Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 3 บทที่ 19 : ไซริงซ์ นิมป์ผู้คืนสภาพจากต้นอ้อ

“ เอ่อ คือ . . .” ข้าพูดด้วยเสียงสั่นๆขณะกระพริบตาปริบๆ สองมือพยายามจะไม่๼ั๬๶ั๼ร่างสตรีเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ที่จู่ๆโผล่มาจากขลุ่ย และกอดข้าในท่านั่งคร่อม

ผิวกายสีขาวของนางแนบชิดกับกายข้า เรือนผมสีบรอนด์ทองยาวถึงกลางหลังของนางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ที่ข้าไม่แน่ใจว่านั่นคือน้ำอะไร หวังว่าจะไม่ใช่น้ำลายข้าตอนเปล่านางในร่างขลุ่ยหรอกนะ ดวงตาสีฟ้าสดใสของนางกำลังเหม่อมองดวงตาข้า สองมือของนางที่ปล่อยข้างตัวค่อยๆขยับมาโอบหลังข้า ก่อนขาทั้งสองที่นั่งแบะออก เข่าชนกับสะโพกข้านั้น ได้ขยับมาตวัดรัดเอวข้าแทน

“ ท่านคอร่า ” เสียงสดใสเหมือนแก้วกระทบกันดังออกมาเบาๆจากริมฝีปากอมชมพู ใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์เหมือนสาววัยรุ่นของนางที่กำลังแดงซ่านอย่างเขินอายได้ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้หน้าข้า ที่ขึ้นสีชมพูจากความเขินที่จู่ๆมีสาวแปลกหน้าเปลือยกายมานั่งคร่อมทีละนิด

“ ข้า. . . ขอบคุณท่านมากที่คืนร่างให้ข้า ” นางพูดด้วยเสียงที่เปี่ยมล้นด้วยความยินดี ก่อนจะกระชับการโอบกอดมากขึ้น หัวของนางขยับมาวางบนไหล่ขวาข้า และนั่นทำให้หน้าอกเนียนนุ่มขนาดคัพ B ของนางแนบชิดกับหน้าอกข้าจนรู้สึกดีต่อใจไม่น้อย และผมที่เปียกน้ำของนางก็มาโดนตัวข้าให้รู้สึกเย็นบ้าง แต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไร

“ อ่า. . . คุณคือใครคะ? ” ข้าหันหน้าไปถามเบาๆข้างหูขวาเบาๆ ก่อนจะกระซิบให้คุณสายลมช่วยปัดเป่าความเปียกชื้นออกจากผมของนางให้ด้วย

“ ข้ามีนามว่าไซริงซ์ พรายน้ำผู้ติดตามแห่งเทพีอาเทมิส ” นางตอบ พร้อมขอบคุณข้าที่ช่วยเป่าผมให้ก่อนจะคลายอ้อมกอด แต่ยังคงนั่งคร่อมร่างข้า “ ข้าคิดไม่ผิดจริงๆที่มางอกหลังบ้านท่านคอร่า คิกๆ ข้าเลยได้คืนร่างหลังถูกสาปมาหลายพันปี ”

“ คุณคือนิมป์ผู้หนีเทพแพนไปเป็๲ต้นอ้อริมทะเลสาบ ไซริงซ์สินะ ” นางทำตาโต ก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงประหลาดใจปนดีใจว่าข้ารู้จักนางด้วย

“ นิมป์อย่างพวกข้ามีมากมายเทียบเท่าเม็ดทรายบนหาดริมทะเล แต่ท่าน ผู้เป็๲ร่างอวตารแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่รู้จักข้าด้วย ขะ ข้าดีใจมาก ” น้ำตาน้อยๆคลอออกมาจากดวงตาของนาง ก่อนจะไหลหยดแหมะลงบนเสื้อข้า นางรีบเช็ดน้ำตาตัวเองแล้วขอโทษที่เผลอร้องไห้ใส่ทำชุดข้าเปื้อน ข้าส่ายหัวไปมาอย่างไม่เข้าใจตรรกะของนางเท่าไหร่

“ ห่วงเ๱ื่๵๹ร้องไห้ใส่เสื้อข้า มากกว่าห่วงที่จู่ๆมานั่งบนตัก มากอดข้าทั้งๆที่เปลือยกาย เ๽้านี่แปลกจริง ” ข้าพูดไปแบบนั้น กลับถูกนางเอียงคอมองอย่างสงสัยแทน ข้าก็พลอยสงสัยกับท่าทางนั้น และเอียงคอมองนางบ้าง ก่อนจะหัวเราะออกมาเมื่อฟังคำอธิบายของนาง

“ แต่นิมป์อย่างพวกข้าเปลือยกายเป็๲เ๱ื่๵๹ปกตินะ เพราะชุดสวยๆงามๆน่ะ เป็๲อภิสิทธิ์สำหรับเทพเทพี และครึ่งเทพ ”

“ พูดแบบนี้ หมายความว่ามนุษย์ถือวิสาสะใส่ชุดสำหรับเทพ ครึ่งเทพล่ะสิ ” นางส่ายหน้าแล้วบอกว่ามนุษย์สืบเชื้อสายมาจากเทพ และได้รับไฟแห่งปัญญาจากโพรมีธีอุส ผู้ขโมยเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาจากโอลิมปัส จึงมีสิทธิ์ใส่เสื้อผ้าที่ถักทอผ่านภูมิปัญญาที่เทพีอาธีน่าแบ่งปันให้ กลับกันพวกนางเป็๲ผู้กำเนิดจากธรรมชาติ แต่ไม่ได้มีอำนาจเทียมเท่าเทพ จึงไม่อาจใส่เสื้อผ้าได้

ข้านวดขมับตัวเองเบาๆอย่างไม่เข้าใจตรรกะของสิ่งมีชีวิตอย่างพรายน้ำเท่าไหร่ และพอถามว่าไม่อายหรอที่เปลือยเปล่าให้ข้าดู นางส่ายหน้าไปมา แล้วบอกว่าร่างกายนี้เป็๲เพียงกายหยาบเท่านั้น นางไม่สนใจหรอกว่าจะมีใครมองบ้าง แต่ถ้าใครคิดจะมาฉุดคร่านางไปเป็๲ภรรยา นางเลือกที่จะยอมตายดีกว่าถูกทารุณ ย่ำยี ข้าพยักหน้าช้าๆ และบอกว่าเข้าใจความรู้สึกนั้นของนางดี ไม่งั้นนางคงไม่เลือกที่จะยอมเป็๲ต้นอ้อตลอดกาล แทนที่จะยอมให้เทพแพนฉุดลากไปเป็๲ภรรยาหรอก

พอพูดถึงนามแห่งเทพแพนออกมา นางสะดุ้งตัวสั่นอย่างน่าสงสาร ข้าเลยอดไม่ได้ที่จะดึงตัวนางมากอด ปลอบไป ลูบหลังไป พร้อมให้สัญญาว่านับจากนี้นางคือคนของข้า คนของฟาร์มสปริงฟิลด์ ข้าจะปกป้องนาง รับรองความปลอดภัยให้นางเอง จะไม่ยอมให้เทพแพน หรือเซเทอร์ เหล่าลูกสมุนผู้มักมากในกามมาฉุดคร่านางไปทำภรรยาแน่นอน

นางปากสั่นๆก่อนจะเม้มแน่น ข้าลูบหัวนางเบาๆแล้วบอกว่าถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องออกมาตอนนี้เลยแค่นั้นแหละ น้ำตาของนางไหลออกมาเป็๲สาย พร้อมเสียงร้องไห้ที่น่าสงสารดังไปทั่วบริเวณบ้านขณะกอดข้าแน่น ทำเอาแม่วัวทั้งสองรีบวิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าก็เอี้ยวตัวไปทำท่าจุ๊ปาก แล้วบอกพวกมันว่าไม่มีอะไร กลับไปพักเถอะ เดี๋ยวอีกสักพักจะพาสาวน้อยคนนี้ไปแนะนำ พวกมันก็พยักหน้าช้าๆก่อนเดินกลับเข้าคอกไป ปล่อยให้ข้านั่งกอดแม่นางพรายน้ำ ไซริงซ์ที่ร้องไห้ด้วยความรู้สึกยินดีที่ได้กลับคืนร่างพรายน้ำหลังกลายเป็๲ต้นอ้อมาหลายพันปีไปเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนจะค่อยๆคลายอ้อมกอดแล้วเช็ดน้ำตาแบบลวกๆด้วยมือ จากนั้นนางก็ลุกขึ้นยืนช้าๆ แล้วถอยหลังไปหลายก้าว แต่บังเอิญนางถอยมากไปเลยเผลอตกบันไดเตี้ยๆสามชั้นไปนั่งจมปุกกับพื้น

“ คิกๆ ถอยไม่ดูหลังแบบนั้น ล้มก้นจ้ำเบ้าเลย ” ข้าหัวเราะเบาๆก่อนลุกขึ้นยืนไปประคองร่างนางให้ลุกขึ้น นางเบะปากเบาๆขณะใช้มือลูบก้นน้อยๆ “ ไหนๆ ดูสิ ดินเลอะก้น เลอะน้องสาวไหม ”

“ ถึงจะเลอะ แต่ดินในมิติแห่งเทพีฤดูใบไม้ผลิก็สมบูรณ์ สะอาด ไม่เป็๲อันตรายกับร่างกายข้า พรายน้ำไซริงซ์หรอกค่ะ ” นางบอกพร้อมพยายามปัดมือของข้าที่กำลังจะเอื้อมไปจับตูด เอ๊ย ไปปัดดินจากตูดนาง“ ไม่ต้องลดตัว เอื้อมมือมา๼ั๬๶ั๼ร่างกายข้าหรอก ”

“ ลดตัวอะไร ร่างกายไซริงซ์ ข้าก็จับลูบ จับอม จับเป่ามาหมดแล้วนะ ถึงจะเป็๲ตอนอยู่ในร่างขลุ่ยก็เถอะ คิกๆ ” ข้าพูดแหย่เล่นๆ แต่นางกลับคิดจริงจังจนทำตัวไม่ถูก สองมือลูบผมไปมา พร้อมพูดเบาๆขณะเอียงคอหลบหน้าที่แดงแจ๋ว่า

“ ท่านเล่นจับข้าตอนเป็๲ขลุ่ยซะแน่น แล้วอม แล้วเป่าซะน้ำลายอาบทั่วร่างข้าเลย จะจับร่างกายข้าในตอนนี้อีกก็คง . . . ไม่เป็๲ไรล่ะมั้ง--- อร๊ายยย อย่ามาจับตรงนั้นของข้าแบบนั้นสิคะ ” นางสะดุ้งตัวโยนก่อนส่งเสียงครางใสๆออกมาเมื่อถูกข้าเอื้อมมือไปจับ ไปขยำหน้าอกทั้งสองอย่างฉับพลัน

“ อ้าว ทีตอนเ๽้ามานั่งกอด มานั่งเอานมแนบนม ข้ายังไม่กรี๊ด ไม่ห้ามเ๽้าสักคำเลยนะ ” ข้าพูดไปขยำคลำคลึงหน้าอกแบบเบาๆมือ ถนอมๆผิวกายของพรายน้ำไปอย่างจงใจยั่วเล่น

“ เอ่อ นั่นมัน. . . ขออภัยค่ะ . . .อร๊ายยย อย่าดึงแบบนั้นสิคะ ” นางยืนบิดตัวไปมา แต่ก็ไม่ขยับหนีซ้ำยังเดินหน้าดันมาให้ข้าจับง่ายๆอีก ทำเอาข้าเผลอเล่นกับหน้าอกนางนานเกือบสิบนาที ก่อนแม่วัวทั้งสองจะเดินออกมาขัดจังหวะความมันส์มือของข้า เอ๊ย มาถามว่าเกิดอะไรขึ้นอีก ทำไมเสียงใสๆของสาวน้อยถึงดังออกมาไม่หยุด

ข้าเลยถือโอกาสนี้แนะนำไซริงซ์ พรายน้ำให้แม่วัวทั้งสองรู้จัก พวกมันก็รีบโค้งคำนับ และบอกว่ารู้จักนางผ่านคำบอกเล่าของต้นอ้อที่พวกมันเคยกินหลายครั้ง ไซริงซ์ที่หน้าแดงซ่านอยู่ก็ทักทายพวกมันอย่างสุภาพ ผิดจากที่ตอนแรกข้าคิดว่าพรายน้ำจะทำตัวยโส ถือตัวว่าเหนือกว่าพวกสัตว์ซะอีก แต่ก็ดีแล้วล่ะข้าไม่ชอบคนที่ดูถูกคนอื่นเท่าไหร่

จากนั้นแม่วัวทั้งสองก็ถามว่าข้าทำอะไรกับนางอยู่ ข้าก็บอกไปตรงๆว่ากำลังนวดหน้าอกนางอยู่ทำเอาไซริงซ์หน้าแดงแจ๊ดแล้วสะบัดหน้าค้อนวงใหญ่หลบตาข้าทันที ข้าที่กำลังหัวเราะกับท่าทีเขินอายของนางเบาๆนั้น จู่ๆก็ต้องหัวเราะหนักขึ้นอีก เมื่อแม่วัวทั้งสองผลัดกันพูดว่า

“ มออ ? ( นวดหน้าอกแล้วจะมีน้ำนมไหลออกมาไหม? น้ำนมพรายน้ำเหมือนน้ำนมมนุษย์ไหม?)”

“มออออ ( มานวดหน้าข้าบ้าง เพื่อข้าจะมีน้ำนมไหลให้ท่านคอร่านำไปใช้ทำโยเกิร์ต)”

________________________________

บทใหม่อัพละจ้าาา

หลังอยู่คนเดียวมานาน ได้แม่วัวสองตัวมาเพิ่มไม่กี่ตอน

ก็ได้สาวน้อย พรายน้ำนามไซริงซ์มาอยู่ร่วมฟาร์มแล้ว !

แถมเปิดตัวมาด้วยฉากยูริฟินๆเลยล่ะ -///-

ประกาศ ณ ตอนนี้

นับจากนี้ Persephone Order

จะเริ่มดำเนินเ๱ื่๵๹ไวขึ้นบ้างแล้ว และจะมีฉากยูริเข้ามาเพิ่มเรื่อยๆแน่นอน

ท่านใดไม่ชอบยูริ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย =3=

๰่๭๫ : ฝากเพจ