เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่เจ็ดสิบ เส้นทางการฝึกฝน

ผมหลับตาลงและได้โอกาสจับหน้าอกคานาเอะเล็กน้อย

อ๊าย อือ

คานาเอะตัวสั่นหน้าแดงแต่ไม่ได้ขัดขืนอะไร

เอ๊ะ

ชะวิ้ง

“อย่าทำเรื่องลามกในบ่อน้ำ”

โคโคโระคว้าเอากระบองมาจากไหนก็ไม่รู้

ปึง

กระบองหนามตีลงที่หัวของผมแต่ไม่เกิดความเสียหายใดใด

ค่าสถานะ ณ ตอนนี้ หรืออย่างน้อยที่เจอกับตัวละครประเภทNPC หรืออธิบายตามความเป็นจริงคือ ผู้ที่อาศัยอยู่ในโลกมายาระหว่างโลกจริง

 พลัง Vigor Itselfจะมีผลต่างกับการต่อสู้กับผู้เล่นด้วยกัน

แน่นอนในบางฉากที่นับว่าเป็นฉากของ”โลกมายา”พลังพิเศษพวกนี้ก็จะใช้ได้แต่สถานที่นั้นจะเป็นสถานที่พวกวาฬมาเล่นสนุกกันเท่านั้น หากผู้เล่นธรรมดาไปเล่นก็เป็นเพียงได้แต่อาหารให้กับพวกวาฬสร้างความสนุกสนานให้พวกนั้นเท่านั้น

สำหรับคนที่มีเงินมากพอก็จะสามารถเข้าถึงสถานที่พวกฝึกฝนที่พวกยาจกไม่มีทางเข้ามาได้นั่นเอง

ระบบกำหนดไว้ว่าต่อให้เราพยายามแค่ไหนก็เทียบกับบคนมีเงินที่พยายามเท่ากันไม่ได้

อ๊า

คานาเอะก็ยังคงใช้โอกาสนี้ซบกับตัวผม

“ฮา คุณโคโคะโระนี่แข็งแรงจังนะครับช่วยมาฝึกสอนการใช้พลังให้กับผมหน่อยได้ไหม?”

“โคโคะโระหากข้าจะสอนจริงๆข้าไม่ออมมืออย่างตอนนี้หรอกนะ โคะโคะโระ”

เธอชี้มือไปทางด้านที่มีโรงฝึกอยุ่ทางหุบเขา

“หากเจ้าไปถึงที่นั่นได้พร้อมกับมีค่าใช้จ่ายข้าก็จะสอนให้”

ในระหว่างทางจะมีปีศาจและเหมือนกับมีการแนะนำกระบวนท่าพื้นฐานต่างๆให้กับผู้เล่นเกมส์อีกครั้งในโลกของเกมส์ให้เข้าใจระบบต่างๆตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน

คือเทคนิคการค่อยๆให้ผู้อ่านเคยชินกับระบบของเกมสืและแนะนำเนื้อเรื่องไปด้วยในตัวแต่ในความจริงอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น

“ขอบคุณมากครับคุณโคโคะโระ”

ฮืม

โคโคะโระยื่นหน้ามามาใกล้ๆผมทำจมูกฟุดฟิด

แต่

ซ่าคานาเอะมากันผมเอาไว้จ้องโคโคะโระเขม็ง

ลืมไปคานาเอะมันสายยันเดเระนี่หว่า

โคโคะโระปิดปาก

“โคโคะโระถ้าอย่างนั้นไม่รบกวนทั้งสองคนแล้ว หากต้องการมาฝึกกับข้า เจ้าหนูเจ้าสามารถเดินผ่านเส้นทางบททดสอบมาหาข้าได้”

โคโคโระกล่าวและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดปรกติในพริบตา

โอ้ เปลี่ยนกันอย่างนี้หรือนี่?

ไม่ใช่แค่ฉากคัทซีนขี้เกียจทำรายละเอียดแต่จริงๆแล้วพวกคนในเกมส์ เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็วกันจริงๆ

“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเวลาส่วนตัวของเราสองคนแล้วนะ”

อ๊าย

ผมจับหน้าอกของคานาเอะอีกครั้ง

และฟั่บ

โคโคโระ ปาชูริเคนมาทางผม

“ก็บอกแล้วว่าอย่าทำลามกในบ่อน้ำไงเล่าโคโคโร้รรร”

ดาวกระจายทั้งหมดที่ปามาผมรับเอาไว้ได้ทั้งหมดแต่ผมคิดว่าควรจะเลิกเล่นซนเท่านั้ดีกว่าและผมกับคานาเอะ ก็หลับตาแช่น้ำสักพักเพื่อบรรเทาความเหนื่อยที่มีมาตลอดทั้งคืน

แน่นอน ร่างกายเหนือมนุษย์ของผมไม่เหนื่อยหรอกแต่ตอนนี้มันไม่ใช่แค่มีผมตัวคนเดียวเท่านั้น

ผมมองหน้าคานาเอะที่หลับอยู่ในอ่างน้ำ

“อ่างน้ำเขาห้ามนอนหลับกันนะ”

ผมอุ้มคานาเอะและได้เวลาขึ้นทำภารกิจต่อไปแล้ว

เติมเพชรและไขกาชะ!!!