ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

    “พวกเรายังไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นสิ่งใดทุกคนจงเฝ้าระวังอยู่ตลอดเวลา อีกอย่าง จงระวังคนทั้ง 7 ที่อยู่ฟากโน้นให้ดีข้ารู้สึกว่าพวกมันจะ ไม่ได้มาดี!

นาฟที่แอบฟังการพูดคุยจากคนทั้งหมดอยู่รอบๆ ภูเขาก็เป็นการคิดวิเคราะห์ไปในทิศทางเดียวกันว่าสถานที่แห่งนี้เป็นของจริง 

ส่วนกลุ่มคนชุดดำทั้ง7 คนสื่อสารกันด้วยภาษามือที่เป็นรหัสคงระแวดระวังพวกที่มีพลังดักฟังเสียงได้  “จะมีก็แต่คนจากสถานศึกษากลางทั้งสามคนโดยเฉพาะเด็กสาวคนสวยนั้นที่ดู ไม่ตื่นตกใจกับสภาพแวดล้อมเหล่านี้เลย

ทั้งสามไม่พูดคุยกันแม่แต่น้อยเหมือนจะรอแต่คำสั่งจากหญิงสาวคนดังกล่าว

“ฟุด!”ๆนาฟที่ได้กลิ่นบรรยากาศที่แปลกไป พยายามสาดสายตาหาที่มาของสิ่งนี้  อยู่ๆก็หันไปสบสายตากับเด็กสาวคนสวยจากสถานศึกษากลาง ที่หันมองมาทางตน อย่างสนอกสนใจ

จู่ๆท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสี ความดำมืดเริ่มคลอบคลุมไปทั่วจากช่วงกลางวัน เข้าสู่ยามค่ำคืนอย่างรวดเร็ว

ทุกคนเร่งปรับตัวกับสภาพแวดล้อมดังกล่าวทันที

“คลื่น!”ๆม่านปราการสีแดงอยู่ๆ ปรากฏขึ้นมาอีกชั้น จากด้านบน สูงไปจากพื้นดินไม่มาก

มองไกลๆเหมือนเป็นกล่องแสงสีแดงขนาดใหญ่ที่คลอบภูเขาลูกนี้ไว้  ทุกคนเริ่มขยับตัวเงยหน้ามองม่านปราการที่มาปิดล้อมไว้

“คลื่น!”ๆ จากที่ไกลๆ สุดลูกหูลูกตา อยู่ๆ ก็ปรากฏ เส้นแสงสีเขียวค่อยๆขยายตัวขึ้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม คลอบภูเขาอีกลูกไว้

ผู้ใช้พลังในที่นี้รู้ทันทีว่า ได้เวลาที่ต้องไปยังตำแหน่งดังกล่าวแล้ว  ครั้งนี้ทุกคนเริ่มต้นจากจุดเดียวกัน

คนในทุกๆกลุ่มต่างส่งสัญญาณให้กันเพื่อเตรียมพร้อม

“คลื่น!”ๆไม่นานม่านปราการแสงสีแดงที่ปรากฏอยู่ด้านบน จู่ๆ ก็ยืดขยายตัวกระจายไปไกลสุดสายตา

ทุกคนสังเกตเห็นปรากฏการณ์ดังกล่าวม่านพลังแสงสีแดงคลอบคลุมไปทั่วท้องฟ้า

นาฟที่ดูม่านปราการบนท้องฟ้าเริ่มวิเคราะห์การเคลื่อนไหวครั้งต่อไปทันที “ครั้งนี้คงไม่อนุญาติให้ใครขึ้นได้สูงมากคงกดดันให้เคลื่อนตัวในแนวราบมากกว่า

“ฟู่!”ม่านพลังที่อยู่ตีนเขา เริ่มขยายตัวเปิดทางออกทีละน้อย   ผู้ใช้พลังกลุ่มสายธรรมชาติไม่รอช้ากดมือลงที่พื้น สัมผัสกับบรรยากาศภายนอกของม่านพลังทันที

นักศึกษาคนหนึ่งในกลุ่มของเอโรซ่า หลังจากที่กดมือลงที่พื้นรีบเอ่ยขึ้นทันที  “ภายนอกไม่มี แรงดึงดูดใดๆ  สภาวะแรงดันอากาศเป็นปกติ ครับ ประธาน!

เอโรซ่าหันไปมองหญิงสาวในกลุ่ม “คงต้องใช้

“เรืออากาศ”ในการเดินทางครั้งนี้ 

หญิงสาวดังกล่าวรีบใช้พลังเปิดมิติ ด้านข้างทันที ปรากฏเป็น เครื่องโดยสารประเภทเรือหัวแหลมมีหลังคาคลุมทั้งตัวเรือ

มีปีกคล้ายนกทั้งสองข้างรองรับคนได้ถึง 8 ที่นั่ง

เอโรซ่าหันไปมอง ตามุส  “ให้คนของเจ้าเข้ามาโดยสารกับพวกข้าส่วนตัวเจ้าก็แล้วแต่!  “ตามุส พยักหน้าส่งสัญญาณให้คนในกลุ่มทันที

กลุ่มคนอื่นๆเริ่มรู้ถึงสถานการณ์เช่นกัน ทยอยกันเอาเครื่องโดยสาร และอุปกรณ์ออกมาเตรียมไว้

ส่วนของกลุ่มนักศึกษานอร์ทเทิร์น เป็นรถเคลื่อนพลังทรงสูง สองคัน

ของกลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำทั้ง7คน เป็นรถเคลื่อนพลังชนิดสองล้อ 7 คัน

พวกกลุ่มอื่นๆ ก็มีทั้งรถเคลื่อนพลัง และอุปกรณ์เสริมร่างกายต่างๆ 

“คลื่น!”ๆ ไม่นาน ม่านพลังก็เปิดตัวออก ทุกคนหันหน้าไปทางภูเขาลูกต่อไปม่านพลังจากด้านหลังเริ่มขยับตัวบีบเข้ามาทันที

“ฟ้าว!”ผู้ที่ใช้พลังประเภทเคลื่อนตัวได้กลางอากาศพุ่งตัวออกเป็นกลุ่มแรก  ตามด้วยคนจากทั่วทุกกลุ่มเคลื่อนตัวตามไป

เรืออากาศบรรทุกผู้โดยสารไว้ 7ที่นั่ง ควบคุมโดยผู้ใช้พลังแรงดันอากาศ อยู่ๆ เรือก็ยกตัวลอยขึ้นจากพื้นราวๆ1 เมตร พุ่งตัวออกไปทันที

กลุ่มของนักศึกษานอร์ทเทิร์นก็ออกตัวตามไปอย่างกระชั้นชิด

คงไว้แค่ชายหนุ่มสองคนที่ยังยืนประจันหน้ากันอยู่เป็น

ตามุสแห่งเวสเทิร์นกับ ฮาซูแห่งนอร์ทเทิร์น

    “ไม่คิดว่าพวกเราทั้งคู่จะได้มาเจอกันก่อนสนามจริงนะ

ตามุส!

    “ก็ดีแล้วนี่ ฮาซูใช้โอกาสนี้พิสูจน์ ไปเลย

    “ดี!

นาฟที่ยังไม่ไปไหนแอบมองชายทั้งคู่จากระยะไกลชายหนุ่มทั้งสองเปิดของบางอย่างจากบัตรมิติ

“พรึบ!”รถเคลื่อนพลังชนิด 2 ล้อปรากฏอยู่ ข้างชายหนุ่มทั้งสอง

“นี่มัน! รถเคลื่อนพลังแบบแข่งขันอย่างนั้นรึ! นาฟที่มองอยู่ อดชื่นชมรูปร่างลักษณะของรถทั้งสองคันไม่ได้

“สวยงามจริงๆสมส่วนทั้งโครงสร้างของตัวรถ วงล้อและตัวเครื่องที่ใหญ่โตความปราดเปรียวของตัวถังสอดรับกับแรงกระทำของอากาศกลศาสตร์

ทั้งคู่สวมหมวกโลหะสีเดียวกับตัวรถพุ่งตัวออกไปพร้อมกันอย่างรวดเร็ว

นาฟไม่รอช้าหลังจากที่เตรียมตัวอยู่ก่อนแล้ว เร่งรถเคลื่อนของตนติดตามคนทั้งสองไปอย่างกระชั้นชิด

คนทั้งสองขับขี่ได้อย่างคล่องแคล่วแม้แต่ในเวลายาม    ค่ำคืนพุ่งฝ่าไปในทุกที่ แม้เป็นเส้นทางวิบากที่เต็มไปด้วยโคลนและหลุมบ่อพื้นที่ยากลำบากขรุขระ

แต่ด้วยศักยภาพของคนทั้งคู่ที่ผ่านประสบการณ์แข่งขันมาอย่างโชกโชน

พริบตาเดียวก็แซงกลุ่มคนที่ออกตัวไปก่อนได้แล้ว

แต่เส้นทางที่เหมือนจะเรียบง่ายไร้อุปสรรคใดๆอยู่ๆ แผ่นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนเสียงก้องของแผ่นดินไหวดังขึ้นทำให้ทุกคนหยุดชะงัก ทุกคนที่อยู่บนเส้นทางต้องเผชิญกับความท้าทายที่ไม่คาดคิด

พื้นดินเริ่มแยกออกเป็นรอยแยกใหญ่เส้นทางที่เคยราบเรียบกลายเป็นคลื่นคลอนหมุนออกเป็นเกรียว

ทุกคนตกใจกับสภาพพื้นที่ดังกล่าว

บางคนเริ่มเสียหลักตกลงไปในรอยแยก“ฟุบ!” หายไปทันที ปรากฏว่าในรอยแยกมี ม่านมิติสีแดงกางอยู่อีกชั้นบางคนต้องกระโดดข้ามรอยแยกที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ความเร็วและทักษะกลายเป็นสิ่งสำคัญของบททดสอบด้านนี้

เพื่อความอยู่รอดทุกคนเปิดใช้ความสามารถอย่างถึงที่สุดฝุ่นและดินโคลนปลิวว่อนในอากาศทำให้การมองเห็นยากลำบากยิ่ง