เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสอง ตอน ซูซันยมทูตปราบมาร(จบแล้ว)

ทุกคนทยอยเข้ามาในดินแดนเซียนลึกลับกันหมด ทางเข้าก็ปิดสนิทลงทันที

วิธีเดียวที่จะออกกลางคัน คือฆ่าตัวตายแล้วออกไป มิเช่นนั้นต้องอยู่จนครบ1เดือนแล้วค่อยออกไปได้ ทุกคนต่างเคยเข้ามาที่นี่กันแล้ว แต่ยังไม่มีใครชำนาญพื้นที่เลยสักคน จึงตกลงกันว่าจะตามคนหมู่มากไปจะดีกว่า    ส่วนอาซันส่งให้อีกาสามขาออกไปสำรวจดินแดนแถบนี้ทั้งหมด แล้วค่อยมาส่งข่าวทีหลัง ส่วนเข็มทิศล่าปีศาจก็หมุนติ้วไม่หยุด มันชี้ทิศทางไปที่มีวิญญาณ มากมาย อาซันไม่รู้ว่าจะมีอันตรายหรือไม่ แต่คิดว่าจับวิญญาณมาสักดวง น่าจะรู้ข้อมูลมากขึ้น

“ ศิษย์พี่ทั้งหลาย ข้อขอเสนอให้ไปทางซ้ายมือดีกว่า ทางนั้นคนไปเยอะ คงไม่เจออะไร “  อาซันบอกเหตุผลอีกแบบไป ทั้งหมดก็เห็นดีด้วย เพราะทางนี้พวกเขาก็ไม่เคยเดินไป อาซันเดินไปตามทางเข็มเงาที่กระดิกไม่หยุดเลย  สุดท้ายมายืนอยู่ที่บึงน้ำที่สงบเงียบแห่งหนึ่ง  อาซันรู้ทันที ว่ามีปีศาจพรายน้ำลอยอยู่บนผิวหน้าจำนวนมา แต่ละตัวไม่มีสติให้ถามได้เลยสักตัว ได้แต่คงทำให้พวกมันมาเป็นแหล่งพลังงานในไข่มุกได้อย่างเดียว   อาซันบอกให้ศิษย์พี่ระวังตัว เขาจะไปสำรวจกลางบึงน้ำสักครู่  อาซันกระโดดขี่เมฆสีดำแล้วลอยเข้าไปเหนือบึงน้ำ แล้วช้า ยันต์แปดทิศกวาดวิญญาณผีพรายที่ลอยอยู่บนผิวน้ำเขามาเก็บไว้ในไข่มุกจนหมด จากนั้นก็ใช้มือสัมผัสที่ผิวน้ำกลางบึง ก็สะดุ้งรีบหลบออกมาทันทีอย่างรวดเร็ว เพราะว่ามี ตัวอะไรบางอย่างกำลังพุ่งขึ้นมาหาอาซันอย่างรวดเร็ว อาซันขี่เมฆสีดำหนีเข้าหาฝั่งเจ้าตัวประหลาดอ้าปากกว้างพุ่งไล่ตามอาซันอย่างไม่ลดละ

อาซันต้องหลบซ้าย หลบขวา เพราะว่ามันพุ่งฉกกัดอาซันเร็วมาก ศิษย์ทั้ง 5 เห็นอะไรไม่รู้เป็นเงามืดๆ ตัวใหญ่ๆ กำลังไล่ตามอาซันมาก็เตรียมพร้อมจะจัดการ แต่พอเห็นหน้ามันชัดๆ ถึงกับร้องตะโกนบอกอาซัน พร้อมกันว่า

“ มังกรดำอาซันหนีเร็ว”

อาซันก็กำลังหนีอย่างสุดชีวิต เพราะไม่ทันได้ตั้งหลักเลยขืนหยุดไม่ทันทำอะไรถูกมันกลืนลงท้องแน่ๆ  อาซันหันไปขว้างระเบิดเพลิงเข้าใส่มันไปหลายสิบลูก ตูม ๆๆๆๆๆ   เกล็ดที่หนาและแข็งแรงของมัน ไม่กระทบกระเทือนกับลูกระเบิดเพลิงแม้แต่น้อย  แต่ก็ทำให้มันหยุดชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วมันก็พุ่งไลอาซันต่อ จนอาซันพุ่งเข้าไปบนบก มันจึงงับอาซันได้แต่ลม มันไม่ยอมขึ้นมาบนบก ส่วนศิษย์พี่ทั้ง 5

เวลานี้ถอยไปตั้งหลักซะไกล คอยเป็นกำลังใจให้อาซันแต่เพียงอย่างเดียว

อาซันรู้ว่ามันไม่ขึ้นมาบนบกแน่ เลยถอนหายใจนิดหน่อย และตะโกนถามมันไป

“ เจ้ามังกรบ้า ข้าไปทำอะไรให้เจ้าโกรธ ทำไมต้องมาไล่กัดข้า”  อาซันตะโกนถามมังกร มันไม่ตอบกลับสะบัดหางกลายเป็นคลื่นน้ำซัดใส่อาซัน จนอาซันเปียก

โชกไปทั้งตั้ว แล้วมันก็ไม่ไปไหน ลอยคออยู่ที่ริมบึงตรงนั้น เหมือนกับว่า ท่าอาซันลงมา มันจะงับ ให้ดู  อาซันเริ่มโมโห เริ่มสร้างหมัดพลังจิตยักษ์ แล้วปล่อยหมัดไปที่มังกรยักษ์ ที่ชะโงกหน้าขึ้นมาจากน้ำแค่หน่อยเดียว  เปรี้ยง  เจอหมัดอาซันต่อยไปหมัดแรก มันถึงกับหงายท้องน้ำ  มันมองหาคนที่ต่อยหมัดใส่มันอย่างโมโห แต่ไม่เห็นใคร ตูม  โดนอีกที คราวนี้มันโมโหจัด สะบัดตัวกลายเป็นคลื่นยักษ์ ซัดเข้าริมตลิ่งอีกรอบ อาซันเพิ่งจะหายตัวเปียกกับเปียกอีกรอบ

มันหันมามองอาซันอย่างเยาะเย้ย ดูว่าอาซันจะทำอะไรมันได้  อาซันโมโหแล้ว

เลยเดินไปริมน้ำแล้วใช้มือแช่ลงไปในน้ำ อุณหภูมิในน้ำเริ่มเย็นขึ้น ๆ จนน้ำในบึงกลายเป็นน้ำแข็ง เจ้ามังกรดำ ตกใจตาโต พยายามหมุนร่างไปมาเพื่อไม่ให้น้ำแข็งเกาะ แต่ไม่ทันแล้ว ร่างของมันกลายเป็นน้ำแข็ง อยู่กลางบึง มีคอโผล่ขึ้นมาให้เห็นแต่หน้า อาซันเดินไปบนผิวน้ำเข้าไปหามังกรดำ อย่างช้าๆ  แล้วสั่งให้เจ้าภูมะกลาลร่างเป็นกระบองเหล็กสีเงินวาว  

“ นั่นแก จะ ทำอะไร “ มังกรดำเวลานี้ร่างกายเป็นน้ำแข็งไปหมดแล้ว พยายามพูดออกมาเป็นภาษามนุษย์

“ วันนี้ ข้าอยากกินเนื้อมังกร แต่ก่อนอื่น ข้าจะทุบเจ้าให้นิ่ง แล้วค่อยเลาะเกล็ดมังกรของเจ้าออกมา  แล้วค่อยๆ เอาไปย่างใส่เกลือสักหน่อย คงรสชาติดีแน่นอน”

อาซันขยายกระบอกเหล็กให้ใหญ่ขึ้นไปอีก เจ้ามังกรเห็นเช่นนั้น ร้องตะโกนออกมา

“  พอ พอ ข้ายอมแล้ว จะเอาดอกบัวดำ ก็เอาไปเลย ข้าให้เจ้าหนึ่งดอก”

“ ดอกบัวดำ คืออะไรหรือ “ อาซันสงสัย เลยลองนึกดูในตำราของท่านจอมแพทย์สมุนไพร ที่เก็บเอาไว้ในห้วงสติ ก็รู้จักทันที  

“ นี่เจ้าไม่รู้จักดอกบัวดำเลยหรือ” มังกรยักษ์สงสัย

“ มันคืออะไร” อาซันแกล้งไม่รู้ ลองตรวจสอบกับมังกรดูว่าเหมือนกันหรือไม่

“ มันสามารถไปหลอมเม็ดยา เพื่อเพื่มพลังให้กับ สัตว์เทพทั้งหลาย 1 ดอกสามารถสกัดได้ถึง 50 เม็ด”  มังกรบอกตามตรง  ซึ่งก็ตรงกับที่ตำราบอกไว้

“ เอาละ ของให้ข้า 1 ต้น ถ้าข้าหลอมเม็ดยาได้แล้วข้าจะเอามาให้เจ้า 10 เม็ดเป็นการแลกเปลี่ยน ดีไหม”  อาซันเอ่ยกับมังกรดำตัวนี้

“ จริงหรือ เจ้าเป็นนักปรุงยาหรือ ถ้าเช่นนั้น ข้าให้เจ้า 2 ดอกเลย แล้วเจ้าให้ข้า 20เม็ด “ มังกรเริ่มดีใจที่ได้เจอคนที่สามารถหลอมยาได้ อาซันสะบัดมือแวบเดียว น้ำแข็งที่กักมังกรไว้กลายเป็นน้ำธรรมดาทันที จากนั้นมังกรก็พาอาซันที่เกาะติดหลังลงไปในบึงน้ำทันที  มันดำลงไปลึกมาก ในน้ำลึกกลับมีต้นบัวดำ ขึ้นอยู่มากมาย มันเด็ดมาให้ อาซัน 2 ดอก อาซันก็เก็บเอาไว้แล้วทั้งสองก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ จากนั้น อาซันนัดกับมันว่า คืนนี้ จะไปหลอมยาให้ แต่ว่าพรุ่งนี้มันต้องเอาต้นดอกบัวออกมาให้อาซัน 1 ต้นไว้ปลูกในมิติของอาซัน มันรับปาก

ศิษย์พี่ทั้งหลายเห็นอาซันกลับมังกรคุยกันก็งง กันมาก แล้วก็เดินเข้ามาที่ริมตลิ่งอย่างกล้าๆ กลัวๆ  แต่มังกรดำน้ำลงไปแล้ว อาซันเล่าเรื่องทุกอย่างให้ทุกคนฟัง

แล้วพากันออกไปจากบึงแห่งนี้ อาซันมองไปที่ฝ่ามือ เข็มล่าปีศาจก็หมุนติ้วๆ

ไปเรื่อยๆ อาซันไปตามเข็มล่าปีศาจ แล้วมาหยุดที่ตรงหุบเขาแห่งหนึ่ง วิญญานอาฆาตที่หนาแน่นกว่า ที่บึงมังกรดำ มากมายเหนือคณานับ อาซันมองเห็นวิญญาณอาฆาตล่องลอย จึงใช้ยันต์ดูดวิญญาณเข้ามาทั้งหุบเข้าแล้วมาเก็บไว้ใสไข่มุก แล้วอาซันก็สัมผัส ดูความจำของพวกมัน ว่าแถวนี้มีอะไร ทำไมพวกมันถึงได้ตายมากมาก่ายกองขนาดนี้ สักพักก็รู้  อาซันหันขวับไปทางศิษย์พี่ทั้งห้าคนที่เห็นอาซันทำอะไรแปลกๆ  

“ ศิษย์พี่ทุกคน พวกเรารีบหนีออกจากที่นี่ดีกว่า ” อาซันรีบผลักศิษย์พี่ทั้งหมดให้รีบหนี เพราะด้านหน้า มีแมลงสคารับ ที่กัดกินเนื้อคนโผล่ขึ้นมาบนดินไม่ให้ใครเข้าไปในหุบเขาแห่งนี้ได้   อาซันใช้พลังเหมันต์สะกัดมันไว้ แล้วพวกมันก็โผล่ขึ้นมาอีกมากมาย อาซันห่วงว่าศิษย์พี่จะเป็นอันตรายเลยสั่งให้ทุกคนถอยออกไปทันที โอกาสหน้าค่อยมากันตรงนี้ใหม่ เพราะอาซันรู้แล้ว ว่าพวกมันคอยรักษาดูแล

ของสำคัญอะไร  ทั้งหมดมาหยุดพักตรงโอเอซิส แห่งหนึ่งที่นี่มีน้ำอยู่ตรงกลาง

และรอบๆ มีต้นไม้ เหมาะสำหรับเป็นที่พักยิ่งนัก แต่พอเดินเข้าไป ก็เจอพวกคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาขัดขวางเอาไว้

“ ที่แห่งนี้สำนักเหนือฟ้า ของเราจองไว้แล้ว  พวกเจ้าห้ามเข้าไป ”  เด็กหนุ่มเกือบสิบคนถืออาวุธครบมือ พูดด้วยน้ำเสียงกวนบาทายิ่งนัก

“ อาซันถอยมาก่อน พวกเราไปที่อื่นกันเถอะ” ศิษย์พี่ใหญ่เอ่ย กลัวว่าอาซันจะใจร้อน

“ เวลานี้พวกเราเพิ่งเข้ามาไม่ถึง 24 ชั่วโมงมันมีกฏอยู่ ภายใน 24 ชั่วโมงนี้ห้ามต่อสู้กันมิเช่นนั้น จะถูกตัดสิทธ์ “ ศิษย์พี่ใหญ่บอกกับทุกคน เน้นอาซัน  ทำให้อาซันพยักหน้า แล้วคิดในใจ รอให้ครบ24 ชม.ก่อนเถอะ ไอ้พวกนี้

ดังนั้นทั้ง 6 คนเลยต้องหาที่อยู่ใหม่ พอดีอีกาสามขากลับมารายงานพอดี

มันยื่นหยกให้อาซัน อาซันนำมาแตะที่หน้าผาก ก็รู้แผนที่ในนี้ทั้งหมด

“ เยี่ยมมาก อีกาดำ”  อาซันชมอีกาดำที่บินสำรวจทีแห่งนี้แล้วเก็บภาพทั้งหมดมาไว้ในแผ่นหยกบันทึก ซึ่งทำได้ละเอียดยิ่งนัก อาซันรู้ว ถัดไปทางนี้ มีถ้ำแห่งหนึ่งเหมาะสำหรับให้ทุกคนได้พักกัน จึงพาทุกคนไปพักที่ถ้ำแห่งนี้ พอเข้าไปอาซันก็รู้สึกว่าที่นี่ มีวิญญาณอยู่ตนหนึ่งที่ยังมีสติครบถ้วน อาซันเดินเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำเพื่อไปหาทันที    

“ ออกมาซะ “  อาซันเอ่ยเสียงเย็นระเยือก

“ เหอ เหอ เจ้าหนุ่มเจ้าเป็นใครกัน ถึงกับกล้าเรียกข้าออกมา  เจ้าไม่กลัวข้าเลยหรือยังไง เหอ เหอ”  เสียงวิญญาณตนนี้อยู่มานานมีตบะแก่กล้ามาก  

“ บอกมาเจ้าเป็นใครกัน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ อย่าให้ข้าต้องเอ่ยถามอีกครั้ง”อาซันเริ่มขู่

“ เหอ เหอ เหอ เจ้านี่ร่างกายแข็งแร็งดี เหมาะจะเป็นร่างให้ข้าสิงสถิตใหม่”

ฟู่เพลิงสุริยะพุ่งเข้าไปเผาวิญญาณปีศาจตนนี้ทันที ที่ไม่ยอมตอบคำถามอาซัน และยังคิดที่จะ ใช้สิงร่างอาซันอีก มันเริ่มร้องครวญคราง มันปล่อยแสงควันพิษปีศาจออกมาเข้าใส่อาซัน เพื่อให้อาซัน ถอนพลังเพลิงที่ส่งมา อาซันไม่เพียงไม่ถอนกลับส่งไข่มุกดูดวิญญาณ เพื่อดูดวิญญาณปีศาจตนนี้ทันที มันร้องตะโกนลั่น

ในขณะที่ไข่มุกก็ดูดวิญญาณมันจะหมดอยู่แล้ว อาซันหยุดทั้งหมดทันที

“ คิดจะสิงร่างยมทูตหรือ เจ้านี่โง่หรือบ้ากันแน่”  อาซันพูดใส่หน้าเจ้าปีศาจโบราณตนนี้ทันที  มันรู้ว่าอาซันเป็นยมทูต ก็เข่าอ่อนร่วงไปนั่งพับเพียบกับพื้นกอดขาอาซันทันที

“ ท่านยมทูต ได้โปรดอภัยให้ข้าด้วยเถิด ที่ข้าไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร “ปีศาจ ก้มหัวโขกพื้นหลายครั้ง

“ เอาละ พอ เล่ามาว่าเจ้าเป็นใครทำไมมาอยู่ที่นี่”

“ ข้าคือ จาดีน ข้าตายมาเป็นร้อยปีแล้ว ข้าเป็นพ่อมดของชนเผ่าไผ่ดำ พวกเราถูกพวกเทพเซียน เข่นฆ่า ตายจนหมดหมู่บ้าน ข้าเหลือแต่วิญญาณ เพื่อรอวันแก้แค้นเท่านั้น“  

“ พวกมันจะเข่นฆ่าชาวบ้านไปเพื่ออะไร” อาซันสงสัย

“ พวกมันกลืนกินวิญญาณบริสุทธิ์เป็นอาหารของพวกมัน” จาดีนตอบ

“ อะไรนะ มีมนุษย์แบบนี้ด้วยหรือ มันเป็นปีศาจมากกว่า”  อาซันไม่คิดว่ามนุษย์จะกลืนกินวิญญาณบริสุทธิ์ได้

“ ข้าก็ไม่รู้ ที่ข้าหนีมาได้ทัน มิเช่นนั้นคงตายตามชนเผ่าของข้า” จาดีนเอ่ยด้วยความหวาดกลัว  อาซันงงมาไม่คิดว่าโลกนี้จะมีมนุษย์แบบนี้

“ เจ้าต่อไปติดตามข้า ถ้าหากเจ้าเจอมันให้บอกข้าทันที “ จากนั้นอาซันก็ให้จาดีน

มาอยู่ในมิติที่เก็บต้นหลิวศักดิ์สิทธิ์เอาไว้   จากนั้นอาซันก็ออกไปพบกับศิษย์พี่ซึ่งกำลังวางแผนที่จะเดินทางต่อทางไหนดี  อาซันของพักผ่อน จึงเข้าไปในมิติส่วนตัว แล้วนำดอกบัวดำทั้งสองดอกไปให้ ติงติงช่วยกินหน่อย

“ ไม่กิน  ติงติงอิ่มแล้ว”  เอาล่ะซิ ติงติงไม่อยากกินเสียแล้ว จะทำยังไงดีกัน

“ ท่านพี่เอาไว้ตอนเช้า ค่อยให้ติงติงกินละกัน” ราชาวดีอุ้มติงติง เพื่อจะไปนอน เอาไงล่ะที่นี้ อาซันมืดแปดด้านเลย รับปากมังกรดำไว้ซะด้วย ขอโทษด้วยนะติงติง  อาซันเข้าไปอุ้มติงติงเองแล้วเป่ามนต์สะกดใจ เพี้ยง แล้วให้ติงติงช่วยกินหน่อย ดอกเดียวก็ได้  ติงติง ใจอ่อนกินไปดอกเดียวก็หลับไหลทันทีเพราะง่วงจัด  อาซันรีบอุ้มคืนให้ราชาวดี  

“ คราวหลังไม่ทำแบบนี้กับติงติงอีกนะ ท่านพี่”  ราชาวดีเอ่ยเสียงเย็น  ทำเอาอาซันรู้สึกผิดทันที  ได้แต่รับปากไป เฮ้อคราวหน้าต้องเผื่อเวลาไว้สักหน่อย  จะได้ไม่เป็นเช่นนี้อีก