จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 171: กระแสใต้น้ำ ปฐมบทแห่งความตึงเครียด

ยามสามยังคงคลุมคลุมทั่วทั้งเทือกเขามังกรครามแห่งสถาบันเทียนซวน... ความเงียบสงัดยามวิกาลที่เคยเป็นปกติ... บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วย บรรยากาศอันตึงเครียด ที่สัมผัสได้แม้ในอากาศ. เสียงฝีเท้าของหน่วยลาดตระเวนดังถี่กระชั้นขึ้นตามทางเดินศิลาโบราณ แสงไฟจากศิลาเรืองแสงที่ติดตั้งไว้ทั่วบริเวณ ส่องสว่างเจิดจ้ายิ่งกว่าคืนใดๆ ที่ผ่านมา... ขับไล่เงามืด... แต่กลับทำให้ความกังวลในใจของผู้พบเห็น... ปรากฏชัดเจนขึ้น.

ภายในเรือนพักศิษย์ชั้นนอก... ฟาง เจี๋ย พลิกตัวไปมาบนเตียง... นัยน์ตาของเขามีแวววิตกกังวล... เขานอนไม่หลับตั้งแต่ได้รับ "สัญญาณ" นั้นเมื่อไม่นานมานี้... สัญญาณที่ยืนยันว่า สหายเพียงคนเดียวที่เขาไว้ใจ... กลับมาแล้ว!

แต่การกลับมาของ ฮ่าวหราน... ไม่ได้นำมาซึ่งความโล่งใจอย่างสมบูรณ์... ตรงกันข้าม... ฟาง เจี๋ย สัมผัสได้ถึง ความหนักอึ้งและความอันตราย ที่แฝงมาพร้อมกับการกลับมาครั้งนี้. การที่ฮ่าวหรานต้องใช้วิธีติดต่ออย่างลับๆ... และดูเหมือนจะไม่สามารถเปิดเผยตัวได้... บ่งชี้ว่าสถานการณ์เลวร้ายกว่าที่เขาคาดไว้มาก.

"ฮ่าวหราน... เจ้าไปเจออะไรมากันแน่..." เขาพึมพำเสียงแผ่ว... พลังปราณธาตุดินในร่างกายยังคงไหลเวียน... แต่มันไม่อาจขับไล่ความกังวลในใจได้. เขาเหลือบมองไปยังยันต์สื่อสารที่เพิ่งได้รับข้อความลับ... ข้อความสั้นๆ... ที่ยืนยันว่าฮ่าวหรานปลอดภัย... แต่ก็เตือนให้เขาระมัดระวัง... และเตรียมพร้อม...

พร้อมกันนั้น... เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศรอบกายที่เปลี่ยนแปลงไป... การลาดตระเวนที่เข้มงวดขึ้น... การเรียกประชุมผู้อาวุโสในยามวิกาล (แม้จะเป็นข่าวลือที่ยังไม่ได้รับการยืนยัน)... และแววตาวิตกกังวลของศิษย์พี่บางคนที่บังเอิญเจอ... ทั้งหมดนี้บ่งชี้ไปในทิศทางเดียวกัน... บางสิ่ง... กำลังจะเกิดขึ้น.

...ในอีกส่วนหนึ่งของสถาบัน... ณ ยอดเขาที่สูงที่สุด... หอคอยที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งระยิบระยับต้องแสงจันทร์... ภายในห้องโถงอันกว้างขวางและเย็นยะเยือก... หลิง ชิงเยว่ นั่งอยู่เบื้องหน้าหน้าต่างบานใหญ่... ดวงตาคู่คม... มองออกไปยังความมืดมิดเบื้องล่าง...

ออร่าพลังมนตราธาตุน้ำแข็งที่บริสุทธิ์และทรงพลัง... แผ่ซ่านออกมาจากร่างของนาง... แต่สีหน้าของนางกลับเคร่งขรึม. นางเป็นอัจฉริยะ... การรับรู้ของนางละเอียดอ่อนกว่าศิษย์ทั่วไปมาก... นางสัมผัสได้ถึง ความปั่นป่วนของพลังงานฟ้าดิน ในระดับที่ลึกล้ำกว่า... ไม่ใช่แค่ภายในสถาบัน... แต่รวมถึงนอกสถาบันด้วย.

"กลิ่นอาย... แห่งความมืดมิด..." นางพึมพำเสียงเรียบ... นึกถึงการเผชิญหน้ากับกลุ่มเงาอสูรเมื่อไม่นานมานี้... และรายงานที่ได้รับเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวที่เพิ่มขึ้นของพวกมัน.

นางลุกขึ้นยืน... เดินไปยังแท่นศิลากลางห้อง... วางมือลงเบาๆ... บนพื้นผิวที่เย็นเยียบราวหิมะพันปี... นางหลับตาลง... ปล่อยจิตสำนึกให้แผ่ขยาย... เชื่อมโยงกับ... เครือข่ายพลังงานป้องกันของสถาบัน.

นางสัมผัสได้ถึง... ความถี่ของพลังงานที่เพิ่มขึ้น... การเตรียมพร้อมของค่ายกลป้องกัน... และ ความกังวลที่แฝงอยู่ในกระแสพลังงาน ที่ไหลเวียนอยู่ทั่วสถาบัน. แม้สภาผู้อาวุโสจะยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการ... แต่นางรู้... สถาบันกำลังเตรียมรับมือกับบางสิ่ง... ที่ใหญ่หลวง.

และสิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจและใคร่รู้ที่สุดในยามนี้... คือ คลื่นพลังงานอัสนีบรรพกาลที่รุนแรงอย่างยิ่ง ซึ่งปรากฏขึ้นและจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อไม่นานมานี้... ในบริเวณใกล้เคียงสถาบัน. พลังงานนั้น... บริสุทธิ์... ทรงพลัง... และให้ความรู้สึกคุ้นเคย... อย่างน่าประหลาด. มันไม่ใช่พลังของยอดฝีมือสายฟ้าคนใดที่นางรู้จักในสถาบัน.

"อัสนีบรรพกาล... ปรากฏตัวอีกครั้ง... ในยามนี้..." นางลืมตาขึ้น... แววตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน... สิ่งนี้... จะนำมาซึ่งโอกาส... หรือหายนะกันแน่....

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด... หลิง ชิงเยว่ รู้... ความสงบสุขของสถาบันเทียนซวน... กำลังจะถูกท้าทายครั้งใหญ่. กระแสใต้น้ำที่ซ่อนเร้น... กำลังจะปะทุขึ้นสู่เบื้องบน...

(จบตอนที่ 171)