หลังจากที่ผมคุยกับประธานปฏิพลเสร็จ เกวลินที่วิ่งตามผมมาจากงานแต่งก็ตามมาถึง" นี้นายวิ่งด้วยความเร็วเท่าไหร่กันเนี้ย ขนาดฉันวิ่งแบบเต็มกำลังแล้ว.ยังตามนายไม่ทันเลย "" ตอนนี้มันใช้เวลามาถามเรื่องนั้นมั้ย "หลังจากที่เกวลินพูดออกมาผมก็หันไปตอบเธอด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ " จริงสิ !!!!! "เกวลินทำท่าตกใจแล้วก็วิ่งไปหาสกาวเดือนที่กำลังนั่งอยู่" เป็นอะไรมากมั้ยสกาวเดือนใครมันเป็นคนทำแบบนี้ "" ไม่เป็นไรค่ะ "สกาวเดือนตอบออกมาพร้อมกับใบหน้าที่กำลังเศร้าอยู่" แล้วใครมันเป็นคนทำแบบนี้ ????? "" คือว่า...เรื่องนั้น "สกาวเดือนค่อยๆพูดออกมาพร้อมกับมองมาทางผมเธอคงกลัวผมจะว่าสินะถ้าบอกเกวลินแต่มันไม่ทันแล้วละ...ถ้าผมจะเดินทางไปตอนนี้ ก็ต้องมีคนค่อยดูแลสกาวเดือนที่กำลังเจ็บอยู่ด้วย แล้วยัยนี้ก็โผ่ลหน้ามาที่นี้พอดีช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะจริงๆ
" บอกเกวลินได้เลยสกาวเดือน เพระว่ายัยนี้จะอยู่เป็นเพื่อนน้องตอนที่พี่ไม่อยู่ "" ค่ะ "
" เดี๋ยวนะๆ !!!!!! "สกาวเดือนพูดขึ้นมาพร้อมกกับหันมามองทางผม" ที่จะไม่อยู่หมายความว่ายังไง นี้เห็นมั้ยว่าน้องของนายตอนนี้บาดเจ็บอยู่ จะทิ้งนเธองั้นเหรอ "เกวลินพูดออกมาราวกับว่ากำลังโมโหใส่ผมอยู่แต่มันก็ช่วยไม่ได้ละนะนั้นก็เพราะว่ายัยนี้ยังไม่รู้เรื่องที่นิรัชกับไอลินโดนจับตัวไปถ้ามองในมุนนั้นเท่ากับว่าเราทิ้งสกาวเดือนที่บาดเจ็บอยู่ ปล่อยไว้ให้อยู่กับเธอตอนนี้จะบอกไปก็ไม่ได้ด้วยถ้าขืนบอกไปละก็ ได้ตามเราไปที่จีนด้วยแน่ๆเห้ออออออเสียงของผมถอนหายใจออกมา" อะไร ถอนหายใจทำไม??? "" เธอนี้มันน่ารำคาญจริงๆ "เมื่อผมพูดว่า ' รำคาญ' หน้าของเกวลินก็เปลี่ยนมาเป็นโกรธทันที " นี้....นาย "ในระหว่างที่เธอกำลังจะด่าผมกลับตัวผมก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว และกำลังตรงไปที่ประเทศจีนด้วยความเร็ว
" อ่าวไปไหนแล้ว ไอหมอนั้นอย่าให้ได้เจออีกรอบนะ "เกวลินพูดออกมาพร้อมกับมองไปทางซ้ายทางขวา ในระหว่างนั้นสกาวเดือนที่กำลังนั่งอยู่ก็พูดขึ้นมา" พี่เค้าไปช่วยนิรัชกับไอลินที่โดนจับตัวไปค่ะ "" ว่าไงนะ !!!!! "ฉันตะโกนออกไป หลังจากที่ได้ยินสกาวเดือนพูดแบบนั้น" นี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ย นิรัชกับไอลินโดนจับตัวไปงั้นเหรอ "" ใช้ค่ะ "จากนั้นสกาวเดือนก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังแต่เมื่อได้ฟังแล้วกลับโกรธหมอนั้นยิ่งขึ้นไปอีก" เรื่องแบบนี้น่าจะรีบๆบอกกัน พี่จะได้ตามไปช่วยนินัชกับไอลินด้วย "ฉันหันหน้าไปมองสกาวเดือนพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ" พี่กเค้าก็คิดว่าจะเป็นอย่างนี้มั้งค่ะ ถึงได้ยังไม่บอก "เห้ออออออเสียงของฉันถอนหายใจออกมา" งั้นเรารีบไปพักที่บ้าน ของพี่ชายเธอกันเถอะ "" บ้าน ????? "เมื่อฉันพูดออกไปสกาวเดือนที่ได้ยินคำว่า ' บ้านของพี่ของพี่ชาย ' ก็ทำหน้าตกใจทันทีเหอะๆ....นี้ขนาดน้องตัวเองยังไม่รู้เลยงั้นเหรอว่ามีบ้านอยู่ หมอนั้นมันจะทำตัวลึกลับไปถึงไหนกันเนี้ย~~~~~~~~~•~~~~•~~~~~~~ตอนนี้ตัวผมกำลังยืนอยู่ที่ชายแดนของประเทศจีนกับลาว และกำลังรอการยืนยันจากประธานปฏิพลอยู่ ว่าทางรัฐบาลจีนอนุญาตให้ผมเข้าไปได้หรือยังในระหว่างที่กำลังรออยู่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา" มาแล้วสินะ "ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วพูดออกมาค่อยๆเพราะคนที่กำลังโทรมาตอนนี้ก็คือท่านประธานปฏิพล