ตอนที่สามสิบสาม ของสกปรก
“รักแท้” True Love นั้นเป็นการแก้คำสาปที่ได้ผลดีที่สุดมีบันทึกไว้อย่างชัดเจนในตำนานทั้งการแก้ยาพิษหลับใหลตลอดกาลของสลิธีรีนจุมพิตรักแท้แก้คำสาปของแม่มดที่เกรอลท์แห่งริเวียร์เป็นประจักษ์พยาน
หรือการแก้คำสาปสมิงหรือผีกระสือก็ต้องอาศัยรักแท้ จึงจะสามารถแก้ปัญหาคำสาปได้อย่างไม่มีผลเสียตามมา
นับเป็นวิธีการแก้ไขที่มีประสิทธิภาพที่สุดเท่าที่ผมจะคิดได้
แต่ผมหา”รักแท้”ไม่ได้ในฟ้าดินอันกว้างใหญ่นี้
“รักแท้”อยู่แห่งหนใดกันเล่า?
หากคำสาปของแม่มดต้องมี”รักแท้”ในการแก้คำสาปให้มั่นใจได้เลยว่า”รักแท้”ที่จะมาแก้คำสาปของแม่มดนั้นไม่มีทางหาได้ง่ายแน่ๆ
การฆ่าผีฟ้าหรือเสือสมิงนั้นมีความเสี่ยงที่คนที่ฆ่าจะโดนเสือสมิงสิงแทนหรือผีฟ้าสิงแทน
อย่างพรานป่ายิงฆ่าเสือสมิงได้กลับกลายเป็นเสือสมิงแทนหรือมุกเดียวกับLucius The Eternal ลูเซียสผู้อมตะสาวกของเคออสที่ใครฆ่าเขา คนคนนั้นก็จะโดน ลูเซียสสิงกลายเป็น ลูเซียสไปอีกคนหนึ่งที่เป็นความลับของความเป็น”อมตะ”
“คำสาป” ไม่ใช่ของที่เราจะแก้กันได้ง่ายๆ
“รักแท้” จึงเป็นวิธีการที่ดีที่สุดเท่าที่ผมคิดได้
แต่เราจะหาของที่ไม่มีให้มันมีขึ้นมาได้อย่างไรกัน?
“ของสกปรก”หรือสิ่งโสโครกจึงเป็นของอีกอย่างที่แก้คำสาปได้แต่ผลลัพธ์นั้นอาจจะต้องทำให้ของดีของตนเองเสื่อมลงไปด้วย
อย่างการใช้ระดูผู้หญิงกางเกงในผู้หญิงตำเข้ากับกระสุนเพื่อยิงผีดิบ เลือดสุนัขดำ ปัสสาวะผู้ชายฯลฯ
แนวคิดที่ใช้ของต่ำสู้กับของต่ำนั่นเอง
หากเป็นคนที่มีอุดมการณ์ก็จะมองว่าการใช้ของชั่วจัดการกับของชั่วไม่ได้ทำให้เกิดเรื่องที่ดีขึ้นมาเลย
การทำให้ของชั่วหายไปด้วยรักแท้หรือการทำให้ความชั่วกลับตัวสิจึงเป็นการแก้ปัญหาที่แน่นอนและยั่งยืนมากกว่า
แต่อนิจจา ผมไม่มีของอย่าง”รักแท้”มาแก้ปัญหาเวลาที่ผมต้องการที่ผีฟ้าจะบีบคอหรือฆ่าผมณ เวลานี้ เกรอลท์ออฟริเวียร์เอ๊ย อาจารย์คงมาช่วยผมด้วย
ผมยังทนทรมาณกับการช็อตไฟฟ้าอยู่ข้อปลอบใจเพียงไม่กี่อย่างคือ ผีฟ้าอยู่ในท่าทางทรมานกว่าผมและร่างกายของผู้หญิงแบกน้ำหนักของผมไม่ได้ค่อยๆทรุดลงหากไม่มีวิญญาณผีฟ้าเข้าสิง
และผลกระทบอีกอย่างคือผมชักจะเห็นวิญญาณผีฟ้าออกจากร่างชัดเจนขึ้นเพราะไฟฟ้าช็อต
หรือว่าตอนนี้ผมอยู่ในสภาวะ”ได้พลังพิเศษเพราะโดนฟ้าผ่า”แบบในหนังสมัยก่อนที่คนโดนฟ้าผ่าจะมีพลังพิเศษต่างๆ
และผมเห็นเงาดำของผีฟ้าออกจากร่างของหญิงสาวและพยายามจะลอยมาทางผม
ผมรวบรวมเรี่ยวแรงปิดสวิตช์และถีบร่างของหญิงสาวออกไปจากตัวผมและกลิ้งร่างของผมเข้าไปในเขตแดน
ร่างเนื้อของผีฟ้าล้มลง
ผมหอบหายใจแต่ร่างเงาดำของผีฟ้าพยายามจะเข้ามาในเขตแดนของผมที่ทำให้ผ้าแพรสีแดงที่คอของผมสั่นอีกครั้ง
เรากลับมาที่จุดเดิมกันอีกครั้ง
แต่ตอนนี้เราฉีกหน้าลงมือกันแล้วที่ซึ่ง—
“ปกป้องลูกพี่”
ไอ้ห้อยไอ้โหนตะโกนขึ้นเมื่อไม่รู้ว่าเอาของดีอะไรบ้าง
โครม
เสียงหีบขนาดใหญ่ปะทะเข้ากับร่างของผีฟ้า
พวกมันเลยแบกมาทั้งหีบทุ่มใส่ผีฟ้า----ที่เป็นร่างของหญิงสาวที่นอนอยู่แต่ดันไม่โดนเงาดำ
ไอ้---