อสูรเทพฟ้า หลงเซียน

    ความตายของหลงเซียน และความพินาศของเมืองเรน่า

    หลงเซียน นำร่างของหลางเยว่ซี มาหยั่งบ้านตระกูลต๊กโกว ตอนนั้นเองที่ต๊กโกวหงส์โผล่หน้ามา และช่วยปฐมพยาบาลหลางเยว่ซี ก่อนที่หลงเซียนจะขอลาไปซื้อยาที่ร้านยาหน้าประตูเมือง


    " ท่านพี่ระวังตัวด้วยนะ วันนี้ข้ารู้สึกสังหรณ์ไม่ดีเลย " ต๊กโกวหงส์กล่าว แต่หลงเซียนก็พูดปลอบใจเธอไม่กี่คำ ก่อนจะเดินออกไป
    หลงเซียน เขาเดินไปเรื่อยๆ และพบว่าร้านยาหน้าประตูเมืองปิด จึงคิดจะเปลี่ยนร้าน ทว่า...จู่ๆก็มีกลุ่มทหารมารุมล้อมเขา พร้อมกับการปรากฏตัวด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย ของขุนนางมนตรา ฮาคุเร
     " ฮะ ฮะ ฮ่า ข้าเพิ่งทราบข่าวว่า เยว่อิ๋งอิ๋ง ภรรยาของเจ้าตายแล้ว ข้าเสียใจด้วยนะ"ฮาคุเรกล่าวและกล่าวต่อ "  และวันนี้ คือวันตายของเจ้า หลงเซียน"
    ว่าแล้วทหารแต่ละคนก็ดาหน้ากันเข้ามาสู้กับหลงเซียน หลงเซียนจึงฟาดฟันพวกมันด้วยทุกอย่างที่เขามี และต้องประหลาดใจว่า ทหารเหล่านี้ไม่ได้เก่งอะไรเลย แต่ทว่า...จำนวนก็หาประมาณได้ไม่ พวกมันที่ดาหน้าเข้ามาต่างสร้างบาดแผลให้หลงเซียนได้อย่างน้อยคนละแผล และเมื่อมือธนูมา สถานการณ์ของหลงเซียนจึงเข้าขั้นวิกฤติ
    " ยิงได้ " สิ้นเสียงของฮาคุเร ทหารธนูนับร้อยก็ยิงธนูเข้าใส่ หลงเซียนราวห่าฝน เขาค่อยๆทรุดกายล้มลง และกระอักเลือดจากบาดแผลทั่วร่างที่ได้รับจากธนู
    " ฮะ ฮะ ฮ่า ก่อนที่เจ้าจะตายข้าจะบอกความลับอย่างนึงให้เจ้ารู้ ข้าได้เป็นคนเปิดซิง เยว่อิ๋งอิ๋ง ภรรยาสุดสวยของเจ้า " ฮาคุเร กล่าวกับหลงเซียนที่กำลังจะตาย จนหลงเซียนต้องถลึงตามอง ฮาคุเรอย่างโกรธแค้น แต่เขาก็ไม่สามารถจะทำอะไรได้แม้แต่หายใจ
    ในไม่ช้าทุกอย่างก็กลับเข้าสู่ความเงียบ และหนาวเย็น ทุกๆที่ ช่างไม่น่าอภิรมย์ยิ่งนัก ในระหว่างความเป็นและความตาย หลงเซียนก็ได้แว่วเสียง ของหนิงเอ๋อ และ เยว่อิ๋งอิ๋ง
    " หนิงเอ๋อ เยว่อิ๋งอิ๋ง พวกเจ้ามารับข้าแล้วเหรอ " หลงเซียนพูดพร้อมรอยยิ้มก่อนลมหายใจสุดท้ายจะออกจากร่าง ฮาคุเร และเหล่าทหาร ต่างพากันหัวเราะเยาะ หลงเซียน ที่ถูกฮาคุเรสวมเขามานานแสนนาน
    แต่ในตอนนั้นเอง ก็ได้มีนกไฟตัวใหญ่บินมาจาก เขาทางตะวันออกด้วยความโกรธ เธอ พ่นไฟแผดเผาเมือง และกลายร่างเป็น พญานกไฟ ชูซาคุ
    ฮาคุเร และเหล่าทหาร ต่างพากันหนีตาย แต่ก็ไม่พ้นรัศมี ของวังวนเปลวเพลิง พวกมันต่างตกตายใต้กรงเล็บเพลิงของฟีเรีย แต่ความพิโรธของฟีเรียไม่ได้หยุดแค่ พวกทหารเลว เธอเกรี๊ยวกราด และทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า จนประชาชนผุ้บริสุทธิ์ หนีกันกระจาย
    " พวกแกทั้งหมดต้องชดใช้ ให้กับการตายของสามีข้า " ฟีเรียคำราม
    ตูมมมม! ตูมมมม! บรึม!  เสียงพลังทำลายล้างระดับเทพ ทำให้เมืองเรน่า กว่าครึ่งเมือง มอดไหม้ ลูกเด็กเล็กแดง และทหารที่ไม่เกี่ยวข้องก็ต้องตายตาม ฮาคุเรไปด้วย
    แต่แล้ว ฟีเรีย ก็หยุดโทสะของเธอลง เมื่อเธอได้ยินเสียงชีพจรของ หลงเซียนยังเต้นอยู่ แม้มันจะแผ่วเบาก็ตาม
    " ท่านพี่ข้าจะช่วยท่านเอง " แล้วฟีเรีย ก็คาบหลงเซียน และบินไปยัง หอกำเนิดเทวะ ที่อยู่ของเทพโอสถ โดยทิ้ง ดาเมจ ระดับภัยพิบัติ ไว้ให้เมืองเรน่า
    .
    .
    ณ ดินแดนแห่งเทพโอสถ ถูหมัวลี่ เทพโอสถองค์ปัจจุบันกำลังเคี่ยวยาอยู่ และฟีเรียก็บินมาพร้อมกับค่อยๆ คายหลงเซียนออกมา ตอนนี้ธนูในตัวหลงเซียนได้ถูกดึงออกหมดแล้ว เหลือไว้เพียงแต่รอยบาดแผลเท่านั้น
    " ท่านหมอท่านช่วยสามีข้าได้ไหม " ฟีเรียกล่าวอย่างมีความหวัง
    " ได้ ข้าจะช่วย แต่มีข้อแม้ว่า เจ้าต้องยอมให้ข้าศึกษาตัวเจ้า " ถูหมัวลี่ กล่าว นางค่อยๆ เดินเข้าไป และหยิบโอสถทิพย์เม็ดนึงยัดใส่ปากของ หลงเซียน และกล่าวว่า
    " ที่เหลือก็แค่ต้องรอเวลา เขาจะอยู่หรือตายก็แล้วแต่สวรรค์เถอะ ข้าช่วยสุดความสามารถแล้ว
    .
    .
    ณ มิติโลกเซียน ตำหนักมังกร
    หลงเซียนได้ค่อยๆเดินไปเรื่อยๆ และเห็นคนแก่คนหนึ่งนั่งตกปลาอยู่ ข้างๆเขามี สาวน้อยสาวใหญ่ คอยปรนนิบัติอยู่นับร้อย
    " รึท่านคือ ท่านผู้อาวุโส อสูรเทพฟ้า ฮาเดล "
    " ถูกต้อง ข้าคือ อสูรเทพฟ้า รุ่นก่อน และเจ้าคือผุ้สืบทอดของข้า แต่ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่ก่อนกำหนดล่ะ " อสูรเทพฟ้า ฮาเดลถาม
    " ข้าน้อยถูกธนูยิงตายครับ ท่านผู้อาวุโส " หลงเซียนตอยอย่างเก้ๆกังๆ จน ฮาเดล อดขำไม่ได้
    " ทำไมเจ้าไม่ใช้ เคล็ดวิชากายามังกรทองล่ะ ข้าจำได้ว่าข้าสอนเจ้าไปแล้ว "
    " ข้าน้อย ลืมขอรับ "
    " ฮะ ฮะ ช่างเป็นคำตอบที่ถูกใจข้ายิ่งนัก งั้นข้าจะสอน อสูรฟ้าเทพรัญจวนให้กับเจ้า เป็นของขวัญที่เจ้าพูดถูกใจข้า " อสูรเทพฟ้า ฮาเดลกล่าว แล้วก็เอามือวางไว้บนหัวของหลงเซียน และถ่ายเคล็ดวิชาให้
    เคล็ดอสูรฟ้าเทพรัญจวน คือ วิชาที่ทำให้ผู้หญิงมาหลงรัก มันมีทั้งหมด 99 บท ว่าด้วยเรื่องการปลุกจุดรักของหญิงงาม นางต่างๆ รวมถึงวิธีการสะกดจิตด้วย หากนางไม่ยินยอม ซึ่ง อสูรเทพฟ้าฮาเดล เคยใช้มาแล้วในอดีต ในการล่อลวง สนมของฮ่องเต้ให้มาหลงรักตน และสานความสัมพันธ์ลับต่อกัน จนอสูรเทพฟ้า ฮาเดล ต้องหนีการตามล่า ของเลาห์คอน โกไทรอน ที่เป็นฮ่องเต้ในสมัยนั้น เพราะเขาฟันหญิงที่เป็นสนมของฮ่องเต้ไปไม่ต่ำกว่าร้อยคน
    หลงเซียน แม้เป็นเด็กน้อย รูปงามอายุ 19 แต่เขาก็ยังอยู่ในวัยละอ่อน ไม่รู้จักโลกของผุ้ใหญ่ เมื่อเขาได้เคล็ดวิชา อสูรฟ้าเทพรัญจวนมาแล้ว พร้อมกับความทรงจำของฮาเดล เกี่ยวกับการปลุกจุดลับของหญิงงาม มาจากอสูรเทพฟ้าฮาเดลแล้ว เขาก็เติบโตเป็นผุ้ใหญ่ขึ้น และคิดว่าเขาคงไม่จำเป็นต้องใช้วิชานี้ เพราะเขามีเมียอยู่ถึง 9 คนแล้ว แม้ไม่ต้องใช้เคล็ดอวิชา อสูรฟ้าหลอน เช่นเคล็ดวิชาอสูรฟ้าเทพรัญจวน
    " ข้ายังมีของขวัญอีกอย่างจะมอบให้เจ้าด้วย จงรับไว้สิ " อสูรเทพฟ้าฮาเดลกล่าว และมอบพลังของเขาให้ มันเป็นพลังที่จะปลุกพลังลับที่หลับไหลในตัวหลงเซียน โดยมอบแต้มให้ทุกวันวันละ 3 แต้ม เมื่อเขาทำเรื่องลามกหรือทะลึ่ง แน่นอนถ้าหลงเซียนไม่ทำ มันจะมอบบทลงโทษให้กับหลงเซียนเช่นเดียวกัน
    " ถ้างั้นข้าน้อยขอลา " หลงเซียน กล่าวคำนับ อสูรเทพฟ้า ฮาเดล แล้วก้าวออกไป จากตำหนักมังกร โดยไม่รุ้ว่ามีพลังลับอะไรบางอย่างกำลังดูดเขากลับไปหยั่งโลกแห่งความจริง
    .
    .
    " ท่านพี่ ท่านพี่ฟื้นแล้ว " ฟีเรียกล่าวอย่างดีใจเมื่อหลงเซียนฟื้นตื่นขึ้นมา คราแรกที่หลงเซียนเห็นฟีเรีย เขาก็อยากทดลอง พลังใหม่ โดยเขาคิดจะขอลูบนมของฟีเรีย แต่ก็หยุดยั้งความคิดนั้นไว้ เพราะกลัวฟีเรียจะโกรธ
    ถูหมัวลี่ ที่เห็นหลงเซียน ฟื้นแล้ว นางจึงเดินเข้ามาเพื่อตรวจดูอาการอย่างไม่ระวัง ทำให้นางล้มหน้าคว่ำ ไปจูบกับหลงเซียน และมือน้อยๆของหลงเซียน ก็ได้ถือโอกาสจับนมเธอ อย่างไม่ตั้งใจ ทั้งบีบ ทั้งขยำ อย่างกับหนุ่มน้อยเพลบอย เพิ่งเคยหญิง
    เพี๊ยะ เสียงตบหน้าหลงเซียน ทำให้ เขาได้สติ ตั้งแต่เขาได้พลังของอสูรเทพฟ้าฮาเดลมาทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง จึงรีบกล่าวคำขอโทษ ถูหมัวลี่
    " แม่นาง ข้าขอโทษ " หลงเซียนกล่าวอย่างสำนึกผิด และฟีเรียก็คุกเข่าลงขอโทษ ถูหมัวลี่ด้วย ทำให้นางคลายความโกรธลง และตรวจชีพจรของหลงเซียนต่อไป
    " อาการเจ้าปกติแล้ว อีกไม่นาน ก็กลับไปเมืองมนุษย์ได้ " ถูหมัวลี่กล่าว ก่อนจะหิ้วกระเป๋ายาของตัวเองไป และเรียกให้ฟีเรียตามไปด้วย เพื่อไม่ให้รบกวนคนไข้
    ตอนนั้นเองที่หลงเซียน เห็นหน้าจอลอยอยู่เหนือหน้าของเขา
    ติ้ง!!!ท่านมีแต้มสถานะ เหลืออยู่ 3 จากรางวัลการทำเรื่องทะลึ่งของท่าน
    หลงเซียนยิ่งดูยิ่งตกใจ ที่เควสประจำวันของเขา ให้ผลพลอยได้เป็นแต้มสถานะ
    แบบนี้ก็ดี ข้าจะอัพแต้มความเร็วให้สุดยอดไปแเลย ว่าแล้วหลงเซียนก็ลงมือ กดเพิ่มค่าสถานะความเร็วของเขาให้เพิ่มขึ้น
    ...ตอนนี้ข้าเป็นจอมปราชญ์ที่สามารถเก่งขึ้นได้เรื่อยๆแล้ว ฮะ ฮะ ฮ่า หลงเซียนคิด และมองไปหยั่งค่าความเร็วของตน
    หน้าต่างสถานะ
    กำลัง : 50 
    สติปัญญา: 100
    สุขภาพ : 100
    ความเร็ว : 63 New!!! เพิ่มค่าสถานะแล้ว
    ว่องไว : 70
    พลังเวทย์ : 20
    และนี่คือจุดเริ่มต้นของหลงเซียน ที่จะกลายเป็นอสูรเทพฟ้า ที่สั่นสะเทือนทั้งยุทธภพ ในกาลต่อมา
    *****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป