เสียงถอนหายใจที่เบาราวสายลม แต่ ...อาิดันได้ยินเสียงถอนหายใจของเวยซินหลิน
"พี่ชาย เป็อะไรเหรอเปล่าขอรับ"เด็กชายถามเว่ยซินหลิน
"อะ ไม่เป็ไร ไม่เป็ไร ...พี่แค่ตื่นเช้าไปหน่อยนะ ยังง่วงๆ อยู่เลย ... เ้าไม่ง่วงเหรอ?"เว่ยซินเหลียนเหมือนจะแก้ตัว แต่เขาก็ง่วงอยู่จริงๆ นั้นละ
(ได้ยินได้ไง! เสียงก็ออกจะเบา...) ความสงสัยของเว่ยซินเหลียนพลันเกิดขึ้นเมื่อเขารู้สึกว่าไอ้เ้าเด็กคนนี้น่ากลัวกว่าที่คิดที่เขาสามารถได้ยินเสียที่เขาถอนหายใจ
"ไม่ขอรับปกติข้าก็ตื่นแต่เช้าอยู่แล้ว" เด็กน้อยกล่าวตอบอย่างสุภาพ
ทั้งสองพูดคุยกัน
"เอ่อ ..พี่ชายข้ามีเื่อยากที่จะบอกกับท่านนะขอรับ"
"อะไร? "
"ข้าเข้าร่วมพิธีคารวะอาจารย์ไม่ได้นะขอรับ"
"อ่าว ... ทำไมละ?"
"คือว่า ข้ามีอาจารย์แล้วขอรับ ..."
"อาจารย์หญิงนะเหรอ? "
"ท่านรู้ด้วยหรือขอรับ"
"รู้สิ ... ทำไมจะไม่รู้ละ"เว่ยซินเหลี่ยนพูดไปยิ้มไป
(อ่านจนจบจะไม่รู้ได้ไงแถมยังรู้ว่าเ้าเป็คนยึดติดหากมีอาจารย์แล้วเ้าจะไม่ยอมรับใครเป็อาจารย์ของเ้าอีก!)
"นั้นละข้าถึงต้องพาเ้าเข้าร่วมพิธีคารวะอาจารย์ในครั้งนี้ไง"
ความงุนงงของเด็กน้อยปรากฏบนใบหน้าทันที
(อะ ... รู้แล้วต้องเปลี่ยนความคิดของเด็กคนนี้เสียใหม่) เว่ยซินเหลี่ยนคิดได้ดังนั้น
"ตอนนี้อาจารย์หญิงไม่อยู่แล้วเ้าจะอยู่อย่างนี้ไม่ได้ เ้าต้องฝึกฝน และเรียนรู้จากอาจารย์ท่านอื่นๆ ด้วยไม่งั้นเ้าจะประสบความสำเร็จได้อย่างไรกัน อย่ายึดติดกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ...." เว่ยซินเหลียนพูดกับเด็กน้อยที่กำลังมีปัญหากับแิของตนเอง
"ท่านอาจารย์หญิงให้ข้าช่วยดูแลเ้าท่านรู้ตัวว่าอยู่ในโลกนี้อีกไม่นาน ก่อนที่ท่านจะรับข้ามาอยู่ที่นี้ท่านอยากให้ข้าช่วยดูแลเ้า เป็เพื่อนเ้า ว่าไงเ้าจะไม่ทำตามความ้าของท่านอาจารย์หญิงหรือไง"
เว่ยซินเหลียนรู้ว่านิสัยของเฉินิเป็อย่างไรจะไม่ให้รู้ได้อย่างไรละ ก็เขาคือตัวร้ายในเื่ที่เขาเพิ่งอ่านจบไปนะสิ
เขาช่างเป็คนที่ยึดติดจริงๆจะแก้ไขยังไงดีล่ะ ดังนั้นเว่ยซินเหลียนจึงใช้ชื่ออาจารย์หญิงมาอ้างเพื่อให้ไอ้เ้าเด็กคนนี้ยอมเข้าร่วมการคารวะอาจารย์ในครั้งนี้
"จริงหรือขอรับ!?" ใบหน้าของเด็กน้อยดูตื่นเต้นดีใจ
"ท่านรู้จักอาจารย์หญิงหรือขอรับ?"
"รู้จักสิไม่งั้นข้าจะมาหาเ้าได้ไงละ"
(ขอโทษเ้าด้วยนะน้องชายแต่พี่ชายคนนี้ก็ไม่ได้โกหกเ้าซะหน่อย พี่ชายคนนี้รู้จักทุกคนในนี้ ฮ้า ฮ้า ฮ้า)
"ขอรับๆ ข้าจะไปกับท่านพี่"เด็กน้อยพูดเสร็จก็เดินจับมือเว่ยซินเหลียนเพื่อไปยังลานพิธีการที่อยู่ตรงกลางของทางเข้าสำนักฟ้าดิน
ณ ลานกลางของสำนักฟ้าดินขณะที่ศิษย์ใหม่กำลังทยอยเข้ามายังลานกลาง
ศิษย์พี่ที่ดูแลศิษย์ใหม่อีก 2 คนยืนอยู่ตรงทางเข้าลานพิธี มองมายังเฉินิ
"เฮ้ ...นั้นมันไอ้เด็กเหลือขอนี้นา"
"มันมาทำอะไรที่นี่"
ทั้งสองเดินตรงมายังมายังเฉินิ
"เฮ้ ... นี้ แกนะ ...มาทำอะไรที่นี่มิทราบ" ศิษย์พี่คนแรกยืนขวางทางเฉินิ
"ที่นี้เขากำลังทำพิธีรับศิษย์ใหม่กันแกไม่มีสิทธิ์ ... ไป ไป ชิว ชิว" ศิษย์พี่อีกคนใช้มือไล่เฉินิ
"ข้า ข้า ... "เฉินิที่กำลังจะพูดแต่ถูกเว่ยซินเหลียนแย่งพูดแทน
"ศิษย์พี่ทั้ง 2ท่านอย่าได้รังแกคนที่อ่อนแอเช่นนี้เลย ...ทุกคนที่นี่มีสิทธิ์เข้าร่วมพิธีคารวะอาจารย์ด้วยกันทั้งนั้นแต่จะสามารถผ่านการทดสอบหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับเ้าตัวนะครับบบบ ...รบกวนศิษย์พี่หลีกทางให้ข้าและน้องชายของข้าด้วย"
"นี่!! ...เ้าเป็ใคร!!?เ้ากล้าดีอย่างไรพูดจาโอหังกับศิษย์พี่เช่นนี้!!เ้าไม่รู้หรือไงว่าข้าเป็ใคร" ศิษย์พี่คนแรก เริ่มไม่พอใจเว่ยซินเหลียนที่ต่อว่าเขา
"ใช่ๆ เ้าเป็ใครถึงกล้าเช่นนี้"ศิษย์พี่คนที่ 2 พูดเสริม
ทั้งสองต่างแสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจเขาเป็อย่างมาก
(ทั้งสองคนนี้เหมือนตั้งใจมาหาเื่อาิเลย... คิดสิคิด) เว่ยซินเหลียน พยายามหาทางจัดการกับทั้งสองคน
่ที่เว่ยซินเหลียนกำลังพยายามหาวิธีการที่จะพาเฉินเมิงเข้าร่วมพิธีให้ได้นั้นคุณชายรูปงามท่านหนึ่งก็เดินมาทางด้านหลังพวกเขา
"คารวะนายน้อยเฉิน"ศิษย์ทั้งสองเปลี่ยนโหมดทันที
55
![เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773624416_23657686.webp)
