ตอนที่7
ทั้งสองคนขึ้นรถพร้อมกันหลังจากผ่านศึกในห้องทำงานไปแล้วลี่ฟานก็ต้องทำความสะอาดผิวกายของเธอใหม่พร้อมกับเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำชำระร่างกายเรียบร้อยใช้เวลาไม่นานนักเธอก็มาถึงที่นัดหมายที่รถ
เมื่อเห็นว่าคุณหลิวขึ้นไปแล้วอาฟงบอกให้เธอตามขึ้นไปด้วย เขาคอยเปิดประตูปิดประตูให้กับเธอและเ้านายของเขาทำหน้าที่อย่างเนี้ยบ
สาวน้อยตื่นเต้นมากเธอไม่เคยได้นั่งรถสักครั้งั้แ่เล็กจนโตก็อยู่แต่ในบ้านทำงานทุกๆอย่างที่อยู่ในบ้านเท่านั้นครั้งแรกกับการได้นั่งรถเบาะนุ่มๆกระจกที่มองเห็นบ้านเรือนและผู้คนมากมายครึกครื้นอยากมากเธอตื่นเต้นไปหมดในสิ่งที่มองเห็น
และยิ่งไปกว่านั้นรอยยิ้มของเธอปรากฏบนใบหน้าตลอดเส้นทางที่รถขับผ่านในที่สุดก็มาถึงจุดหมายที่คุณหลิวจะพาเธอมาเป็ห้างขนาดใหญ่และเธอที่เพิ่งจะมาครั้งแรกก็ถึงกับตกตะลึงในความใหญ่โต
เป็เหมือนสาวบ้านนอกที่เพิ่งจะเข้ากรุงมองอะไรก็ดูเหมือนแปลกตาเป็สิ่งใหม่ๆสำหรับเธอหมดแต่สำหรับเวลาคนที่พบเจอมาก็คิดว่าเป็เื่ปกติไม่เห็นจะมีอะไรแปลกแตกต่างเลยสำหรับคนแบบลี่ฟ่านเพิ่งจะเห็นอะไรแปลกใหม่ก็ตื่นเต้นไปหมดจนคนข้างๆหันมามองในท่าทางของเธอและยิ้มมุนปาก
อาฟงเพิ่งจะเคยเห็นรอยยิ้มของผู้เป็นายที่มองหญิงสาวคนนี้ใส่ซื่อบริสุทธิ์สดใสเธอทำให้เ้านายของเขาเริ่มเปลี่ยนไปจากคนเ็ากลับไม่มีความรู้สึกมองคนอื่นมากขึ้นโดยเฉพาะเธอเขาแอบสังเกตและรู้เื่ราวที่ว่าลี่ฟ่านมอบความสุขให้กับเ้านายของเขายังไงเพราะทุกครั้งที่เธอออกมาจากห้องเนื้อตัวของเธอก็เต็มไปด้วยร่องรอยดูดมันไม่ใช่ร่องรอยธรรมดาแน่นอนถ้าไม่ใช่ร่องรอยที่เ้านายของเขาฝากตีตราเอาไว้บนตัวของเธอ
เขาจึงรู้ว่าเธอคือเด็กที่เ้านายของเขาเลี้ยงดูเป็คนแรกกลายเป็เด็กของเ้าพ่อบ่อนขนาดใหญ่
ต่อไปนี้เขาก็ไม่ต้องหาคนอื่นมาให้เ้านายแล้ว เพราะเ้านายเขาตอนนี้มีเด็กเลี้ยงเป็ตัวเป็ตนแล้ว
"เธอเลือกเลยเอาตัวไหนก็ได้ที่ชอบ"ความสายเปย์มากมายของหลิวเทียนที่พอมาถึงร้านเขาก็ให้คนขายดูแลลี่ฟ่านอย่างดีพร้อมบอกว่าให้เธอเลือกเสื้อผ้าเท่าไหร่ก็ได้เขาจ่ายหมด
สาวน้อยที่ไม่เคยพบเจอของสวยงามมากมายแบบนี้ก็เลือกไม่ถูกจนร่างหนาเห็นแบบนั้นจึงเลือกให้เองจนหมด
มีแต่ชุดสวยๆทั้งนั้นมากมายเต็มมือคนถือตั้งสองสามคนที่ติดตามมาด้วยเป็คนอารักขาไม่ให้ใครทำร้ายเ้าพ่อบ่อนขนาดใหญ่ที่เป็คนสำคัญของตระกลูหลิว
"หิวไหม"เขาหันไปถามเธอตอนที่สาวน้อยเดินข้างๆเขา ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุขที่เป็เหมือนมีชีวิตเป็เ้าหญิงเลย
"หิวนิดหน่อย ค่ะ"
"แต่ว่ากลับไปทานที่บ้านก็ได้"เมื่อเห็นว่าสาวน้อยอยากกลับแล้วหลิวเทียนก็จะพากลับ ร่างบางเดินตามหลังหลิวเทียนตลอดจนมาถึงที่จอดรอรับอยู่
"อ้าวๆ..นึกว่าใครที่แท้คุณหลิวนี่เอง"ชายใบหน้าที่ไม่น่าไว้ใจเดินเข้ามาทักหลิวเทียนอย่างไม่เกรงกลัวว่านี้เป็ถิ่นของเขา
"มีธุระอะไร ไม่มีก็ไปชะ"หลิวเทียนขี้เกลียดพูดมากเพราะคนแบบนร้น่ารำคาญใจสุดๆพูดด้วยก็ไม่ได้มีความหมายเป็แค่คนที่ต่ำกว่าเขาเท่านั้น
"พรึ่บบบ!!!
"ปล่อยนะ!!ลี่ฟ่านใมากที่ผู้ชายคนนั้นกล้ามาดึงรั้งตัวเธอเอาไว้
"คุณหลิวผมมีเงินมากนะ จะมาทำธุรกิจด้วยคุณอย่าเ็ากับผมสิ"
"กวนเว่ยนายนี้วอนจริงนะ"
"ปล่อยเธอชะไม่อย่างนั้นฉันเป่าหัวนายแน่"ไม่เพียงพูดเล่นๆแต่หลิวเทียนควักปืนออกมาจ่อที่หัวของกวนเว้ยจริงถ้ายังไม่ปล่อยตัวคนของเขา
กวนเว่ยทำธุรกิจเกี่ยวกับช่องเยอะมาก ผู้หญิงมากมายอยู่ในช่องนี้เนอะที่สุดทำงานให้มันมากจนมีหน้าลอยในถิ่นของเขาได้..
"คุณหลิวแค่เด็กคนเดียวถึงกับลงมือเอง ผมก็แหย่คุณเล่นแล้ว"มือหยาบกร้านปล่อยแขนเรียวให้เป็อิสระและยิ้มหัวเราะขำๆนึกว่าเป็เื่ตลก แต่สำหรับหลิวเทียนเขายิงแน่ถ้าไม่ปล่อย
"คุณหลิว"ลี่ฟ่านวิ่งไปหลยที่ด้านหลังของหลิวเทียนด้วยสีหน้าใกลัว...
"อย่ามาก่อกวนอีก คราวหน้าฉันไม่ไว้แน่"พูดจบหลิวเทียนก็จูงมือของลี่ฟ่านขึ้นรถไปก่อนจากนั้นก็ตามด้วยตัวของเขาตามติดขึ้นมานั่งข้างๆเธอ
ลูกน้องของหลิวเทียนทยอยเดินไปประจำรถตำแหน่งและขับออกมาอารักขาก่อนและตามด้วยข้างหน้าอีกสองคันตามติด..
"จุดอ่อนสินะ"
"เผยออกมาจนได้"กวนเว่ยมันแผนการแล้วที่จะล้มหลิวเทียนลงไปและจะเข้ามาเกาชิงแต่เพียงคนเดียว
ความชั่วมีมากและคนแบบกวนเว่ยไม่สนใจวิธีกำจัดศัตรูของมันไม่ว่าแบบไหนชั่วเลวเท่าไหร่ทำหมดไม่สนใจ
ในรถที่เคลื่อนอยู่ตอนนี้มือของลี่ฟ่านยังสั่นกลัวอยู่เลย เธอไม่เคยพบเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน มันน่าใและเธอก็หวั่นกลัวจนสั่นไปทั้งตัว
เหตุการณ์เมื่อตะกี้ทำเอาเธอใจหายหมดและกลัวสุดๆยิ่งคนไม่ดีคนนั้นแตะต้องตัวของเธอก็ทำให้รังเกียจจนรู้สึกว่าตัวเปือนจนอยากจะล้างร่องรอยออกไป
"ใมากล่ะสิ"
"ไม่ต้องกลัวไม่มีใครทำอะไรเธอได้"
"ถ้ามีฉันอยู่ ใครหน้าไหนก็ไม่กล้าทำร้ายเธอ"มือที่กุมมือของเธอเอาไว้ตอนนี้ อบอุ่นจนไม่รู้สึกกลัวเลย เขาปลอบโยนเธอด้วยความใส่ใจความอบอุ่นที่ได้รับนั้นมันเหมือนทำให้หัวใจของเธอมีเขามากกว่าเดิมทั้งๆที่ความรู้สึกดีๆแบบนี้เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเธอแต่ตัวเธอนั้นกลับคิดไปไกลเข้าข้างตัวเอง
โดยที่ตัวเธอนั้นก็รู้สถานะตัวเองดีว่าอยู่ในสถานะใดเป็เพียงแค่เด็กที่ถูกเลี้ยงดูเท่านั้นเองไม่ได้มีความสำคัญพอที่จะได้หัวใจของเขาได้
22
