[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

    166 เมือง V

    “ หัวหน้า 02.10 น.แล้ว อีก  5 นาทีเราก็น่าจะเข้าไปในตัวเมือง! ”


    พล ก๊อตและโอ๊ตที่อยู่บนตู้ที่ 1 ชะโงกหน้าออกไปด้านนอก ห่างออกไปไม่ไกลมีบ้านเรือนมากมายตั้งเรียงราย พวกเขาเดินออกจากเมือง Z ตั้งแต่  22.30 น. ใช้เวลาราว 4 ชั่วโมงค่อยมาถึงเมือง V เมื่อรู้ว่าได้เวลาต่อสู้แล้วทั้ง 3 คนจึงสั่งให้นักสู้ของตนเองที่อยู่ภายในรถไฟเตรียมการโจมตี จากข้อมูลที่ได้มาพวกเขาจะต้องเดินทางผ่านเมืองมุ่งหน้าไปหากองทัพเมือง V  ให้ได้ก่อนเพราะชาวเมืองปักหลักอยู่ที่นั่น หากพวกเขาต่อสู้ภายในเมือง V ในทันทีที่มาถึงจะเป็นการฆ่าซอมบี้อย่างเสียเปล่า ดังนั้นจึงต้องไปตั้งหลักกับทหารของเมืองนี้


    ปู๊นปู๊น!


    รถไฟบีบแตรเสียงดัง ต่อให้มันจะเรียกซอมบี้ให้วิ่งตาม ทุกคนที่อยู่บนรถกลับไม่ได้แสดงสีหน้าหวาดวิตกเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากว่าซอมบี้ที่อยู่รอบๆมีระดับสูงสุดเพียงแค่ระดับ 4 เท่านั้น พวกเขาสามารถฆ่ามันได้อย่างง่ายดายด้วยการใช้อาวุธภายในมือ  การบีบแตรจึงเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่นักสู้จากเมือง Z เรียกให้ซอมบี้ไล่ตามพวกเขาไปเพื่อจะได้ฆ่าง่ายยิ่งขึ้น 


    ปู๊น!


    กลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กับซอมบี้แสดงใบหน้าตกใจ เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงรถไฟดังมาจากภายในเมือง ตำแหน่งนั้นไม่น่าจะมีผู้รอดชีวิตอีกต่อไป การที่รถไฟส่งเสียงหมายความว่ากลุ่มคนที่เดินทางมาจากเมือง Z จะต้องเดินทางมาถึงที่นี่แล้วอย่างแน่นอน หลายคนที่ได้ยินเรื่องเล่าจากโยฮันจึงตั้งความหวังว่าคนที่เดินทางมานั้นจะช่วยเหลือพวกเขาได้ไม่มากก็น้อย


    “ เปิดทางรอพวกเขามา แล้วนำพลเรือนออกจากฐานให้เยอะขึ้น เราจำเป็นต้องรีบช่วยพวกเขาวิวัฒนาการ ”


    ชายแก่ที่โยฮันจับนั่งเก้าอี้นายพลรีบสั่งการ ขบวนรถไฟไม่สามารถวิ่งมาถึงที่นี่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นระยะห่างจากรางรถไฟที่ใกล้กับกองทัพมากที่สุดคือ 5 กิโลเมตร ดังนั้นเขาจึงส่งทหารกลุ่มหนึ่งวิ่งออกไปนำทางเพื่อนำคนกลุ่มนั้นมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือผู้รอดชีวิต


    ในขณะที่ยืนประเมินสถานการณ์จู่ๆก็ได้ยินเสียงดังสนั่นมาจากด้านในตัวเมือง มันเป็นเสียงดังราวกับมีคนเคาะแผ่นสังกะสี ทว่าเสียงๆนี้ดูเหมือนจะถูกเครื่องกระจายเสียงสร้างขึ้นมา หลังจากที่มีเสียงปลดปล่อยออกมา ซอมบี้มากมายต่างหันมองเสียงนั้นแล้วออกวิ่งเข้าหาด้วยความเร็ว ต่อให้จะมีซอมบี้เหลืออยู่กับทหาร มันกลับเป็นจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้า


    “ หัวหน้า เราล่อมันมาแล้ว! ”


    พลกวาดตามองออกไปรอบๆ รถไฟขบวนที่พวกเขานั่งมาหยุดลงแล้ว อย่างไรก็ตามมันคือสิ่งที่พวกเขาจะต้องขี่กลับเมือง Z จึงไม่สามารถทิ้งให้มันถูกซอมบี้ทำลายได้ ดังนั้นจึงต้องเหลือคนเอาไว้เฝ้ารถไฟ


    หลังจากที่ให้คนเปิดคลื่นเสียงรบกวนซอมบี้จนพวกมันเกิดความรำคาญพากันวิ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างไว ลุงพล ก๊อตและโอ๊ตก็ได้พาคนของพวกเขายกลำโพง 3 ตัววิ่งลงจากรถไฟไปด้วยความเร็วก่อนจะมุ่งหน้าไปยังฐานทัพที่กำลังปลดปล่อยแสงไฟในช่วงกลางดึกเพื่อฆ่าซอมบี้


    เหล่าสัตว์ประหลาดมากมายที่ถูกกระตุ้นด้วยเสียง หลังจากที่ต้นกำเนิดเสียงเคลื่อนที่ต่างพากันไล่ตามไป โดยไม่สนใจรถไฟที่คนกลุ่มนี้นั่งมา เหล่าคนที่เฝ้ารถไฟจึงไม่จำเป็นต้องฆ่าสังหารสิ่งใดเลย ปล่อยให้ซอมบี้วิ่งผ่านรถไฟพวกเขาไป


    “ ไว้เจอกันหลังจากนี้ จำเอาไว้ว่าเป้าหมายแรกของเราคือวิวัฒนาการผู้รอดชีวิตให้หมดก่อนแล้วค่อยเริ่มแผนขั้นต่อไป! ”


    ลุงพลร้องตะโกนไปยังกลุ่มของโอ๊ตและก๊อต ก่อนที่ทั้งสองจะวิ่งแยกกันออกเป็น 3 กลุ่มโดยตั้งกลุ่มอยู่ด้านหน้ากองทัพ อีกฝ่ายที่เห็นนักสู้เพียงหลักร้อยวิ่งเข้ามาใกล้ล้วนแล้วตกใจ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาน้อยขนาดนี้ เดิมทีพวกเขาคิดว่าอาจจะมีคนมาช่วยราวพันต้นๆ ทว่ากลุ่มคนที่มากลับมีราว 400 - 500 คนเท่านั้นนับว่าน้อยยิ่งกว่าน้อย


    “ เรามาจากเมือง Z ให้ทหารพาผู้รอดชีวิตเข้ามาด้านหลังพวกเราเร็วเข้า! ”


    เสียงร้องตะโกนดังขึ้นพร้อมกันจากกลุ่มทั้ง 3 มันได้ดังแทรกเสียงลำโพงที่กำลังเรียกซอมบี้ให้วิ่งเข้ามาหาจนด้านหน้ากองทัพเต็มไปด้วยฝูงซอมบี้มากมาย เหล่าทหารกลับไม่กล้าเคลื่อนไหวทำสิ่งใด เนื่องจากพวกเขาหวาดกลัวฝูงซอมบี้ที่กำลังแห่มา นอกจากนั้นแล้วพวกเขายังไม่เห็นโอกาสที่จะชนะด้วยการใช้กำลังคนเพียงหลักร้อย


    แต่แล้วกลุ่มคนที่มาช่วยเหลือจากเมือง Z กลับทำสิ่งที่น่ากลัวจนทุกคนยืนตะลึงงัน กองทัพซอมบี้ที่วิ่งเหยียบกันมาจนราวกับกองทัพมันถูกพวกเขาฆ่าสังหารด้วยการตวัดอาวุธในมือไม่กี่ครั้งก็สามารถลดจำนวนพวกมันได้หลักพัน ทั้งๆที่มีคนเพียงหลักร้อย


    “  ส่งคนมาเร็วเข้าถ้าไม่อยากตาย! ”


    ลุงพลร้องตะโกนสั่งให้ทหารเคลื่อนไหว อีกฝ่ายที่ได้สติจึงรีบพาชาวเมืองวิ่งไปด้านหลังกลุ่มที่มาจากเมือง Z แล้วให้พวกเขาฆ่าซอมบี้ที่ถูกตัดแขนขานอนร้องครวญครางอยู่บนพื้นดิน ใครที่เข้าสู่การวิวัฒนาการจะถูกทหารส่งตัวไปด้านหลังแล้วนำคนใหม่มา ในระหว่างนี้ก็มีคนอีกจำนวนมากยืนรอต่อแถวเพื่อฆ่าซอมบี้ แม้จะไม่ต้องฆ่าก็มีเชื้อเพิ่มอัตราการวิวัฒนาการไหลเข้าสู่ร่างของคนบางคน มันเป็นผลมาจากการที่นักสู้เมือง Z ไม่สามารถตัดแขนขาซอมบี้ได้  ด้วยจำนวนซอมบี้ที่มีมากมายทำให้พวกเขาต้องฆ่าพวกมันบ้างเพื่อไม่ให้จำนวนล้นจึงทำให้คนบางคนที่ไม่ได้ฆ่า รับอัตราการวิวัฒนาการไปด้วย


    “ เร็ว ๆ ๆ นำคนเข้าไปเพิ่ม ใครที่วิวัฒนาการส่งกลับออกมาด้านหลัง! ”


    ทหารเริ่มตื่นตัวหลังจากที่พวกเขาเห็นความเร็วในการฆ่าสังหารของกลุ่มคนที่มาจากเมือง Z แม้จำนวนจะน้อยกว่าทหารของเมือง V  ความสามารถของพวกเขากลับเหนือกว่าซอมบี้ด้านหน้า ต่อให้จะมีระดับ 5 แอบย่องเข้ามาฆ่าสังหารเหยื่อ มันกลับถูกนักสู้เมือง Z ฆ่าตายอย่างง่ายดายจนทำให้จำนวนผู้วิวัฒนาการเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนทหารลดจำนวนคนที่ต่อสู้ได้ให้มาทำหน้าที่ลำเลียงผู้คนเข้าและออกไปจากด้านหลังกลุ่มที่มาจากเมือง Z 


    ท่ามกลางซอมบี้มากมายหลายพันที่ถูกสังหารราวกับผักปลานี้เอง ลุงพลที่เห็นว่าคนในกลุ่มของเขาควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว จึงหันไปส่งสัญญาณกับตำรวจอีก 7 นายก่อนที่พวกเขาจะวิ่งอ้อมไปยังทิศเหนือของกองทัพโดยไม่ให้ใครเห็น หลังจากนั้นพวกเขาก็คลุมร่างด้วยหนังสีดำแล้วพุ่งเข้าไปในกองทัพด้วยความรวดเร็วเพื่อเข้ายึดครอง


    “ จากภาพที่ได้รับ ดูเหมือนเขาจะอยู่ในชั้นที่ 15 ของตึกหลังนั้น ”


    พลมองตามที่คนของเขาชี้ไป หลังจากล็อกเป้าว่าพวกเขาจะเข้ายึดฐานด้วยการเข้าไปยังตึกบัญชาการของฐานแห่งนี้จึงกวาดตามองดูรอบๆเพื่อหาทหารที่คอยเฝ้าสังเกตการณ์ ต่อให้ด้านหน้าจะวุ่นวายกองทัพจะต้องจัดเวรยามเอาไว้ด้านหลังเช่นเดียวกัน เมื่อเห็นตำแหน่งทหารที่คอยเดินลาดตระเวนไปมาทั้งหมดแล้วนั้น พวกเขาจึงโยนก้อนหินหลอกล่อให้ทหารมองไปอีกทาง ก่อนจะใช้ความเร็วของตนเองกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางต่างๆ ด้วยความมืดช่วงกลางคืนทำให้พวกเขาสามารถเล็ดลอดเข้ามาในฐานได้อย่างง่ายดายก่อนจะมาถึงตึกบัญชาการ


    เพียงแต่ว่าการเข้าไปพวกเขาไม่สามารถใช้ทางเดินตั้งแต่ชั้น 1 ได้ ดังนั้นทุกคนจึงใช้วิธีปีนป่ายตึกด้านที่ไม่มีแสงสาดส่อง ด้วยแรงที่มีอยู่มากมายมหาศาล เพียงแค่ทุกคนใช้นิ้วจิ้มเข้าไปในผนังปูนก็สามารถยึดมันเพื่อปีนป่ายได้ กระทั่งมาถึงชั้นที่ 15 ของตึกหนึ่งในตำรวจก็เริ่มหาวิธีสะเดาะหน้าต่างเข้าไปด้านใน เมื่อเปิดหน้าต่างได้ร่างทั้ง 4 ก็พุ่งเข้าไปอย่างเร็วไวก่อนจะมองหาเส้นทางไปต่อ


    “ จากแผนที่ห้องๆนั้นจะอยู่อีกฝั่ง ”


    “ มีห้องแวะไหม ”


    “ ไม่ครับ ด้วยความเร็วของเราในตอนนี้พุ่งไปที่นั่นได้ในทันทีเลย ส่วนทหารที่เฝ้าอยู่หน้าห้องคงไม่สามารถยิงปืนได้ก่อนที่เราจะถึงตัว ”


    ทุกคนพยักหน้าหลังจากฟังแผนที่ไม่ต้องทำอะไรมากเพราะร่างกายของพวกเขาที่เป็นระดับ 5 และ 6 สามารถทำทุกอย่างภายในนี้ได้อย่างง่ายดาย เมื่อเปิดประตูออกไปทุกคนก็พบเข้ากับทางเดินทอดยาวออกไปไกล หลังจากเทียบมันกับแผนที่ก็พบว่าห้องทำงานของนายพลอยู่สุดทางเดิน ซึ่งตำแหน่งนั้นพวกเขามองเห็นทหารอยู่ 10 คนภายในมือของพวกเขาถือปืนเตรียมป้องกันสิ่งอันตรายที่จะเข้าไปเล่นงานผู้ที่อยู่ภายในห้อง


    “ ฉันขอคนหน้าสุด ”


    ตำรวจเริ่มแบ่งทหารที่ต้องการจัดการ หลังจากแบ่งลงตัวแล้วพวกเขาก็พุ่งเข้าไปในทางเดินด้วยความรวดเร็วเข้าหาทหารทั้ง 10 แม้ทหารจะเยอะกว่า 2 คนมันกลับไม่ใช่เรื่องยากแม้แต่น้อยที่จะทำให้พวกเขาสลบ


    “ นั่นเสียงอะไร ”


    หนึ่งในทหารตื่นตัวกับเสียงที่ได้ยินบนทางเดิน แม้จะคล้ายเสียงวิ่งระยะการก้าวกลับทิ้งห่างกันไกลเกินไป ก้าวแรกและก้าวที่สองน่าจะอยู่ห่างกันราว 10 เมตร ในขณะที่ทุกคนสงสัยว่าเสียงที่ส่งมาตามทางเดินคือสิ่งใดจู่ๆร่างสีดำจำนวน 8 ร่างก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยความเร็วก่อนจะใช้มือทุบไปด้านหลังคอโดยที่ทหารไม่ทันได้ชักปืนโต้ตอบ ต่อให้พวกเขาจะมีคนเยอะกว่ากลับไม่ใช่อุปสรรคของกลุ่มที่พุ่งเข้ามาเลยสักนิด


    เมื่อไม่มีสิ่งกีดขวางพลจึงยื่นมือจับลูกบิดแล้วผลักประตูเข้าไปด้านใน ก่อนจะพบว่ามีชายแก่คนหนึ่งกำลังยืนมองการต่อสู้ด้านล่างด้วยใบหน้าตึงเครียด


    “ พวกคุณมาจากเมือง Z สินะ   ” 

     

    พลไม่ได้เปิดหน้าให้อีกฝ่ายเห็น เขายังคงเงียบรอให้อีกฝ่ายพูดสิ่งที่อยากจะพูดออกมา


    “ ขอถามได้ไหมว่าพวกคุณเข้ามาที่นี่เพื่ออะไร ”


    “ เรามาเพื่อกำจัดปัญหา คุณไม่ใช่นายพลวิชัย ผมพูดถูกไหม เขาไปไหนแล้ว ”


    “ ตายแล้ว ถูกซอมบี้บุกเข้ามาฆ่า ฉันจึงต้องรับหน้าที่ดูแลฐานแห่งนี้แทนเขา ”


    “ คุณคิดยังไงหากว่าเราจะขอยึดอำนาจนั้นจากคุณ ”


    “ พวกคุณจะเอาไปทำอะไร ”


    “ อย่างที่เคยบอกไปก่อนหน้า เพื่อสร้างกองกำลังที่เมือง Z  ”


    “ ถ้าอย่างนั้นเชิญเอาไปได้ ” พลไม่ได้ถามถึงโยฮัน เขารู้ว่าอีกฝ่ายเก็บความลับเอาไว้เช่นเดียวกัน หลังจากที่ได้พูดกันเพียงไม่กี่ประโยคพลจึงเปิดหน้าให้อีกฝ่ายเห็น


    “ เอาล่ะ ผมแค่มาตรวจสอบ คุณน่าจะได้รับตำแหน่งนี้มาจากใครบางคนผมพูดถูกไหม คุณไม่ต้องตอบก็ได้ งั้นขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน ผมขอถามจำนวนนักสู้และทหารทั้งหมดรวมไปถึงผู้รอดชีวิตภายในเมือง V ได้ไหมเพราะเราจำเป็นต้องการแบ่งคนไปที่เมือง Z ”


    ชายแก่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก หลังจากรู้ว่ากลุ่มที่เดินทางมาไม่ได้ต้องการสังหารเขา ดูท่าคนกลุ่มนี้จะเป็นกลุ่มเดียวกันกับเด็กหนุ่มที่ให้เขาดูแลฐานต่อจากนายพลวิชัย


    “ สำหรับข้อมูลฉันได้เตรียมเอาไว้แล้ว แต่มันอาจจะไม่ตรงเพราะตั้งแต่อัตราการติดเชื้อถูกกระตุ้น มีคนเป็นซอมบี้เยอะพอตัว นักสู้ที่พยายามต่อสู้กับซอมบี้ก็มีคนตายเช่นเดียวกัน ”


    “ ไม่เป็นไร ขอแค่ทราบตัวเลขคร่าวๆเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการก็เพียงพอ ”


    พลสั่งให้คนของเขากลับไปรวมกลุ่มเช่นเดิม จากนั้นเขาก็เริ่มตรวจสอบเอกสารภายในฐานแห่งนี้เพื่อดูว่ามีสิ่งใดสามารถใช้ป้องกันตนเองจากซอมบี้ได้บ้าง การจะพานักสู้ไปกับพวกเขาจะต้องตรวจสอบความสามารถในการป้องกันตนเองของฐานแห่งนี้ด้วยเช่นกัน เพื่อไม่ให้กลุ่มคนที่ถูกมองว่าเป็นเกษตรกรสร้างอาหารให้กับเมือง Z ตกที่นั่งลำบาก.