ไป๋ลู่ จอมยุทธข้ามแดนสีชาด

        หนึ่งสตรีกายแท้มนุษย์ ปะทะ หนึ่งสตรีกายแท้อสูรจำแลงกายมนุษย์ ทั้งสองเข้าหากัน โดยไม่นัดหมายกันมาก่อน ม่านพลังสายลมที่โหมโอบร่างของอาวุโส หัวอู่เหริน หมุนควงโคจรแรงอัดบดขยี้ปะทะเข้ากับ เส้นขนสีขาวพ่องมากมายทั้งรูปแบบปุยนุ่นขนาดเล็ก และปลายขนยาวจิ้งจอกที่กระจายแพร่กระจายไปก่อนหน้าแล้วตามอากาศ ในสภาพที่ล่องลอย เชื่องช้า หากแต่แฝงด้วยปราณกำกับของนางที่่มีไว้ทำอะไรบางอย่างอยู่ 

        เบื้องหลัง เมื่อพลังปราณประจำทั้งสองปะทะ กันเกิดแรงกรรโชกสายลม พัดพาสิ่งรอบข้างกระเด็นกระดอน ราวกับพายุโหมกระหน่ำชั่วคราว คลื่นพลังอัดกระแทกสายลมที่ปล่อยออกมา  เข้าปะทะกับร่างนางจิ้งจอกหากแต่ม่านพลังนางที่ปล่อยออกมาต้านนั้น กลับตรึงแรงอัดเข้าหาอย่างอยู่หมัด เผยร่างสาวงามหัวอู่เหรินเข้าหา ประชิด ในมือนางมีคลื่นพลังสายลมที่ไหลเวียนอยู่ก่อนแล้วโคจรหมุนวนอย่างรีบเร่งและบ้าคลั่งมาเตรียมสวนกลับเข้าทันที

         แรงหมุนใหม่เกิดขึ้นกระทันหันเข้าปะทะร่าง หากแต่สิ่งที่สัมผัสกลับเป็นก้อนนุ่มนิ่มที่เป็นแพรขนมากมายปรากฏตรงหน้าแทนพร้อม เมื่อพลังเสริมใหม่ที่นางอัดเข้าหาสิ่งนั้นแล้ว เกิดการหมุนวนตามพลังปราณของนางหากแต่แรงบดขยี้ที่ควรจะทำให้สิ่งนั้นสูญสลลายไปกลับไม่เป็นตามคาด มีเพียงแรงหมุนเท่านั้นที่มีผล  เส้นขนมากมายฟูฟ่องหมุนวนตามพลังสายลมที่ปล่อยออกมาและเริ่มกลืนกินแขนของอาวุโสทันที ความเร็วในการลุกลามพึ่งเริ่มต้นขึ้นได้ไหมนาน ก็ขนปุยนุ่นเกิดการพองตัวก่อนถูกบังคับดีดออกจากแรงอัด สายลมที่ปล่อย ออกมาตั้งรับของหัวอู่เหริน 

        ภายในการกระจายออกของปุยนุ่นนั้น กลับมีร่างเงาจิ้งจอกที่ยิ้มระรื้นเบื้องหลังโพล่ออกมาประชิด มือนางทำท่าเหมือนคว้าจับลำคอของหญิงสาว หากแต่นางรีบสบัดร่มฟาดเข้ากลับหลัง เดิมที่อสูรจิ้งจอกตั้งใจจะคว้าจับตัวร่มพร้อมลำคอของหัวอู่เหรินไปพร้อมๆกัน ทว่า เมื่อสัมผัสแรงตัดที่เสริมเข้ากับตัวร่มก็ได้แต่เปลี่ยนท่วงท่าใหม่  

        แทนที่จะก้าวถอยหลังหรือเบี่ยงหลบนางกลับพุ่งเข้าหัวอู่เหรินรับการโจมตีเต็มกำลังก่อนกายของนางสภาพยิ้มเย้ยหยันจะละเอียดแตกสลายเป็น เส้นขนมากมาย ครอบทั่วมุม อากาศทั่วร่างของอาวุโสหัวอู่ ที่ค่อยๆ เข้าใกล้ทีละนิดๆ นางที่สัมผัสตัวตนที่แท้จริงเบื้องหลังกำลังจะหันไปทว่าร่างจิ้งจอกก็ปรากฏ ก่อนจะเข้าประชิดร่าง นางนำกายแท้มนุษย์จำแลงชนเข้ากับร่างหญิงสาวประกบชิดร่าง 

        "เอ้าๆ คนเก่ง จริงจังให้มากกว่านี้หน่อยสิ ข้ากำลังสนุกอยู่เลย อย่าบอกข้าว่านี้คือพลังเต็มที่ของเจ้าแล้ว?  

        หัวอู่เหรินเหยียดขาที่ถอยไปตั้งมั่น ริมฝีปากนางแอบยิ้มอย่างมีเลศนัย ท่าทีของนางยังคงความมั่นใจแต่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง "หมุนบด"  เบื้องบนหัวของนางบังเกิดพลังลมที่ปรากฏออกมากระทันหันที่มีพลังทำลายไม่ธรรมดา หมุนควงอัดให้เห็นรอบพายุขนาดเล็กในขอบเขตที่เสี่ยง ให้ตัวเองบาดเจ็บไปด้วย 

        นางจิ้งจอกเองก็ไม่น้อยน่า เมื่อสัมผัสถึงพลังแปลกใหม่ปรากฏออกมามิได้สนท่าทีของนางเห็นการต่อสู้ทีเล่นทีจริงแบบนี้ แต่นางเองก็ไม่ได้ประมาทแต่อย่างใด  หางของนางเบื้องหลังกลับขยายออกสบัด พายุขนาดย่อมที่ทิ้งตัวลงมาอัดกระแทกสลายออกไป แทนที่ด้วยเส้นขน และปุยนุ่นเกิดขึ้นมาหมุนทวนตามแรงลม ที่กระจายไปทั่วอากาศและเริ่มหนาแน่นมากขึ้น 

        "หากเจ้าทำได้แค่นี้ คงทำให้ข้าผิดหวัง" อสูรจิ้งจอกที่ยืนประชิดก็ยังพูดจายั่วโมโห หัวอู่เหรินเช่นเดิม หากนางกลับไม่มีท่าใดต่างจากเดิม 

        "เจ้าคิดเช่นนั้น? "โคจรต่างสภาพ....ทำลาย" เสียงราบเรียบที่มาพร้อม พายุรอบข้าง ซ้ายขวาเขี้ยวพายุหมุนควงรวดเร็วสบั่นเส้นขนรอบด้านตัดขาดเป็นเล็กชิ้นน้อย เบื้องบนแรงที่กดอัดกระแทกกดลงมากลับแปรเปลี่ยนเป็นแรงดูดมหาศาลดึงหางของอสูรจิ้งจอกขึ้น 

        ร่างของนางถูกยกขึ้นกระทัน อย่างประหลาดใจอีกทั้งแรงขยำ ซ้ายขวาที่เข้ามากลับหมุนคนละด้าน ด้านนึงหมุนทางขวา อีกด้านหมุนทางซ้าย ทำให้ร่างของนางที่อยู่ตรงกลางภายใต้แรงตัดเฉือนที่ใกล้เข้าถูกตรง มิอาจโอนเอนไปทางใดทางหนึ่ง ปุยนุนหรือ เส้นขนปรานที่ปล่อยออกมาต่างถูกสายลมตัดเฉือนเรื่อยๆ ราวกับเครื่องจักรสังหาร นางจิ้งจอกสีหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนเล็กน้อยทว่าสุดท้ายริมฝีปากที่อวบอิ่มก็กลับฉีกยิ้มร่าเช่นเดิม 

        "น่าสนใจ....ปราณสรรพสัตว์อสูรจิ้งจอกขาวเหมันต์ กาฝาก" เส้นขนที่ถูกตัดขาดมากมาย พลิตัวแตกออกเป็นดั่งใบไม้คริสตันขนาดเล็กยิบย่อย มากมาย เต็มพื้นฟ้าเเสงโออา จากเบื้องบนอาทิตย์สาดส่งกระทบความเจิดจรัสระยิบระยับของ คริสตันที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย สะกดพลังสายลมมากมายที่ก่อตัว และถูกกลืนกินอย่างรวดเร็ว

         ก่อนคริสตันมากมายนั้นจะเกาะกลุ่มอย่างรวดเร้วกักขังร่างนางและอสูรจิ้งจอก เหลือพื้นที่แคบ ที่มีเพียงสองคนต่างสายพันธุ์อยู่ด้านใน ร่างของนางที่หลุดจากพันธนาการค่อยหย่อนกายลงโดยมีหางมากมาย 3 หางค่อยๆ กดพื้นยันร่างประคองนางลงมาช้าๆ ก่อนจะเลื้อยขึ้นไปให้นางลูบไล้เล่น ท่ามกลามสีหน้าตะลึงของหัวอู่เหรินที่ไม่คาดคิดถึงพลังที่หยุดรั้งนางไว้ได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้  

        นางที่ชื่นชอบท่าทีตอนนี้ของ หัวอู่เหรินก็ได้ใจไม่น้อยก่อนจะถามกลับไปยังนางอีกครรั้ง "ยังไงต่อ?