เมื่อผมกลายเป็น NPC ในเกมสจอมยุทธ์

        บทที่ 38

        ปลดปล่อยความโกรธ

        [ สัตว์อสูรปลดปล่อยความโกรธ] 

        ปราณจำนวนมหาศาลปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้า 

        หวงหมิงที่กำลังยืนอยู่ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างตัวของมันสัมผัสได้ถึงปราณที่ปลดปล่อยออกมา

        รู้ได้ในทันทีว่าเจ้าสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันกำลังจะปลดปล่อยความโกรธ“ เวรแล้ว!!! ”

        “ เจ้าสัตว์อสูรตัวนี้มันมีความสามารถปลดปล่อยความโกรธได้ด้วย”

        นี่คือเรื่องที่ตัวของเขานั้นคาดไม่ถึงโดยทั่วไปแล้วความสามารถปลดปล่อยความโกรธคือการรวบรวมการโจมตีมากมายที่ระดมซัดใส่ตนเองปลดปล่อยออกมากลายเป็นพลัง

        มันเป็นเหมือนกับทักษะวรยุทธ์แน่นอนว่าสัตว์อสูรเองก็มีทักษะเฉพาะตัวเช่นเดียวกัน

        โดยจากที่มองเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าทักษะเฉพาะตัวของมันคือการปลดปล่อยความโกรธ

        ก่อนหน้านี้มันโดนโจมตีไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าการโจมตีที่โจมตีใส่ร่างกายของตนเองตัวของเงินรวบรวมการโจมตีพวกนั้นเอาไว้ภายในร่างกายก่อนที่จะปลดปล่อยออกมากลายเป็นภาพ

        อย่างที่มองเห็นบริเวณด้านหน้าพลังที่ปลดปล่อยออกมามันเป็นตอนที่มันมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า

        แรงกดดันจำนวนมหาศาลเพิ่มขึ้น พวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังก็พากันตื่นตัว

        ร่างกายของพวกองค์กรไม่สามารถขยับได้ในตอนนี้พวกมันสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้า

        พวกมันรู้สึกตกตะลึงที่ปราณปลดปล่อยออกมาในรูปร่างของสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้าเมื่อปลดปล่อยความโกรธออกมาแล้วมันพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        ร่างกายของมันพุ่งตรงใส่ร่างกายของหวงหมิงหวงหมิงที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้ายกกระบี่ของตนเองขึ้นมา

        หลังจากที่ความโกรธปลดปล่อยสิ่งที่แตกต่างออกไปก็คือเจ้าสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้าเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

        ใช่แล้วหลังจากที่ปลดปล่อยความสามารถของตนเองออกมาทักษะความสามารถของมันคือการปลดปล่อยความโกรธ

        การปลดปล่อยความโกรธทำให้การเคลื่อนไหวและประสิทธิภาพทั่วทั้งร่างกายของมันเพิ่มมากขึ้น

        ในตอนแรกร่างของหุ่นศิลาหินตัวนี้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า

        ในตอนนี้มันต่างกันออกไปร่างกายของมันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับไร้น้ำหนักในช่วงเวลาไม่กี่ลมหายใจจากจุดที่มันยืนอยู่ห่างจากจุดที่หวงหมิงยืนอยู่หลายสิบเมตรมันพุ่งทะยานเข้ามาประชิดร่างกายอย่างง่ายดาย

        หวงหมิงดวงตาเบิกกว้างเขาคุมสติของตนเองเอาไว้

        การปลดปล่อยความโกรธจริงอยู่ที่ว่าเป็นทักษะของสัตว์อสูรที่น่ากลัวเพราะมันจะทำให้ความสามารถของสัตว์อสูรแตกต่างจากในตอนแรกอย่างสิ้นเชิง

        แต่ตัวของเขาเองก็เคยพบเจอสัตว์อสูรที่มีความสามารถแบบนี้มาหลายต่อหลายครั้ง

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้ร่างกายของเจ้าสัตว์อสูรที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้ามันเลยไม่ได้ทำให้เขาประหลาดใจสักเท่าไหร่

        หลังจากที่ดึงสติกลับมาได้ก็มองเห็นการโจมตีพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้าใช้หมัดขนาดใหญ่ของตนเองพุ่งตรงซัดใส่ร่างของหวงหมิง

        หวงหมิงร่างกายตอบสนองอย่างรวดเร็ว “ เท้าเงา…”

        ความสามารถของเขาถูกใช้ออกมาร่างกายที่อยู่บริเวณด้านหน้าสามารถเคลื่อนที่หลบการโจมตีนั้นได้อย่างรวดเร็ว

        ในพริบตาเดียวเท่านั้นร่างกายของเขาที่ยืนอยู่ก็หายไปราวกับเงาการโจมตีของสัตว์อสูรตนนั้นได้

        สามารถหลบการโจมตีของสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้สำเร็จหวงหมิงไปปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหลังของมัน

        หลังจากที่ตัวของเขาไปปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหลังของมันใช้หมัดของตนเองต่อยตรงเข้าไปที่ร่างกายของเจ้าสัตว์อสูรจากด้านหลัง“ ตรึง!!! ”

        หมัดอักกระแทกตรงเข้าไปที่กลางร่างกายของสัตว์อสูรแผ่นหลังของมันโดนการโจมตีอย่างหนัก

        ร่างของสัตว์อสูรผงะไปเล็กน้อยหลังจากที่โดนการโจมตีนั้นเข้าไป

        ถึงแม้ว่าจะทำการปลดปล่อยความโกรธแต่ว่าความแข็งแกร่งของมันเองก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมพลังชีวิตไม่มีทางเพิ่มพูนขึ้น

        มีเพียงแค่คุณสมบัติของร่างกายที่เพิ่มพูนขึ้นจากก่อนหน้านี้เท่านั้นเพราะแบบนั้นในตอนนี้มันเองก็ยังได้รับความเจ็บปวดเช่นเดิม

        ร่างกายของมันกระเด็นออกจากจุดนั้นกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

        หวงหมิงใช้หมัดอัดกระแทกของตนเองที่ฝึกฝนและขัดเกลามาเป็นอย่างดีความสามารถนี้สามารถทำให้มันบาดเจ็บได้

        หวงหมิงตะโกนสั่งการพวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลัง “ลงมือ!!! ” 

        เขาให้พวกองครักษ์ที่ยืนอยู่ฉวยโอกาสในตอนที่ร่างของสัตว์อสูรนอนอยู่กับพื้นโจมตี

        พวกองครักษ์ดึงสติออกมาก่อนที่พวกมันจะพุ่งทะยานเข้าไปใช้อาวุธของตนเองรุมโจมตีใส่มันอีกครั้ง

        การโจมตีถูกระดมซัดใส่ร่างกายของสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่องการโจมตีมากมายโจมตีใส่ร่างกาย

        สัตว์อสูรที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้นได้ปลดปล่อยความโกรธออกมา “ตรึง!!! ” 

        ปราณจำนวนมหาศาลที่มันปลดปล่อยออกมากระแทกร่างกายของพวกเขาให้กระเด็นออกจากจุด

        พวกองครักษ์มากมายหลายคนที่กำลังรุมโจมตีอยู่โดนโจมตีจนกระแทกกระเด็นออกมา

        เมื่อร่างของสัตว์อสูรลุกขึ้นคราวนี้มันฉวยโอกาสนั้นพุ่งทะยานเข้าหาร่างของหวงหมิง

        หวงหมิงพลาดท่าไม่ทันได้ตั้งตัวการโจมตีพุ่งทะยานเข้าหาร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว

        ไม่ทันได้ระวังตัวหมัดขนาดยักษ์ของหุ่นศิลาหินพุ่งทะยานเข้าหาร่างกาย

        หวงหมิงดวงตาเบิกกว้างขึ้นมองเห็นการโจมตีที่เข้าใกล้ร่างกาย“ หลบไม่พ้น… ”

        หวงหมิงรู้ได้ในทันทีหลบไม่พ้นอย่างไรเสียตัวของเขาเองก็หลบไม่พ้นอย่างแน่นอนจริงอยู่ที่เขานั้นเป็นคนที่มีความสามารถและก็เป็นผู้เล่นอันดับต้นๆของเกมส์

        แต่สำหรับเกมประเภทสิ่งที่มันจำเป็นจะต้องคำนึงก็คือค่าความสามารถของตัวละคร

        ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขายังไม่มากพอที่จะตอบสนองกับสัญชาตญาณภายในร่างกาย

        ถ้าเกิดว่าค่าความสามารถของตัวละครมากพอเขาคงจะสามารถหลบการโจมตีได้แต่ในตอนนี้เหมือนกับร่างกายทั่วทั้งร่างกายแข็งทื่อ

        ร่างกายของเขาไม่สามารถตอบสนองตามความคิดได้ เพราะแบบนั้นการโจมตีในครั้งนี้ก็ไม่สามารถหลบพ้น

        “ ตรึง!!!! ”การโจมตีอัดกระแทกเข้าไปกลางร่างกาย หวงหมิงกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร

        พวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังมองเห็นและทายาทของตนเองโดนโจมตีพวกมันพากันส่งเสียงร้องคำรามขึ้นมา“ องค์รัชทายาท!!!! ”

        พวกองครักษ์พวกนั้นต่างพากันตื่นตระหนกตกใจมองเห็นรัชทายาทของตนเองโดนโจมตีเข้าไปแบบนั้น

        ร่างกายที่กระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรค่อยๆหยุดนิ่งหวงหมิงค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆมองเห็นแล้วรัชทายาทค่อยๆลุกขึ้นมาแบบนั้นพวกมันก็แสดงท่าทางเบาใจ

        หวงหมิงลุกขึ้นมาเขากระอักเลือดออกมาหนึ่งครั้งร่างกายได้รับการโจมตีโดนการโจมตีนั้นเข้าไปเต็มๆทำให้ได้รับบาดเจ็บภายใน

        หวงหมิงมองพลังชีวิตของตนเองที่ลดลง “ครั้งเดียวลดไปถึงหนึ่งส่วนสาม โดนอีกสองครั้งตายแน่!!!!” 

        หวงหมิงรู้แล้วว่าการโจมตีของเจ้าสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้ารุนแรงขนาดไหน

        ขนาดโดนโจมตีไปเพียงแค่ครั้งเดียวพลังชีวิตของเขาลดลงไปถึงหนึ่งส่วนสามของพลังชีวิตทั้งหมด

        ถ้าเขาโดนการโจมตีอีกสองครั้งแน่นอนว่าเขาคงจะตายในทันที 

        เจ้าสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันแข็งแกร่งเกินไปในตอนแรกตัวของเขาคิดว่าสัตว์อสูรตัวนี้เป็นเพียงแค่สัตว์อสูรระดับสีเขียว

        โดยสัตว์อสูรระดับสีเขียวธรรมดามันแทบจะมีโอกาสน้อยมากที่สนับสนุนประเภทนี้จะมีทักษะที่เรียกว่าปลดปล่อยความโกรธ

        แต่ว่าเจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้ามันมีถือว่าอยู่เหนือความคาดหมายของเขาหวงหมิงสงบนิ่งเขาพยายามแสดงท่าทางของตนเองให้นิ่งมากที่สุดและพยายามไตร่ตรองกับสิ่งที่เกิดขึ้น

        เขาคิดภายในใจของตนเอง “จะเอาอย่างไรดีทำอย่างไรกับเจ้าสัตว์อสูรบริเวณด้านหน้า ” 

        “ พลังชีวิตของมันมากมายมหาศาลตอนนี้โดนการโจมตีเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าถ้ารั้งชีวิตยังลดลงไปเพียงแค่ประมาณหกส่วนเท่านั้น”

        หวงหมิงพยายามไตร่ตรองอยู่ภายในใจของตนเองเขาขบคิดอย่างหนักว่าตนเองจะทำอย่างไรกับเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        ผ่านไปสักพักภายในหัวมันเองก็ปรากฏความคิดหนึ่งขึ้นมา “รู้แล้วบางทีมันอาจจะใช้ได้… ”

        หวงหมิงมองไปบริเวณรอบๆมองไปรอบกายของเขาในตอนนี้มองหาสิ่งที่น่าจะสามารถใช้งานได้กับความคิดของตนเอง

        ผ่านไปสักพักตัวของเขาเองก็มองเห็นมุมปากค่อยๆยกยิ้มขึ้นหวงหมิงบังเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาภายในหัว 

        จบบท