กำเนิดธิดาสวรรค์ผู้เหี้ยมโหด(Devil in the Goddess)

ออร่าพลังเวทย์อันเข้มข้นของจอมเวทย์ทวิลักษณ์ระดับสามดาวแผ่กระจายออกมาจากร่างของหัวหน้าหน่วยลาดตระเวน กดดันจนบรรยากาศรอบตัวไท่เซวียนหนักอึ้ง ดวงตาของมันจับจ้องมาที่เขาอย่างเย็นชาและกระหายเลือด ดาบเล่มใหญ่ในมือเปล่งประกายอำมหิต

"บังอาจนัก! เจ้าหนูไร้หัวนอนปลายเท้า! กล้าดีอย่างไรมาเข่นฆ่าคนของข้า!" เสียงของหัวหน้าหน่วยดังกร้าว มันชักดาบเล่มใหญ่ที่สลักลวดลายอสูรออกมาอย่างช้าๆ "ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้สำนึก ว่าการล่วงเกินพวกเรามันมีจุดจบเช่นไร!"

ไท่เซวียนกำดาบในมือแน่น แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากพลังของอีกฝ่าย แต่เขาก็มิได้แสดงความหวาดหวั่นออกมา "พวกเจ้าต่างหากที่มาขวางทางข้าก่อน" เขาตอบเสียงเรียบ พยายามควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอ

"หึ! ปากดีนักนะ สำหรับมดปลวกที่กำลังจะถูกบดขยี้!" หัวหน้าหน่วยแค่นเสียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม มันปลดปล่อยพลังจากลูกแก้วทักษะวิญญาณลูกแรก "ทักษะอัญเชิญ! กระทิงคลั่ง!"

วูม! วูม! วูม!

พลันบังเกิดวงเวทย์สามวงซ้อนกันบนพื้นเบื้องหน้ามัน ก่อนที่ร่างของกระทิงอสูรสีดำทมิฬสามตัวจะปรากฏกายขึ้น! ดวงตาของพวกมันแดงก่ำราวกับเปลวเพลิง เขาอันแหลมคมของพวกมันชี้ตรงมายังไท่เซวียน พร้อมที่จะพุ่งเข้าขวิดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า! 

"ขย้ำมัน!" หัวหน้าหน่วยตวาดลั่น

กระทิงอสูรทั้งสามคำรามก้อง ก่อนจะทะยานเข้าใส่ไท่เซวียนจากสามทิศทาง! พื้นดินสั่นสะเทือนด้วยแรงวิ่งของพวกมัน!

'พลังกายของข้ายังด้อยกว่ามันมากนัก!' ไท่เซวียนคิดอย่างรวดเร็ว 'แต่ด้วยเพลงดาบของท่านอาจารย์...ข้ายังมีโอกาส!' แม้จะรู้ว่าแรงกายสู้ไม่ได้ แต่การข่มขู่ทางจิตใจจากเพลงดาบ "อาญาตัดศูนย์" อาจจะทำให้ศัตรูไม่สามารถออกพลังได้เต็มที่ นี่คือโอกาสของเขา!

เมื่อกระทิงตัวแรกพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง หมายจะใช้เขาอันแหลมคมเสียบทะลวงร่าง ไท่เซวียนหลบหลีกได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะใช้ อาญาตัดศูนย์ วรรคที่สอง ดาบของเขาตวัดเข้าที่ข้อเท้าหน้าของกระทิงอสูรอย่างแม่นยำ!

"มอออ!" กระทิงอสูรร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด มันเสียหลักล้มคะมำลงกับพื้น เปิดช่องว่างให้ไท่เซวียนพุ่งเข้าสังหารได้อย่างง่ายดาย!

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ลงมือ กระทิงอสูรอีกสองตัวก็พุ่งเข้ามาขนาบข้าง! ไท่เซวียนจำต้องถอยร่นออกมาตั้งหลัก เขาหลบหลีกการโจมตีอันบ้าคลั่งของพวกมันอย่างทุลักทุเล อาศัยความคล่องแคล่วและไหวพริบในการใช้วิชา "อาญาตัดศูนย์" เพื่อทำลายจังหวะและสร้างโอกาสในการตอบโต้

"ฮ่าๆๆ! หนีหัวซุกหัวซุนเชียวนะเจ้าหนู!" หัวหน้าหน่วยหัวเราะเยาะ มันยังไม่ได้ลงมือเอง เพียงแค่ยืนมองดูไท่เซวียนถูกกระทิงอสูรของมันไล่ต้อนอย่างสนุกสนาน "ทักษะกระทิงของข้ามันแข็งแกร่งเกินกว่าที่เจ้าจะรับมือได้!"

"อย่าเพิ่งได้ใจไป!" ไท่เซวียนตวาดกลับ เขาอาศัยจังหวะที่กระทิงอสูรตัวหนึ่งกำลังจะพุ่งชน

‘อาญาตัดศูนย์ วรรคที่สี่’ เคลื่อนไหวร่างราวกับเงาตามติด หลบหลีกการโจมตีนั้นได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะตวัดดาบฟันเข้าที่จุดอ่อนบริเวณลำคอของมันอย่างรวดเร็วและแม่นยำ!

ฉัวะ!

กระทิงอสูรตัวที่สองล้มลงจมกองเลือด! เหลือเพียงตัวสุดท้ายที่ดูจะดุร้ายและแข็งแกร่งกว่าสองตัวแรก!

"หนอยแน่ะ! เจ้าเด็กนี่มันมีฝีมือมากกว่าที่คิด!" หัวหน้าหน่วยเริ่มขมวดคิ้ว มันไม่คิดว่าไท่เซวียนจะสามารถจัดการกระทิงอสูรของมันได้ถึงสองตัว มันตัดสินใจลงมือเอง! "ทักษะโล่พสุธา!" เกราะพลังงานสีน้ำตาลเข้มปรากฏขึ้นห่อหุ้มร่างของมัน! 

หัวหน้าหน่วยพุ่งเข้าใส่ไท่เซวียนด้วยความเร็วสูง ดาบในมือฟาดฟันออกไปอย่างหนักหน่วง! ไท่เซวียนยกดาบขึ้นตั้งรับ แต่ก็ถูกพลังมหาศาลของอีกฝ่ายซัดจนถอยหลังไปหลายก้าว!

"อ่อนหัดสิ้นดี!" หัวหน้าหน่วยคำราม มันกระหน่ำดาบเข้าใส่ไท่เซวียนอย่างไม่ยั้ง!

ไท่เซวียนกัดฟันแน่น เขารู้ดีว่าหากยังคงตั้งรับอยู่เช่นนี้ มีแต่จะเสียเปรียบ เขาตัดสินใจใช้พลังทั้งหมดที่มี! "ทักษะกายามังกร!" พลังแฝงจากสายเลือดมังกรถูกปลุกขึ้น! ความแข็งแกร่งและความเร็วของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างฉับพลัน!

"อะไรกัน!?" หัวหน้าหน่วยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าไท่เซวียนจะยังมีพลังซ่อนเร้นอยู่อีก!

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองยิ่งทวีความดุเดือดขึ้น! เสียงดาบปะทะกันดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ! ไท่เซวียนอาศัยพลังกายามังกรที่เพิ่มขึ้น ผสานเข้ากับเพลงดาบ "อาญาตัดศูนย์" อย่างพลิกแพลง เขาเริ่มที่จะสามารถตอบโต้การโจมตีของหัวหน้าหน่วยได้สูสีมากขึ้น!

"บ้าน่า! เป็นไปไม่ได้!" หัวหน้าหน่วยเริ่มรู้สึกถึงความกดดัน มันไม่เคยเจอใครที่สามารถพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้มาก่อน! มันตัดสินใจใช้ไพ่ตายสุดท้าย! "ทักษะกายากระทิง!" ร่างของมันพลันขยายใหญ่ขึ้น! กล้ามเนื้อปูดโปน! เขาแหลมคมงอกออกมาจากศีรษะ! มันกลายร่างเป็นอสูรกระทิงครึ่งคนครึ่งสัตว์! 

"จงตายซะเถอะเจ้าเด็กอวดดี!" อสูรกระทิงคำรามลั่น มันพุ่งเข้าใส่ไท่เซวียนด้วยพละกำลังมหาศาล!

ไท่เซวียนรู้ดีว่านี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุด! เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสี่ยง! เขารวบรวมสมาธิทั้งหมด เพ่งจิตไปยังเจตนาในการโจมตีของอสูรกระทิง! 'มันกำลังจะใช้เขาขวิด! ต้องหยุดมันตั้งแต่ความคิด!' เขาตัดสินใจใช้ อาญาตัดศูนย์ วรรคที่ห้า ซึ่งเป็นวรรคที่เขายังไม่ชำนาญนัก แต่ก็เป็นเพียงหนทางเดียวในตอนนี้!

ดาบในมือของไท่เซวียนเปล่งประกายแสงสีทองจางๆ เขารอจังหวะที่อสูรกระทิงพุ่งเข้ามาจนเกือบจะถึงตัว! ก่อนจะตวัดดาบออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ! ดาบของเขามิได้มุ่งไปที่ร่างของอสูรกระทิง! หากแต่เป็นการชี้ไปยังดวงตาของมัน!

วินาทีนั้น! อสูรกระทิงที่กำลังจะปลดปล่อยพลังอย่างเต็มที่ พลันชะงักงันไปชั่วขณะ! ดวงตาของมันเบิกกว้างด้วยความสับสนและหวาดหวั่น! ราวกับเห็นภาพมายาอันน่าสะพรึงกลัว!

ไท่เซวียนไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป! เขาพุ่งเข้าประชิดตัวอสูรกระทิงด้วยความเร็วสูงสุด! ดาบในมือแทงทะลวงเข้าสู่จุดอ่อนบริเวณใต้คางของมันอย่างสุดแรง!

"อ๊ากกกกกก!!!" อสูรกระทิงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ร่างของมันจะค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสง!

ไท่เซวียนทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง เหงื่อไหลท่วมตัว ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่ แต่ในดวงตาของเขากลับทอประกายแห่งชัยชนะและความภาคภูมิใจอย่างสุดซึ้ง! 

'ข้า...ข้าทำได้! ข้าเอาชนะจอมเวทย์ทวิลักษณ์ระดับสามดาวได้แล้ว!' แม้จะชนะมาอย่างสะบักสะบอม แต่เขาก็รู้สึกดีใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

ถึงแม้จะเป็นชัยชนะที่หอมหวาน แต่เขาหยุดพักดีใจไม่ได้ ไท่เซวียนต้องรีบเคลื่อนไหวต่อ เขารู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที ศัตรูคนเมื่อครู่เป็นเพียง "ร่างเสมือน" ในโลกมิตินี้ เมื่อมันกลับสู่ร่างจริงย่อมต้องรีบส่งข่าวการบุกรุกของเขาเป็นแน่ เขาต้องรีบไปให้ถึงจุดหมายก่อนที่กำลังเสริมของศัตรูจะมาถึง!

ถ้ำที่เขาตามหาอยู่นั้นซ่อนตัวอยู่หลังม่านน้ำตกเล็กๆ แห่งหนึ่ง ไท่เซวียนค่อยๆ แทรกตัวผ่านม่านน้ำเข้าไปอย่างระมัดระวัง ภายในถ้ำนั้นมืดและชื้นแฉะ มีเพียงแสงสลัวๆ จากผลึกเรืองแสงที่ขึ้นอยู่ตามผนังถ้ำเป็นหย่อมๆ ทำให้พอมองเห็นทางเดินที่คดเคี้ยวลึกลงไปเบื้องล่าง หินงอกหินย้อยรูปร่างแปลกตาดูคล้ายเขี้ยวเล็บของอสูรร้ายในความมืด กลิ่นอับชื้นของดินและมอสผสมกับกลิ่นกำมะถันจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ สร้างบรรยากาศที่ทั้งลึกลับและน่าสะพรึงกลัว เขาเดินตามสัญญาณของลูกแก้วไปเรื่อยๆ ยิ่งลึกเข้าไป บรรยากาศก็ยิ่งวังเวงและน่าขนลุก 

ไม่นานนัก เขาก็ต้องเผชิญหน้ากับอสูรผู้พิทักษ์กลุ่มแรก! ฝูงค้างคาวอสูรนับสิบตัวที่มีดวงตาสีแดงก่ำราวกับถ่านไฟกรูกันออกมาจากเงามืดตามซอกหินบนเพดานถ้ำ พวกมันส่งเสียงร้องแหลมเล็กแสบแก้วหู สะท้อนก้องไปมาจนน่าปวดหัว ก่อนจะโผเข้าโจมตีไท่เซวียนอย่างรวดเร็ว กรงเล็บอันแหลมคมของพวกมันหมายจะฉีกกระชากร่างของผู้บุกรุก!

"ข้ายิ่งรีบอยู่!" ไท่เซวียนสบถ เขาไม่มีเวลามาเล่นกับอสูรชั้นต่ำเหล่านี้! เขาตวัดดาบในมือออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เพลงดาบ ที่เขาฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงถูกใช้ออกมาอีกครั้ง ด้วยพลังกายามังกรที่ยังคงหลงเหลืออยู่เล็กน้อย ก็เพียงพอที่จะปลิดชีพค้างคาวอสูรเหล่านั้นได้อย่างไม่ยากเย็นนัก คมดาบของเขาสร้างเส้นสายสีเงินในความมืด ตัดผ่านร่างของเหล่าค้างคาวอสูรทีละตัว สองตัว สามตัว...พวกมันร่วงหล่นลงสู่พื้นราวกับใบไม้แห้ง

หลังจากจัดการกับฝูงค้างคาวได้ เขาก็ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคต่อไป... หนอนยักษ์ระเบิด! พวกมันมีลำตัวอ้วนป้อมสีเขียวปนน้ำตาล ขนาดเท่าแขนขาของบุรุษ เคลื่อนที่อุ้ยอ้ายแต่ก็มีจำนวนไม่น้อย พวกมันคืบคลานออกมาจากรอยแยกบนพื้นถ้ำ และสามารถพ่นเมือกเหนียวหนืดสีเหลืองขุ่นออกมาจากปากเพื่อดักจับเหยื่อ 

ก่อนจะระเบิดตัวเองสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง! ไท่เซวียนอาศัยความคล่องแคล่วหลบหลีกเมือกเหนียวเหล่านั้นได้อย่างหวุดหวิด พื้นถ้ำบางส่วนที่ถูกเมือกสาดใส่ถึงกับเกิดควันและรอยไหม้! เขาต้องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ หาจังหวะใช้ดาบแทงทะลวงเข้าไปยังจุดอ่อนบริเวณส่วนหัวของพวกมันทีละตัว ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้ระเบิดตัวเอง!

 เสียง "ฟุ่บ! ฟุ่บ!" ดังขึ้นเป็นระยะเมื่อร่างของหนอนยักษ์ถูกดาบของเขาปลิดชีพ

อสูรด่านสุดท้ายที่เขาต้องเผชิญคืองูยักษ์สองหัว! เกล็ดของมันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าสีดำทะมึน เขี้ยวของมันยาวเฟื้อยและอาบไปด้วยยาพิษร้ายแรงสีม่วงคล้ำ! หัวทั้งสองของมันสามารถโจมตีได้อย่างอิสระและประสานงานกันอย่างน่ากลัว! มันเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและโจมตีจากสองทิศทางพร้อมกัน หัวหนึ่งพ่นพิษร้ายเข้าใส่ อีกหัวหนึ่งก็พุ่งเข้าฉกกัดอย่างดุเดือด ทำให้ไท่เซวียนต้องใช้สมาธิและความสามารถทั้งหมดในการหลบหลีกและหาจังหวะตอบโต้

เขาถูกคมเขี้ยวของมันเฉี่ยวไปหลายครั้งจนเกิดเป็นรอยแผลแสบร้อน และต้องคอยระวังไอพิษที่ฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ แต่ในที่สุด เขาก็สามารถหาช่องว่างและใช้เพลงดาบ "อาญาตัดศูนย์" ตัดหัวทั้งสองของมันลงได้สำเร็จ! โลหิตสีดำข้นทะลักออกจากบาดแผล ส่งกลิ่นเหม็นคาวคลุ้งไปทั่วบริเวณ

ไท่เซวียนยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยฟกช้ำ เสื้อผ้าขาดวิ่น เหงื่อชุ่มโชก แต่ในที่สุดเขาก็มาถึงยังส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำ! ณ ที่แห่งนั้น...บนแท่นศิลาโบราณที่สลักลวดลายมังกรอย่างวิจิตร...มีลูกแก้ววิญญาณสีทองอร่ามลูกหนึ่งลอยเด่นเป็นสง่าอยู่! มันส่องแสงเรืองรองอบอุ่น และแผ่พลังงานอันบริสุทธิ์และทรงพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง! นี่คือสิ่งที่เขากำลังตามหา! เสียงเรียกในใจของเขามันดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนแน่ใจว่านี่คือเป้าหมาย!

แต่แล้ว! ก่อนที่เขาจะได้ทันเอื้อมมือไปสัมผัสลูกแก้วนั้น! พื้นถ้ำก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! หินก้อนเล็กก้อนน้อยร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำ! พร้อมกับเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวที่ดังก้องมาจากเงามืดเบื้องหลังแท่นศิลา! เสียงคำรามนั้นทรงพลังจนทำให้ผนังถ้ำสั่นสะเทือน อากาศโดยรอบพลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน!

เงาร่างมหึมาค่อยๆ ปรากฏกายขึ้น! มันคือมังกร! พญามังกรเกล็ดสีนิลสนิททั้งตัว! ขนาดของมันใหญ่โตจนแทบจะคับถ้ำ! ปีกอันทรงพลังของมันกางออกบดบังแสงสลัวๆ จากผลึกเรืองแสงจนหมดสิ้น! ดวงตาสีแดงก่ำราวกับเปลวเพลิงนรกของมันจับจ้องมาที่ไท่เซวียนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและไอสังหารอันเย็นเยียบ! ลมหายใจที่พ่นออกมาจากจมูกของมันเป็นไอร้อนระอุ! กรงเล็บอันแหลมคมขูดกับพื้นหินจนเกิดประกายไฟ! พลังกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของมันนั้น ทำให้ไท่เซวียนถึงกับหายใจติดขัด! ราวกับมีภูเขาทั้งลูกกดทับอยู่บนอก!

นี่คือ...อสูรระดับสามดาวที่แท้จริง! และดูเหมือนว่ามันจะไม่พอใจอย่างมากที่ถูกผู้บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์และรบกวนการหลับใหลของมัน!

ไท่เซวียนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากที่สุดเท่าที่เขาเคยประสบมา! พลังของพญามังกรตนนี้เหนือกว่าหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนคนนั้นหลายเท่านัก! แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้! เพื่อลูกแก้ววิญญาณ! และเพื่อชีวิตรอด! จิตใจของเขากลับลุกโชนขึ้นด้วยความท้าทาย!