การฝึกซ้อมของเจษดำเนินต่อไปอีกหนึ่งชั่วโมง การฝึกของวันนี้จะเน้นไปทางสมรรถภาพร่างการสะส่วนใหญ่ ถึงมันจะเป็การฝึกที่หนักสำหรับใครหลายๆคน แต่สำหรับเจษแล้ว การฝึกแค่นี้ถือว่าจิ๊บๆ ถ้าหากร่างกายของเขาฟิตเต็มร้อยอะน่ะ!
ดังนั้นหลังจากฝึกเสร็จสภาพของเจษที่ไม่ได้นอนจึงไม่ต่างจากคนอื่นเท่าไหร่
แฮ่ก! แฮ่ก!ๆ
เจษหอบออกมาอย่างแรงหลังจากที่ฝึกอย่างตั้งใจมาโดยตลอด แต่เขาก็รู้สึกภูมิใจที่ผ่าน่เวลานั้นมาได้ เพราะมันช่วยให้จิตใจและร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม
การที่เขาได้นอนเพียงแค่สามชั่วโมง ร่างกายจึงอ่อนแรงเป็ธรรมดา ดังนั้นเขาจะหอบเหมือนเพื่อนๆก็ไม่แปลกในสายตาเพื่อนคนอื่น แต่สำหรับพวกครูฝึกที่ผ่านการฝึกคนมานับไม่ถ้วนนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง...
สายตาคู่หนึ่งที่อยู่ในกลุ่มครูฝึกกำลังจ้องเจษเขม็ง สายตาของเขาไม่ได้แข็งกร้าวอย่างดูถูกแต่อย่างใด กลับเป็สายตาแห่งการชื่นชม..
‘ไอเด็กนี่ไม่ธรรมดา ตอนแรกเราก็นึกว่ามันจะไม่ไหวเสียอีก’ครูฝึกที่คอยสังเกตเหล่านักเรียนั้แ่แรกแอบแปลกใจเล็กน้อย
ถ้าเขาวิเคราะห์สภาพร่างกายของเจษได้ั้แ่แรก นั่นย่อมถือว่าไม่ธรรมดา เขานั้นเป็ผู้มากประสบการณ์เลยทีเดียว
คู่ชิงชนะเลิศของนักเรียนม.ปลายระดับประเทศ(ซึ่งโรงเรียนของเอกค่อนข้างจริงจังในเื่นี้เลยลงแข่ง)นั้นย่อมไม่มีแค่นักเตะคลาสธรรมดา ซึ่งมันจะมีนักเตะมากด้วยพร์ปะปนมาด้วย หากนักเตะเ่าั้ได้รับการเจียระไนแล้วล่ะก็ อาจจะเป็กำลังหลักให้กับหลายๆสโมสรเลยก็ได้ แต่มันก็ไม่ใช่ทุกคนเสมอไป!
ดังนั้นแล้วมักจะมีแมวมองมาคอยจับจ้องฟอร์มการเล่นและการฝึกซ้อมั้แ่แรกอยู่บ้าง ซึ่งพวกเขาเ่าั้จะมาในรูปแบบต่างๆ เพื่ิอทำให้คนที่พวกเขามาวิเคราะห์ไม่รู้ตัว
หนึ่งในครูฝึกเองก็เช่นกัน ไม่สิ!ครูฝึกแทบทุกคนเลยต่างหาก พวกเขานั้นจะเป็แมวมองของแต่ละสโมสรในประเทศ เพื่อเฟ้นหานักเตะที่เหมาะสมเข้าร่วมทีม
แน่นอน! เจษย่อมรู้อยู่แล้วว่าพวกเขานั้นเป็แมวมองด้วย แต่เขาก็ไม่ได้สั่นเกรงด้วยความตื่นเต้นจนใจหาย หรือไปบอกเื่นี้ให้กับคนอื่นรู้ เพราะมันไม่เกี่ยวกับเขาหนิ! จะยุ่งเื่ของคนอื่นทำไม
อีกอย่างการเริ่มอาชีพฟุตบอลที่แท้จริงของเจษ คือเวทียุโรปต่างหาก ดังนั้นลีคภายในประเทศนั้นไม่อยู่ในสายตาเขา! เขาจะไม่เสียเวลากับมันเหมือนครั้งก่อนอีกแล้ว!
“เอาล่ะๆ เลิกได้ พรุ่งนี้เตรียมตัวมาให้พร้อม มันจะค่อยๆกนักขึ้น”เมื่อทุกคนช่วยกันเก็บของเสร็จ ครูฝึกก็บอกให้กลับบ้านได้
โอ๊ส!!!
เจษเดินออกมาก่อนใครเพื่อน เขาหันซ้ายหันขวา เพื่อมองหาเพื่อสนิท เมื่อเจอแล้วเขาก็วิ่งไปหาพวกมันอย่างรวดเร็ว
“เจมส์ บาส มีธุระที่ไหนต่อไหม”เจ๊ะโเรียกเพื่อสนิททั้งสองขณะที่กำลังวิ่ง
‘ซวยแล้ว! อุตส่าห์แยกออกมาเนียนๆ’X2 ทันทีที่เจษะโเรียกทั้งคู่ก็สะดุ้งเหยิงด้วยความใ เพราะความซวยกำลังมาเยือน
ทั้งคู่หันมามองหน้ากันพลางกระพริบตาปริบๆอย่างน่าสงสาร
เพราะทั้งคู่นั้นเป็เพื่อนสนิทของเจษมาั้แ่สมัยเด็ก จึงรับรู้อารมณ์และนิสัยของเจษดีกว่าใคร ทั้งแอนนาและอิงฟ้าด้วยเหมือนกัน
ดังนั้นเมื่อพวกเขาไม่เห็นทั้งสามคนมาพร้อมกัน มันก็มีอยู่เื่เดียวเท่านั้นที่พวกเขาคิดออก นั่นก็คือทั้งสามคนทะเลาะกัน
ซึ่งมันไม่เป็ผลดีกับพวกเขามากๆ เพราะทั้งสองสาวจะเอาทุกอย่างมาลงกับพวกเขาเสมอ
ทั้งคู่ค่อยๆหันมามองเจษพลางยิ้มแหยๆ
“ม..ไม่มี”X2 ทั้งคู่เลือกที่จะตอบความจริงไป เพราะจะให้ตอบยังไงเจษก็มีเหตุผลร้อยแปดมาอ้างให้พวกเขาไปด้วยอยู่ดี
“ดีเลย! งั้นวันนี้เราไปว่ายน้ำกันต่อไหม”เจษชวนทั้งคู่ด้วยสีหน้าที่ร่าเริง เพราะเขา้าเอาคืนทั้งสองสาวที่ทำกับเขาไว้แสบนัก!ด้วยวิธีนี้
“ด...”
“พี่เจษคะ หนูขอถ่ายรูปกับพี่ได้ไหมคะ”จู่ๆก็มีสาวปริศนามาขัดการสนทนา
“ได้ครับ”เจษตอบตกลงแล้วยิ้มอย่างมีเสน่ห์ จนทำให้สาวใจกล้าคนนั้นต้องหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง เท่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะกระะชากใจของสาวคนนั้น
แช๊ะ!!
“พี่เจษคะ...”
หลังจากนั้นก็มีสาวมากมายมารอถ่ายรูปกับเจษ ถึงมันจะเป็เวลาหกโมงเย็นก็ตาม ซึ่งพวกเธอก็รอคอยเวลานี้โดยเฉพาะ
.....
...
..
หลังจากที่มีสาวมากหน้าหลายตามาขอถ่ายรูปกับเจษ ซึ่งมันทำให้เพื่อนสนิททั้งสองของเขาต้องรออย่างหงุดหงิดปนอิจฉาอยู่ข้างๆ
“หึ! รอพี่คนนี้เป็นักเตะอาชีพก่อน พวกสาวๆทั้งหลายนั้น พี่คนนี้จะชี้นิ้วเลือกเอาเล้ย!!”เจมส์บ่นพึมพำกลางจ้องเจษและสาวๆเขม็ง
“ใช่ แต่ฉันขอคนเดียวพอ เดี๋ยวปวดหัว”บาสพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แล้วก้มหน้าอ่านการ์ตูนต่อ
ไกลออกไปตรงมุมมืด ไม่ไกลนักจากจุดที่เจษกำลังยืนถ่ายรูปอยู่
“หน๋อย!! ถ้าไม่ติดว่ากำลังงอลอยู่นะ อย่างหวังว่าจะได้ถ่ายรูปเกินห้าคน”แอนนาพูดออกมาอย่างหงุดหงิดเพราะทำอะไรไม่ได้
“ใช่! แล้วทำไมพวกแมลงหวี่แมลงวันถึงได้เยอะแบบนี้”อิงฟ้าแสดงความคิดเห็น
“รอยยิ้มนั่น ฮึ่ม! ฉันอยากจะเอากรรไกรคมๆไปตัดทิ้งสะเหลือเกิน”แอนนากำหมัดแน่นด้วยความเจ็บช้ำน้ำใจ
จากนั้นพวกเธอพูดระบายคสามหงุดหงิดอีกมากมาย
...
..
กว่าพวกสาวๆจะถ่ายรูปกับเจษครบก็เป็เวลา18:30พอดี ตอนแรกวางแผนว่าจะไปว่ายน้ำเล่น กลับต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน
“พวกเราไปนั่งคุยที่ร้านน้ำปั่นหน้าโรงเรียนดีกว่า พอดีมีเื่จะคุยด้วย อีกอย่างมันเริ่มจะมืดแล้ว”เจษพึ่งคิดได้ว่าวางแผนอะไรไว้ก็ชวนเพื่อนสนิทไปคุยแทน
“เื่อะไรหรอวะ เกี่ยวกับ..”เจมส์ยังพูดไม่ทันจบประโยค เจษก็สวนขึ้นก่อน
“ไม่เกี่ยวกับพวกเธอ!..เออน่าเื่ของพวกเธอฉันเอาอยู่ไม่ต้องห่วง ที่จะคุยคือการฝึกซ้อมต่างหาก”
“ฝึกซ้อม! ยังไง”บาสหันมาสนใจทันทีที่มีสาระ
“ก็..พวกเราจะเริ่มฝึกซ้อมตอนเช้าก่อน แล้วค่อยฝึกอีกทีตอนเย็นไง”เจษบอกแผนคร่าวๆ
“อืมน่าสนใจ แต่ใครจะฝึกพวกเราล่ะ มึงก็รู้ว่าพวกเราไม่รู้เื่ของวงในมากนัก”เจมส์ถามด้วยความสงสัย เพราะเขาก็พอรู้มาบ้างว่านักเตะอาชีพกับนักเตะระดับนักเรียนต่างกันยังไง
“เออน่า เดี๋ยวพวกมึงก็รู้ ไปนั่งที่ร้านก่อนค่อยคุยกันต่อ”พูดจบ ทั้งสามคนก็เดินไปร้านน้ำปั่น
เมื่อสั่งน้ำกันคนละแก้วเสร็จ เจษก็เข้าเื่ทันที เขาอธิบายการออกกำลังกายต่างๆให้เพื่อทั้งของเขาเข้าใจง่ายๆ เพื่อเป็การปูพื้นฐาน ก่อนจะอธิบายการฝึกซ้อมหลัก
เขาค่อยๆอธิบายทีละขั้นตอนอย่างเป็ระบบ
หลังจากเจษอธิบายจบ ทั้งเจมส์และบาสต่างไม่ขยับเขยื้อนเพราะกำลังครุ่นคิดและวิเคราะห์สิ่งที่เจออธิบายเมื่อสักครู่
พวกเขามีอาการลังเลนิดหน่อย
แต่พอเห็นสายตาของเจษที่จริงจังแล้ว พวกเขาก็ตอบตกลง
“ตกลง เอาแบบที่มึงว่าก็ได้”X2
“เอาเป็ว่าเจอกันที่บ้านกูพรุ่งนี้เช้า”
I’m number 4
3K
