ตอนที่ 3 หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี
อี้ซวนได้สร้างกระท่อมหลังเล็กๆ เพื่อให้หญิงสาวที่หมดสติได้นอนพัก เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหญิงสาวผู้นี้จะใจนป่วยไข้ไปเสียได้
เมื่อจัดเเจงเื่การพยาบาลเสร็จ อี้ซวนก็ได้นำหินิญญาระดับสูงสามก้อนมาฝึกฝนต่ออีกครั้ง เขาไม่เชื่อว่าหินิญญามีสรรพคุณในการยกระดับ พลังยุทธ์ จะไม่สามารถยกระดับพลังของเขาได้
หินิญญาระดับสูงสามก้อน มันมีสีม่วงทองลักษณะของสีนี้บงบอกได้ว่า มันคือหินิญญาระดับสุดยอด ถ้าโลกภายนอกได้เห็นหินิญญานี้ คงต้องสร้างความโลถให้กับอำนาจต่างๆ แม้เเต่จักรพรรดิเทพก็ไม่สามารถต้านทานความโลภนี้ได้
“ไม่คาดคิดเลยว่าสถานที่หางไกลเช่นนี้ จะมีหินิญญาขั้นสุดยอดได้ “
อี้ซวนนั่งเข้าญาณ มือทั้งสองกำหินิญญาไว้ เขาค่อยๆใช้ตันเถียนรูปกระบี่ของตนทำการหลอมหินิญญา คลื่นพลังปราณจากหินิญญาได้เข้ามาในตันเถียน จำนวนพลังปราณมากมายเหมือนสายฝน ตันเถียนค่อยๆดูดกลืนพลังปราณ
อี้ซวนสังเกตการเปลี่ยนแปลง ของพลังยุทธ์ในร่างกาย เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นมันมีสาเหตุจากอะไรกันเเน่ ่เวลาของการดูดกลืนพลังปราณจากหินิญญาได้ผ่านพ้นไป 2 วัน หินิญญาทั้งสองก้อนสลายไปราวกับไม่เคยมีมาก่อน
อี้ซวนเอ่ยพึมพำอย่างเสียดาย “ น่าเสียดายนักหินิญญาระดับสุดยอดสองก้อนนี้ไม่มีเเร่รัตนคลองภพ “
แร่รัตนคลองภพ ถือเป็เเร่หายากที่มีความพิเศษคือ ความทนทานและยืดหยุ่น รวมถึงมีประกายคมกล้า ถ้าได้นำมาหลอมสร้างอาวุธ ย่อมเป็อาวุธระดับ เซียนขั้นสูง
อี้ซวนหารู้ไม่ว่า หินิญญาทั้งสองก้อนมันมีเเร่รัตนคลองภพ เเต่ถูกตันเถียนรูปกระบี่กลืนกินไปหมดเเล้ว
อี้ซวนโคจรพลังปราณยุทธ์ในร่างกาย เขารู้สึกได้ว่าพลังยุทธ์ของเขามีมากขึ้นกว่าเดิม เพียงไม่นานนักคิวของอี้ซวนขมวดเข้าหากัน “เดียวนะ นี้มันไม่ถูกต้อง ตามหลักเเล้ว เมื่อดูดกลืนพลังปราณจากหินิญญาระดับสุดยอดถึงสองก้อน พลังยุทธ์ของข้า ควรจะเพิ่มระดับ อย่างน้อยๆก็ต้องถึงขอบเขต ยอดยุทธ์ขั้นสูง แต่ทำไมข้ายังอยู่เพียง ขอบเขตรวมปราณ 1 ชั้นฟ้าเช่นเดิม “
อี้ซวนตรวจสอบิญญาของเขาอีกครั้งหนึ่งทันใดนั้น ความใบังเกิดแก่เขา เพราะพลังิญญาของอี้ซวนนั้น เเข็งแกร่งเป็อย่างมาก เพราะพลังิญญาของเขาอยู่ในขอบเขตระดับ 6
“จริงๆด้วยร่างกายของข้าไม่สามารถเพิ่มพลังยุทธ์ ด้วยการใช้หินิญญาได้ แต่กลับกัน หินิญญากับช่วยเพิ่มพลังิญญาให้กับข้า ถ้าดูดกลืนหินิญญาก้อนสุดท้ายอีกครั้ง อาจจะถึงระดับเขตแดนยุทธ์เลยก็ได้ “
อี้ซวนเริ่มดูดกลืนหินิญญาระดับสุดยอดอีกครั้งหนึ่ง วันเวลาได้ล่วงเลยมาถึง 2 วัน ถึงจะดูดกลืนเสร็จ อี้ซวนลืมตาขึ้นมาก่อนมองไปที่มือของตนเอง ทันใดนั้นสายตาเขาเป็ประกาย เพราะในมือมีแร่รัตนคลองภพอยู่
์ เห็นใจข้าอี้ซวนเเล้ว ในที่สุดข้าก็ได้เเร่รัตนคลองภพ ภายในใจของอี้ซวนยิ้มอย่างร่าเริง เขาอยากจะะโดังๆออกไปเลย ในอดีตที่เคยอยู่จุดสูงสุด กระบี่ที่เขาใช้ก็ไม่ได้มีเเร่รัตนคลองภพผสมอยู่เลย
“ข้าจะหลอมกระบี่ด้วยตัวเองอีกครั้ง ในครั้งนี้จะต้องเป็กระบี่ที่เทียบกับกระบี่ในตำนานเล่มนั้นให้ได้ หรือไม่ก็มีพลังเทียบเท่ากระบี่พิทักษ์ั ของเ้าจักรพรรดิเทพัทองนั้น “
เสียงหญิงสาวที่นอนสลบไสลอยู่ในกระท่อมได้ลืมตาขึ้นมา นางมองกระท่อมหยาบๆนี้ ด้วยสายตาเลื่อนลอย อี้ซวนที่ตอนนี้กำลังอารมดีอย่างถึงที่สุด ได้เห็นการตื่นขึ้นมาของนาง ก็เอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี
“แม่นางท่านตื่นเเล้วหรือ โชคดีมากที่ท่านาุโผู้หนึ่งช่วยชีวิตท่านไว้ เขาฝากข้าให้คอยดูเเลท่าน “
สตรีงดงามได้ฟังก็รู้สึกโล่งใจ นางเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ ผู้าุโที่ช่วยข้าเป็ใครหรือ มีลักษณะท่าทางอย่างไร วันหน้าข้าจะไปตอบเเทนท่านผู้ช่วยชีวิต “
อี้ซวนยิ้มเอ่ย” ผู้าุโคนนั้น งดงามราวนางเซียน ข้าไม่รู้ชื่อของท่าน เเต่รู้เพียงว่านางงดงามมาก “
หญิงสาวได้ยินเช่นนี้ก็ไร้ซึ่งความกังวล นางกลัวว่าจะถูกผู้าุโที่เป็บุรุษเพศ จะมาทำอะไรที่ล่วงเกินร่างกายของนาง แต่ในเมื่อเป็ผู้หญิงมาช่วย นางก็ค่อยโล่งใจ สาเหตุที่นางเชื่อคำพูดของอี้ซวน ไม่กลัวอี้ซวนโกหกเพราะนางมีวิชาที่สามารถจับผิดคำพูดปลดได้ แต่ที่นางไม่รู้ก็คือ อี้ซวนมีพลังิญญาที่เหนือกว่านางหลายขอบเขต
“ขอบคุณสหายที่ช่วยชีวิตข้า ลำบากท่านเเล้ว ข้ามีนามว่า หยางซีเย่”
“อี้ซวนยิ้มเอ่ย ข้าอี้ซวน”
”เ้าจะไปไหนต่อ หรือ หยางซีเย่เอ่ยถาม
อี้ซวนที่ตอนนี้กำลังมีความสุขจากการได้รับแร่รัตนครองภพ เอ่ยอย่างร่าเริง” ออกจากเทือกเขาแห่งนี้ก่อน เเล้วเเม่นางหยางซีเย่จะไปไหนต่อหรือ “
ข้าจะไปยังเมืองตงหลี “ คุณชายอี้ซวนจะไปด้วยกันหรือไม่ “
อี้ซวนขบคิดชั่วขณะ ก่อนสายหน้าไปมา
หยางซีเย่พึงพอใจกับคำตอบของอี้ซวน นางเริ่มโคจรพลังปราณยุทธ์ในร่างกาย เข็มพิษสกัดจุดที่อยู่ในตันเถียนของนางได้หลุดออกมา ทันใดนั้นระดับขอบเขตพลังยุทธก็เพิ่มขึ้นจาก ขอบเขตรวมปราณ ขั้นกลาง ขั้นสูง มาเป็ ขอบเขตปราณยุทธ์ มันทะยานขึ้นมาเลื่อยๆ จนถึง ขอบเขตยอดยุทธ์ 2 ชั้นฟ้า
อี้ซวนที่เห็นภาพนี้ ใบหน้าถึงกับซีดเซียว” ที่แท้นางก็เป็ถึง ขอบเขตยอดยุทธ์ 2 ชั้นฟ้า ในตอนนั้นคงโดนพิษมาก่อนถึงได้อ่อนแอ ดูจากลักษณะนิสัยเเล้ว นางคงไม่เคยออกมาฝึกฝนในโลกภายนอกเลย ดูเเล้วคงมีเื้ัไม่ธรรมดา แต่ประสบการณ์น้อยไปหน่อย “
หยางซีเย่เห็นใบหน้าใของอี้ซวน นางก็ยิ้มอย่างเ็า หึๆ เ้าคนบ้านนอกถ้าข้าไม่ถูกเ้าดูเเลไว้ ข้าฆ่าเ้าไปนานเเล้ว จะให้คนโลกภายนอกรู้ไม่ได้ว่า ข้าอยู่กับตัวไร้ประโยชน์คนนี้ สองต่อสอง
นางโคจรพลังปราณยุทธ์ในร่างกายคงที่เเล้ว จึงเอ่ยถามเ้าได้เห็นเหตุการณ์ที่ผู้าุโหญิงต่อสู้หรือไม่ ในขณะที่ถามนางได้ใช้กายิญญาพิเศษของนาง ตรวจสอบคำพูดปลด
อี้ซวนสายหน้าไปมา “ข้าไม่เห็นใดๆทั้งสิ้น ในขณะที่ข้ากำลังล่าสัตว์ ผู้าุโก็ได้ฝากท่านให้ข้าดูแล เเล้วก็มอบหินิญญาในข้าหนึ่งก้อนเชียวนะ” อี้ซวนหยิบหินิญญาระดับต่ำจากในเเขนเสื้อให้หญิงสาวดู ใบหน้าของเขายามนี้เปลี่ยมไปด้วยความสุข
หยางซีเย่เห็นเช่นนี้ นางก็ไม่ได้คิดถามต่อ เพราะวิชาที่นางใช้ไม่ได้เเจ้งเตือนใดๆแก่นาง นางหยิบหินิญญาระดับกลางขั้นต่ำมาครึ่งก้อน ก่อนจะโยนไปให้อีซวน “ของสิ่งนี้คือการตอบเเทนที่คุณชายค่อยดูเเลข้า จากนี้เราไม่มีบุญคุณติดค้างกันอีก “
อี้ซวนเห็นหินิญญาขั้นกลาง ก็รีบนำมันขึ้นมา ก็จะสายตาไปมา” ไม่ได้ๆ แม่นางข้าขอเป็เงินที่คนธรรมดาใช้จ่ายกันได้หรือไม่ หินิญญาขั้นกลางอาจนำมาซึ่งภัยอันตรายแก่ข้า “
หยางซีเย่เริ่มเอือมระอา ก่อนโดยวนเงิน 30 ตำลึงทองให้กับอี้ซวนอย่าขอไปที
นางไม่คิดจะมองอี้ซวน นางเรียกกระบี่บินประจำตัวของนางออกมา ก่อนจะทะยานหายจากไปบนท้องนภา ไม่คืดลา ไม่มีคำพูดใดๆจะเอ่ยออกมาเเม้เเต่คำเดียว
อี้ซวนมองนางจากไป ภายในใจก็รู้สึกสุขใจมากกว่าเดิม “ไม่ว่าจะที่ไหนๆ ก็มีคนเช่นนี้อยู่เสมอ “
หยางซีเย่ที่บินทะยานออกมาด้วยความรวดเร็วของกระบี่ นางได้เดินทางมาเเล้ว ถึง 500 กิโลเมตร ภายในใจนางคิดถึงเื่ราวต่างๆ ว่าเป็ใครที่กล้าดักทำร้ายนาง หินิญญาระดับสุดยอดทั้งสามก้อน ตอนนี้คงตกไปอยู่สนมือของผู้าุโท่านนั้นเเล้ว แม้นางจะเสียใจที่ไม่ได้หินิญญาระดับสุดยอด เเต่เหตุการณ์ครั้งนี้ นางรอดปลอดภัยมาได้ถือว่าโชคดี เเล้ว
อี้ซวนเดินออกจากเทือกเขามาได้ระยะหนึ่งเเล้ว ในขณะที่เขากำลังเข้าไปในเมือง ได้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่ควรเกิดขึ้น หญิงสาวตัวน้อย ร่างกายของนางปอกช้ำจากการโดยทุบตี เสียงเย้ยหยันของเด็กชายกลุ่มหนึ่งได้เอ่ยวาจาไม่น่าฟังออกมา
“ไอ้ลูกชั่ว บิดาชั่วลูกชั่ว เ้าได้ความเลวจากบิดาเ้ามามากหรือน้อย ที่เมืองนี้ไม่ตอนรับเ้า !”
“พวกเราทุบตีนางมารร้ายตัวนี้กันเถอะ”!
อี้ซวนที่มองเหตุการณ์เฉยๆ มองเด็กสาวโดนทำร้าย เขาก็มองออกในทันทีว่า กลุ่มเด็กชายเหล่านี้คงเป็บุตรหลายผู้มีอิทธิพลใหญ่โตในเมือง ส่วนหญิงสาวตัวน้อยก็คงเป็บุตรหลานคนใหญ่คนโตที่อยู่คนละกลุ่มอำนาจ เมื่อต้นตระกูลล้มลง คนเหล่านี้ก็ใช้ บุตรหลานตนเองมาข่มเหงรังแก
อี้ซวนเดินไปข้างหน้า มือทั้งสองข้างอุ้มหญิงสาวตัวน้อยไว้ ก่อนจะเดินเข้ามาในเมือง โดยไม่สนใจกลุ่มเด็กชายเ่าั้
เสียงเรียกของเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้น “ เห้ เ้ารู้ไหมว่าทำไรลงไป “
อี้ซวนเบื่อจะพูดกับกลุ่มเด็กๆเหล่านี้ เขาจึงปล่อยพลังิญญาออกมา ด้วยขอบเขติญญาของอี้ซวนที่อยู่สูงส่ง ทำให้ขั่วอำนาจใหญ่ภายในเมืองที่แอบสังเกตการณ์ดูเด็กๆของบ้านตน รับรู้ได้ถึงขอขเขต เขตแดนยุทธ์ ต่างพากันเงียบปาก บิดาของกลุ่มเด็กๆที่รังแกหญิงสาวตัวน้อย ที่แอบดูอยู่ในที่ต่างๆ พากันมารับตัวบุตรหลานของมัน ก่อนรีบวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว
ประมุขตระกูลต่างๆภายในเมืองหลินหลานต่างกำชับคนในสังกัดตนเอง ห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับคนผู้นี้
พวกเขาต่างพากันรับทราบในข้อนี้ ภานในใจพวกมันคิดเพียงว่า ใครจะโง่เง่าไปยุ่งเกี่ยวกับ ผู้อยู่เขตแดนยุทธ์กัน นี้มันตำนานเลยนะ ในประวัติศาสตร์เมืองหลินหลาน ไม่เคยมีใครถึงขอบเขตนี้เเม้เเต่คนเดียว ผู้ที่เเข็งแกร่งที่สุดในเมือง ก็อยู่ในขอบเขต ยอดยุทธ์ขั้นสูง ระดับ 8 ชั้นฟ้าเท่านั้น
อี้ซวนมองเด็กสาวในอ้อมเเขน ก่อนเอ่ยถาม บ้านเ้าอยู่ที่ไหน เเล้วทำไมถึงถูกรังแก
หญิงสาวไม่ตอบ นางมองอี้ซวนอย่างจะกินเืกินเนื้อ ถ้าไม่ใช้คนตรงหน้านาง อยู่ในระดับ เขตแดนยุทธ์ละก็นางคงจะ ฆ่าอี้ซวนไปแล้ว
อี้ซวนมองหญิงสาวตัวน้อย เขาก็รับรู้ได้ทันทีว่า ตนเองได้ช่วยกลุ่มเด็กๆเ่าั้เอาไว้เเล้ว ที่แท้หญิงสาวตัวน้อยก็คือ ปีศาจจิ้งจอกสายเืชั้นสูง
อี้ซวนอุ้มนางเข้าไปในเมืองหลินหลาน ก่อนซื้อข้าวของที่จำเป็ รวมถึงหนังสือประวัติศาสตร์ต่างๆ แทบทุกร้านค้า ไม่มีใครกล้าคิดราคากับอี้ซวน เพราะถูกเบื้องบนสั่งให้ตอนรับชายคนนี้ให้ดีที่สุด
หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี ต่างเดินซื้อข้าวของตามที่้า อย่างชื่นใจ มีใครบ้างที่ไม่มีความสุขกับการซื้อของที่้าโดยไม่ต้องจ่ายเงินเเม้แต่แดงเดียว
อี้ซวนเดินออกจากเมืองด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขาผายมือไปมาเป็เชิงว่า ไม่ติดใจอะไร
ตระกูลใหญ่ๆภายในเมืองหลินหลาน เห็นภาพนี้ก็ต่างพากันโล่งใจ ก่อนเอ่ยกำชับคนของต้นห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับ กลุ่มปีศาจจิ้งจอกอีก