สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนที่ยี่สิบเก้า Min-Maxing

    ตอนที่ยี่สิบเก้า Min-Maxing

    และนั่นคือสาเหตุที่ผมพยายามจะเก็บเลเวลโดยใช้นักผจญภัยจำนวนมหาศาลนี่เอง

    หากลูกชายของบารอนบ้านนอกชายแดนใช้เวลาในการเป็นนักผจญภัยที่เก่งกาจได้จากการที่ต้องแบ่งเวลาไปทำงานบ้านอย่างอื่นด้วยผมในฐานะดยุกที่ใช้ทรัพยากรมหาศาลก็ควรจะได้เลเวลไม่แพ้กันหากผมพยายามมากพอ

    จากากรที่ผมสังเกตร่างกายของตนเองแม้จะเป็นการบังคับให้มุกมักไพรม์ฆ่า”นักล่าเด็กใหม่”ก็ตาม แต่ท่าทางทักษะ command ออกคำสั่งของผมก็สูงขึ้นด้วย

    “ดยุก”ตามความรู้สึกของผมมันเป็นสายบัฟแฮะ แต่มันไม่มีจุดเด่นหรือจุดอ่อนเป็นพิเศษทุกอย่างเพิ่มขึ้นเท่าๆกันแบบ average ธรรมดา

    ทำให้คนเล่นเกมส์สาย min-max อย่างผม ที่อยากจะเน้นไปในบางค่าอย่างพระเอกอิเซไครู้สึกผิดหวังอยู่เล็กน้อย

    แต่ก็มาที่แต้มสกิลที่ผมพอจะ min-max ได้ ผมจะเอาไปสกิลตรงไหนที่ใช้มากที่สุดดีนะ

    มันคือทางเลือก

    ผมกัดฟันลงทั้งหมดไปที่ Domesticate ทำให้เชื่อง

    อาจจะผิดหวังหรือผิดพลาดก็ได้แต่ผมก็ได้เลือกแล้ว

    หมายความว่าผมน่าจะไปทางสาย Summoner นักอัญเชิญ หรือ Beast Master ผู้ควบคุมสัตว์มากกว่าสินะ?

    หาก Domesticateการทำให้เชื่องคือคนละอย่างกับ Command คำสั่ง

    Domesticate จะทำให้สัตว์(คน)ทำตามเราโดยไม่ต้องสั่ง แต่ Command คำสั่งอาจจะฝ่าฝืนได้หากขัดใจคนที่สั่งมากๆเข้า

    เช่นสั่งให้พี่กล้ามไปพังข้าวขาวที่พี่กล้ามอยากทำอยู่แล้วพวกเขาก็จะได้พลังเพิ่ม หากสั่งให้พี่กล้ามไปอ่านหนังสือ ใช้สมองพวกเขาก็จะฝืนร่างกายอย่างไม่เต็มใจ

    Command ที่ควรจะเสริมความสามารถจะกลับกลายเป็นตัวดีบัฟไปหากคำสั่งนั้นไม่ใช่เรื่องที่คนถูกสั่งพอใจที่จะทำลงไป

    เช่นการห้ามมูกมักไพรม์ไม่ให้พุ่งเข้าชาร์จศัตรูหากมีศัตรูท้าทาย

    ทำให้ผมคิดนิดๆว่าอัศวินสีรุ้งของผมก็มีคุณสมบัติเดียวกัน คือใครมาท้าดวล จะดวลตลอดเวลาไม่สนว่าสภาพการรบเป็นอย่างไร อย่างที่ผมทดลองกับมูกมักไพรม์ ตอนสู้กับ”นักล่าเด็กใหม่”ผมว่าผมคิดถูกแล้ว

    มันไม่ใช่เกมส์ที่จะกดยกเลิกการท้าดวลมาหากฝ่ายตรงข้ามท้าดวล

    แต่คนที่ร่วมกองทัพกับเรามีความคิดเป็นของตนเองแม้ความคิดนั้นจะดูไร้ความคิดก็ตาม

    หมายความว่าทหารรับจ้างที่เห็นแก่เงิน ขี้ขลาด ไม่ยอมรบหากไม่มั่นใจจะนิสัยเข้ากันได้กับผมที่มองแบบนักเล่นเกมส์มากกว่าหรือนี่?

    หากผมทุ่มเทไปกับทักษะ Domesticate การทำให้เชื่องนี้แสดงว่าผมคงต้องไปหาสัตว์ประหลาดหรือภูตรับใช้มาแทนตัวผมสินะ เป็นสายออกแนวให้สัตว์อสูรสู้แทนหรือรวบรวมตัวบุคคลแทน

    ก็ออกจะเหมาะกับดยุกอย่างผมพอสมควร

    ผมต้องทำตัวเป็นโปเกมอนเทรนเนอร์นี่เอง

    เพี๊ยะ

    “อ๊าย”

    สาวกิลด์ผมทองที่รับผิดชอบงานนักผจญภัยดังขั้นจากการฟาดของผม

    ผมลองทดลองใช้แส้ฟาดสาวกิลด์จากการที่พวกเราได้ยื่นเอกสารหลักฐานต่างๆเรื่องการเคลื่อนขั้นของการเป็นนักผจญภัย

    ผมช่วยเธอตรวจเอกสารและการจ่ายภาษีไปมาพร้อมกับจัดการเรื่องคนที่มีประวัติอาชญากรว่าผมอภัยให้คนที่มาร่วมด้วยแล้ว

    และงานตอนดึกและไวน์บางส่วนผมก็จับเธอมัดกับเชือกได้สำเร็จและได้ทดลองสกิล Domesticateทำให้เชื่องที่พัฒนาขึ้นใหม่ของผม

    “ยอมรับหรือยังว่าเธอเป็นหมูตัวเมียบุฮิ บุฮิ บุฮิ”

    “ยอมรับแล้วค่ะ นายท่านตีหมูตัวเมียอีกสิคะ”

    สาวกิลด์ผมทองที่ดดนมัดแขนและปิดตากล่าว

    ฮืม ทำไมง่ายจัง หรือว่า ก่อนหน้านี้สกิลผมยังต่ำอยู่และผมMin—max สกิลนี้สกิลเดียวและปล่อยให้สกิลอื่นขึ้นไปเองตามธรรมชาติ

    แสดงว่ามาเรียกับมารีอานี่สมกับเป็นนางเอกและแม่นางเอกต้องอาศัยการตีสักพักถึงจะยอมรับว่าเป็นหมูตัวเมีย

    คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน