จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 167 : ครุ่นคิดถึงวาสนา เงาจันทราซ่อนหยกดำ

หลังจากปลีกตัวออกมาจากการพบพานที่ไม่คาดฝัน เฉิน ฮ่าวหราน (陈浩然 - Chén Hào Rán) ยังคงมุ่งหน้าต่อไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ร่างภายใต้หน้ากากอนัตตาเคลื่อนไหวไปตามป่าเขาด้วยความเร็วคงที่และเงียบเชียบ จิตใจที่สงบนิ่งดุจห้วงมหาสมุทรกำลังครุ่นคิดถึงศิษย์พี่ศิษย์น้องจากสำนักที่น่าจะเป็น หุบเขาโอสถสวรรค์ (天药谷 - Tiān Yào Gǔ) ที่เพิ่งพบเจอ

'หยางซินอี๋ (阳欣怡 - Yáng Xīn Yí)... เด็กสาวผู้นั้นมีประสาทสัมผัสต่อพลังชีวิต ('เนตรหยั่งรู้ชีวา' - 察生瞳 - Chá Shēng Tóng?) ที่เฉียบคมอย่างน่าประหลาด แม้แต่การผนึกพลังของข้าก็ยังเกือบจะถูกนางมองทะลุ นิสัยสดใสร่าเริงแต่ก็แฝงความฉลาดช่างสังเกตไว้ไม่น้อย' เขาวิเคราะห์ 'ส่วนศิษย์พี่ที่ชื่อ สือ จิน (石进 - Shí Jìn) พลังธาตุดินหนักแน่นมั่นคงสมกับระดับก่อแก่น-ขั้นกลาง (金丹期 中阶 - Jīndān Qī Zhōng Jiē) ดูเป็นคนสุขุมรอบคอบและปกป้องศิษย์น้องอย่างเข้มงวด... การเดินทางออกมาตามหาสมุนไพรหรือสืบเรื่องพลังงานผิดปกติในยุคสมัยที่วุ่นวายเช่นนี้ นับว่ากล้าหาญและน่าสนใจ'

การพบเจอครั้งนี้เป็นเครื่องย้ำเตือนชั้นดี ว่าโลกภายนอกนั้นเต็มไปด้วยยอดฝีมือและผู้มีพรสวรรค์ซ่อนเร้นอยู่มากมาย การที่เขาบรรลุถึงระดับ วิญญาณแรกกำเนิด (元婴期 - Yuányīng Qī) ได้นั้นเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ แต่ก็มิได้หมายความว่าเขาจะสามารถดูแคลนผู้ใดได้ การปิดบังตัวตนและพลังที่แท้จริงยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้

เขาเดินทางผ่านภูมิประเทศที่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป จากป่าสนโบราณ สู่ทุ่งหญ้ากว้าง และเริ่มเห็นทิวเขาที่ทอดตัวยาวอยู่ลิบๆ เขายังคงใช้ จิตวิญญาณ (神识 - Shénshí) รวบรวมข้อมูลจากระยะไกล สัมผัสถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเข้าใกล้เขตอิทธิพลของ สถาบันเทียนซวน (天璇学院 - Tiān Xuán Xué Yuàn) เขารู้สึกได้ถึงค่ายกลป้องกันที่ซับซ้อนและทรงพลังกว่าในอดีตหลายส่วน

(สถาบันเทียนซวน, หอคัมภีร์เร้นลับ)

หลายสัปดาห์ต่อมา ณ มุมอับที่ถูกลืมเลือนของสถาบัน ภายในห้องเก็บคัมภีร์อันมืดมิดและเต็มไปด้วยฝุ่นหนา เงาร่างของ ลู่เสวี่ย (陆雪 - Lù Xuě) ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ นางอยู่ในสภาพอิดโรยเล็กน้อยจากการเดินทางอันยาวนานและยากลำบากเพื่อหลบหนีการไล่ล่าของ กลุ่มเงาอสูร (影魔团 - Yǐngmó Tuán) หลังจากได้รับ "แผ่นหยกดำ" มาจากนครจันทราดับแสง

นางทรุดตัวลงนั่งพิงผนังหินเย็นเฉียบอย่างอ่อนล้า โคจรพลังมนตราระดับ ก่อแก่น-ขั้นต้น (金丹期 初阶 - Jīndān Qī Chū Jiē) เพื่อฟื้นฟูสภาพร่างกายและจิตใจที่เหนื่อยล้า ก่อนจะลืมตาขึ้น ดวงตาเปล่งประกายมุ่งมั่น

นางค่อยๆ หยิบ "แผ่นหยกดำ" (黑玉简 - Hēi Yùjiǎn) อันล้ำค่านั้นออกมาจากมิติเก็บของอย่างระมัดระวัง กลิ่นอายบรรพกาลอันเย็นเยียบลอยออกมา นางจ้องมองแผนที่ดวงดาวและอักขระโบราณบนนั้นด้วยสมาธิสูงสุด

'สมอแห่งห้วงเวลา (时空之锚 - Shíkōng zhī Máo)... มิติเศษส่วนบรรพกาล... กลุ่มเงาอสูรก็กำลังตามหาสิ่งนี้...' นางทบทวนข้อมูลที่ได้รับมา 'และพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำลายล้างพวกมันในวันนั้น... มันคืออะไรกันแน่? เกี่ยวข้องกับสถานที่ในแผนที่นี้หรือไม่?' ปริศนายังคงอยู่ แต่นางก็มีเบาะแสอยู่ในมือแล้ว นางเริ่มต้นใช้จิตวิญญาณสอดส่องเข้าไปในแผ่นหยกดำอย่างตั้งใจ...

(ตัดกลับมาที่ฮ่าวหราน)

หลังจากเดินทางอย่างต่อเนื่องอีกหลายทิวา ในที่สุด เฉิน ฮ่าวหราน ก็มาถึงบริเวณที่ราบกว้างใหญ่เบื้องหน้าเทือกเขามังกรคราม จากระยะไกล เขาสามารถมองเห็นยอดเขาหลักของสถาบันเทียนซวนที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้าได้ลางๆ แล้ว

เขาสัมผัสได้ถึง ค่ายกลป้องกัน (阵法 - Zhènfǎ) ขนาดใหญ่ ที่ครอบคลุมอาณาเขตสถาบันไว้ มันดูแข็งแกร่งและซับซ้อนกว่าในความทรงจำ เขายังรู้สึกถึง กลิ่นอายพลังของผู้ฝึกตนจำนวนมาก ที่อยู่ภายใน และ... บรรยากาศที่ตึงเครียด กว่าเดิมอย่างชัดเจน

'ใกล้ถึงแล้ว...' เขานึกในใจ หยุดยืนอยู่บนยอดไม้สูง มองไปยังสถาบันที่เขาจากมานานหลายปีด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งความคิดถึง ความคาดหวัง และความระแวดระวัง

เขาต้องหาทางกลับเข้าไปอย่างเงียบเชียบที่สุด ต้องตามหาฟางเจี๋ย (方杰 - Fāng Jié) ต้องสืบข่าวเรื่องมารดา และต้องรับมือกับภัยคุกคามจากกลุ่มเงาอสูรและศัตรูอื่นที่อาจปรากฏตัวขึ้น

เขาปรับลมหายใจ ตรวจสอบการปิดผนึกกลิ่นอายพลังวิญญาณแรกกำเนิดของตนเองอีกครั้งจนแน่ใจว่าสมบูรณ์แบบที่สุด ก่อนจะเบนสายตาไปยัง เส้นทางลับ ที่ทอดตัวอยู่ทางปีกเขาด้านทิศตะวันตก... เส้นทางที่เขาเคยใช้ในอดีต...

ถึงเวลาแล้ว... ที่จะกลับเข้าไปเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง

(จบตอนที่ 167 )