ศึกเซียงหยง ----------------เมืองเซียงหยง---------------- ฝ่ายเตียวสิ้วเมื่อรู้ว่าโจโฉยกทัพมา จึงให้หนังสือไปถึงเล่าเปียวให้ยกมาตีกระหนาบ เตียวสิ้ว และเตียวเสียน ยกทหารมาตั้งค่ายอยู่เมืองคอยจะรบด้วยโจโฉ ..จากนั้นปล่อยสกิลปากออกไป อ้ายช่างพูดดีแต่เจรจาลวงให้คนเชื่อ อันกูนี้รู้อยู่ว่ามึงโกหกหยาบช้าเหมือนหนึ่งสัตว์เดียรัจฉาน โจโฉได้ยินก็โกรธ จึงเคาทูทหารเอกควบม้าออกรบ ฝ่ายเตียวสิ้ว จึงส่งเตียวเสียนทหารเอกออกรบเช่นเดียวกัน เฟี้ยงๆ ..ฟ้าบ!!!แค่ 3 เพลง เตียวเสียนก็ถูกเคาทูเอาทวนแทงถูกตกม้าตายไปกับตา เตียวสิ้วเห็นว่าจะสู้โจโฉไม่ได้แน่ ก็ควบม้าพาทหารหนีเข้าเมืองเซียงหยงไป แล้วเปลี่ยนไปตั้ังรับเต็มกำลังโจโฉจึงสั่งให้ตั้งประชิดล้อมเมืองไว้ แต่คูเมืองเซียงหยงทั้งกว้างทั้งลึก จึงสั่งให้ทหารไม้และหญ้าไว้จำนวนมาก เพื่อใช้ข้ามคูน้ำดังกล่าวไปให้ได้แล้วให้สร้างหอคอยสูง ทั้ง 4 มุมเพื่อดูความเคลื่อนไหวภายในเมืองตลอดเวลา ..หากแม้นด้านใดอ่อนแอ โจโฉย่อมเข้าโจมตีด้านนั้นตามหลักพิชัยยุทธ์ พิชัยสงครามซุนวู “รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”การรบถ้ารู้จักการวางแผนที่ดีมีสิทธิที่จะชนะทุกร้อยครั้งเหมือนสิงโต ถ้าคราวใดที่ไม่สามารถจะล่าเหยื่อได้จะไม่ออกล่าเหยื่อ ในสงครามเมื่อมีการรู้กำลังของกองทัพของเราเองรู้ความสามารถของแม่ทัพ รู้ความสามารถของกองทหารของฝ่ายเรา โอกาสรบชนะจะมีครึ่งหนึ่ง เมื่อใดก็ตามที่เราเรียนรู้กองกำลังของข้าศึก เรียนรู้ความสามารถของแม่ทัพข้าศึก และรู้ความสามารถของกองทหารของข้าศึก โอกาสรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งก็ไม่ไปไหนไกล แต่เมื่อใดก็ตามที่ออกรบ แม่ทัพไม่รู้กำลังของตัวเอง ไม่รู้กำลังของกองทหารตัวเอง ไม่ว่าจะออกรบกี่ครั้งก็ต้องแพ้ย่อยยับกลับมาทุกครั้ง ทุกอย่างน่าจะออกมาดีอย่างแน่นอน ?หากแต่ว่ากุนซือของฝ่ายตรงข้ามคือกาเซี่ยง ..ผู้มีสติปัญญาระดับสูงล้ำ !! ฝ่ายกาเซี่ยงเป็นปรึกษาของเตียวสิ้ว เมื่อสังเกตุได้ดังนั้นจึงตักเตือนซึ่งโจโฉให้ทำการทั้งนี้ข้าพเจ้าเห็นว่าทำกลอุบาย ข้าพเจ้าจะคิดซ้อนกลโจโฉ ให้เสียทีแก่เราให้จงได้ !! เตียวสิ้วได่ยินก็ยินดี ท่านอาจารย์จะคิดซ้อนกลนั้นประการใด ? กาเซี่ยงจึงออกอุบายให้ข้าพเจ้าเห็นโจโฉขึ้นดูบนหอคอยถึงสามเวลา เห็นผู้คนซึ่งรักษาหน้าที่ด้านตะวันออกนั้นเบาบาง โจโฉจึงให้ขนเอาไม้แลหญ้าไปไว้ข้างตะวันตก จะให้เราจัดแจงป้องกันระวังข้างด้านตะวันตก แล้วโจโฉจะคิดการข้างด้านตะวันออกในเวลากลางคืนเป็นมั่นคง ข้าพเจ้าจะให้ชาวเมืองแต่งตัว ปลอมเป็นทหารขึ้นรักษาหน้าที่ฝ่ายด้านตะวันตก แล้วจะยกเอาทหารนั้นมาซุ่มไว้หน้าที่ตะวันออก ถ้าโจโฉยกมาทำการเมื่อใด จึงให้จุดประทัดสัญญา แล้วจะยกทหารซึ่งซุ่มไว้นั้นตีกระหนาบ เห็นโจโฉจะเสียทีแก่เราเป็นมั่นคง !!..….คืนวันนั้นโจโฉเมื่อเห็นเตียวสิ้วเกณฑ์ทหารขึ้นรักษาหน้าที่ตะวันตกจำนวนมาก แต่ด้านตะวันออกกลับไม่มีนายทหารดูแล จึงใช้ไม้และหญ้าที่มี ส่งทหารข้ามคูน้ำเพื่อโจมตีด้านตะวันออกอย่างง่ายดาย ..แต่ ปั้งๆๆๆเสียประทัดสัญญาณดังนั้น พร้อมกับทหารที่ซุ่มอยู่ ต่างแตกฮือเข้าฆ่าฟันทหารโจโฉล้มตายประดุจใบไม้ร่วง !! เราถูกซุ่มโจมตี ..เร่งถอยกลับ !!! ฝ่ายทหารโจโฉก็พากันถอยหลังกลับออกมา เตียวสิ้วยกทหารติดตามฆ่าฟันออกไป จนถึงค่ายทหารของโจโฉ ในครั้งนี้มหาอุปกราชโจมสูญเสียหนัก(อีกแล้ว)เตียวสิ้วคุมทหารไล่สังหารไปประมาณสามร้อยเส้น (12 km.) พอเวลารุ่งขึ้นเตียวสิ้วก็พาทหารกลับเข้าเมือง ..ทิ้งซากศพหลายหมื่นซากไว้เบื้องหลัง…