ระบบฝึกฝนสัตว์อสูร

    บทที่ 37 ปะทะแมงมุมเหล็ก

            บทที่37

            ปะทะแมงมุมเหล็ก

            ร่างกายที่สะท้อนแวววาวกับแสงเพลิงดวงตาสีแดงก่ำหลายคนที่กำลังจ้องมองมาร่างกายสีดำสนิทคลานยั้วเยี้ยออกมาจากภายในใยแมงมุมเล็กที่อยู่บริเวณด้านบนศีรษะ 

            เมื่อร่างของพวกมันที่ปรากฏกายออกมาในตอนนี้ทำให้จางหมิงตื่นตระหนกตกใจ

            [ชื่ออสูร แมงมุมเหล็กLV.40]

            [ระดับ 3 ดาว ]

            [พลังชีวิต 1200/1200ปราณ 500/500]

            [ความสามารถ -ไม่สามารถมองเห็นได้]

            ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่ภายในใจอยู่แล้วว่าจำนวนของมันน่าจะไม่น้อยแต่ในตอนนี้เมื่อมาเห็นลังขนาดใหญ่ของพวกมันย่อมรู้สึกตระหนก

            อันที่จริงแล้วนี่ถือว่าเป็นความอันตรายอย่างหนึ่งที่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ล่าแมงมุมเหล็ก

            เป็นเพราะว่าพวกมันนั้นมีจำนวนที่มากมายเช่นนี้แต่มันเองก็ขึ้นอยู่กับขนาดของรังเช่นเดียวกัน

            ถ้าเป็นรังขนาดเล็กก็อาจจะมีจำนวนไม่มากนักแต่ถ้าเป็นรังขนาดใหญ่เช่นนี้จำนวนพวกมันมีจำนวนที่มากมายเป็นอย่างมาก

            ที่มองเห็นประมาณ 50 ถึง 60 ตัวแต่ว่านั้นเองก็เป็นเพียงแค่ส่วนแรกเท่านั้นในตอนนี้พวกมันกำลังคานออกมาจากบริเวณด้านในนั้นมากขึ้นไปอีก

            เกรงว่ารังขนาดนี้มันน่าจะรังขนาดใหญ่ที่มีจำนวนไม่ต่ำกว่า100ตัวอย่างแน่นอน

            ในตอนนี้ร่างกายยั้วเยี้ยคลานออกมาจากภายในรังของพวกมันดวงตาสีแดงหลายคู่กำลังจับจ้องขึ้นมา

            เมื่อเงยหน้าของตนเองมองขึ้นไปบริเวณด้านบนในตอนที่มีดวงตาสีแดงที่เปล่งแสงสว่างไสวภายในความมืดมีนับ100ดวง

            แม้ว่าจางหมิงจะเคยผ่านประสบการณ์มามากมายเพียงแต่ว่าในยามนี้ร่างกายนี้เป็นเพียงร่างกายธรรมดาทั่วไป

            จางหมิงรู้ดีว่าถ้าเป็นพลังของตนเองในชีวิตก่อนเพียงแค่สถานการณ์เช่นนี้เค้าคงไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

            แต่ในตอนนี้ภายในชีวิตนี้กลับไร้ซึ่งกำลังเคาะแบบนั้นเมื่อเห็นจำนวนของพวกมันที่อยู่ด้านหน้าย่อมรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่ใช่น้อย

            ในขณะที่กำลังรู้สึกหวั่นใจหันไปมองผู้ที่อยู่ข้างกายอี้หลงเซียนกำลังยืนนิ่งนางยืนด้วยท่าทางเอามือทั้งสองข้างไขว้หลังแล้วก็ไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว

            ยามนี้มุมปากยังคงปรากฏรอยยิ้มอีกด้วยดวงตามองตรงขึ้นไปที่ด้านบน“ ดูสิในตอนนี้พวกมันออกมาแล้ว ”

            “ ข้าคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียพวกมันก็ต้องอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้อย่างแน่นอน”เหมือนว่านางนั้นจะภูมิใจเป็นอย่างมากที่ตนเองคิดถูกต้องแล้วก็เข้ามาภายในสถานที่อย่างนี้ได้ถูกต้อง

            แต่ในเวลาเช่นนี้มันไม่ควรจะมาแสดงท่าทางเช่นนี้เลยสักนิดจางหมิงมาตรงขึ้นไปด้านบนแล้วครับพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ มาแล้ว!!! ”

            ร่างของแมงมุมเหล็กมากมายที่อยู่บริเวณด้านบนเริ่มทำการขยับขยื่นพวกมันส่วนหนึ่งพุ่งทะยานลงมาด้านล่างพุ่งตรงลงมาหามนุษย์ทั้งสองที่อยู่ด้านล่างของพวกมัน

            ในตอนนี้ภายในแววตาของพวกมันมนุษย์ที่อยู่บริเวณด้านล่างไม่ได้แตกต่างจากเหยื่ออันโอชะที่เข้ามาภายในรังของมัน

            จางหมิงที่กำลังยืนอยู่มองเห็นพวกมันพรุ่งทะยานลงมาเช่นนั้นเขาหาทางป้องกันตนเองมือข้างขวายกสูงขึ้นในขณะเดียวกันปีศาจเถาวัลย์ที่พันอยู่บริเวณแขนของตนเองก็ปลดปล่อยเถาวัลออกไปเป็นจำนวนมาก

            เถาวัลย์จำนวนมากถูกปลดปล่อยพุ่งทะยานออกไปบริเวณด้านบนข้างกายเป็นกำแพงปิดกั้นพวกแมงมุมเหล่านั้นไม่ให้โดนร่างกายของเขา

            แน่นอนว่ามันสามารถทำได้ผล

            แม้ว่าพวกปีศาจเถาวัลย์เหล่านี้จะไม่สามารถเอาชนะมันได้แต่ก็สามารถปัดป้องพวกมันได้

            แมงมุมเหล่านั้นกระจายตัวออกไปอย่างรวดเร็วในตอนนี้จางหมิงทำเพียงแค่ป้องกันร่างกายของตนเองก็เพียงพอ

            พวกแมงมุมเหล่านี้แม้ว่ามันจะมีระดับที่ต่ำกว่าหมาป่าโลหิตแต่ความแข็งแกร่งนั้นเทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

            “ เสี่ยวหนิงถ้าเกิดว่าหมาป่าโลหิตปะทะเข้ากับแมงมุมพวกนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายที่ชนะ”

            “ เรียนนายท่านจากการวิเคราะห์ถึงความแข็งแกร่งแม้ว่าแมงมุมเหล็กจะมีระดับเพียงแค่40 แต่ว่าความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับสามดาวกับหนึ่งดาวต่างการเป็นอย่างมาก”

            “ เพราะแบบนั้นถ้าเข้าปะทะกันจริงๆเกรงว่าหมาป่าโลหิตคงจะไม่สามารถปะทะกับมันได้อย่างตรงตรง”

            เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้จริงๆด้วยถึงแม้ว่าสัตว์อสูรระดับสามดาวมันจะมีระดับเพียงแค่ 40 แต่ว่ามันเองก็ยังเป็นสัตว์อสูรระดับสามดาวที่มีความแข็งแกร่งมากกว่า

            และบวกกับที่ว่าสัตว์อสูรระดับสามดาวตนนี้เป็นสัตว์อสูรสายนักล่าที่มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

            และจำนวนของพวกมันที่มีจำนวนมากมายคงไม่อาจต่อกรได้

            ในตอนนี้พวกมันกระจายตัวออกอย่างรวดเร็วหลังจากที่กระโจนลงมาที่เถาวัลย์ของจางหมิง

            ในขณะที่พวกมันแตกตัวออกอี้หลงเซียนที่ยืนอยู่ข้างๆนางขยับฝ่ามือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

            ในขณะที่ขยับภาพเลยไม่ทันได้มองเห็นด้วยซ้ำว่าฝ่ามือของนางนั้นทำอันใดลงไปบ้าง

            แต่หลังจากนั้นสิ่งที่ปรากฏขึ้นมามันก็คือทั่วทั้งบริเวณพวกแมงมุมเหล็กพวกนั้นที่มันกระโจนลงมาด้านล่างมันโดนตัดจนร่างกายขาดครึ่งทั้งหมดในพริบตา

            วรยุทธที่ล้ำเลิศเพียงแค่สะบัดฝ่ามือเพียงครั้งเดียวสังหารพวกสัตว์อสูรระดับสามดาวได้หลาย10 ตัวในพริบตา

            ฝ่ามือที่สะบัดแล้วก็ตัดร่างกายของพวกมันทั้งหมดไม่เปื้อนเลือดเลยแม้แต่น้อย

            หลังจากที่สังหารพวกมันพวกมันบริเวณด้านล่างโดนสังหารหมด นางใช้ดวงตามองตรงขึ้นไปบริเวณด้านบน

            ดวงตามองตรงขึ้นไปด้านบนเห็นว่าบริเวณด้านบนนั้นยังมีพวกสัตว์อสูรอยู่บริเวณด้านบนอีกหลาย10 ตัวกำลังเตรียมตัวจะปล่อยการโจมตีลงมาบริเวณด้านล่าง

            ในตอนนี้บริเวณด้านบนพวกแมงมุมเหล็กจำนวนมากตั้งท่าแล้วก็ปล่อยเส้นใยเหล็กจำนวนมากมาจากปากของพวกมัน

            พริบตาเดียวเส้นใยเหล็กมากมายพุ่งทะยานลงมาบริเวณด้านล่างอย่างรวดเร็วเข้าหาร่างกายของทั้งสองที่ยืนอยู่

            อี้หลงเซียนขยับร่างกายเล็กน้อยนางพลิกร่างกายของตนเองหลบการโจมตีนั้นอย่างง่ายดาย

            จางหมิงที่ยืนอยู่เขาเองก็วิ่งออกจากบริเวณนั้นร่างกายกระโจนออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อหลบเส้นใยเหล็กของพวกมัน

            การโจมตีเหล่านั้นเส้นใยเหล็กแม้ว่าจะไม่มีความคมแต่น้ำหนักของมันนั้นเปรียบดั่งเหล็กจริงๆถ้าโดนโจมตีเข้าไปคงจะเหมือนกับโดนโซ่ตรวนขนาดใหญ่มัดร่างกายจนไม่สามารถขยับร่างกายได้

            จางหมิงหลบออกมาได้หันไปมองบริเวณด้านหลัง

            อี้หลงเซียนนางกระโดดขึ้นไปบริเวณด้านบนอย่างรวดเร็วร่างกายเคลื่อนไหวไปมาภายในอากาศบิดร่างกายด้วยแรงขยับขยื่นมหาศาลทำให้ร่างกายนั้นหลบการโจมตีเหล่านั้นได้ทั้งหมด

            ในขณะที่พุ่งขึ้นไปนิ้วมือทั้งสองทำดุจดั่งกระบี่แล้วก็ตวัดไปมาบ่อยขึ้นกระบี่ที่มองไม่เห็นพุ่งทะยานฟันโดนร่างของพวกสัตว์อสูรพวกนั้น

            “ ฉึบ!!! ฉึบ!!!!ฉึบ!!!! ”คลื่นกระบี่ที่ใช้นิ้วมือตวัดฝันล่างของสัตว์อสูรลูกหนังสังหารตายได้ในพริบตา

            ร่างกายของพวกมันโดนฟันขาดครึ่งร่วงหล่นจากด้านบนลงมาด้านล่างราวกับสายฝน

            จางหมิงยิ้ม “เป็นอย่างที่คิดวรยุทธของนางอยู่ในระดับสูง ”

            ร่างของพวกมันร่วงหล่นลงมาสัตว์อสูรพวกนั้นลดลงอย่างรวดเร็วจำนวนของพวกมันลดลงเป็นจำนวนมากหลังจากที่โดนการโจมตีเข้าไป

            ในตอนนี้บริเวณด้านบนศีรษะจำนวนของพวกแมงมุมเหล็กที่อยู่บนหลังของมันเหลือเพียงแค่ไม่กี่10 ตัวเท่านั้นจากจำนวนนับร้อย

            อี้หลงเสียงที่พุ่งทะยานขึ้นไปบริเวณด้านบนนางรู้ดีว่าตนเองนั้นต้องทำอันใด

            ในขณะที่พุ่งตรงขึ้นไปแล้วก็สังหารพวกสัตว์อสูรพวกนั้นไปด้วยในตัว

            ในขนาดนั้นเองร่างกายที่กำลังพุ่งทะยานอยู่นั้นตรงขึ้นไปจนถึงบริเวณจุดของพวกมันที่อยู่บริเวณด้านบน

            เท้าทั้งสองข้างของนางเหยียบลงบนเส้นใยของพวกมันที่ถูกพันต่อกันกลายเป็นรังขนาดใหญ่

            ใยของพวกมันแม้ว่าจะมีคุณสมบัติเปรียบดั่งเหล็กแต่ก็มีความเหนียวและความยืดหยุ่น

            เมื่อเท้าเหยียบลงไปลงบริเวณใยของพวกมันนางพลิกร่างกายของตนเองเล็กน้อยลมปราณรวบรวมเอาไว้ที่นิ้วมือจากนั้นก็ตวัดการโจมตีอันรุนแรง” หนึ่งกระบี่ตัดจันทรา ”

            “ ฉึบ!!! ”ลมปราณอันแข็งแกร่งถูกปลดปล่อยออกมา

            นิ้วมือที่ถูกทำดั่งกระบี่ลมปราณที่ห่อหุ้มถูกตวัดออกมาเพียงครั้งเดียวกลายเป็นคลื่นกระบี่ขนาดใหญ่ฟันรังของมันที่เป็นรังของแมงมุมขนาดใหญ่ขาดในพริบตา

            ในพริบตานั้นนางทำลายรังของมันที่มีเส้นใยเหล็กมากมายพันเรียงต่อกันขาดได้ในครั้งเดียว 

            รังของพวกมันที่มีเส้นใยเหล็กมากมายสร้างขึ้นมาถ้าให้เปรียบเทียบแล้วมันเองก็คงจะเป็นเหมือนกับบ้านเหล็กหลังนึงแต่ว่ากลับโดนฟันขาดในพริบตา

            เมื่อได้โจมตีจนรังของมันขาดครึ่งในพริบตาอี้หลงเซียนมองตรงเข้าไปบริเวณเศษซากรังของพวกมันพร้อมกับยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็พูดขึ้นมา“ ดูเหมือนว่าวันนี้เจ้าโชคดีแล้ว ”

            นางกล่าวออกมาเช่นนั้นดวงตามองตรงขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็วด้วยความสงสัย

            จางหมิงเห็นสิ่งมีชีวิตบางอย่างอยู่ภายในรังของพวกมันมันเป็นแมงมุมเหล็กแต่ว่ามีรูปลักษณะที่แปลกประหลาดออกไปจากแมงมุมเหล็กธรรมดาทั่วไป

            โดยรูปลักษณะของมันจริงอยู่ที่ว่าร่างกายทั่วทั้งร่างกายนั้นเป็นเหล็กสีดำสนิทแต่ว่ามันมีขาที่มากกว่าแมงมุมเหล็กทั่วไป 

            มันมีขาทั้งหมดสิบขามีดวงตาสีมรกตและบริเวณขาทั้งหมดของมันมีคมเขี้ยวอันแหลมคมแตกต่างจากแมงมุมเหล็กธรรมดา

            เมื่อมองเห็นเช่นนั้นดวงตาทั้งสองข้างของจางหมิงเบิกกว้างพร้อมกับอุทานออกมา“ เจ้านั้นมัน…. ”

            จบบท

    คล้ายกับเรื่องระบบฝึกฝนสัตว์อสูร ที่คุณอ่าน