร์มองเป๋าและหมิงด้วยความเอือมระอาไม่คิดว่าคนเก่งอย่างอลินตาจะมีลูกน้องจริตเช่นนี้ ทางด้านไอรดาที่โดนปราถะตอกกลับตรงๆก็หน้าแห้งยิ้มเจื่อน

               “อะ.. เอ่อ.. งั้นขอเชิญทั้งเจ้าภูแสนและคุณอลินไปนั่งด้วยกันที่โซฟาสำหรับแขกวีไอพีด้านหน้าค่ะ”เป็นการกัดฟันพูดแบบไม่ปิดปังอลินตาได้ยินก็อ้อมด้านหลังเจ้าภูแสนไปเกาะแขนอีกฝั่งเพื่อเอาตัวกั้นกลางระหว่างเจ้าภูแสนกับไอรดาเอาไว้จากนั้นหันไปยิ้มหวานให้กับเจ้าภูแสน ซึ่งแน่นอนว่าปราถะก็ยิ้มตอบกลับให้อลินตาเช่นกันก่อนจะก้มลงพูดกับอลินตาเบาๆ

               “แสดงได้สมบทบาทซะจริง..” อลินตาหยิกแขนปราถะในร่างเจ้าภูแสนเบาๆเป็นการสะกิด

               “เรามีเรื่องต้องคุยกัน ฉันอยากพบเจ้าภูแสนตัวจริง!!” ประโยคนี้ทำเอาปราถะหน้าตึงขึ้นทันทีชนิดไม่ต้องฉีดโบท็อกกันเลยทีเดียว ปราถะไม่ค่อยพอใจที่อลินตาอยากพบเจ้าภูแสน

                ไอรดาไอรดาไม่มีทางเลือกจึงต้องให้อลินตามานั่งร่วมโต๊ะโซฟาหรูแพงตัวเดียวกับเธอส่วนไอดินก็มองอลินตาไม่วางตาผู้หญิงคนนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็สวยสะกดไปทุกท่วงท่าจริงๆดูลำคอเรียวระหงส์ของเจ้าตัวสิ ไหนจะ ริมฝีปากอวบอิ่มใบหน้าแย้มยิ้มทุกอาการมันประทับใจไอดินไปหมด จนไม่อาจจะละสายตาได้

                ทุกคนนั่งดูการแสดงบนเวทีและรับประทานอาหารกันไปสักพักทีมสต๊าฟก็มาบอกให้นางแบบนายแบบกิตติมศักดิ์เข้าไปเปลี่ยนเครื่องแต่งกายในห้องแต่งตัวที่เตรียมไว้ไอรดาออกตัวอาสาพาเจ้าภูแสนไปส่งที่ห้องแต่งตัว ส่วนไอดินก็ชวนอลินตาให้มากับตนชัยยันตร์ เป๋าและหมิงขยับตามเจ้านายของตนเอง อลินตาหันมากระซิบย้ำกับปราถะอีกครั้ง

                “ระวังอย่าให้คุณไอรดาแตะต้องโดนตัวคุณได้..”ปราถะยิ้มให้อลินตาก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาถาม

                “หวงฉันรึไง..?”อลินตาเหวอ แอบหน้าแดงนิดๆ

                “เวลานี้ยังจะเล่นอีก..”พูดโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย ปราถะยิ้มสบายใจที่ได้ต่อปากต่อคำกับอลินตา...