"เป็ไงบ้างสิ ชอบห้องที่ครูจัดไว้ให้รึเปล่า"
อรวรรณถามสิรินทราระหว่างที่ทั้งคู่อยู่บนโต๊ะอาหาร วันนี้สิรินทราได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วอรวรรณจึงพาลูกศิษย์สาวมาพักที่บ้านทันทีเพราะเธอร้อนใจอยากให้สิรินทราเตรียมพร้อมกับการเป็แม่อุ้มบุญในครั้งนี้และเธอก็จะได้ดูแลหญิงสาวอยากใกล้ชิดด้วย
"ชอบค่ะ แต่ที่จริงครูให้หนูพักห้องข้างล่างก็ได้นะคะ"
"คือ...หนูว่าห้องมันดูหรูแล้วก็ใหญ่เกินไป" สิรินทราบอกอย่างเกรงใจ
"นั่นมันห้องคนใช้ แต่เธอไม่ได้เป็คนใช้ซะหน่อย"
"ไม่ต้องเกรงใจครูหรอกนะ ครูแค่อยากให้เธอมีสุขภาพที่ดีทั้งกายและใจน่ะ" อรวรรณส่งยิ้มที่จุดประกายไปด้วยความหวังให้แก่สิรินทรา
"ขอโทษที่มาช้านะครับ" เสียงของอนิรุจดังขึ้นขัดจังหวะพร้อมกับเดินเข้ามานั่งบนโต๊ะอาหาร
"ไม่เป็ไรจ้ะตารุจ เรากำลังรอเธออยู่พอดี"
"สิรินทราจ้ะนี่อนิรุจน้องชายของคุณธุจ้ะ" อรวรรณแนะนำให้ลูกศิษย์สาวรู้จักกับน้องของสามี
"สวัสดีค่ะ" สิรินทรายกมือไหว้อนิรุจเพราะเห็นว่าเขาคงมีอายุมากกว่าเธอหลายปีอยู่
"ส่วนนี่สิรินทราคนที่บอกว่าจะมาอุ้มบุญให้พวกเราจ้ะ" อรวรรณบอกกับอนิรุจ
"ผู้หญิงคนนี้น่ะหรอครับ?"
"เหมือนเราจะเคยเจอกันมาก่อนนี่"
อนิรุจหันมาพูดกับสิรินทรา แต่หญิงสาวกลับตีหน้ามึนราวกับว่าไม่เคยเจอเขามาก่อน นี่แม่คุณคง้ากลบเกลื่อนเื่คาวๆที่ทำไว้สินะ
"เอ่อ...คุณคงจำคนผิดแล้วมั้งคะ"
"ดิฉันไม่รู้สึกคุณหน้าคุณเลย" สิรินทราบอกออกไปอย่างซื่อๆตามสไตล์ของเธอ
"นั่นนะสิ ยัยสิก็เพิ่งขึ้นมาทำงานที่เหนือเมื่อไม่กี่วันนี้เอง"
"รุจคงจำผิดคนแล้วมั้งจ้ะ"
อรวรรณออกความเห็นเพราะอนิรุจเป็คนค่อนข้างเก็บตัว ไม่น่าจะเคยรู้จักสิรินทรามาก่อนเพราะสังคมของทั้งคู่มันดูต่างกันโดยสิ้นเชิง
"อ่อ ครับ"
อนิรุจยิ้มเยาะและมองสิรินทราด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่สิรินทรากับรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในแววตาของผู้ชายคนนี้...ซึ่งเธอเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน
.
.
.
.
"ผู้หญิงคนนี้ไม่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็แม่อุ้มบุญให้ลูกของพี่กับพี่อรเลยสักนิด"
อนิรุจพูดกับพี่ชายเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง ส่วนสิรินทรานั้นอรวรรณพาไปพักที่ห้องเรียบร้อยแล้ว
"แกอคติกับผู้หญิงเกินไปแล้วไอ้รุจ อีกอย่างแกก็เพิ่งจะเจอสิรินทราวันนี้แกก็ไปตัดสินเธอแล้วหรอ" สินธุไม่เห็นด้วยกับความคิดของน้องชาย
"นี่พี่ธุเชื่อคำพูดของยัยนั่นจริงๆหรอครับ" อนิรุจถามด้วยน้ำเสียงปนตลก
"ผมกับรุ้งรายไปเจอฤทธิเดชอยู่กับยัยนั่นที่โรงแรม"
"พี่ธุก็รู้ว่าสามีของรุ้งรายเป็พวกชอบซื้อกิน"
อนิรุจบอกกับพี่ชายด้วยความหวังดีและเขาก็เชื่อในสิ่งที่ตาเห็น สิรินทราเป็พวกรักสบายหวังได้เงินทางลัด ซึ่งมันก็ไม่แปลกที่เธอยอมมาเป็แม่อุ้มบุญให้กับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขากับเวลาแค่9เดือนเพื่อแลกกับเงินหนึ่งล้านบาทโดยมีพี่สะใภ้ของเขาคอยดูแลประคบประหงบราวกับไข่ในหินอยู่ตลอดเวลา
"สิรินทราเนี่ยนะ...?"
สินธุไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิรินทราจะทำแบบที่อนิรุจว่าจริงๆเพราะเขาก็เคยเจอเด็กคนนี้มาแล้วหลายครั้ง ตอนนั้นเธอเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยแม้ว่าจะได้ทุนค่าเล่าเรียนจากอรวรรณแต่สิรินทราก็เป็คนขยันไม่เคยนิ่งดูดายไม่ว่างานจะหนักแค่ไหนเธอก็ไม่เคยเกี่ยง
"เท่าที่พี่รู้จักเธอมา สิรินทราเป็เด็กขยันเพราะเกิดมาไม่ได้มีต้นทุนเหมือนคนอื่น ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหนเธอก็ทำได้หมด" สินธุบอกกับน้องชาย
"รวมถึงรับจ๊อบนอนกับสามีคนอื่นน่ะหรอครับ?" อนิรุจย้อนถาม
"มันเป็เื่ส่วนตัวของเธอเปล่าวะ อีกอย่างอรเขาก็เลือกแล้ว"
"แกก็รู้นี่ไอ้รุจว่าอรเขาอยากมีลูกมากแค่ไหน แล้วฉันก็เป็พวกไม่อยากขาดความสุขของเมีย" สินธุถอนใจ
"เอาเป็ว่าแกก็ทำเฉยๆไปดีกว่า เขาแค่มาอุ้มท้องหลานของแกแทนฉันกับเมียไม่ได้ฆ่าใครตายนี่หว่า"
สินธุตบบ่าน้องชายให้ปลงลงเพราะรู้ดีว่าน้องชายตัวเองมันเป็พวกขวางโลก ลองได้อคติกับใครแล้วมันกัดไม่ปล่อยแน่
"สำหรับสิรินทราถือว่าฉันขอเถอะนะ"
.
.
.
หลายวันแล้วที่สิรินทรามาอยู่ที่นี่ อรวรรณดูแลเธอเป็อย่างดีทั้งความเป็อยู่ อาหารการกินและสิ่งแวดล้อมทุกอย่างดีหมด ทั้งนี้ก็เพื่อให้ร่างกายของเธอเตรียมพร้อมกับการตั้งครรภ์
สิรินทราต้องไปตรวจเช็คสุขภาพละเอียดและได้รับการดูแลจากสูตินารีแพทย์อย่างใกล้ชิด เธอและอรวรรณจะต้องรับยาเพื่อปรับรอบเดือนให้มาพร้อมกันเพื่อให้มดลูกของสิรินทราที่มาตั้งครรภ์แทนเตรียมพร้อมสำหรับตัวอ่อน
อรวรรณจะได้รับยากระตุ้นการตกไข่เพื่อให้ไข่ตกหลายใบ ในทันทีที่ไข่ของอรวรรณตกและเจริญเติบโตเต็มที่จะถูกนำไปปฏิสนธิกับน้ำเชื้อของสินธุตามเทคโนโลยีการแพทย์แล้วนำมาฝังที่มดลูกของสิรินทราผู้อุ้มบุญเพื่อให้เกิดการตั้งครรภ์ขึ้น
"วันนี้ได้ยามาเยอะเลย เธอไหวใช่มั้ยสิรินทรา"
อรวรรณถามขึ้นหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล แม้ว่าอยากจะมีลูกแค่ไหนแต่เธอก็ยังคำนึงถึงความรู้สึกและลิมิตของลูกศิษย์สาวเสมอ
"ไหวค่ะครู อะไรที่หนูสามารถตอบแทนครูได้หนูเต็มใจทำทุกอย่างค่ะ" แม้จะมีความกลัวอยู่บ้างแต่สิรินทราก็ยังยืนยันที่จะเป็แม่อุ้มบุญให้กับผู้มีพระคุณของเธอ
วันนี้แพทย์แค่ให้วิตามินบำรุงร่างกายแก่สิรินทรามาทานก่อน หมอบอกว่างานนี้หญิงสาวถูกตั้งข้อกำหนดไว้ค่อนข้างมากเลยทีเดียวทั้งความแข็งแรงของสุขภาพร่างกายและจิตใจเพื่อให้ตัวอ่อนฝังตัวและเจริญอยู่ได้จนถึงกำหนดคลอด หญิงสาวจะต้องมีความพร้อมด้านฮอร์โมน นั่นคือต้องมีระดับฮอร์โมนในร่างกายเหมือนกับสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ทั่วไป หมอจึงได้จัดยาฮอร์โมนให้เธอรับประทานล่วงหน้าเพื่อเตรียมความพร้อมในการตั้งท้องให้ได้มากที่สุด
"ขอบคุณมากนะยัยสิ เธอคือความหวังเดียวของครูแล้ว" อรวรรณกอดลูกศิษย์สาวน้ำตาซึม
"ครูต้องไปสอนแล้วล่ะ คุณธุก็ออกไปทำธุระข้างนอก"
"ถ้าเธออยากได้อะไรก็บอกแม่บ้านหรือตารุจก็ได้นะ เขาชอบอยู่บนบ้านต้นไม้น่ะ" อรวรรณชี้ไปอีกมุมหนึ่งของบ้านซึ่งมีสวนดอกไม้คั่นกลางอยู่
"ค่ะครู"
สิรินทรารับคำแล้วส่งยิ้มให้อรวรรณที่หยิบกระเป๋าเดินไปที่รถของเธอ จากนั้นก็ถอนใจยาว น้องชายของสินธุน่ะหรอ...?
..............................
935
