Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

    ตอนที่ 90 Gate ระดับ D I

    ตอนที่ 90  Gate ระดับ D  I

     

    " นี่หนะเหรอ Gate "

    หลังจากที่เด็กหนุ่มมั่นใจแล้วว่านี่คือสิ่งที่เขาตามหาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงหันไปพูดกับผู้หญิงที่อยู่ด้านข้างของเขา 

    " พร้อมรึยัง " 

    เธอไม่ได้ตอบกลับเสียงของริวจิแต่อย่างใด แต่อายูเธอกลับจ้องเขม็งไปที่ประตูบานใหญ่สีเงินแทน 

    " งั้นเราไปกันเถอะ "

     ริวจิพูดพร้อมกับก้าวเท้าเดินออกไปด้านหน้า อายูเธอไม่ตอบปฏิเสธแต่อย่างใด เมื่อเธอเห็นริวจิก้าวเท้าไป เธอก็ก้าวเท้าตามไปทันที 

    ต๊อก

    ต๊อก 

    แต่ก่อนจะถึงหน้าประตูริวจิก็เหมือนเขาคิดอะไรออก และสะดุ้งพูดขึ้นมา 

    " เอ่อ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะใช้เวลานานเท่าไหร่ แต่ว่าในระหว่างที่ฉันเข้าไปใน Gate ห้ามใครหน้าไหนเข้าไปใน Market เด็ดขาดนะ โดยเฉพาะผู้เล่นที่เลเวลต่ำกว่า 50 ห้ามเข้าใกล้ Market เด็ดขาด !! " 

    ริวจิเขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ในคำแรกๆ แต่เมื่อเข้าสู่ประโยคห้ามให้ใครเข้าไปใน Market เสียงของเขาก็ได้เปลี่ยนเป็นเสียงจริงจัง นั่นทำให้ทหารที่ได้รับคำสั่งจากริวจิ ถึงกับเหงื่อตกเลยทีเดียว แต่เขาก็ตอบรับคำสั่งโดยไม่ลังเล

    " เข้าใจแล้วครับ หัวหน้า "

    เขาพูดพร้อมกับยกมือขึ้นเสมอคิ้ว นั่นทำให้ริวจิลำบากใจไม่น้อย 

    " เฮ้ๆ ไม่ต้องยกมืออะไรแบบนั้นก็ได้ ฉันไม่ใช่ทหารสักหน่อย " 

    ริวจิไม่เคยบอกให้พวกเขาเรียกเขาว่าหัวหน้าแม้แต่ครั้งเดียว แต่นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาเคารพในความแข็งแกร่งของริวจิ และริวจิก็ไม่ได้เป็นคนโหดร้ายถึงขนาดนั้น และถ้าไม่มีริวจิพวกเขาคงไม่รอดมาถึงทุกวันนี้ 

    " ไม่ได้หรอกครับ หัวหน้าอย่างน้อยก็ให้พวกผมแสดงความเคารพต่อคุณสักเล็กน้อยก็ยังดี " 

    ได้ยินแบบนั้นมันก็ช่วยไม่ได้ริวจิได้แต่เลยตามเลย 

    " ตามใจพวกนายก็แล้วกัน งั้นแยกย้ายได้แล้ว ฉันกำลังจะเข้าไป ตอนนี้ประมาณกี่โมงละนะ " 

    " เอ่อ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ แต่ดูเหมือนว่าพระอาทิตย์พึ่งตกน่าจะประมาณ 18. น กว่าๆ เกือบและน่าจะเกือบ 1 ทุ่มแล้วมั้งครับ " 

    " นายใช้คำแปลกๆนะ 5555 โอเคๆ แยกย้ายได้ฉันกำลังจะเข้าไปละ " 

    " ครับ " 

    จากนั่นนายทหารของสั่งให้ลูกน้องของเขาได้แยกย้ายออกไปตามคำสั่งของริวจิ 

     

     3 นาทีต่อมา พวกทหารของแยกย้ายไปตามหน้าที่ของตัวเอง

    " เอาละไปกันเถอะ " 

    พูดจบเด็กหนุ่มก็เดินไปด้านหน้าพร้อมกับอายู 

    ต๊อก

    ต๊อก 

    ต๊อก 

    " ไหนดูสิ่ว่าข้างในนี้มันจะมีอะไรอยู่ " 

    ริวจิพูดพร้อมกับเอื้อมมือของเขาไปที่ประตูสีเงินบานใหญ่ที่ดูเก่าๆ พร้อมกับเหลือบมองอาการของอายูที่อยู่ข้างๆ แต่เธอก็ปกติดี ไม่มีความกลัวใดๆ แสดงออกมาให้เห็นเหมือนกันตอนอยู่ที่ Black Market (ตลาดมืด อาจจะมีชื่อสลับๆ กันบ้างนะครับในช่วงหลัง ) 

    แอ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ประตูมันก็เปิดง่ายเช่นเคยเพียงแค่ริวจิสัมผัสแค่เบาๆ เท่านั้น และเมื่อประตูมันเปิดออกจนสุดแล้ว ริวจิกับอายูก็ได้ยินเสียงประกาศของระบบดังขึ้นพร้อมกัน 

     

    [ ติ๊ง ]

    [ ผู้เล่นได้เปิดประตู Gate ระดับ D  ผู้เล่นต้องการที่จะเข้าไปใน Gate ใช่หรือไม่ ]

    หมายเหตุ : หากผู้เล่นไม่เข้าไปข้างในภายใน 5 นาที ผู้เล่นจะไม่สามารถเข้ามาใน Gate ได้อีกครั้งในระยะเวลา 3 วัน

    คำเตือน !! : ผู้เล่นมีชีวิตเดียว ถ้าเกิดผู้เล่นเกิดตายขึ้นจริงๆ ใน Gate ถือว่าผู้เล่นไปตายลงไปแล้วจริงๆ 

    ข้อความมันแสดงขึ้นบนหน้าประตู ทำให้ริวจิและอายูได้อ่านข้อความที่ระบบมันเด้งเตือนขึ้นมา ไม่นานริวจิก็ได้เข้าใจในสิ่งที่ระบบได้เด้งเตือนขึ้น เขารู้สึกลังเลเล็กน้อยที่ระบบมันบอกว่า ผู้เล่นมีชีวิตเดียว ถ้าตายก็คือตายจริงๆ แต่นั่นคือสิ่งที่เขารู้อยู่แล้วโดยไม่ต้องถามใคร แต่สิ่งที่เขาอยากได้ตอนนี้คือ Coin เขาพร้อมจะเสี่ยง ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่า Gate มีกี่ระดับหรือความยากเท่าไหร่ แต่ที่ปรากฏขึ้นในครั้งนี้มันคือ Gate ระดับ D ซึ่งจากประสบการณ์ที่เขาเคยผ่านมา มันก็คือกากสุดๆ ทำให้เขาไม่กังวลมากนักกับการที่ เข้าในด้านในกับอายูเพียงลำพัง

    เมื่อตัดสินใจหนักแน่นและคิดวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วนแล้ว 

    " ถ้าเธอปอดแหกละก็ รออยู่ตรงนี้ก็ได้นะ 5555 " 

     

    " ไปตายสะ "

    พูดจบร่างทั้งสองก็ได้หายไปในประตูบานใหญ่ทันที และประตูมันก็ปิดลงทันทีเมื่อทั้ง 2 หายไป พร้อมกับมีกุญแจปรากฏขึ้นล็อกประตูเอาไว้ เหมือนกับมันเป็นสัญลักษณ์ว่าตอนนี้มีผู้เล่นกำลังเข้าไปใน Gate อยู่ยังไงอย่างงั้น

    กรึบบ

     

    เมื่อทั้ง 2 ได้ผ่านเข้ามาภายในประตูแล้ว ทำให้ริวจิร้องโว้ยวายขึ้นมาทันที

     

    " เกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ยะะ ทำไมฉันรู้สึกจะอ้วก  " ซึ่งมันไม่ได้เป็นกับเขาคนเดียว อายูเป็นมีอาการแบบเดียวกัน

    เหตุผลที่ริวจิต้องบ่นมันก็คือ เมื่อเขาเดินเข้าไปในประตูแล้วนั่น เขาเห็นเหมือนกับเป็นมิติบิดเบือน แสงสีดำผสมผสานกับแสดงสีน้ำเงินซึ่งมันทำให้ชวนอ้วกเป็นอย่างมาก  มันเหมือนกับการโดนสะกดโดยที่ต้องมองไปที่อะไรเดิมๆ ซ้ำๆ 

    " ไม่ไหวแล้วโว๊ยยยย " 

     

    [ ติ๊ง ]

    [ ขอต้อนรับเข้าสู่ Gate ระดับ D ] 

     

    [ติ๊ง]

    [ ระบบการสื่อสารทุกประเภทจะถูกปิดกั้น ]

     

    [ ติ๊ง ]

    [ ประตูจะไม่เปิดถ้าหากว่า Boss ใน Gateยังมีชีวิตอยู่ ]

     

    [ติ๊ง]

    [ พวกคุณเป็นผู้เล่นกลุ่มแรกที่เข้ามาใน Gate ระดับ D] 

    [ รางวัล : อัตราดรอปของ Coin เพิ่มขึ้น 30 % ] 

     

    แต่ริวจิกับมิโกะถึงแม้ว่าเขาจะได้ยินเสียงของระบบมันเด้งเตือนขึ้นมา แต่ตอนนี้พวกเขาทั้ง 2 ไม่ได้สนใจเสียงของมันสักนิดเดียว เพราะพวกเขาทั้ง 2 กลับแยกกันหันหัวอาเจียนไปคนละทิศทาง 

    บั้ว 

    บั้ว  

    2 นาทีต่อมา พวกเขาก็ได้ล้างปากของตนและเดินออกจากบริเวณนั้นเพื่อหลบกลิ่นเหม็นที่มาจาก อาเจียนของทั้ง 2 และพวกเขาก็ได้มาพักกันที่หิน หินหนึ่ง และได้สำรวจสภาพพื้นดินที่อยู่รอบๆ ซึ่งมันเหมือนกับว่าพวกเขาอยู่ในโลกไม่มีผิด มันเหมือนกันมาก มันมีอากาศให้หายใจ แถมยังมีดินที่สภาพเหมือนๆ กับโลกของเขา ทำให้ริวจิคิดไปเองว่าที่นี่มันก็คือส่วนหนึ่งของโลกเท่านั้น  และเมื่อสำรวจเรียบร้อยริวจิและอายูก็ได้อ่านข้อความที่ระบบมันแจ้งเตือน

     

    " เฮ้ เธอได้อ่านที่ระบบมันแจ้งเตือนขึ้นมารึยัง " 

    " อืม ฉันได้อ่านแล้ว ทำไมเหรอ " 

    " เอ้า ยังจะมาถาม เธอไม่ตื่นเต้นบ้างเลยรึไง นี่มันเหมือนกันเกม ตอนที่เราได้ค้นพบหรืออะไรใหม่ๆ และจะได้รางวัลเหนือผู้เล่นอื่น ๆ ไง " 

    ริวจิเขาไม่เครียดมากเพราะก็อย่างว่า Gate นี้แค่ระดับ D เขาไม่คิดว่ามันจะโหดร้ายมากขนาดนั้น 

    อายู : -0- นายช่วยหยุดแสดงมุมปัญญาอ่อนออกมาได้มั้ย ถ้าไม่ได้ก็แสดงออกมาให้มันน้อยๆหน่อย 

    เนื่องจากอายู เธอเป็นเด็กผู้หญิง เธอไม่เข้าใจภาษาเกมหรือภาษาที่ริวจิจะสื่อว่าเขาหมายความว่าอะไร อายูก็เหมือนคนปกติที่เวลาเพื่อนคุยเรื่องที่เธอไม่มีความรู้ มันก็ทำให้เธอต้องหงุดหงิดเพราะไม่รู้จะพูดอะไรกลับไป 

    ริวจิ : เฮ้ๆ ประจำเดือนเธอมารึเปล่า ทำไมวันนี้ถึงดุจัง 55555 

    " ไปตายซะ " 

    ริวจิ : 55555 

    แต่ในระหว่างที่ริวจิกำลังคุยกันอยู่สนุกสนานจนลืมไปว่าตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ภายใน Gate และตอนนี้ริวจิก็สัมผัสได้จากสกิลของเขา 

    " เอาละเลิกเล่นได้แล้ว ศัตรูกำลังมา " 

    และทั้ง 2 ก็เปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังทันที 

    อ๋อวววววว 

    มันมีเสียงร้องดังขึ้น และริวจิก็ได้รู้ด้วยสัญชาติยานของเขาเลยว่า มันคือเสียงของซอมบี้อย่างแน่นอน เพราะมันเป็นเสียงร้องที่เขาได้ยินมาตลอดในช่วง 5 เดือนที่ผ่านมานี้ เขาอยู่กับมันมาทุกวัน ทำไมเขาจะจำมันไม่ได้ และตอนนี้ริวจิก็ได้ชักดาบเพลิงสีชาตออกมาจากเอวของเขาทันที

    " เอาละ ขอดูหน่อยเถอะว่า Gate ระดับ D มันจะโหดหินสักแค่ไหนกันเชียว " 

    ริวจิพูดพร้อมกับฟันที่ไปหินที่พวกเขานั่ง ทำให้เกิดเสียง 

    โครมมมมม 

    และเมื่อเกิดเสียงดังขึ้น 

    อ๋อววว 

    เสียงร้องโหยหวน ก็ได้ดังขึ้นอีก ริวจิรู้สึกได้ว่าพวกมันกำลังมา แต่เนื่องจากข้างในนี้มันค่อนข้างมืด มันพอจะมีแสดงสว่างอยู่บ้างก็ตรงที่พวกเขายืนอยู่แค่รางๆ เท่านั้น และเขาก็ไม่มีสกิลที่สามารถมองในที่มืดไป แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็สามารถสัมผัสพวกมันได้

    อ๋อววว 

    เสียงร้องของพวกมันดังขึ้นเรื่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ 

    " มาแล้ว ระวังด้วย " 

    เขาไม่อยากผลีผลามวิ่งเข้าไปโจมตีศัตรูก่อน เพราะยังไม่รู้ว่าความแข็งแกร่งของพวกมันมีมากแค่ไหนเมื่อพวกมันได้เข้าใกล้มาเรื่อย ๆ ริวจิกล่าวเตือนอายูทันที และร่างของพวกมันก็ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากเงาสีดำ ทำให้ริวจิตะลึงเป็นอย่างมาก 

     

    " วอทเดอะ Fuc.... "

     

    ." เหี้... อะไรเนี่ยะะะ ทำไมพวกแกถึงมาอยู่ในนี้ได้วะ " 

    มันไม่ใช่ใครที่ไหน มันคือซอมบี้ G2 นั่นเอง ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยที่เขาไม่สามารถวัดพลังของอีกฝ่ายในสกิลของเขาได้ นี่ทำให้อายูต้องหัวเราะลั่นขึ้นมา 

    " ฮ่า ฮ่า นี่หนะหรอ ศัตรูที่นายบอก  " 

    ในตอนนี้ซอมบี้ G2 G3 มันก็เหมือนขนมสำหรับพวกเขา ถึงแม้ว่าพวกมันจะมีมากสักแค่ไหน มันก็ไม่มีทางทำให้พวกเขาติดเชื้อได้ ทำให้อายูไม่ได้แสดงอาการกลัวหรือหวั่นเกรงต่อพวกมันเลยแม้แต่เล็กน้อย เหตุการณ์นี้ทำให้ริวจิต้องง่อยและคอตกไป ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมารักษาฟอร์มของเขาเอาไว้

    " เฮ้ๆ เธออย่าพึ่งประมาทสิ ไอ้ตัวนี้มันยังไม่ใช่ Boss ของที่นี่สักหน่อย "

    ริวจิเขารู้ดีว่าพวกมันคงไม่ใช่ Boss ของทีนี้อย่างแน่นอน เพราะไม่อย่างงั้น ระบบมันคงล้อเล่นกับเขาแน่ๆ และเมื่อริวจิได้ใช้สกิล Red Zone ในรัศมี 500 เมตรเขาสัมผัสได้ว่าพวกมันมีจำนวนตัวแค่ 1,000 ตัวเท่านั้นเอง และตอนนี้เขาก็ได้มีความคิดดีดี 

    ฟึบ

    ฟึบ 

    ริวจิไม่รีรออายูที่กำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่ เขารีบพุ่งผ่านฝูงซอมบี้ G2 ทั้ง 1 พันตัวทันที 

    ฉิ๊ง 

    ฉิ๊ง 

    ฉิ๊ง 

    Exp + 100 . .. .

    " เห้ออ Exp ก็ยังบวก 100 เหมือนเดิม ฉันนึกว่ามันจะเพิ่มขึ้นเหมือนกันในเกมสะอีก " 

    ริวจิรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ที่เขาได้รับ Exp จากการฆ่าพวกมันเท่าเดิม มันไม่เหมือนกับที่เขาได้คาดหวังเอาไว้ แต่เมื่อเขาได้จ้องไปที่ศพของซอมบี้ที่ตาย ตาของก็เขาก็ต้องตะลึง เพราะศพของพวกมันค่อยๆ สลายไป เมื่อพวกมันตาย ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก และสิ่งที่ปรากฏขึ้นหลังจากนั้นทำให้ริวจิต้องอุทานขึ้นมาเสียงดังลั่น 

     

    " Coin "

     

    ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ