โลกอนาคต (future world)

ซีซาตอบคำถามผิดทั้ง 3 ขอ ทำให้กลายเป็นหิน

ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบสงบ

ลูกตาขนาดใหญ่บนฟ้าและงูได้หายไปทั้งคู่

ซีซาและยูเฟเมียยืนเป็นหินอยู่ข้าง ๆ กัน

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ว่านานแค่ไหน

ซีซาถึงจะกลายเป็นหินแต่ยังมีความนึกคิดอยู่

"หรือว่าพลังจิตเราไม่แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานพลังพวกนี้"

ซีซาเริ่มฝึกพลังจิตในใจด้วยการหยิบดาบขึ้นมาเหวี่ยงซ้ำไปเรื่อย ๆ อยู่กับที่

ให้จิตตั้งมั่น เกิดเป็นสมาธิ

แต่แล้วก็มีสิ่งประหลาดเกิดขึ้น

ยูเฟเมียเริ่มขยับตัวได้

อาจเป็นเพราะมีใครเข้ามาในจิตใจเธอ ด้วยความอยากรู้จึงตื่นขึ้นมาดู

ยูเฟเมียลืมตาขึ้นมา เห็นเพียงรูปปั้นหินของซีซา จึงมองดูอยู่สักพักและเดินจากไป

เธอเดินก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดพัก แต่เมื่อมองหันหลังกลับมายังเห็นรูปปั้นหินของซีซาเหมือนเดิม

ราวกับว่าเธอเดินย้ำอยู่กับที่ไม่ได้ไปไหน

ด้วยความเหนื่อยล้าจึงเดินกลับมาที่รูปปั้นหิน

ด้วยความเหงาที่อยากมีเพื่อนคุย ยูเฟเมียได้พูดคนเดียวกับรูปปั้น

เหมือนให้รูปปั้นเป็นเพื่อนรับฟังเพื่อระบายความในใจ

ซีซาได้ยินทุกคนพูดของเธอแต่ก็ตอบกลับอะไรไม่ได้

ด้วยความเหนื่อยล้าและสิ้นหวัง เธอซบไปที่อกของซีซาที่เป็นรูปปั้นและได้กลับกลายเป็นหินไปอีกครั้ง

ซีซาตั้งใจฝึกสมาธิ และด้วยความที่เคยมีระดับพลังจิตใกล้ระดับ S ในโลกจำลอง การเรียนรู้จึงทำได้ไวขึ้น

ทำให้หลุดพ้นพลังของงูตัวใหญ่ กลับมาเป็นปกติ

ซีซาเอามือไปแตะที่ไหลของยูเฟเมียเผื่อจะเรียกสติเธอกลับมาได้บ้าง

แต่ทันใดนั้นงูตัวใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง

"เจ้าหลุดพ้นจากพลังของข้าได้ยังไง"

ซีซาไม่อธิบายให้มากความ สร้างดาบจากพลังจิตและฟันไปที่งูตัวใหญ่

"พลังของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก แต่ดูเหมือนพลังของข้าก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้ งั้นเราก็ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน จริง ๆ แล้วข้าก็ไม่รู้วิธีช่วยผู้หญิงคนนี้ แค่อยากหลอกให้เจ้าติดอยู่ในนี้ไปด้วยอีกคน ฮ่า ๆ"

ซีซาไม่สนใจสิ่งที่งูพูดอีกต่อไป จากนั้นจึงเดินไปหายูเฟเมีย

ซีซาเอาหน้าผากของตัวเองไปสัมผัสใกล้ ๆ หน้าผากของเธอ

ทำให้ซีซาเข้าไปในจิตใจของยูเฟเมียอีกชั้น

ซีซามองไปรอบ ๆ เป็นเหมือนป่าบนภูเขาทางลาดชัน บรรยากาศมืดมิดของยามค่ำคืน

มีฝนตกลงมาอย่างหนัก ซีซามองเห็นบ้านหลังเล็กอยู่ใกล้ ๆ แต่สภาพภายนอกเหมือนเป็นบ้านร้าง

ซีซารีบวิ่งไปเพื่อจะใช้หลบฝนชั่วคราว

เมื่อเข้าไปภายใน สิ่งที่ได้พบเห็นคือ ชายแต่งตัวมอมแมมเหมือนขอทาน เสื้อผ้าขาดมีรูพรุน

และอีกมุมหนึ่งของห้อง เป็นชายหญิง อายุประมาณ 20 ต้น ๆ แต่งตัวดี อาจหนีมาหลบฝนเหมือนกัน

สายตาทุกคู่จ้องมองซีซาที่เดินเข้ามา

"ขอใช้สถานที่นี้หลบฝนหน่อยนะครับ" ซีซากล่าว แต่ไม่มีใครตอบอะไรกลับ

ซีซาจึงเดินไปหลบอีกมุมของห้อง

ซีซาลองมองที่ขอทาน และชายหญิงอีกครั้ง

'ดวงตาพวกเข้าไรแวว มีสีขาวขุ่น' ซีซาเรียกความทรงจำจาก EDIคิดทบทวนจากสิ่งที่เคยอ่านมาห้องสมุดเวทมนตร์บนดาวของทีฟา

มีมนต์ดำที่เรียกใช้ภูตผีวิญญาณ พวกนี้เป็นเหมือนพลังงานชนิดหนึ่ง บางทีคนที่ตายไปแล้วจะไม่รู้ตัวว่าตาย

ยังใช้ชีวิตตามปกติ แต่ถ้าใครไปทำให้พวกเขารับรู้ว่าตายไปแล้ว บางทีอาจนึกถึงความแค้นที่ถูกฆ่าทำให้การเป็นวิญญาณชั่วร้ายได้ หรืออาจปล่อยวางไปเกิดใหม่ได้ พวกนี้สามารถใช้มนต์ดำบังคับมาเป็นทาสรับใช้ได้