จะรั้งทำไมในเมื่อไม่รัก

    มาวิน1

        ฉันนั่งคุยกับพี่ฝ้ายไปเรื่อย เพราะฉันอยู่ที่บ้านก็ไม่มีเพื่อนเลยนอกจากชูก้าสัตว์เลี้ยงที่แสนจะน่ารักของฉันเพียงตัวเดียวที่ฉันมี

    “มินหิวไหม นี่พี่ซื้อของมาฝากเยอะแยะเลย”

    “ขอบคุณนะคะ ที่จริงพี่ต้องลำบากซื้อมาเลย”

    “ไม่ลำบากเลยจ้ะ รับไปสิ”

    “ขอบคุณมากๆนะค่ะ”

             ผมที่พึ่งเข้ามาดูงานที่นี้เพราะพึ่งจะซื้อหุ้นมาจากลูกค้ารายเก่าของที่นี้ แต่ไม่คิดว่าจะเจอเธอคนนั้นคนที่นอนด้วยกับผมในคืนนั้น แต่เธอกลับทำเหมือนไม่รู้จักผมซ้ำยังหลบหน้าผมอีก จนกระทั่งผมรู้จากคุณฝ้ายว่าเธอลาออกแล้ว

    “ตอนนี้สำนักงานของเรามีผู้ลาออกหนึ่งคนค่ะ”

    “ใคร”

    “มินตราค่ะ” เธอยื่นเอกสารให้ผมดูจึงรู้ว่าเธอคนนั้นชื่ออะไรและดูจากประวัติแล้วก็น่าเศร้า ผมไม่น่าไปทำอย่างนั้นกับเธอเพราะตอนนั้นคิดว่าเธอคงจะขายบริการ

    “ทำไมถึงลาออก”

    “เอ่อคือ”

    “คืออะไร”

    “คือว่ามินตราเธอกำลังตั้งครรภ์ค่ะ เลยขอลาออกไปเพื่อดูแลตัวเองค่ะ”

    “ออ นอกจากเ๹ื่๪๫นี้อย่างอื่นไม่มีแล้วใช่ไหม”

    “ค่ะ”

    “งั้นออกไปได้แล้ว”

    “ค่ะบอส” ผมที่ได้ยินก็๻๠ใ๽ เด็กคนนั้นจะใช่ลูกของผผมรึเปล่า เพราะเ๱ื่๵๹นี้ทำให้ผมต้องสืบเ๱ื่๵๹ของเธอและที่อยู่ของเธอมา

    “ได้แล้วครับบอส ที่อยู่ของคุณมินตรา”

    “ไหน”

    “นี่ครับ”

    “หึ ดีมาก”