ตำนานราชันย์สะท้านภพ

[สถานที่: ห้องรับรองพิเศษ ชั้น 2 - ตลาดประมูลมังกรทอง]

แอ๊ด... บานประตูไม้สักแกะสลักถูกผลักเข้ามาอย่างรวดเร็ว เย่หวงแทรกตัวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีหอบหายใจเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลามีสีแดงระเรื่อจางๆ เหงื่อเม็ดเล็กซึมที่ไรผม

หลิวหรูเยียนที่กำลังยกถ้วยชาขึ้นจิบ ชะงักมือลง นางปรายตามองลอดผ่านไอควันของชาหอมกรุ่นด้วยสายตาจับผิด 

"ทำไมหน้าแดงๆ? หายใจแรงผิดปกติ... พี่สาวฉินทำอะไรเจ้าหรือเปล่า?"

เย่หวงสะดุ้งโหยง รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม 

"เปล่า! ไม่มีอะไร! แค่ห้องข้างในมัน... อากาศถ่ายเทไม่สะดวก ร้อนอบอ้าวไปหน่อย!" 

(เกือบไปแล้ว... เกือบโดนปีศาจจิ้งจอกกินตับเข้าให้แล้ว)

เขาหลับตาลงครู่หนึ่งเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป 

[System: Gamer Mind ON] 

ความตื่นตระหนกหายไป แทนที่ด้วยความเยือกเย็นและการวิเคราะห์ดุจเครื่องจักร

เบื้องล่างเวทีประมูลรูปทรงครึ่งวงกลม เสียงระฆังกังวานใสเป็นสัญญาณเริ่มงาน พิธีกรสาวสวยเริ่มนำเสนอสินค้าชิ้นแรก บรรยากาศเริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนต่างชูป้ายประมูลแย่งชิงสมุนไพรหายาก คัมภีร์ยุทธ์ระดับต่ำ และอาวุธวิเศษที่ส่องแสงวูบวาบ

แต่ในสายตาของเย่หวง... 

[Item: หญ้าวิญญาณแห้งกรอบ (Quality: D)] - ขยะ... 

[Item: กระบี่เหล็กไหลปลอม (Quality: N)] - นี่ก็ขยะย้อมแมว... 

[Item: ยาลูกกลอนเสริมพลัง (Quality: C)] - ขยะราคาแพง...

"น่าเบื่อ..." เย่หวงพึมพำเบาๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน

"เย่หวง..." หลิวหรูเยียนเอ่ยเรียกเสียงเบา ทำลายความเงียบในห้อง

 "เจ้าช่วยดูให้ข้าหน่อยสิ... มีชิ้นไหนเหมาะกับข้าบ้างไหม? ข้ารู้สึกว่าการฝึกฝนช่วงนี้ติดขัด พลังปราณไม่เสถียร ข้าอยากได้ของที่จะช่วยให้ข้าแกร่งขึ้น หรือทะลวงคอขวดก่อนวันสอบ"

เย่หวงหันมามองนางช้าๆ ดวงตาสีดำสนิทพลันเรืองแสงสีฟ้าจางๆ ที่คนทั่วไปมองไม่เห็น 

[Skill Activated: Gamer Vision]

[ผลการสแกนเป้าหมาย (Scan Result)]

[ชื่อ (Name)]: หลิวหรูเยียน (Liu Ruyan)

[เผ่าพันธุ์ (Race)]: มนุษย์ (Human)

[ระดับพลัง (Level)]: 25 - ขอบเขตวิญญาณ ขั้นกลาง (Spirit Realm - Mid)

[สถานะ (Status)]: แข็งแรงปกติ / การไหลเวียนปราณติดขัดเล็กน้อย (Healthy / Qi Flow Blocked - Slightly)

[คุณสมบัติแฝงระดับตำนาน (Hidden Legendary Trait)]:

ชื่อ: [กายาหงส์เพลิงเก้าสวรรค์ (Nine-Phoenix Fire Body)]

รายละเอียด: ร่างกายพิเศษธาตุไฟบริสุทธิ์ระดับตำนาน หายากหนึ่งในล้าน

สถานะปัจจุบัน: หลับใหล (Dormant) - พลังยังตื่นไม่เต็มที่เนื่องจากขาดปัจจัยกระตุ้น

เงื่อนไขการปลดล็อก (Requirement): ต้องการธาตุหยางบริสุทธิ์ หรือวัตถุธาตุไฟระดับสูงเพื่อปลุกพลัง

"เจอแล้ว..." 

เย่หวงยิ้มมุมปาก สายตาของเขาเลื่อนกลับไปที่เวทีประมูล พนักงานกำลังเข็นรถเข็นที่มีกล่องแก้วใบเล็กออกมา ภายในกล่องนั้น คือดอกบัวสีแดงฉานขนาดเท่าฝ่ามือ แต่มันดูเหี่ยวแห้ง กลีบดอกงองุ้มเป็นสีน้ำตาลคล้ำ เหมือนดอกไม้ที่กำลังจะตายซาก

พิธีกรประกาศเสียงดังกังวาน 

"รายการต่อไป... 'บัวโลหิตอัคคี'! ค้นพบในซากปรักหักพังโบราณ แม้สภาพจะสมบูรณ์เพียง 30% แต่ยังพอมีฤทธิ์ยาเหลืออยู่ เหมาะสำหรับนำไปเป็นส่วนผสมรองในการปรุงยา... ราคาเริ่มต้น 50 ตำลึงทอง!"

เสียงโห่ฮาด้วยความผิดหวังดังขึ้นรอบทิศ "อะไรกัน! เอาดอกไม้แห้งมาขายรึ?" "สภาพดูไม่ได้เลย ซื้อไปก็เสียเงินเปล่า!"

แต่ในสายตาของเย่หวง เขากลับเห็น ออร่าสีทองเจิดจรัส พุ่งออกมาจากแกนกลางของดอกบัวที่ดูเหมือนจะตายแล้วนั้น มันคือแก่นแท้แห่งเพลิงที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน 

"ประมูลมันมาซะ หลิวหรูเยียน..." เย่หวงกระซิบเสียงเข้ม "ป้ายเบอร์ 100 ทอง... ยกเลย!"

"ห๊ะ? ดอกบัวเน่าๆ นั่นน่ะหรือ?" หลิวหรูเยียนขมวดคิ้ว "ข้าต้องการของวิเศษนะ ไม่ใช่ขยะแห้ง!"

"นั่นไม่ใช่บัวธรรมดา..." 

เย่หวงจ้องตานาง 

"เปลือกนอกที่เหี่ยวแห้งคือเกราะป้องกันตัวเองตามธรรมชาติ... แท้จริงแล้วมันคือ 'บัวหัวใจเพลิง' ระดับสูง! มันคือสิ่งเดียวที่จะช่วยกระตุ้น 'กายาหงส์เพลิงเก้าสวรรค์' ของเจ้าให้ตื่นขึ้นได้!"

กึก! หลิวหรูเยียนตัวแข็งทื่อ ถ้วยชาในมือสั่นระริกจนน้ำกระฉอก นางหันขวับมาจ้องหน้าเย่หวงด้วยความตกตะลึงระคนหวาดระแวง 

"เจ้า... เจ้ารู้เรื่อง 'กายาหงส์เพลิง' ของข้าได้ยังไง?" 

เสียงของนางสั่นเครือและกดต่ำลง 

"นี่คือความลับสุดยอดที่มีเพียง ท่านพ่อ และ ผู้อาวุโสสูงสุด ของจวนเจ้าเมืองเท่านั้นที่รู้! แม้แต่คนสนิทของข้าก็ไม่รู้!"

นางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ราวกับจะค้นหาความจริง 

"ไหนจะเรื่องเทียบยาแก้ 'พิษเหมันต์จันทรา' ของพี่สาวฉินอีก... โรคนั้นนางรักษามาสิบปีไม่มีใครรู้สาเหตุ แต่เจ้ากลับมองปราดเดียวแล้วเขียนเทียบยาออกมาได้... เจ้าเป็นใครกันแน่ เย่หวง?"

บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นทันที เย่หวงรู้ว่าสถานการณ์นี้อันตราย ถ้าตอบไม่ดีอาจถูกมองว่าเป็นสายลับหรือตัวอันตราย เขาถอนหายใจยาว แสร้งทำเป็นยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ [Skill: Poker Face - Activated]

"อย่าทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นสิคุณหนู..." เย่หวงหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น "ข้าก็แค่... เป็นหนอนหนังสือที่ชอบอ่านตำราแพทย์โบราณและบันทึกลลับต่างๆ เท่านั้นเอง"

"ตำราแพทย์?"

"ใช่... ข้าเคยอ่านเจอลักษณะอาการของ 'พิษเหมันต์' ในตำราเก่าแก่เล่มหนึ่ง อาการของเถ่าแก่เนี้ยฉินตรงกับบันทึกนั้นเป๊ะๆ ข้าก็เลยแค่ลองเสี่ยงดู..." 

เย่หวงแถสดๆ ด้วยสีหน้านิ่งสนิท 

"ส่วนเรื่องร่างกายของท่าน... ข้าสังเกตเห็นว่าเวลาท่านใช้วิชา เพลิงของท่านจะมีสีแดงเหลือบทอง และอุณหภูมิร่างกายท่านมักจะสูงกว่าคนทั่วไปแต่ชีพจรกลับเต้นช้า... ซึ่งมันตรงกับลักษณะของ 'กายาหงส์เพลิง' ในตำนานที่ข้าเคยอ่านเจอ"

เขาวางถ้วยชาลง แล้วส่งยิ้มพิมพ์ใจให้ 

"สรุปง่ายๆ คือ... ข้าช่างสังเกต และความจำดีกว่าคนทั่วไปนิดหน่อย... เชื่อใจข้าเถอะ"

หลิวหรูเยียนเม้มริมฝีปาก แม้คำอธิบายจะดูเหลือเชื่อ แต่แววตาที่จริงใจ (และการแสดงระดับออสการ์) ของเขาก็ทำให้นางหาข้อโต้แย้งไม่ได้ 

"ก็ได้... ข้าจะเชื่อเจ้าสักครั้ง"

นางสูดหายใจลึก หันไปทางเวทีแล้วชูป้ายขึ้นทันที "100 ตำลึงทอง!"

ทั่วทั้งลานประมูลเงียบกริบ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฮือฮา "คุณหนูหลิวประมูลดอกไม้แห้ง 100 ทอง!" "คนรวยนี่เข้าใจยากจริงๆ..."

ไม่มีใครกล้าสู้ราคา เพราะทุกคนมองว่ามันไร้ค่า ในที่สุดค้อนก็เคาะลง 

"บัวโลหิตอัคคี... ตกเป็นของคุณหนูหลิวหรูเยียน!"

เย่หวงยิ้มมุมปาก 

"ดีมาก... ถ้าเจ้ากินมันแล้วโคจรลมปราณคืนนี้ แก่นเพลิงจะผสานเข้ากับเส้นชีพจร... พรุ่งนี้เจ้าอาจจะทะลวงคอขวดเข้าสู่ ขอบเขตวิญญาณ ขั้นสูง ได้เลย"

เวลาล่วงเลยไปจนถึงช่วงท้ายของการประมูล บรรยากาศเริ่มกลับมาเดือดพล่านอีกครั้ง "และนี่คือช่วงไฮไลท์ที่หลายท่านรอคอย! เป็นอาวุธระดับหายาก (Rare) ที่หลุดเข้ามาในตลาดวันนี้!"

พนักงานเข็นแท่นวางอาวุธออกมา ผ้าคลุมถูกกระชากออก เผยให้เห็นอาวุธ 3 ชิ้นวางเรียงกัน

ดาบผ่าภูผา: ดาบยักษ์สีดำมะเมื่อม ใหญ่โตมโหฬาร

เกราะเกล็ดศิลา: ชุดเกราะหนาเตอะที่ดูแข็งแกร่งดุจภูเขา

หอกอสรพิษเพลิง: หอกยาวสีแดงฉาน ตัวหอกสลักลายงูพันรอบ ปลายหอกมีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา (Effect สุดอลังการ)

"เริ่มที่ชิ้นแรก... หอกอสรพิษเพลิง! งดงามตระการตา พลังทำลายล้างด้วยไฟ!" "180 ตำลึงทอง!" "200!" "ข้าให้ 220! ข้าจะเอาไปโชว์สาว!"

เย่หวงมองดูเหล่าลูกคนรวยและจอมยุทธ์ขี้อวดแย่งประมูลหอกลิเกของเขาด้วยความขบขัน 

"ดูสิ... แค่ใส่เอฟเฟกต์ไฟเข้าไปหน่อย ก็แย่งกันเหมือนหมาแย่งกระดูก"

"ต่อไป... ดาบผ่าภูผา และ เกราะเกล็ดศิลา! สุดยอดเซ็ตสำหรับจอมยุทธ์สายกายา!" 

คราวนี้เป็นทีของพวกทหารรับจ้างร่างยักษ์ที่ตะโกนแข่งราคากันหน้าดำคร่ำเครียด "350 ทอง! ข้าต้องการมัน!" "480 ทอง! อย่ามาแย่งข้า!"

เย่หวงนั่งกระดิกเท้า จิบชาสบายใจเฉิบ มองดูตัวเลขรายได้ที่พุ่งทะยานในหัว 

(บ้าคลั่งกันจริงๆ... ของที่ข้ามองว่าเป็นขยะถ่วงน้ำหนัก กลับกลายเป็นสมบัติล้ำค่าในสายตาคนอื่น... มนุษย์หนอมนุษย์)

บทสรุปการประมูล: สินค้าทั้ง 3 ชิ้น ขายออกไปได้ราคารวมสูงถึง 700 ตำลึงทอง! เมื่อหักค่าธรรมเนียมหอประมูล และค่าภาษีต่างๆ เย่หวงได้รับเงินสุทธิเข้ากระเป๋า 650 ตำลึงทอง จากยาจกที่มีเงินติดตัว 50 ทอง ตอนนี้เขากลับมาเป็นเศรษฐีย่อมๆ ที่มีเงิน 700 ตำลึงทอง อีกครั้ง!

[หลังจบงานประมูล - โถงทางออก]

เย่หวงเดินหน้าระรื่นออกมารับถุงเงินใบตุง หลิวหรูเยียนเดินเคียงข้างมาพร้อมกับกล่องใส่บัวหัวใจเพลิง ทันใดนั้น กลิ่นหอมคุ้นจมูกก็ลอยมา ฉินฮวา เดินตรงเข้ามาหาเย่หวงด้วยแววตาเป็นประกาย 

"ยินดีด้วยนะเจ้าคะคุณชายเย่... ของขายได้ราคาดีมาก... คืนนี้ว่างหรือเปล่า? ให้ข้าเลี้ยงฉลอง..."

พรึ่บ! ยังไม่ทันที่ฉินฮวาจะเข้าถึงตัว หลิวหรูเยียนก็ก้าวมายืนขวางหน้าเย่หวงทันที รังสีอำมหิตของ 'นางพญาหงส์เพลิง' แผ่ออกมาจางๆ 

"ขออภัยพี่สาวฉิน... แต่เย่หวงต้องรีบกลับไปเตรียมตัวสอบกับข้า เรามีธุระต้องทำต่อ" 

นางเน้นคำว่า 'เรา' ชัดเจน เป็นการประกาศอาณาเขตกลายๆ

ฉินฮวาชะงัก ยิ้มแห้งๆ เมื่อเจอด่านกั้นที่แข็งแกร่งขนาดนี้ 

"แหม... คุณหนูหลิวหวงเพื่อนจังนะเจ้าคะ... ก็ได้ๆ ไว้โอกาสหน้านะพ่อหนุ่ม" 

นางโบกมือลาแล้วถอยฉากไปอย่างรู้งาน

เมื่อเดินออกมาหน้าหอประมูล หลิวหรูเยียนก็หันมาถามด้วยความสงสัย 

"นี่... เจ้าได้เงินตั้งเยอะ ทำไมไม่ประมูลอะไรเลย? เกราะป้องกันดีๆ หรืออาวุธสำรอง... เจ้าจะไปสอบตัวเปล่ารึไง? คู่แข่งมีแต่พวกสัตว์ประหลาดนะ"

เย่หวงตบที่อกเสื้อเบาๆ (บริเวณที่เก็บป้ายทองและระบบ) ยิ้มอย่างมั่นใจและเย่อหยิ่งเล็กน้อย 

"ไม่ต้องห่วงหรอกคุณหนู... ของในงานวันนี้ พูดตามตรงนะ..." 

เขาโน้มตัวลงมากระซิบ 

"ไม่มีชิ้นไหนเทียบได้กับสิ่งที่ข้ามีหรอก... ขยะพวกนั้นเทียบไม่ติดฝุ่น ของที่ข้าเตรียมไว้ ดีกว่าร้อยเท่า"

หลิวหรูเยียนเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ 

"ย่ะ! พ่อคนเก่ง! พ่ออัจฉริยะเหนือโลก! ถ้าสอบตกขึ้นมาข้าจะสมน้ำหน้าให้!" 

นางกระชับกล่องดอกบัวในมือแน่น 

"งั้นข้ากลับก่อน ข้าต้องรีบไปดูดซับพลังบัวนี่ตามที่เจ้าบอก... เจอกันวันเดินทาง"

"เชิญครับคุณหนู... ข้าขอเดินดูตลาดนัดข้างทางสักหน่อย ซึมซับบรรยากาศเมืองมนุษย์ เดี๋ยวกลับเอง"

ทั้งสองแยกทางกัน หลิวหรูเยียนขึ้นรถม้ากลับจวนเจ้าเมือง ทิ้งให้เย่หวงยืนล้วงกระเป๋า ทอดน่องเดินไปตามถนนยามเย็นที่เริ่มมีแสงไฟประดับประดาอย่างสบายใจ...

โดยหารู้ไม่ว่า... กุหลาบอาบยาพิษ ดอกหนึ่ง กำลังรอคอยจังหวะที่จะบานสะพรั่งใส่เขาอยู่บนถนนสายถัดไป!