ตอนที่ 40 เซ็นสัญญา
ตอนที่ 40 ฟุ่บ !! จันทร์วาดลุกขึ้นมาจากที่นอนก่อนจะถอดเครื่องเล่นเกมส์ออกจากหัววางลงที่หัวเตียง “แม่งเอ้ยจะฆ่าอีเจนได้อยู่แล้วจู่ๆลูกไฟนั่นมาจากไหนวะ” จันทร์วาดบ่นก่อนจะส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจเธอหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาก็เห็นว่าเป็นเวลาตีห้าครึ่งแล้วทันใดนั้นเองมือถือเธอก็มีสายโทรเข้าเป็นเจนรุ่นน้องของเธอนั่นเองที่โทรเข้ามาไม่รอช้าจันทร์วาดรับสายทันที “เฮ้ย...ไม่นับนะกูไม่ได้ตายเพราะมึง” จันทร์วาดพูดกับปลายสายทันที ไม่นับอะไรกันพี่ก่อนดวลกันหนูพูดว่าไง !! เจนบอก “ก็มึงบอกว่าสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง...” จันทร์วาดทวนคำพูดก่อนดวลของเจนก็ต้องชะงักไป เห็นมั้ยล่ะหนูพูดว่าจนกว่าจะตายไปข้างไม่ได้พูดว่าจนกว่าจะตายไปข้างแล้วแบบนี้พี่ตายก่อนก็หมายความว่าหนูชนะไง เจนพูดแถจนสีข้างถลอกเลือดไหลซิบ “แต่ว่ากูไม่ได้ตายเพราะฝีมือมึงนี่แถมก่อนหน้าที่กูจะตายมึงก็กำลังจะถูกกูฆ่าด้วย” จันทร์วาดยังไม่ยอมแพ้เพราะเธอนั้นรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกโกง ไม่รู้ล่ะยังไงพี่ก็ตายก่อนหนูอ่ะพี่แพ้แล้วยอมรับซะหรือว่าพี่จะผิดคำพูด !! เจนเองก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือเธอพูดต้อนจันทร์วาดโดยไม่สนใจเลยว่าที่เธอทำนั้นเรียกว่าแถ “กูไม่เคยผิดคำพูดแต่แบบนี้มันไม่ถูกต้องมึงโกงกูนี่หว่า” จันทร์วาดพูด หนูไม่ได้โกงพี่สักหน่อยพี่โชคไม่ดีเองต่างหากหนูเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ยิงลูกไฟใส่พวกเราคือใครหนูเองก็ตายเหมือนกันแต่เพราะพี่อยู่ด้านบนเลยตายก่อนหนูก็เท่านั้น !! เจนพูดโกหกออกไป “เฮ้อ...สรุปมึงจะเอากูไปเป็นโค้ชให้ได้สินะ” จันทร์วาดถอนหายใจออกมาดูเหมือนเธอเถียงไปยังไงอีกฝั่งก็คงไม่ยอมแพ้ ใช่อีกสิบนาทีพี่จะเป็นโค้ชทีมชาติไทยแล้ว เจนพูด “สิบนาทีอย่าบอกนะว่า...” อืมอย่างที่พี่คิดนั่นแหละหนูกำลังขับรถอยู่อีกสิบนาทีจะไปถึงพร้อมเอกสารสัญญาแค่พี่เซ็นพี่ก็จะกลายเป็นโค้ชทีมชาติไทยเลยเริ่มงานวันนี้ด้วย !! เจนพูด “ห๋า...นี่มึงต้องรีบร้อนขนาดนั้นเลยเรอะ” จันทร์วาดอุทานออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่ารุ่นน้องตัวดีของเธอกำลังจะขับรถมาหาเธอที่บ้านในเวลาเช้ามืดแบบนี้ ต้องรีบดิพี่ยังไงหนูวางสายก่อนแล้วกันคุยไปขับรถไปไม่มีสมาธิเลย เจนพูดก่อนจะตัดสายไปทันที “อะไรของมันวะรีบลงไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนที่มันจะมาถึงบ้านดีกว่า” จันทร์วาดส่ายหน้าวางมือถือลงและเดินออกจากห้องไประหว่างเดินผ่านห้องเจ้าทิศลูกชายของเธอจันทร์วาดก็แอบเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเห็นว่าทิศลูกชายของเธอนั้นสวมหมวกเครื่องเล่นเกมส์และกำลังออนไลน์อยู่ “ให้ตายสิแล้วแบบนี้เราจะมีเวลาว่างไปอัดมันมั้ยล่ะเนี่ย” จันทร์วาดอดบ่นขึ้นมาไม่ได้หลังจากแอบดูลูกชายเสร็จแล้วจันทร์วาดก็ลงไปข้างล่างเพื่อเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อย จันทร์วาดเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันไม่ถึงห้านาทีตอนนั้นเองเสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น ติ๊งต่อง !! จันทร์วาดที่ได้ยินเสียงกริ่งถึงกับหันชะโงกหน้าออกจากห้องน้ำไปดูนาฬิกาที่ห้องนั่งเล่น “อิอ่าไอ้อึ๋งอิบอาอีเอย (อีห่าไม่ถึงสิบนาทีเลย” จันทร์วาดอดบ่นขึ้นมาไม่ได้เธอนั้นยังแปรงฟันไม่เสร็จเรียบร้อยเลยเมื่อเป็นเช่นนี้เธอจึงต้องรีบบ้วนปากให้เรียบร้อยและออกไปเปิดประตู “เหี้ยนี่มึงมาทั้งชุดนอนเลยเหรอ !!” จันทร์วาดออกมาเปิดประตูให้ก็ถึงกับตะลึงเพราะเจนรุ่นน้องของเธอยังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย “อ๊ะจริงด้วยหนูลืมอ่ะพี่นี่สัญญาเซ็นเลย” เจนพูดพร้อมยื่นสัญญาพร้อมปากกาให้จันทร์วาด “เข้าบ้านให้กูอ่านสัญญาก่อนมั้ยมึงเองก็เข้ามาล้างหน้าแปรงฟันก่อนก็ได้ดูสิคราบน้ำลายยังติดอยู่ที่ปากอยู่เลย” จันทร์วาดพูดพลางชี้ให้ดูคราบน้ำลายที่ติดปากรุ่นน้องอยู่ “แหะๆ...ถ้าอย่างนั้นหนูต้องรบกวนด้วยนะพี่” เจนหัวเราะแห้งๆ จากนั้นจันทร์วาดก็พาเจนเข้าไปในบ้านเธอนั่งลงที่โซฟาในห้องนั่งเล่นเพื่ออ่านสัญญาส่วนเจนก็เข้าห้องน้ำเพื่อไปล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อย “สัญญาสองปีแสดงว่าถึงแม้จะสิ้นสุดโอลิมปิกไปแล้วก็ยังต้องทำงานอยู่สินะจริงสิมันไม่ได้มีแค่โอลิมปิกนี่นายังมีเอเชี่ยนเกมส์ในปี 2022 อีกแสดงว่าอีเจนกะใช้งานเราคุ้มเลยนี่หว่าแล้วก็ทำงานวันจันทร์ถึงศุกรงั้นเหรอมีหยุดเสาร์อาทิตย์ด้วยยังกับพวกข้าราชการ” จันทร์วาดเริ่มอ่านสัญญาจนกระทั่งมาถึงสัญญาเรื่องเงินเดือน “ได้เงินเดือนละล้านบ้าน่าสมัยนี้โค้ชได้เงินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ !!” จันทร์วาดอุทานออกมาเมื่อได้อ่านเกี่ยวกับเงินเดือนที่เธอจะได้ จำได้ว่าสมัยก่อนตอนที่เรายังเล่นคาราเต้ให้ทีมชาติอยู่ เคยมีคนถามโค้ชว่าได้งินเดือนเท่าไหร่ตอนนั้นจำได้ว่ายังหลักหมื่นอยู่เลยนี่ จันทร์วาดคิดในใจโดยไม่รู้เลยว่าทุกวันนี้โค้ชทีมชาติไทยก็ยังคงได้เงินเดือนหลักหมื่นอยู่แต่ที่ราคาหลักล้านนั้นส่วนใหญ่จะเป็นโค้ชที่มีชื่อเสียงจากต่างประเทศทั้งนั้น “แล้วก็ยังมีเงินต่างหากคิดตามผลงานอีกด้วยเหมือนตอนสมัยที่เราได้เหรียญทองแล้วได้เงินอัดฉีดสินะ” จันทร์วาดพยักหน้าเข้าใจในจุดนี้ หลังจากอ่านสัญญาจนละเอียดเธอก็พยักหน้าอย่างพอใจไม่มีสัญญาข้อไหนผิดปกติที่จะผิดปกติมีเพียงเงินเดือนเท่านั้นที่เธอคิดว่ามันเยอะเกินไปสัญญาสองปีมันทำให้เธอได้เงินมากกว่ายี่สิบล้านแถมยังมีเงินตามผลงานอีกถ้าเธอสามารถโค้ชนักกีฬาจนได้เหรียญทองมาสักสามสี่เหรียญไม่รู้เธอจะได้เงินเพิ่มมาอีกเท่าไหร่นี่ยังไม่คิดถึงเหรียญเงินและเหรียญอื่นๆที่จะได้อีก แกร๊ก !! เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออก “เป็นไงบ้างพี่สัญญาโอเคมั้ย” เจนเดินเข้ามาถามหลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ‘ก็ดีแต่เงินเดือนมันไม่มากไปหน่อยเหรอสมัยก่อนตอนเรายังเป็นนักกีฬาไม่ใช่โค้ชเขาได้เงินกันหลักหมื่นเหรอเรื่องเงินเดือนหลักล้านนี่ไม่ใช่เพราะว่ามึงแอบให้พิเศษนะกูไม่อยากโดนจับข้อหาฉ้อโกงนะ” จันทร์วาดพูด “ไม่ใช่เพราะหนูหรอกพี่การจะให้เงินเดือนมันต้องเห็นชอบด้วยกันหลายฝ่ายและนี่ก็เห็นชอบหมดแล้วถึงสามารถให้เงินเดือนพี่ได้สูงขนาดนี้ไงล่ะ” เจนพูดซึ่งจริงๆแล้วเธอนั้นยังไม่ได้คุยกับฝ่ายอื่นๆเรื่องเงินเดือนของจันทร์วาดเลยด้วยซ้ำแต่เธอต้องรีบเอาสัญญามาให้เซ็นก่อนแล้วค่อยไปพูดคุยเรื่องนี้กับที่สมาคมอีกทีแต่เธอก็ค่อนข้างมั่นใจว่าสามารถทำให้คนอื่นๆในสมาคมเห็นชอบที่จะจ้างโค้ชแบบจันทร์วาดในราคาเท่านี้ได้ เพราะจันทร์วาดนั้นเป็นตำนานในแวดวงกีฬาคาราเต้แถมเธอยังเคยสร้างชื่อเสียงให้ประเทศมากมายเมื่อสิบห้าปีก่อนอีกทั้งเธอนี่แหละยังเป็นคนทำให้กีฬาคาราเต้เป็นที่นิยมในเมืองไทยมาจนถึงปัจจุบันเพราะฉะนั้นมันคุ้มค่าแล้วที่จะจ้างคนอย่างจันทร์วาดมาเป็นโค้ชด้วยเงินค่าตัวถึงเจ็ดหลักอีกทั้งถ้าสาธารณะชนรู้เรื่องที่ตำนานอย่างจันทร์วาดหวนคืนวงการถึงแม้จะไม่ใช่ในฐานะนักกีฬาแต่เพียงแค่เธอกลับมาสปอนเซอร์มากมายต้องหลั่งไหลเข้ามาแน่นอนเพียงแค่ค่าสปอนเซอร์ที่หลั่งไหลเข้ามาเจนก็คิดว่าเงินลงทุนเจ็ดหลักนี่คงได้คืนทุนไม่ยากไม่แน่จะได้กำไรจากค่าสปอนเซอร์ด้วย “แล้วกูต้องเริ่มงานวันไหนในสัญญาไม่เห็นบอกเอาไว้เลย” จันทร์วาดถาม “ก็น่าจะพรุ่งนี้น่ะพี่หนูต้องจัดการบางอย่างให้เรียบร้อยก่อนในวันนี้” เจนบอก ใช่หลังจากพี่เซ็นแล้วเราคงต้องไปคุยกับคนอื่นในสมาคมเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อนต้องทำให้ยอมรับให้ได้ในราคาเงินเดือนเท่านี้ของพี่จันทร์ถึงพวกเอ็งจะไม่ยอมเห็นว่าเงินเดือนมันมากไปขนาดไหนแม่ก็จะบังคับให้ยอมให้ได้เพราะเรานั้นตั้งใจจะทำให้มาตราฐานเงินเดือนของโค้ชไทยมันเพิ่มขึ้นด้วยล่ะนะมีอย่างที่ไหนพอใช้โค้ชในไทยเงินเดือนดันหลักหมื่นแต่พอเป็นโค้ชต่างชาติเงินเดือนดันหลักแสนถึงหลักล้านมาตราฐานมันจะต่างกันเกินไปแล้วทั้งที่โค้ชไทยเองก็มีฝีมือแต่แค่ไม่มีเวทีให้แสดงก็แค่นั้น เจนคิดในใจใช่แล้วเธอตั้งใจจะเพิ่มมาตราฐานเงินเดือนให้โค้ชไทยโดยอาศัยจันทร์วาดด้วยนี่เอง “โอเคตกลงแต่ว่าเงินเดือนที่จะจ่ายให้กูนี่ขอโอนเข้าบัญชีอื่นได้หรือเปล่า” จันทร์วาดถาม “ปกติมันก็ต้องโอนเข้าบัญชีพี่นะแต่ถ้าพี่อนุญาตสามารถเขียนเอกสารยินยอมให้โอนเข้าบัญชีอื่นได้” เจนตอบ “ถ้าอย่างนั้นรอเดี๋ยวนะ” จันทร์วาดพูดก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมสมุดบัญชีเล่มหนึ่ง “อ่ะ...นี่เงินเดือนกูโอนเข้าบัญชีนี้ให้หมด” จันทร์วาดยื่นสมุดบัญชีให้ “เด็กชายอาทิตย์ วงศ์สิริ” เจนอ่านชื่อในบัญชีก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา “บัญชีใครเหรอพี่อย่าบอกนะว่า...” เจนคิดถึงลูกชายของจันทร์วาดขึ้นมา “อือบัญชีลูกชายกูเองเปิดไว้ให้หลายปีแต่อีกไม่กี่เดือนมันต้องเปลี่ยนเป็นนายแล้วนี่หว่าเดี๋ยวค่อยไปเปลี่ยนสมุดใหม่ก็ได้มั้ง” จันทร์วาดนึกขึ้นได้ว่าลูกชายจะอายุครบสิบห้าในไม่กี่ปี นามสกุลสามีพี่จันทร์คือวงศ์สิริเหรอเนี่ยว่าแต่วงศ์สิรินี่นามสกุลใครกันนะอยากรู้จักจังว่าสามีพี่จันทร์คือใครถึงจะเสียไปแล้วก็เถอะให้คนสืบให้ดีมั้ยนะ...หือเงินในบัญชีนี้มีตั้งเกือบสิบล้านนี่พี่จันทร์แกเอาเงินที่ได้ในสมัยก่อนมาไว้ในบัญชีนี้หมดเลยหรือเปล่าเนี่ย !! เจนเปิดดูยอดเงินก่อนจะเห็นว่าในบัญชีลูกชายของพี่จันทร์บัญชีนี้มีเงินเกือบสิบล้านบาทถูกใส่เอาไว้ “เอาล่ะแค่นี้ก็จบเรื่องแล้วสินะมึงเองก็ไปๆได้แล้วกูจะไปจ่ายตลาดพรุ่งนี้ค่อยให้คนมารับกูไปที่ทำงานแล้วกัน” จันทร์วาดบอก “ได้พี่พรุ่งนี้หนูจะให้คนขับรถมารับแล้วก็จะเอาหนังสือยินยอมให้โอนเงินเข้าบัญชีนี้มาให้พี่เซ็นให้เรียบร้อยอ้ออีกอย่างขอสัดส่วนพี่ด้วยสิจะได้ให้คนเตรียมชุดทำงานไว้ให้พี่” เจนพูด “ชุดทำงานนี่กูต้องใส่สูทแบบมึงเหรอ” จันทร์วาดทำตาโตเพราะเธอนึกภาพตัวเองในชุดสูทไม่ออก “ใช่ที่ไหนล่ะพี่...พี่น่ะเป็นโค้ชมันก็ต้องชุดวอร์มสิแต่เป็นชุดวอร์มของทีมชาติ” เจนพูด “อ้อแบบนี้นี่เองกางเกงเอาเป็นเอวยี่สิบหก ชุดก็ไซส์เอสนั่นแหละ” จันทร์วาดบอก “หือเอวเล็กมากนี่มันไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลยนี่...พี่ดูแลตัวเองยังไงวะถึงหุ่นดีขนาดนี้ดูหนูสิพอแก่ตัวขึ้นจากเอวยี่สิบเจ็ดขึ้นมาสามสิบเฉย” เจนจับที่เอวตัวเอง “ก็มึงกินแต่อาหารขยะน่ะสิไม่เหมือนกูที่กินแต่พวกอาหารมีประโยชน์เน้นผักและผลไม้เนื้อแดงก็ไม่ค่อยกินเท่าไหร่กินแต่พวกเนื้อขาวอย่างปลาหรือกุ้ง” จันทร์วาดพูดใช่แล้วถึงเธอจะไม่ได้ออกกำลังมากอย่างตอนที่เป็นนักกีฬาแต่เธอก็ควบคุมอาหารตลอดสิบห้าปีมานี้ และหลังจากเจนจัดการเรื่องสัญญาเสร็จแล้วเธอก็ออกจากบ้านจันทร์วาดไปเพื่อกลับไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยและมุ่งหน้าไปที่สมาคมแต่เช้าเพื่อจัดการเรื่องการมาเป็นโค้ชของทีมชาติไทยของจันทร์วาดให้เรียบร้อย “เฮ้อ...จนได้สิกูหวังว่าจะไม่ทำให้ใครเจ็บปวดอีกนะ” จันทร์วาดถอนหายใจออกมาความทรงจำเมื่อสิบห้าปีก่อนความทรงจำตอนที่เธอตัดสินใจถอนตัวออกจากวงการกีฬาคาราเต้ย้อนกลับเข้ามา จันทร์วาดได้แต่หวังเอาไว้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของเธอจะไม่ทำให้ใครเจ็บปวดอีก จบ...