เสียงล้อรถยนต์บดกรวดหินที่ลานหน้าบ้านสวนดังลั่นขึ้นบ่ายวันถัดมา บ่งบอกสัญญาณร้ายถึงการมาเยือนของบุคคลใหม่ที่ฉันหวาดผวาและอึดอัดใจมาตลอดสองวัน
่สองวันที่ผ่านมา จิตใจของฉันเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานและตื่นตระหนก ฉันต้องเตรียมห้องรับรองแขกชั้นล่างปีกซ้าย จัดแจงปัดฝุ่น ปูที่นอน และเปลี่ยนปลอกหมอนด้วยมือที่สั่นเทา ทุกััผืนผ้าเตียงนอนในห้องแขกกลับทำให้ฉันคิดไปถึงคำขู่ของคุณพ่อณรงค์และความวิปริตของลุงสมยศที่กำลังจะก้าวเท้าเข้าสู่บ้านสวนหลังนี้จนใจสั่นสะท้าน ฉันพยายามทำให้ทุกอย่างสะอาดสะอ้านตามคำสั่งของสามี แต่ในใจกลับเหมือนผู้ต้องหาที่คอยเตรียมแดนปะาให้แก่ตนเอง
ฉันเดินก้าวช้าๆ ออกไปยืนรอหน้าบ้านสวน ท่ามกลางบรรยากาศแดดร่มลมตกและเมฆฝนดำทะมึนก้อนใหญ่ที่เริ่มตั้งเค้ากุมฟ้าพัดกระโชกลมเย็นจัดมาแต่ไกล ร่างสูงใหญ่ท้วมลงพุงอย่างเห็นได้ชัดของชายวัยห้าสิบปีเศษก้าวเดินลงมาจากรถยนต์คันหรู... ชายคนนั้นคือ 'ลุงสมยศ' เพื่อนสนิทร่วมก๊วนข้าราชการำาญและคู่หูตัณหาของคุณพ่อณรงค์
ลุงสมยศมีใบหน้ากร้านแดดสีผิวคล้ำ เส้นผมบางจนเห็นหนังศีรษะขาวโพลน แววตาแฝงความหยาบช้าเยือกเย็นและรอยยิ้มหยาบโลนที่ยากจะปิดบัง ทันทีที่เขาก้าวลงมาและสายตาปะทะเข้ากับร่างอวบอัดของฉันในชุดเสื้อยืดพอดีตัวสีขาวกางเกงขายาวสีชมพูอ่อน รูม่านตาของลุงสมยศพลันเบิกกว้างขยายขึ้นทันที แววตาหื่นกระหายของเขาจ้องเขม็งเขม็ดจดจ้องมองลึกเข้ามายังหน้าอกอวบสะบึมขนาดใหญ่ที่ดันเสื้อยืดจนขยายพอง และกวาดจ้องมองลงต่ำลูบไล้สะโพกผายอวบอิ่มของฉันอย่างหยาบช้าเปิดเผยจนฉันรู้สึกอึดอัดตัวเกร็งไปหมด
"อ้าว!... นี่เหรอฝ้าย สะใภ้แสนดีของแกณรงค์ แหม... ตัวจริงนี่อวบอัด เต่งตึงขาวผ่องสมคำคุยจริงๆ ว่ะ ไอ้น้องชาย"
ลุงสมยศเอ่ยทักทายน้ำเสียงแหบห้าวพลางหัวเราะร่วนลั่นลานบ้าน ส่งสายตาแทะโลมหอมปากหอมคอจนฉันตัวสั่นสะอึกสะอื้นในใจ ทว่าลุงสมยศกลับเอื้อมมือหนาใหญ่ชื้นเหงื่อและสากระคายมากุมมือบางของฉันไว้แน่น บีบกระชับลูบคลำหลังมือของฉันอยู่นานหลายวินาที นิ้วสากของเขาใช้นิ้วชี้เกาคลึงกลางฝ่ามือของฉันแ่เบาจนฉันขนลุกซู่ด้วยความสะอิดสะเอียนแทบจะกระชากมือกลับแต่จำต้องข่มใจทำเป็สุภาพนอบน้อม
"สวัสดีค่ะ... ลุงสมยศ..." ฉันยกมือไหว้พนมมืออกสั่นระริกตามมารยาท พยายามหลบสายตาสกปรกคู่นั้นอย่างหวาดกลัว
คุณพ่อณรงค์เดินก้าวเข้ามาตบไหล่เพื่อนรักพลางยิ้มกริ่มสุภาพน่านับถือ "เออ... ยินดีต้อนรับสมยศ เข้าไปข้างในก่อนเถอะ แดดร่มแล้ว เดี๋ยวฝนฟ้าจะตกหนัก ฝ้าย... ช่วยขนกระเป๋าของลุงสมยศไปไว้ที่ห้องรับรองชั้นล่างด้านปีกซ้ายด้วยนะจ๊ะคนดี"
"ค่ะ... คุณพ่อ..." ฉันเค้นเสียงรีบเข้าไปก้มยกกระเป๋าเดินทางข้ามห้องโถง
ขณะที่ก้มลงยกกระเป๋าหนัก สะโพกผายกลมกลึงงอนเงยขึ้นมาตามธรรมชาติเพราะเสื้อผ้าที่รัดรูป ฉันรู้สึกเสียวแผ่นหลังวาบเมื่อรับรู้ว่าทั้งคุณพ่อณรงค์และลุงสมยศแอบยืนจับตาจ้องมองสะโพกและบั้นท้ายของฉันจากด้านหลังอย่างไม่ลดละ ลุงสมยศแอบเลียริมฝีปากสากของตัวเองพลางกระซิบกระซาบหัวเราะคิกคักกับพ่อผัวในลำคอเบาๆ คล้ายชื่นชมเหยื่อสาวแสนหวานที่จะเข้ามาเป็ของเล่นของพวกเขาสองคนในค่ำคืนนี้
"ก้นใหญ่สะบึมดีจริงๆ ณรงค์เอ๋ย ข้าอิจฉาแกชะมัด ได้สะใภ้เด็ดขนาดนี้มาอยู่บ้านเดียวกัน" เสียงสมยศพึมพำแ่เบาลอยตามสายลมพัดกระโชกเข้ามาปะทะความกังวลใจของฉัน
่บ่ายแก่ๆ สายฝนเม็ดใหญ่เริ่มตกลงมากระหน่ำจนเสียงลมระงมฟ้าร้องครืนครั่นป่ารอบบ้านสวนดูมืดสนิทและเงียบวังเวงพายุฝนกระพือพัดบานหน้าต่างไม้โบราณลั่นเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่าหวาดกลัวกระตุ้นลางร้าย
ฉันแอบขังตัวเองอยู่แต่ในครัวเตรียมสำรับกับแกล้มเหล้าขาวและกับข้าวสำหรับมื้อค่ำตามหน้าที่สะใภ้แสนดี จิตใจเต้นระรัวกลัวภัยพิบัติที่กำลังจะคืบคลานเข้ามาในค่ำคืนนี้ ได้ยินเสียงแก้วเหล้าชนกันเสียงดังระรัวลอยมาจากห้องทำงานปะปนกับเสียงหัวเราะคึกคักอย่างน่ารังเกียจ
สิ่งที่ฉันไม่มีวันรับรู้เลยก็คือ... ลับหลังฉัน ในห้องทำงานใหญ่ที่ปิดประตูล็อกสลักสนิทแน่น
คุณพ่อณรงค์และลุงสมยศนั่งชนแก้วน้ำชาสุรากันอย่างเงียบเชียบ บนหน้าจอแท็บเล็ตของคุณพ่อณรงค์เปิดคลิปวิดีโอแอบดูอาบน้ำของฝ้ายและคลิปร่วมรักยามหลับที่บันทึกไว้ในตู้นิรภัยให้สมยศชมดู สมยศจ้องมองหน้าจอตารางงานเนื้อเนียนสะบึมของสะใภ้สาวแสนดีครางฮือฮาด้วยความอิจฉารุ่มร้อนตัณหาความวิปริต แววตาของสมยศจับจ้องยอดถันของสะใภ้สาวแสนสวยในจอวิดีโอแทบไม่กะพริบตา
"แกณรงค์... สะใภ้แกเด็ดฉ่ำสะบึมขนาดนี้เลยเหรอวะ ร่องเนื้อแน่นขาวผ่องขมิบตอดดีฉิบหาย... ข้าขอร่วมเชยชมร่างอวบอัดของนังหนูฝ้ายสักคราตามสัญญาได้ไหมวะ คืนนี้เลยเป็ไง ฝนตกฟ้าร้องแบบนี้แมนมันไม่รู้เื่หรอกนะเว้ย" สมยศถามด้วยน้ำเสียงกระสับกระส่ายตัณหาเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย
พ่อณรงค์ยกยิ้มชั่วร้ายวิปริตจิบเหล้าแดง "เออ... สมยศ ข้าเตรียมแผนการต้อนรับแกไว้ั้แ่แรกแล้ว คืนนี้ฝนตกหนักโทรศัพท์แมนติดต่อเข้ามาไม่ได้หรอก ข้าจะพาตัวนังสะใภ้หัวอ่อนแสนดีคนนี้มาส่งตักถวายตัวให้แกถึงตักเอง เตรียมตัณหากล้ามเนื้อของแกไว้เถอะ คืนนี้เรามารุมกินโต๊ะสะใภ้ให้หนำใจกัน"
คำสัญญาของชายแก่ทั้งสองสลักความหายนะวิปริตเข้าหาฉันในค่ำคืนพายุฝนอันไร้หนทางต่อสู้อย่างโหดร้ายทารุณ...
เวลาล่วงเลยผ่านพ้นเข้าสู่่ดึกสงัด... หลังเวลาสี่ทุ่มไปนานพอควร
พายุฝนกระหน่ำซัดสาดหลังคาดังโครมคราม ลมพัดกระโชกหอบเอาไอเย็นเปียกชื้นลอยทะลุตามซอกไม้โบราณ บ้านสวนดูเย็นเยือกอ้างว้างและมืดมิด มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็กในห้องรับแขกชั้นล่างที่มีกลิ่นอายเหล้าเบียร์และแอลกอฮอล์ฉุนกึกอบอวลไปทั่วบริเวณ กลิ่นเหม็นอับปนเปแอลกอฮอล์โชยฉุนกึกบีบคั้นประสาทัั
ฉันกอดตัวเองตัวสั่นสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวคลุมสะโพกนั่งเครียดอยู่ในครัวหลบซ่อนความกลัวและความโดดเดี่ยว ทันใดนั้นประตูครัวเปิดออกแ่เบา ร่างสูงใหญ่ของคุณพ่อณรงค์เดินสะกดรอยก้าวตรงเข้ามาจับข้อมือบางของฉันแ่าประหนึ่งกรงเล็บเหล็กกล้าบีบจนเจ็บร้าว
"คุณพ่อคะ... จะพาฝ้ายไปไหนคะ... ฝ้ายกลัว..." ฉันสะอื้นร้องไห้พยายามยื้อดึงตัวขัดขืนอย่างเปล่าประโยชน์
"เงียบซะฝ้าย... ทำหน้าที่สะใภ้แสนดีต้อนรับแขกของพ่อสิจ๊ะ อย่าขัดขืนคำสั่งถ้าไม่อยากให้แมนพังพินาศป่นปี้" พ่อณรงค์เอ่ยเฉียบขาดเ็า ดึงลากร่างอวบอัดสั่นสะท้านที่ขัดขืนไร้แรงของฉันเดินทะลุโถงมืดก้าวเข้าสู่ห้องรับแขกชั้นล่างทันทีโดยไม่ฟังเสียงสะอื้นไห้ของฉันเลยแม้แต่นิด
ห้องรับแขกมืดสลัวเหม็นกลิ่นสุราฉุนกึก ลุงสมยศนั่งเปลือยท่อนบนพุงโรเมาหน้าแดงก่ำอยู่บนโซฟาไม้สักยาว ดวงตาหื่นกระหายของสมยศจับจ้องมองสรีระอวบสั่นเทาของฉันที่กึ่งลากกึ่งเดินเข้ามาจนน้ำลายสอสั่นระริก
คุณพ่อณรงค์ยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับแก้วเหล้าของสมยศดัง *แก๊ง* ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าวิปริตและรอยยิ้มวิปริตชั่วร้ายจ้องมองร่างกายของฉันอย่างกระสันตัณหา
"สมยศเพื่อนรัก... คืนนี้ฝนฟ้าต้อนรับใจดี ข้าเอาของขวัญชิ้นเด็ดสะบึมฉ่ำหอมมาต้อนรับแกถึงที่ตามที่ตกลงกันไว้แล้วจ้ะ... เชิญสนุกได้เต็มที่เลยนะ"
คำพูดขยะแขยงทำลายิญญาและความเป็มนุษย์ของฉันให้ดิ่งเหวลึกสุดกู่
ฝ้ายพยายามดึงข้อมือขัดขืนสะบัดแขนดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อจะหนีกลับขึ้นห้องนอนทว่าแรงของหญิงสาวจะสู้แรงบีบมือหนาเหล็กกล้าของคุณพ่อณรงค์ได้อย่างไร แรงบีบที่ข้อมือรุนแรงจนผิวเนื้อของฉันขึ้นรอยแดงช้ำ
ร่างอวบอัดขาวผ่องของฉันถูกแรงฉุดกระชากดึงรั้งและผลักเซถลาลอยล้มก้นกระแทกลงไปนั่งเกยทับค้างอยู่บนตักกว้างและโคนขาสากระคายของลุงสมยศอย่างจังลึก!
"ฮ่าๆ!... นุ่มมือดีจริงๆ สะใภ้ณรงค์เอ๋ย!"
ลุงสมยศหัวเราะวิปริตลั่นป่าฝน สองมือใหญ่หยาบกระด้างและร้อนผ่าวของชายแก่เพื่อนพ่อเลื่อนเอื้อมเข้ามาเคล้นขยำบีบขยี้ทรวงอกอวบอิ่มสะบึมขนาดใหญ่ของฉันผ่านเสื้อเชิ้ตบางเบาเต็มสองฝ่ามือทันทีอย่างป่าเถื่อนไร้ยำเกรงใดๆ บีบเค้นจนร่างกายของฉันเกร็งวาบตระหนกใสุดแผ่นดินและเสียววาบวูบในท้องน้อยอย่างน่าละอายที่สุด ลุงสมยศใช้หัวเข่าแกร่งเบียดแยกโคนขาอ่อนของฉันออกกว้างขวางเพื่อโอบอุ้มก้นกลมสะโพกให้แนบตักเป้ากางเกงที่โป่งแข็งของเขา สองมือขยำอกอวบเค้นเคล้นคลึงยอดอกชูชันผ่านผ้าเสื้อเชิ้ตจนขึ้นรอยแดงอย่างหยาบคาย พลางส่งเสียงหัวเราะพึงใจ ขณะที่คุณพ่อณรงค์ขยับยืนมองตรงมุมห้องทำงาน พลางชนแก้วเหล้ายกซดหมดแก้วประหนึ่งผู้ควบคุมทาสที่ส่งต่อเหยื่อสาวแสนหวานมาสังเวยความใคร่ บรรยากาศฉุนกึกแอลกอฮอล์ปนเปความเปียกชื้นของสายฝนกระพือพัดบานหน้าต่างลั่นเขย่าความเงียบให้ดูดดิ่งสู่เงามืดลึกลับที่ไม่มีวันหวนกลับคืน...
121
