ภายในห้องล็อกเกอร์นักกีฬา
“มาแล้วคร้าบบ”ทันทีที่เข้าห้องมาเจษก็ทักทายคนอื่นตามปกติ
“เสน่ห์แรงไม่เปลี่ยนเลยนะมึง เห็นมารอตั้งหลายคน”เจมส์เพื่อนสนิทของเจษพูดแซวด้วยความอิจฉา
“ช่วยไม่ได้ คนมันหล่อ”เจษเสยผมทีนึงระหว่างที่พูด
“โห่!!!!!!” คนภายในห้องต่างพร้อมใจกันโห่ ในความหลงตัวเองของเจษ
เมื่อก่อนพวกเขาเหล่านี้ยังคิดว่าเจษนั้นเป็เกย์อยู่เลย (ยกเว้นบาสกับเจมส์ที่เป็เพื่อนสมัยเด็กกัน) เพราะว่าเขาจะอยู่กับแอนนาและอิงฟ้าตลอดเวลา จนคนอื่นนินทาไปทั้งโรงเรียนว่าเป็เกย์ ถ้าหากว่าเจษไม่ได้เตะบอลในตอนกีฬาสีแล้วล่ะก็ พวกเขาคงเข้าใจผิดมาจนถึงทุกวันนี้
ที่สำคัญพวกเขายิ่งรู่สึกเ็ปใจมากขึ้นไปอีกที่เจษนั้นเป็ตัวเตงที่จะได้นั่งในหัวใจของดาวโรงเรียนทั้งสอง อย่างแอนนากับอิงฟ้า
แต่มันก็ไม่สำคัญอะไร ยังไงพวกเธอก็ไม่แม้จะแลพวกเขา..
“เอาล่ะถ้าพร้อมแล้วก็ออกไปที่สนามได้..”โค้ชเปิดเข้ามาบอกว่าให้ออกไปซ้อมได้แล้ว
“คร้าบ!!!!”
เหล่านักเรียนก็เริ่มฝึกซ้อมตามที่ครูฝึกทั้งสามคนช่วยกันฝึกซ้อม ครูฝึกเหล่านี้เป็ทางโรงเรียนจ้างมาทำงานส่วนนี้เป็พิเศษ
เริ่มแรกครูฝึกให้วิ่งรอบสนามก่อนเพื่อเป็การวอร์มอัพ แล้วจึงฝึกส่งบอล เปิดบอลในครั้งต่อมา จากนั้นก็ฝึกเลี้ยงบอลแบบต่างๆตามที่ครูฝึกสอนให้ สุดท้ายก็จัดทีมแข่งกัน แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน
แน่นอนว่าการเล่นของเจษดีขึ้นจนผิดหูผิดตา ทำเอาเพื่อนร่วมทีมพากันสงสัยยกใหญ่ แต่ก็ไม่ค่อยมีใครถาม เพราะเจษก็เก่งขึ้นผิดหูผิดตาแบบนี้เป็ประจำ
“เอาล่ะพรุ่งนี้จะฝึกเข้มข้นมากกว่านี้ เตรียมตัวมาให้ดีล่ะ”ครูฝึกทิ้งท้ายไว้ก่อนกลับ
การเรียนโรงเรียนนานาชาติก็ดีอย่างนี้ที่มีครูฝึกมาช่วยฝึกซ้อม ค่อยสมกับค่าเทอมที่เสียไปหน่อย
หลังจากเลิกประชุมครั้งสุดท้ายเหล่านักกีฬาก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ส่วนเจษนั้นเดินตรงไปที่แอนนาและอิงฟ้าที่กำลังนั่งรออยู่ เพราะว่าเขา้าของที่อยู่กับพวกเธอมาก..
“มีน้ำมีของกินไหม”เจษเข้าประเด็นเพราะเขาค่อนข้างหิว
“ไม่มีหรอก กลีบบ้านนู้นค่อยมี”แอนนาเหลือบมองเจษด้วยหางตาก่อนพูด เพราะนิยายที่เธอกำลังอ่านพระเอกกับนางเอกกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
“ยายโทรมาบอกว่าทำกับข้าวไว้ให้แล้ว เพราะแกกับคุณตาต้องออกไปทำธุระข้างนอกหน่ะ”อิงฟ้ายกหน้าขึ้นมายิ้มให้เจษแล้วก็พูด
“อ่าวยายไปไหนหรอ ปกติแกจะไม่ค่อยไปไหนมาไหนหนิ”เจษพูดอย่างเสียดายที่ไม่มีของกิน
“กลับกันเลยไหม”เจษชวนทั้งสองสาวกลับทันทีที่รู้ว่าไม่มีของกิน เพราะเขาหิวมากแล้ว
“ยังก่อนแปปนึง ขออีกบท”แอนนายังคงก้มหน้าก้มตาอ่านอย่าเอาเป็เอาตาย เพราะเธอชอบอ่านทุกตัวอักษรมันจึงให้อรรถรสมากกว่าอ่านผ่านๆ
ที่สำคัญเธอมักจะเปรียบเทียบการเขียนของแต่ละเล่มด้วย ยิ่งเขียนดูดีและน่าดึงดูดเท่านั้น เธอมักจะซื้อมาก่อนโดยที่ไม่ดูว่ามันเป็เื่อะไรเสมอ
อิงฟ้าหันไปมองเพื่อน..ไม่สิศัตรูที่ดำเนินการแก้แค้นเจษแล้ว ทั้งๆแผนที่วางเอาไว้ต้องเริ่มที่บ้าน ช่างแสบจริงๆศัตรูคนนี้จนเธออดส่ายหัวเบาๆไม่ได้
โคร๊กกกก! คร๊ากกก!
เสียงท้องร้องของเจษดังขึ้นเรียกความสนใจจากแอนนา เธอยกหน้าเรียวใข่ของเธอมองเจษเล็กน้อยแล้วก็พูดขึ้น...
“ทนอีกหน่อยใกล้จะจบแล้ว”มันเป็ประโยคสุดแสนจะทรมานที่เจษได้ยินในตอนนี้ ใบหน้าเขาบูดเบี้ยวขึ้นทันใด และคิดแผนการไปจากที่นี่เร็วเหมือนกัน
“ถ้าไม่กลับตอนนี้ฉันจะให้เธอไปนั่งข้างหลัง แล้วเอาอิงฟ้ามานั่งหน้าแทน”เจษขู่ตรงๆเพราะเขารู้ดีว่าครั้งนี้เธอจะนั่งข้างหน้า
“เอาสิ ยังไงก็ได้”แอนนาพูดแบบไม่สนใจ ซึ่งนั่นทำให้ดวงตาของอิงฟ้าเปร่งประกาย
“อีกกี่บรรทัดเนี่ย”เจษเริ่มทนไม่ไหวแล้ว จะปล่อยให้เธออยู่ตรงนี้ก็ไม่ได้เพราะมันจะมืดแล้ว แต่ก็ไร้การตอบกลับมา
ผ่านไปอีก5นาทีในที่สุดแอนนาก็เงยหน้าขึ้นพูด..
“ขออีกบทได้ไหม พอดีว่ามีโทรศัพท์เข้ามาขัดจังหวะ มันเลยเลื่อนช้าออกไป”แอนาทำสายตาอ้อนน่ารัก แต่มันเป็ดั่งปีศาจร้ายสำหรับเจษ
“ไม่”เจอปฏิเสธแล้วจูงมืออิงฟ้าไปที่รถในทันที เขาไม่รอแอนนาแล้ว
“รอด้วย!!”แอนนาวิ่งตามมาด้วยความรวดเร็วเมื่อเห็นว่าเจษเอาจริงเเน่ๆ
เจษเมื่อเห็นว่าพร้อมแล้วก็สตาร์ทรถเพื่อที่จะกลับบ้าน และทำใบหน้าง้องอลต่อแอนนาและเย้าหยอกอิงฟ้าเพื่อแก้แค้น
ฟอดดด!!
“หัวเธอหอมเหมือนเดิมเลยนะอิงฟ้า”เจษหอมหัวของอิงฟ้าแบบไม่อายเพราะมันค่อนข้างมืด แล้วส่งใบหน้ายียวนให้กับแอนนาทีนึงแล้วก็ขับรถกลับบ้าน
“หึ!”แอนนาเห็นแบบนั่ก็แค่นเสียงออกมาทีนึง แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรเพราะเมื่อถึงบ้านเดี๋ยวเจษก็รู้สึกเอง
เมื่อรถของเจษหายลับไปจากโรงเรียน ก็ได้มีสายตาจำนวนมากแอบมองอยู่ที่มุมมืด
“รุ่นพี่นี่ของจริงว่ะ”ตัวประกอบ1
“ใช่ ควบสองโดยที่ไม่ทะเลาะกัน มันน่าอิจฉามาก!!”ตัวประกอบ2
“วันหลังเราไปขอเคล็ดลับกับพี่เขาไหม”ตัวประกอบ3
“กูว่ามึงดูหนังหน้ามึงก่อนไหม”ตัวประกอบ1
“มึงก็เหมือนกันแหละ”ตัวประกอบ3
“แยกย้ายได้แล้ว เดี๋ยวพรุ้งนี้พวกสาวๆก็มากันตรึมจะทะเลาะกันทำไม”ตัวประกอบ2
“มึงปล่อยข่าวแล้วใช่ไหม!!X2”ตัวประกอบ1,3
“แน่นอน”ตัวประกอบ2
เื่ที่ทั้งสองสาวไม่อยากให้มันเกิดขึ้นก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว ถ้าหากว่าพวกเธอได้รู้ล่ะก็ว่าใครปล่อยข่าวคนคนนั้นจะต้องรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็แน่
เจษหยอกล้อกับอิงฟ้าไปสุดทางและทำเป็ไม่สนใจแอนนาเพื่อเป็การแก้แค้น ถึงเขาจะหิวมากแต่มันอดไม่ได้ที่จะแก้แค้นก่อน
อิงฟ้าก็รับไมตรีของเจษด้วยความยินดี ยังไงแผนการที่ร่วมกันวางไว้กับศัตรูก็ไม่ได้เริ่มตอนนี้เสียหน่อย หากปล่อยโอกาศเก็บเกี่ยวครั้งนี้ไปมันก็น่าเสียดาย
ไม่พูดพร่ำทำเพลง เจษพุ่งไปที่ห้องครัวทันทีที่ถึงบ้าน เขาจัดโตะอาหารด้วยความรวดเร็วเหลือแค่รอทั้งสองสาวมากินด้วยกันเป็อันจบ
“เสร็จแล้ว มากินได้”เจษตระโกนออกมาจากห้องครัวบอกสองสาวที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่อย่างออกรสออกชาติ เพราะมีรายการประกวดร้องเพลงอะไรสักอย่าง
“กินก่อนเลย!!”X2
เมื่อได้คำตอบเจษก็จัดการข้าวตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว ด้วยความเหนื่อยที่ออกกำลังกายสั่งสมมากจึงทำให้เขากินปริมาณมากขึ้นตาม
กินเสร็จเขาก็ขึ้นไปอาบน้ำที่ชั้นสองให้มันสบายตัว ทาครีมบำรุงนิดๆหน่อยๆแล้วลงมาดูทีวีพร้อมกับทั้งสองสอง เพื่อเป็การใช้เวลาร่วมกัน
เขานั่งตรงกลางแล้วกอดเอาหัวทั้งสองสาวมาซบที่อกพร้อมกับจ้องมองไปที่ทีวี พวกเธอก็ยอมให้เขากอดอย่างยินดีเหมือนกัน
แต่ความสุขนั้นจะผ่านไปสั้นเสมอ เมื่อรายการเพลงจบ ก็เป็ฝ่ายทั้งสองสาวไปกินข้าวอาบน้ำบ้าง แต่ก่อนจะไปก็หันมาสั่งเจษเล็กน้อย...
“ไปรอที่ห้อง แล้วเตรียมใจกับเซอร์ไพรซ์ด้วยล่ะ”
I’m number 4
1K
