ปานเทพหันไปมองเสือกับผู้ชายร่างสูง จนกระทั่งทั้งสองนั่งลงที่แถวสุดท้ายด้านหลัง
“มองอะไรน่ะ? เห็นนายเอาแต่มองไปด้านหลังมาตั้งเมื่อกี๊แล้ว” พระอินทร์ เพื่อนที่ปานเทพเพิ่งจะทำความรู้จักเอ่ยถามขึ้น พระอินทร์เป็ผู้ชายผมสั้นผิวเข้ม รูปร่างสูงใหญ่ มีพ่อเป็ทหารยศพลตรีในกองทัพบก จึงฝึกทหารมาั้แ่เด็ก ทำให้รูปร่างค่อนข้างเฟิร์ม
“มองหาแฟนค่ะ” ปานเทพตอบไปตามตรง
“นี่ปานเทพมีแฟนแล้วเหรอคะ? / คุณปานเทพมีแฟนแล้วเหรอครับ?” หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง และผู้ชายผิวขาวที่นั่งอยู่ข้างหน้าผู้หญิงหันกลับมามองด้วยความสนใจ
ชายหญิงคู่นี้ก็เป็อีกคู่ที่ปานเทพเพิ่งจะรู้จัก ผู้ชายมีชื่อว่าแดน หรือแดนสรวง ที่บ้านเปิดร้านขายทองในต่างจังหวัด แดนเป็คนผิวขาว เพราะชอบอยู่แต่ในบ้านที่ติดแอร์ และไม่ชอบออกกำลังกาย ทำให้ส่วนสูงเท่ากับมาตรฐานชายไทย คือประมาณ 177 เท่านั้น ส่วนผู้หญิงชื่อทิฆัมพร หรือ สกาย ที่บ้านทำร้านขนมไทยที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา สกายเป็ผู้หญิงไทยแท้ ผิวสีน้ำผึ้ง ดวงตากลมโต ขนตายาว ผมหยักศกธรรมชาติ ดูเป็สาวหวานเรียบร้อย แต่เคยเป็นักกีฬายูโดมาก่อน
“ตอนนี้ยังไม่ใช่หรอกค่ะ แต่เดี๋ยวก็เป็แล้ว” ปานเทพถอนสายตากลับมา ก็เห็นเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ด้านหลังกำลังยิ้มกรุ้มกริ่ม
“อย่าบอกนะว่าแฟนนายคือหนึ่งในกลุ่มเมื่อกี๊” วิษณุหรือณุสะกิดหลังปานเทพ ณุคนนี้เป็เพื่อนเรียนกวดวิชาที่เดียวกับปานเทพ และเมื่อเช้านี้ตอนที่ยื่นเอกสารมอบตัวจึงได้เจอกัน อีกฝ่ายจึงได้มานั่งใกล้ ๆ กัน
“หรือจะเป็ผู้หญิงเปรี้ยว ๆ คนนั้น?” พระอินทร์ถามต่ออย่างสนใจ
“น้อง ๆคะอย่าเพิ่งคุยกันนะ ฟังที่อาจารย์พูดก่อน เดี๋ยวเรายังต้องมูฟไปที่หอประชุมต่อ” ปานเทพยังไม่ทันได้ตอบ ก็ถูกพี่สต๊าฟทำท่าเอานิ้วจุ๊ที่ปากให้เงียบ ๆ พวกเขาจึงไม่ได้คุยอะไรกันต่อจนกระทั่งพวกพี่ ๆ พานักศึกษาใหม่เดินเข้าหอประชุม เพื่อไปฟังการปฐมนิเทศ
โดยที่พวกเขาปล่อยให้นักศึกษาใหม่เดินเข้าไปที่หอประชุมตามแถวที่นั่ง ทำให้กลุ่มของปานเทพเมื่อเดินไปถึงหอประชุม ก็ได้เก้าอี้โซนตรงกลาง ขณะที่กลุ่มของเสือกลับได้ที่นั่งริมทางเดินด้านขวา เนื่องจากเป็หางแถว
เวลา่ครึ่งวันเช้าหมดไปกับการแนะนำมหาลัย อาจารย์ก็ผลัดกันขึ้นไปพูดวิสัยทัศน์ รวมถึงการใช้ชีวิตในรั้วมหาลัย หลังจากที่คนฟังเริ่มง่วง ก็มีการปล่อยพักเบรก ให้นักศึกษาไปหยิบของว่างมากิน หรือเดินยืดเส้นยืดสาย และเข้าห้องน้ำได้
“ณุช่วยลุกขึ้นหน่อยสิคะ สกายจะไปเข้าห้องน้ำ” สกายลุกขึ้นยืนแต่ยังออกไปไม่ได้ เนื่องจากติดวิษณุที่นั่งอยู่ด้านซ้าย
เก้าอี้ในห้องประชุมแห่งนี้จัดเรียงเป็แถวยาว มีทางเข้าออกได้แค่สองทางคือด้านซ้ายกับด้านขวา แบบเดียวกับเก้าอี้โรงหนัง ทำให้คนที่อยู่ด้านในเข้า - ออกลำบาก
“เธอไม่ออกทางโน้นล่ะ เราจะออกไปเอาขนมด้วย” ณุชี้ไปทางด้านขวา ที่คนทยอยลุกเดินออกไปเรื่อย ๆ จนเกือบหมดแล้ว
“แต่ทางซ้ายมันใกล้ทางไปเข้าห้องน้ำมากกว่านี่คะ รีบลุกค่ะ!” คราวนี้สกายเอามือผลักไหล่ณุด้วย ทำให้ทั้งสองคนนั้นต้องเดินออกทางด้านซ้ายไปพร้อมกัน
“แล้วพวกนายไม่ไปกันเหรอ?” พระอินทร์ลุกขึ้นแล้วถามปานเทพกับแดน
“ผมว่าจะรอคนกว่าคนซาลงก่อนแล้วค่อยไปเอาขนมน่ะ ไม่ชอบที่ที่คนเยอะ ๆ” แดนหันไปมองคนที่รุมแย่งขนมกับน้ำดื่มที่จัดให้ที่โต๊ะด้านขวาก็เบ้หน้าน้อย ๆ
“แล้วปานเทพล่ะ?” พระอินทร์หันมาถามปานเทพบ้าง
“ไปสิ ไป” ปานเทพตอบ
เพราะตอนนี้เขามองเห็นเสือกับแก๊งเพื่อน ๆ เดินออกไปที่โต๊ะของว่างกันแล้ว เขาจึงเดินออกทางด้านขวา แม้ทางจะยาวกว่า แต่ถึงที่หมายไว เพราะคนลุกจากที่นั่งไปเกือบหมด เพียงแต่ว่า.... ถ้าไม่ติดว่ามีไอ้เข้ตัวใหญ่นั่งขวางทางออกอยู่อีกตัว
ปานเทพเดินออกมาจนเกือบสุดทางเดินด้านขวา แต่แล้วก็เห็นว่า บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง มีชายร่างสูงใหญ่นั่งเหยียดขาขวางทางเดินอยู่ ปานเทพจำเ้าหมอนี่ได้ เพราะมันเป็คนเดียวกับที่พี่เสือถอยหลังไปชน แถมยังได้จับไหล่พี่เสืออีกด้วย
“ขอโทษนะคะ แต่ช่วยนั่งหุบขาให้หน่อยได้ไหม? มันเกะกะคนจะเดิน” ปานเทพส่งสายตาไม่พอใจให้อีกฝ่าย
“อ้อ! โทษที พอดีกูขายาวอ่ะ มึงข้ามไปได้เลย กูไม่ถือ” อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นจากแผ่นพับที่ได้รับแจกั้แ่ตอนที่เข้ามาในห้องประชุม แล้วเบี่ยงตัวเล็กน้อย ปานเทพจึงเหลือบมองที่ป้ายชื่ออีกฝ่ายเพื่อจะจำไว้... ป่า ‘พนา’
“งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะ” ปานเทพพูดจบก็ยกเท้าเดินข้ามอีกฝ่ายทันที
แม้ปานเทพถูกหญิงย่าอบรมสั่งสอนเื่มารยาทมาั้แ่เด็ก ว่าไม่ควรชี้นิ้วข้ามหัวผู้อื่น ห้ามคุยข้ามหัว ห้ามเดินข้ามคน แต่ไอ้ป่าทึบนี่มันตั้งใจนั่งกวนประสาทเขาชัด ๆ ที่พูดว่าขายาวนี่... กำลังจะอวดว่าตัวเองสูงกว่าหรือไง!
“แหะ ๆ โทษทีนะ” พระอินทร์ที่เดินตามหลังปานเทพมา เห็นเพื่อนเดินข้ามคนไปแบบนั้น ยกมือเป็เชิงขอโทษอีกฝ่ายแล้วรีบเดินตามหลังปานเทพไปติด ๆ
“พระอินทร์เดินเข้าไปเอาของว่างก่อนนะคะ เราจะไปทักแฟนหน่อย” ปานเทพหันกลับมาบอกพระอินทร์
“หา? ไหนว่ายังไม่ได้เป็แฟนไง ตกลงยังไงเนี่ย?” พระอินทร์ยังไม่ทันพูดจบประโยค ปานเทพก็เดินหายเข้าไปในฝูงชนอีกทางเสียแล้ว
พระอินทร์จึงเดินเข้าไปหยิบขนมจากโต๊ะที่อยู่ใกล้ ๆ พอจะหันหลังเดินกลับ สายตาก็เหลือบไปเห็นผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งกำลังยืนขวางทางอยู่ข้าง ๆ ถังขยะ แต่เนื่องจากความสูงของพวกเขาพอ ๆ กัน มันก็เลยเผลอมองอีกฝ่ายไม่รู้ตัว
คนทางนั้นหยิบขนมมาสองถุง พอฉีกถุงแรกยัดเข้าปากได้ ก็ดูดน้ำผลไม้ตาม ทันใดนั้นขนมก็ละลายหายไปทันที เ้าตัวเริ่มฉีกซองขนมอีกถุง จากนั้นก็ทำแบบเดิมซ้ำ น้ำผลไม้สองกล่องกับคัพเค้กสองถุง ถูกดูดหายเข้าไปในอุโมงค์มิติที่เรียกว่า ‘ท้อง’
“เอื้อก!” หมอนั่นกินเสร็จก็เรอออกมาแทบจะทันที ทำเอาพระอินทร์ที่ยืนอยู่ ใกล้ ๆ เกือบอ้วก เพราะกลิ่นเหม็นเปรี้ยวลอยตามลมมาด้วย
“อุ๊บ~ อ่ะ เรายกให้” พระอินทร์รีบปิดปาก น้ำตารื้นที่หัวตา เมื่อกี๊เขาเกือบอ้วกออกมาอยู่แล้ว จึงยกขนมกับน้ำที่ถือมาให้ชายคนนั้นไปทันที
“โห~ ใจดีจัง” ช้างมองตามหลังอีกฝ่าย เมื่อกี๊เขาเห็นแวบ ๆ ว่าที่ป้ายห้อยคออีกฝ่ายเขียนชื่อบรรทัดเดียวว่า ‘พระอินทร์’
“อ้าวช้าง! เพิ่งหยิบขนมเหรอ?” นุเดินมาถึงจุดรับขนมก็เอ่ยปากถามเพื่อนใหม่
“อื้ม กำลังจะกินอีกเนี่ย” นุหัวเราะแห้ง ๆ กับพฤติกรรมแปลก ๆ ของช้าง เอาขนมมากินหน้าถังขยะเหม็น ๆ เป็เขาหน่อยคงกินไม่ลงแน่
“หยิบได้เลยใช่ไหมครับ?” นุถามพี่สาวที่ยืนจัดของว่างและน้ำไว้บนโต๊ะ
“จ๊ะ น้องเลือกหยิบได้เลย” ของว่างวันนี้มีสองอย่างให้เลือกคือ คัพเค้กกล้วยหอมช็อกโกแลตชิพ กับขนมปังแซนด์วิชทูน่า นุลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบคัพเค้กที่เหลือน้อยกว่า แต่มือเขากลับแตะถูกหลังมือของใครอีกคนเข้าพอดี
“หนูจะเอาอันนี้เหรอ?” นุค่อย ๆ เงยหน้ามองคนตัวสูงกว่า แต่สายตาบังเอิญไปหยุดที่ป้ายชื่อตรงอกอีกฝ่ายเข้าเสียก่อน เพราะป้ายชื่อมันอยู่ระดับเดียวกับสายตาเขาพอดี นุ (เขียนด้วยน.หนู) ‘วิษณุ’ นุอ้าปากค้าง หมอนี่น่ะเองที่ขโมยชื่อเขาไป!
“มึงเรียกใครหนู! กูชื่อนุเหมือนมึงนั่นแหละ แต่แม่งมีคนตัดหน้าเอาชื่อกูไปใช้ซะก่อน รุ่นพี่แม่งเลยเติมห.หีบในชื่อกูเลย” นุบ่นออกมาอย่างสุดทน
“อ้อ! ถ้างั้นก็อ่านว่า หะ-นุ แล้วสิ? โทษทีนะ พอดีป้ายชื่อหนูมันอยู่ต่ำกว่าระดับสายตาพี่น่ะ มองไกล ๆ เลยนึกว่าสระอุเป็สระอู” ณุขยับแว่นเล็กน้อย
“เชี่ยแว่น! หนูพ่อมึง!” นุหันไปคว้าคัพเค้กได้ก็รีบเดินกลับที่นั่ง
ซึ่งตอนนั้นเป็จังหวะเดียวกับที่แดนสรวงเห็นว่าคนที่ไปต่อแถวรับขนมเริ่มซาลงแล้ว จึงได้ลุกเดินออกมาจากที่นั่ง เขากำลังจะเดินผ่านชายตัวสูงที่นั่งกอดอกหลับตาอยู่
แดนค่อย ๆ ยกขาข้ามคนหลับมาได้เพียงข้าง กำลังจะก้าวขาอีกข้าง แต่กลับถูกภานุที่อารมณ์กรุ่นโกรธมาจากไหนไม่รู้แทรกตัวสวนทางมา ทำให้แดนสรวงเสียหลัก ล้มทับตักชายร่างสูงที่หลับเข้าพอดี
“เห้ย!” แดนใหันไปมองคนที่เขานั่งตัก อีกฝ่ายค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ดวงตาคู่คมมองกลับมา ทำเอาแดนใจเต้นผิดจังหวะ
“โทษทีนะคุณ!” เขารีบลุกขึ้นหนีไอความร้อนรุ่มที่แผดเผาแผ่นหลังของตัวเองด้วยความใ คนบ้าอะไร ทั้งตัวใหญ่ทั้งตัวร้อนขนาดนั้น!
พนาหรือป่าในตอนนั้นกำลังหลับ เขารู้สึกเพียงแค่มีอะไรนุ่ม ๆ โถมเข้ามาใส่ตัว จากนั้นจมูกก็ได้กลิ่นซีตรัสนุ่ม ๆ ผสมมิ้นต์ เย็น ๆ สดชื่น เป็กลิ่นละมุนหลังฝนตกบาง ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี พองัวเงียลืมตาขึ้นมาอีกฝ่ายก็ลุกหนีไปแล้ว ทิ้งไว้แต่นุที่นั่งกอดอกทำหน้าบูดอยู่ข้าง ๆ
ด้านนกที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เพราะต้องรอต่อแถวนาน พอมาถึงโต๊ะรับขนม ก็แทบไม่มีขนมอะไรให้เลือกแล้ว นอกจากคัพเค้กกล้วยหอมช็อกโกแลตชิพกองพะเนิน แต่สายตาของนกเหลือบไปเห็นถุงขนมปังแซนด์วิชทูน่า หลงอยู่ข้างกองคัพเค้กฯ อยู่อันหนึ่ง จึงได้รีบปรี่เข้าไปหยิบ
แต่ปรากฏว่า พอมือของนกแตะลงที่ถุงขนมปัง มือของผู้หญิงอีกคนก็ตะปบลงมาพอดี นกเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย เห็นเป็หญิงสาวหุ่นแบบบาง สวมเสื้อกล้ามตัวในสีขาว โชว์ร่องอกนิด ๆ คลุมทับด้วยแจ็คเก็ตโอเวอร์ไซท์สีครีมอ่อน ท่อนล่างสวมยีนรัดรูปกับรองเท้าผ้าใบเสริมส้น เมื่อนกค่อย ๆ ไล่สายตาขึ้นมองก็พบกับดวงหน้าหวาน ผิวสีน้ำผึ้งอย่างคนสุขภาพดี คิ้วโค้งคมเข้ม ดวงตากลมโต ขนตาหนาเป็แพ ริมฝีปากอวบอิ่ม นกมองตนตรงหน้าอย่างตะลึงลาน เพราะอีกฝ่ายเป็แบบเดียวกับสเปคของเธอเลย
“ขอโทษนะคะ ช่วยเอามือออกไปได้ไหมคะ” หญิงสาวตาหวานตรงหน้าถามกลับ
“เอ่อ... แต่เราหยิบก่อนนะคะ” นกตอบออกไปอย่างแบ่งรับแบ่งสู้
เธอเองก็ไม่ค่อยชอบคัพเค้กกล้วยหอมช็อกโกแลตชิพ เพราะนอกจากจะหวานแล้ว บนถุงยังมีแต่คราบน้ำมันให้เห็น ถ้าจะกินยังต้องแกะกระดาษรองก้นมัน ๆ ด้วย เธอเพิ่งทำเล็บมาเลยไม่อยากให้น้ำมันเข้าซอกเล็บ
“แต่เราเห็นขนมปังมาั้แ่ไกลแล้วนะคะ อีกอย่าง พอดีเราแพ้ถั่วที่โรยหน้าคัพเค้กน่ะค่ะ มีแต่ขนมปังที่เรากินได้” หญิงสาวตาหวานตอบ มือก็ยื้อถุงขนมปังกลับไป
แต่มีหรือนกจะยอมปล่อยถุงขนมปังง่าย ๆ รอยยิ้มจาง ๆ ที่นกส่งให้อีกฝ่ายหุบลงทันใด ในเมื่อเธอเองก็จับถุงขนมปังก่อน แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงได้หน้าด้านแบบนี้
“เห็นมาแต่ไกลแล้วยังไงคะ? เกิดมาแขนสั้นเองช่วยไม่ได้ ของอย่างนี้ใครมือยาวสาวได้สาวเอา” นกยื้อถุงขนมปังกลับ สาวตาหวานเงยหน้าจ้องตากลับเขม็ง
“คนอย่างสกาย ถ้าอยากได้อะไรแล้วไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ หรอกค่ะ” สกายฉวยโอกาสนี้กำถุงขนมปังในมือแน่นจนมันพอง
“เหอะ! แต่บางสิ่งบนโลกนี้ ให้ตายแกก็ไม่สามารถได้หรอกนะ ก็ถือโอกาสนี้เรียนรู้ซะนะ.... สกาย” นกพ่นลมหายใจออกมาทางจมูก แล้วปรายตามองที่ป้ายชื่ออีกฝ่าย ก่อนจะใช้เล็บเจลจิกถุงขนมปังดึงเข้าหาตัว
“อย่า – บังอาจ – ขโมยของ – ที่ไม่ใช่ของตัวเอง!” สกายกำถุงขนมในมือแน่นกว่าเดิม แต่พูดยังไม่ทันจบประโยคดี ถุงขนมปังที่พองลมจนกลมก็ะเิปุ้ง! ถุงขนมปังแตกกลางอากาศ ขนมปังก้อนน้อย ๆ ร่วงลงพื้นคาตาของสกายและนก
“แก๊!!! ” นกคำรามลั่นก่อนจะกระโจนจิกหัวสกาย
“อึ๊ย! ยัยไข้หวัดนก!!! ” สกายถลึงตาใส่คว้าผมตรงท้ายทอยนกเช่นกัน
“เห้ย! คนตีกัน ๆ”
-----------------------------------------
หลังพักเบรก เสือก็รีบเดินออกมาต่อแถวเพื่อรอรับขนมกับน้ำผลไม้ ระหว่างที่อยู่ในแถว เสือก็คอยชะเง้อคอมองหาปานเทพ แต่ไม่รู้อีกฝ่ายหลุดไปนั่งตรงไหนแล้ว เมื่อถึงคิวรับขนม เสือก็เลือกขนมปังแซนด์วิชทูน่าแล้วจะกำลังจะเดินออก กลับชนเข้ากับปานเทพที่มาอยู่ข้างหลังั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
“ปานเทพ?” เสือเงยหน้ามองปานเทพ ดูเหมือนอีกฝ่ายจะสูงขึ้นเล็กน้อย
“เสือ” พอเสือถูกปานเทพเรียก อยู่ ๆ ใบหน้าเสือก็รู้สึกร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
รอยยิ้มของปานเทพที่เห็นแต่ในมือถือบ่อย ๆ เทียบไม่ได้เลยกับตัวจริงที่อยู่ตรงหน้าเขา รอยยิ้มที่แสนละมุน ดวงตาที่ดูแวววาวระยับ บวกกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างของปานเทพ ยิ่งขับให้อีกฝ่ายดูวิบวับเปล่งประกายราวกับเ้าชายมากขึ้นไปอีก ความรู้สึกเก่า ๆ ประเดประดังเข้ามาให้เสือหวนนึกถึงเมื่อ 1 ปีก่อน
เสือมองปานเทพจนใจลอย ในหัวมีแต่คำพูดปากดีของตัวเองที่เคยพูดใส่ปานเทพเมื่อปีก่อน ‘ถ้าในอนาคตมึงกับกูได้เจอกันอีกครั้ง แล้วความรู้สึกของมึงยังเหมือนเดิม มึงช่วยพูดคำนั้นกับกูอีกครั้งได้ไหม’ ในวันนี้ ตอนนี้ ที่เขาอยู่ตรงหน้าปานเทพ กลับเป็เขาที่เฝ้ารอคำนั้นอย่างใจจดจ่อ
ในชีวิตเสือเจอสาว ๆ และหนุ่ม ๆ เข้ามาหลายรูปแบบ แต่ส่วนใหญ่พอลองคบ ๆ กันไปก็เจอแต่คนที่จอมปลอม ถ้าไม่มองแค่รูปลักษณ์ภายนอกก็เห็นแก่ได้ และไม่จริงใจ นั่นอาจจะเป็เหตุผลที่เสือไม่คิดจะหยุดอยู่ที่ใคร
สู้ทำตัวเป็ผู้ชายลั้นลา คบหากันอย่างเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ไม่ผูกมัดกันดีกว่า จะได้ไม่มีปัญหาเื่ตามหึงหวง หรือทำตัวประชดประชันต่อหน้าคนอื่นให้เขาอึดอัด แต่มีเพียงแค่ปานเทพคนเดียวเท่านั้น ที่ทำให้เสือรู้สึกหวั่นไหวได้
ปานเทพเข้ามาในฐานะรุ่นน้องเหมือนอย่างไอ้นุ เป็เพื่อนเที่ยวที่ไปไหนไปกัน แต่ปานเทพมักจะปฏิบัติกับเขาแตกต่างจากเพื่อนคนอื่น ๆ ดูจะเข้าอกเข้าใจเขาเสียยิ่งกว่าเพื่อนที่คบหากันมาหลายปี
ปานเทพรู้ว่าเขา้าอะไรเพียงแค่เขาปรายตามอง และเข้าใจเขาเสียยิ่งกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ เวลาที่เสืออยู่กับปานเทพ เขาจะรู้สึกสบายใจ และเป็ตัวของตัวเอง ไม่ต้องคอยประดิษฐ์คำพูดให้สวยหรูถูกใจคนอื่น
ปานเทพค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาอยู่ในใจเขาเหมือนน้ำซึมบ่อทราย เมื่อนานวันเข้า ก็จะได้น้ำจำนวนมหาศาล และความรู้สึกที่ท่วมท้นนั้นก็นำพาเสือมาอยู่ที่นี่จนได้
“มึงหยิบของว่างหรือยัง มึงไม่ชอบของหวานนี่ เอาขนมปังของกูก็ได้นะ” เสือยื่นขนมปังในมือให้ปานเทพ
“ถ้าเรารับขนมปังนี่ แล้วเสือล่ะคะ?”
“เดี๋ยวกูค่อยไปหยิบใหม่ก็ได้” เสือยัดขนมปังใส่มือปานเทพ ก่อนจะเหลือบไปเห็นป้ายชื่อที่ห้อยคอของปานเทพอยู่
“ลีโอ?” เสือจำไม่ได้มาก่อนว่าปานเทพมีชื่อเล่นว่าลีโอ
“เสือชอบไหมคะ?” ปานเทพหยิบป้ายชื่อตัวเองแล้วส่งยิ้มให้
เสือเคยได้ยินจากไอ้นุว่าปานเทพไม่มีชื่อเล่น คนรับใช้ที่บ้านก็เรียกว่าคุณปานเทพ ส่วนเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนเก่าก็เรียกปานเทพว่าคุณชายกันจนติดปาก
“เราลองคิดชื่อเล่นให้คล้องกับชื่อเสือดู” ปานเทพยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหู จนเสือรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดใบหู พอปานเทพขยับใบหน้าออก เสือก็หน้าแดงหูแดงเป็ลูกตำลึง
“เห้ย! คนตีกัน ๆ”
เสือกับปานเทพยังไม่ทันได้พูดอะไรอีก ก็ได้ยินเสียงดังมาจากที่ใกล้ ๆ เสือหันไปมองด้วยความสนใจ ก็เห็นนกกำลังทึ้งผมกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่
“นก!” เสือเห็นเพื่อนตีกับคนอื่นก็รีบเข้าไปห้าม
โชคดีที่ปานเทพเองก็ความรู้สึกไว จึงไม่ใช่เื่ยากที่พวกเขาจะเข้าไปแยกผู้หญิงตัวเล็ก ๆ สองคนออกจากกันได้ทันท่วงที แต่ก็ไม่วายที่ทั้งคู่จะะโด่าทอกันอยู่ดี
ก่อนที่เื่จะบานปลายมากไปกว่านี้ พวกพี่ ๆ กับทีมอาจารย์ก็มาเรียกตัวนกกับผู้หญิงอีกคน ที่เสือมารู้ทีหลังว่าเป็เพื่อนของปานเทพ ชื่อสกาย แยกตัวออกมาจากหอประชุม ทั้งยังคาดโทษที่ทั้งคู่ก่อเื่ทะเลาะวิวาทั้แ่วันแรก
เสือเห็นเพื่อนตัวเองกับเพื่อนของปานเทพมีปัญหากันแบบนี้ ก็อดรู้สึกรางๆ ไม่ได้ว่า... อนาคตของเขากับปานเทพอาจจะไม่ใช่เื่ง่ายเสียแล้ว
..........................................
กฎของเสือคือห้ามรักเหยื่อ
ไม่งั้นเสือจะกลายเป็หมาทันที
----------------------------------
To Be Con
วิษณุทีมพระเอกก็ชื่อเล่นชื่อ นุ เหมือนกัน
เพราะงั้นในนิยายจะใช้ ณุ คำนี้แทนนะคะ กันความเข้าใจผิด
นามิ
14K
